پاورپوینت کامل حلاوت داروی تلخ؛ نگاهی به زندگی عارف واصل حاج ملا آقا جان زنجانی ۲۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حلاوت داروی تلخ؛ نگاهی به زندگی عارف واصل حاج ملا آقا جان زنجانی ۲۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حلاوت داروی تلخ؛ نگاهی به زندگی عارف واصل حاج ملا آقا جان زنجانی ۲۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حلاوت داروی تلخ؛ نگاهی به زندگی عارف واصل حاج ملا آقا جان زنجانی ۲۴ اسلاید در PowerPoint :

۴۶

* در سال ۱۲۵۲، در روستای «آق‎کند» از توابع زنجان متولد شد و در سال ۱۳۳۵ در همان
شهر چشم از جهان فروبست. علوم دینی را در مدرسه ی «سید» زنجان آغاز کرد. نزد علمای
بزرگی تلمذ کرد، مثل ایت الله فیاض دیزجی و آخوند ملا قربان علی.

* در فقه، اصول، فلسفه و عرفان تحصیل کرد و حتی در علوم غریبه نیز ید طولانی یافت.
در همان دوره بود که شروع به تهذیب نفس کرد. ارادتش به اهل بیت مثال زدنی بود.

* خیلی از بزرگان عرفان، دیدار با ملا آقا جان را از نقاط عطف و تأثیرگذار
زندگی شان می دانستند، علمایی مثل ایت الله محمدجواد انصاری همدانی و شیخ جعفر
مجتهدی. بعضی از علمای بزرگ، مثل ایت الله مصطفوی، شیخ موسی شبیری و علامه ی
طباطبایی، به علم و دانش او اعتراف کرده بودند و او را از نوابغ عصر خود به شمار
می آوردند.

* یک روز از ایشان پرسیده بودند: شما از علم کیمیا و علوم غریبه اطلاع دارید؟

حاج ملا نگاه تأسف‎باری به او انداخته بود و گفته بود: اگر انسان برای این گونه از
امور خلق شده بود، خیلی کم بود. انسان بیشتر از این ارزش دارد که حتی درباره ی
این گونه مطالب فکر کند. اگر انسان، انسان بشود، همه ی این علوم و فضائل، خود به
خود به سراغش می اید و او به آن ها اعتنایی نمی کند.

* روضه خوان بود اما هیچ وقت نگاهی مادی به روضه خوانی نداشت. حتی خیلی وقت ها اگر
چند نفر در یک جا جمع می شدند، سخن از فضایل اهل بیت می گفت و بعد روضه ای
می خواند. در مرامش پول گرفتن برای روضه خواندن جایگاهی نداشت. حاج ملا توسل به
اهل بیت علیهم السلام را سریع ترین وسیله برای رسیدن به مقاصد معنوی می دانست.

* عارف بود و با نفس گرمش خیلی ها را هدایت کرده بود، اما همیشه شاگردانش را از
متمایل شدن به فرقه های انحرافی و درویش مآبی بر حذر می داشت. همیشه به شاگردانش
توصیه می کرد: ائمه ی معصومین ما زنده اند. خودشان واسطه‎ی بین خدا و خلقند. آن ها
دیگر واسطه نمی خواهند، زیرا هر قطب و مرشدی که شما تصور کنید، دور از خطا و اشتباه
نیست. در حالی که ائمه ی اطهار علیهم السلام اشتباه و خطا ندارند. آن ها واسطه ی
وحی اند، آن ها واسطه ی فیضند.

* همیشه به زیارت امام زادگان می رفت و به آن ها احترام خاصی قائل بود. می گفت هر
کجا امامزاده ای بود، به زیارتش بروید، گرچه اصل و نسبش را ندانید. چون آن محل به
نام فرزند پیامبر صلی الله علیه و آله معروف شده است. اصلاً ما روح امامزاده را
زیارت می کنیم، حال می خواهد بدنش در آن جا دفن شده باشد یا نشده باشد، چه فرقی
می کند.

* به سادات تا آن جا که می توانست احترام می گذاشت. وقتی کسی از سادات (هرچند
خردسال) وارد مجلسی می شد، حاج ملا تمام قد در مقابل شان می ایستاد. می گفت: روایت
است که نباید در راه رفتن، بر سادات مقدم شد.

* یکی از علما می گفت: در شب جمعه ای در حرم امام حسین علیه‎ السلام نشسته بودیم و
منتظر اذان صبح بودیم. از ایشان پرسیدم، صبح شده است یا نه؟

با دست اشاره کرد و گفت: ببین، ملائکه ی صبح پایین می ایند و ملائکه ی شب بالا
می روند.

بعد وقتی دقت کردیم، فهمیدیم که همان لحظه، موقع اذان صبح بوده است.

* یکی از شاگردان حاج ملا آقا جان می گفت: یک بار در نجف، حاج ملا به من گفت: در
بصره مسجدی هست، بیا به آن جا برویم و دو رکعت نماز در آن جا بخوانیم.

من آن موقع نمی دانستم فاصله ی نجف تا بصره چقدر است. هنوز چند قدمی از نجف دور
نشده بودیم که به بصره رسیدیم و در آن مسجد نماز خواندیم. من بعدها پی به فاصله ی
زیاد بین نجف و بصره بردم. به همین خاطر به بصره رفتم و دیدم مسجدی که آن روز رفته
بودیم، با همان خصوصیات در بصره وجود دارد.

* وقتی حاج ملا یک داروی تلخ مثل چهل