پاورپوینت کامل آنجا که دوست، نزدیک تر از من به من … ۳۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آنجا که دوست، نزدیک تر از من به من … ۳۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آنجا که دوست، نزدیک تر از من به من … ۳۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آنجا که دوست، نزدیک تر از من به من … ۳۶ اسلاید در PowerPoint :

۴۰

اعتکاف، وقوف است در خانه ی ولایت و نهان خانه ی خویش را به روی دوست گشودن و از او
سخن گفتن. از غیر لب فروبستن. از خود رستن و به او پیوستن.

خوشا به حال آنان که مجال اعتکاف دارند و حال اندیشیدن به او. خوشا به حال آنان که
اعتکاف را قدر می دانند. خوشا بر احوال آنان که «حوّل حالنا»یشان در اعتکاف تحقق
می یابد. دلشان بهاری می شود و چشم هایشان بارانی.

دوستی می گفت و چه خوش می گفت که: بزرگ ترین چیزی که از دریای مواج عبادت و اعتکاف
به کف می اید، شناور ماندن در این دریاست. آری معتکف شدن در مسجدی برای چند روز
برای همگان میسر است، ولی معتکف ماندن و محرم خانه ی حق شدن و دل به صاحب دل سپردن
و ماندن و استقامت در این راه، کاری است بس دشوار و جانکاه. اگر مرد راهی بسم الله،
وگرنه برای خدا لاف مباف!

فلسفه ی اعتکاف

اعتکاف، ماندن در مسجد است با آداب مخصوص و به قصد قرب. این را هم بدانیم که ماندن
در مسجد بدون قصد قرب، اعتکاف محسوب نمی شود. ضمناً نه در هر مسجدی که البته باید
در مسجد جامع شهر باشد.

صمیمانه می نویسم و می گویم:

راستی فکر کرده ای که چرا فقط در مسجد جامع شهر؟! شاید راز آن در توجه به عبادت با
خود در «جلوت» است. یاد حرف احمد عزیزی، شاعر معاصر افتادم که در «قافله ی ناز»
نوشته است: «خمینی عارفی بود که در جمعیت، خلوت می کرد». اعتکاف هم، چنین است:

عبادت خالصانه و خلوت نمودن با خود، آن هم در میان جمع! راستی که تمرین سختی است!

اعتکاف؛ یک ضرورت

اعتکاف در فرهنگ اسلامی ما یک ضرورت است. از یک سو فرهنگ شیطانی بیگانگان، همگان را
تهدید می کند، از سویی دیگر بیشتر دغدغه های مردم ما گذران زندگی و بهره مندی از
لذات دنیوی است ـ که در اکثر موارد هم حق با آنان است ـ در این میان آنچه کمتر بدان
پرداخته می شود، توجه به معنویت است. دریغا که بسیاری از مردم ما تلاش دارند،
سفره ی زندگی شان شیرین و دلچسب باشد، اما در غم نان، طعم شیرین ایمان و لذت انس با
خدا را از دست می دهند و …

و اعتکاف، فرصت مغتنمی است که شخص گرفتار در مرداب و مانداب دغدغه های دنیایی،
زانوی تفکر و تأمل در بغل گیرد. سر در جیب مراقبت فروبرد و به آنچه که از آن دور
مانده ـ که همان اصل و حقیقت حیات است ـ بیندیشد و راهی برای رسیدن به آن بیابد.

توجه به مسجد، عبادت، توسل و عرض ارادت، تفکر در نقش الهی اهل بیت علیهم السلام و
درس آموزی از ادعیه و زیارات و … همه و همه در سایه ی این خلوت نشینی به دست
می اید.

حرف اول و آخر اینکه، اعتکاف، از جمله راه های مصون سازی همگان ـ و نه فقط جوانان
ـ در برابر خطرات و آفات فرهنگ شیطانی است و برای رهایی از شیطان ـ به هر رنگ و شکل
که باشد ـ باید به خدا پناه برد. اعوذ بالله من الشیطان الرجیم …

پیشینه ی اعتکاف

نه! اعتکاف مخصوص دین اسلام نیست. در ادیان الهی دیگر هم بوده. حتماً شنیده یا
خوانده اید که حضرت سلیمان ـ که درود خدا بر او و پیامبر اسلام باد ـ در مسجد
بیت المقدس اعتکاف می کرده، آن هم به مدت یک سال یا دو سال! در قرآن هم خوانده ایم
که: «به ابراهیم و اسماعیل سفارش کردیم تا خانه ام را برای طواف کنندگان، معتکفان و
نمازگزاران تطهیر کنند».(۱) به جز سلیمان و ابراهیم و اسماعیل و یارانشان، نام حضرت
مریم ـ که درود خدا بر حضرت صدیقه ی کبرا و او باد ـ در شمار معتکفین مشهور است.
بیت المقدس را برای عبادت و خلوت گزینی برگزید، و نیز زکریای پیامبر که قصه ی
اعتکافش زبان زد است.

در حال حاضر به جز کشور ما ـ که بحمدالله اکنون اعتکاف در آن رونق بی سابقه ای
یافته ـ این مراسم معنوی در بسیاری از کشورهای اسلامی از جمله عربستان، بویژه در
دهه ی پایانی ماه مبارک رمضان برگزار می شود. فضای مسجدالحرام و مسجدالنبی و نیز
مسجد کوفه، خاطرات معنوی فراوانی از اعتکاف عالمان بزرگ شیعه و دیگر مسلمانان به
یادگار دارند.

در قرون پیشین، عالمان بزرگی بویژه شیخ بهایی به سنت اعتکاف توجه خاصی داشته و در
رونق آن نقش خاصی ایفا کرده اند، نیز، شهرهای قم، اصفهان و قزوین دارای پیشینه ی
بسیاری در برگزاری سنت معنوی اعتکاف اند.

اعتکاف رسول اعظم صلی الله علیه و آله و سلم

پیامبر ما ـ که درود جن و انس بر او باد ـ به کلام خدا متصف است که: «تو در حقیقت
به اخلاق نیکو و عظیم آراسته ای».(۲)

و ما نیز که باید پیرو سیره ی او باشیم، سنت و روش آن حضرت، درس بزرگ زندگیمان است.

«در جنگ بدر که در ماه رمضان اتفاق افتاد حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم
موفق به اعتکاف نشدند. به همین دلیل آن حضرت در ماه رمضان سال بعد برای قضای اعتکاف
سال پیش، دو دهه به اعتکاف پرداختند.»(۳)

و حتماً می دانید که اعتکاف منحصر به دهه ی آخر رمضان نیست و اعتکاف در ایام البیض
( سه روز ماه رجب) نیز فضیلت و ثواب فراوانی دارد.

زمان اعتکاف

سنت اعتکاف، همیشه مطلوب است. هرگاه که دل، مایل به خلوت با دوست شد، باید
ابن الوقت بود و در آن کوشید! اما از آنجا که اعتکاف و خلوت گزینی باید همراه با
روزه باشد و به عبارتی روزه ی جسم و روح با هم است، در روزهایی که روزه گرفتن حرام
است، طبیعتاً اعتکاف هم معنا ندارد.

اما بهترین وقت برای اعتکاف، دهه ی آخر ماه مبارک رمضان و نیز ایام البیض ماه رجب
است و اگر شنیده باشی که رجب، مقدمه ی خروج از خود و خالی کردن هوای نفسانی از دل
است، قدر این سه روز را بهتر می دانی. آنان که این سه روز را قدر می دانند، توفیق
درک لیالی قدر و شب های دلنشین رمضان، بویژه روزهای پایانی، برایشان دست یافتنی تر
و آسان تر است … تو خو