پاورپوینت کامل مصاحبه با استاد محمّد جواد غفورزاده «شفقِ» ۶۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مصاحبه با استاد محمّد جواد غفورزاده «شفقِ» ۶۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مصاحبه با استاد محمّد جواد غفورزاده «شفقِ» ۶۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مصاحبه با استاد محمّد جواد غفورزاده «شفقِ» ۶۹ اسلاید در PowerPoint :

۱۸

به من هرآنچه عطا کرده اند توفیق است

مصاحبه با استاد محمّد جواد غفورزاده از همان ابتدا برای ما، امر مطبوعاتی آسانی به نظر می رسید ـ با توجه به شناختی که از ایشان داشتیم ـ اشتیاق ما، رسیدن به محضر ایشان و گفت و گوی رو در روی بود، که بواسطه ی فرصت زمانی کوتاه و بعد مسافت ـ قم تا مشهد ـ آخر الامر، به مصاحبه به شیوه ی مکتوب انجامید و استاد نیز بر ما منت نهادند با دقت نظر، حوصله ی وسیع و نهایت لطف، پاسخهای مورد نظر را به قلم خویش نوشتند و نیز متذکر شدند که: «تا به امروز به یاد ندارم که خاطرات خود را در این زمینه، به طور مشروح، جایی نوشته باشم، اما با توجه به ویژه گی خاص نشریه ی «خیمه» تصمیم گرفتم به بخشی از آنها اشاره کنم:…»

«محمّد جواد غفورزاده»، یکی از معدود شاعرانی است که تمامی توان و حوصله، استعداد و قریحه ی شاعری و نیز دانش و معلومات خویش را صرف ادبیات آیینی کرده است. او به برکت هم جواری با آستان مقدس و آسمانی حضرت ثامن الائمه، علی بن موسی الرضا علیه السلام به برکاتی دست یافته و شعرش نیز حال و هوایی آسمانی گرفته است، تا جایی که جلوات عنایات اهل بیت علیهم السلام را در آینه ی آثار او بعینه می توان مشاهده کرد.

«شفق» تخلص اوست، نامی که در تمامش اشعار او ـ به صراحت یا به اشارت و کنایت ـ به کار می رود. سال هاست که شعر «آیینی» می سراید و شاید به جز این گونه ی شعری ـ که بازتاب همه ی دغدغه های فرهنگی و آیینی اوست ـ اثری ارائه نکرده باشد؛ و چه ستودنی ست شاعری که عصاره ی همه ی فعالیت های تحقیقی و علمی یا ذوقی و هنری او ـ همه و همه ـ نذر آستان اهل بیت شده باشد، و به تعبیری، همه ی هستی خود را وقف ایشان کرده باشد.

…. نمی توانیم به درج پاسخهای او در این مصاحبه بپردازیم و از ذکر این نکته بگذریم که: در پاسخ به سؤالات، مرز «حقیقت» و دفاع از آن، توسط ایشان رعایت شده است، حتی در زمانی که سؤالات ما، ایشان را ـ شاید ـ به سمت اعتراض، گِله یا شکایت پیش می برده است. پاسخ های ایشان با دقت نظر و تأمل به گونه ای ارائه شد که حریم همه ی شیفتگان اهل بیت ـ حتی آنان که این حریم را محترم نداشته اند ـ حفظ گردد.

ما نیز به همراه شما ـ برای چندمین بار… ـ متن این مصاحبه را مرور می کنیم:

ضمن تشکر از زحمتی که متقبل شدید، در ابتدا بفرمایید که سرودن شعر را چگونه و از چه زمانی آغاز نمودید:

از اواخر دوره ی ابتدایی و اوایل دوره ی دبیرستان، اشتیاق به مطالعه ادبیات وسرودن شعر داشتم، شرکت در مجامع وِِِلایی و محافل هفتگی در آن روزگار، با توجه به علاقه مندی عاطفی توأم با احترام مردم به آثار ولایی، و اظهار ارادت خالصانه و علاقه ی خاطر مرحوم پدرم، علت عمده ی گرایش من به نوع ادبیات آیینی بود. از سال های آخر دبیرستان به بعد، در یک انجمن ادبی که، شبهای دوشنبه، به نقد و بررسی شعر دوستان شاعر پرداخته می شود شرکت کردم؛ اعضای اصلی این انجمن آقایان، «قاسم سرویها»، «سید رضا مؤیّد»، «محمود اکبرزاده» و شادروانان «آذر»، «شهید آستانه پرست»، «خسرونژاد» و «قاسم استادی» معروف به «ثابت» بودند؛ از امتیازات دیگر این انجمن، حضور چند تن از مداحان طراز اول و نغمه پردازان اهل بیت علیهم السلام بود مانند آقایان «سید علی هاشمی»، «سید جعفر ماهرخسار»، «محمد موحد»، «علی خوشچهره»، «سید محمود کرمی» و «غلامرضا حسین زاده» ـ که دو نفر اخیر، به رحمت ایزدی پیوسته اند ـ ترکیب این دو گروه، نتایج مثبت و سازنده ای داشت که آثار و برکات آن، بحمدالله تا هم اکنون، ادامه دارد.

از حدود سال ۱۳۵۴ تا آغاز پیروزی انقلاب، این انجمن به صورت هفتگی با ترکیب اعضای دیگری و با حضور اساتید شعر و ادب، «احمد کمالپور»، «مرحوم غلامرضا قدسی»، «مرحوم ذبیح الله صاحبکار» و … تشکیل می شد؛ از سال ۱۳۶۹ انجمن ادبی رضوی به همت مؤسّسه ی آفرینش های هنری آستان قدس رضوی، فعالیّت ادبی خود را آغاز کرد، که هم اکنون در محل صحن جمهوری اسلامی، عصر روزهای دوشنبه، دایر است.

در طول این سالها، من به سهم خود، از همه ی بزرگوارانی که ذکر خیرشان شد، بهره ها بردم و به معنای واقعی کلمه، از محضر آن بزرگواران مستفیض و مست فیض شده ام.

در پایان این بحث اولیه لطفاُ اولین شعری را که سروده اید _ اگر یادتان مانده است _ ذکر بفرمایید:

از اولین سروده هایم چیزی به خاطرم نمانده؛ ولی به یاد دارم دبیر ادبیات مان، در دبیرستان فردوسی مشهد ـ که مشوق من هم بود ـ یکی از سروده هایم را به روزنامه ی «خراسان» فرستاد که با توضیح کوتاهی، چند بیت از آن را چاپ کردند؛ که تنها یادگار موجود من، بریده ی همان روزنامه است.

مداحان و شاعران آئینی، حضرتعالی را به عنوان صاحب نظر و صاحب تجربه در زمینه شعر آیینی می شناسند، لطف فرموده، ویژگی های «شعر آیینی» را برشمارید:

به نظر من، شعر آیینی ـ ضمن ملزم بودن به رعایت همه ی موازین ادبی ـ ویژگی های بیشتری نسبت به شعر با موضوع آزاد دارد، که پاره ای از آنها عبارتند از: رعایت موضوع و محتوا با محور مشخص، تطبیق با واقعیت و مستند بودن، هدفمندی و پیام و تأثیرگذاری، دارا بودن قابلیت فهم عمومی و جاذبه ی مورد پسند خواص. مهم ترین نکته ـ که قابل بحث و رؤیت ظاهری هم نیست و شاید در دیگر آثار ادبی اصلاً ضرورت نداشته باشد و ضمناً بیشترین نقش را هم دارد ـ پاکی نیّت و در صورت امکان، خلوص نیّت سراینده، همراه با تزکیه ی نفس و تقویت احساس ایمانی، عاطفی و معنوی است؛ به قول حافظ:

خلقی زبان به دعوی عشقش گشودند

قربان آن کسی که دلش با زبان یکی است

به نظر حضرتعالی، چرا در اشعار آیینی، به «سیره ی اهل بیت» و جزئی نگاری درباره آن کمتر توجه می شود و در بیشتر موارد به مدحهای کلی، یا هم سو با خواسته های برخی مداحان _ یعنی توجه بیشتر به مرثیه _ گرایش می یابد؟

این موضوع کلیّت ندارد به ویژه آنکه، بعد از انقلاب اسلامی، شاعران ادبیات آیینی بیشتر از گذشته به این موضوع پرداخته اند؛ اما خواسته ی مداحان و ارایه ی اثر از سوی آنها را نمی شود به حسب کم کاری شعرا یا نبودن آثار مناسب گذاشت، بلکه باید از میزان تلاش و کوشش و مطالعات یک مداح و ذوق و سلیقه ی او آگاهی یافت، تصویر و تصوّری این گونه از مجموعه ی آثار ولایی و آیینی، برداشت شایسته ای نیست.

جنابعالی از شاعرانی هستید که با توجه به کسوت و تجربه ی خود، ارتباط مستقیم و کاربردی با شاعران جوان و مذهبی سرا داشته و دارید؛ جایگاه شعر جوانان در این عرصه _ شعر آیینی _ و دورنمای آن را چگونه تصور می فرمایید؟

امروزه علاقه و احساس شعرای جوان در عرصه ی ادبیات آیینی، قابل تقدیر و توجه است؛ به شرط آن که این عزیزان، به موازات پرداختن به جنبه های ادبی، فنّی و عاطفی، تصویر و تخیّل، در غنا بخشیدن به آثار خود و افزایش اطلاعات و مطالعات خود بکوشند؛ به جرأت می توان گفت در هیچ دوره ای ـ مثل این روزگار ـ این همه استعدادهای درخشنده و ذوق های بالنده و جوان، در عرصه ادبیات، حضور مؤثر و چشمگیر نداشته اند.

امروزه شاهدیم بسیاری از مداحان جوان از آنجا که به ظرایف ادبی اشعار واقف نیستند، به جای تأمل در اشعار و پروراندن مضامین آن، از شعر به عنوان کالایی یک بار مصرف استفاده می کنند؛ با توجه به تجربه ای که در همکاری با مداحان اهل بیت دارید، نگرش ایشان به «شعر» و «شاعر مذهبی» را چگونه ارزیابی می کنید:

در حالی که شعر و شاعر آیینی به پویندگی و بالندگی و ارتقاء جایگاه ادبی خود می اندیشد ـ که البته استثناء هم فراوان دارد ـ متأسفانه، پس از پایان دوران دفاع مقدس، به تدریج رشته کار و ارتباط تفکر شاعران و مداحان، مثل دو خط مایل از یکدیگر فاصله گرفته اند. بگذارید واضح تر بگویم گرایش به جنبه های مادی و رشد درآمد روزافزون حرفه ی مداحی ـ با اعتذار از کاربرد این تعبیر! ـ دیگر جایی برای اندیشیدن به آنچه که ـ شما آن را ظرایف ادبی و صحیح خوانی و درک صحیح خوانی و درک مفاهیم و مضمون سازی می نامید ـ باقی نگذاشته است؛ ظاهراً مداحی مسیر خود را طی می کند و شاعری راه خود را می پیماید، بی سر و صدا و شاید هم بی ادّعا ـ بگذریم از مدّعیان کم مایه یا بی مایه ـ البته قدر و حرمت مدّاحان ارجمندی که هنوز هم پایبند رعایت اصول و موازین فوق الذّکر هستند، به جای خود محفوظ است؛ اگر ان شاءالله اکثریّت آنها به اقلیّت تبدیل نشود.

مسلماً بارها اتفاق افتاده است که در محفل و مجلسی، شعر شما خوانده شده و خود حضرتعالی در آن مجلس حضور داشته اید، احساس خود از آن لحظه را بیان فرمائید:

مثلی است مشهور، که شاعر یا نویسنده ـ و به طور کلی هنرمند ـ در همان زمان که دارد به آفرینش اثر هنری خود می پردازد، مخاطب خود را پیش روی می بیند؛ به اصطلاح قبل از اجرای صحنه ای به اثر گذاری ـ یا گاهی به عدم تأثیر کار خود ـ تا حد زیادی آگاهی دارد؛ حالا اگر پس از پایان کار، شاهد اجرای موفّق آن هم باشد، ضمن اینکه اراده و ایمان و اعتماد به نفسش بیشتر می شود، حاصل کار برایش شوق برانگیز هم خواهد بود؛ ولی تصور نمی کنم اشتباه خوانی شعر، در شاعر، اثر خاص و بازدارنده ای داشته باشد؛ حداقل در مورد خودم و بعضی از دوستانی که می شناسم، این طور نیست.

بسیاری از جوانان _ و حتی مداحان اهل بیت _ پس از مدتی حضور در محافل و مجالس مذهبی و تکرار برخی مضامین شعری، حس سرودن در خود می یابند و بی آن که مطالعه ای داشته و زانوی ادب و آموختن در محضر استادی به زمین نهند، به سرودن شعر _ و اغلب در قالب نوحه و شور _ می پردازند، آن هم شعری که بایستی تعالیم الهی و سیره ی اهل بیت را بازگو کند! به نظر شما این حرکت چه خطری به همراه دارد و چه توصیه هایی به این عزیزان و مداحانی که از این گونه اشعار استفاده می کنند، دارید؟

شاید یکی از مهم ترین دلایل وارد بودن انتقاد صاحب نظران به کار مداحی، استفاده از همین اشعار و نوحه ها و شور گرفتن هاست؛ استفاده از اشعاری که فاقد اصالت و مفهوم سازندگی و پیام می باشد و اکتفا کردن مداحی ـ که از نعمت صدای رسا و آهنگین و دلنواز برخوردار است ـ به شعر ضعیف و کم مایه و بی محتوا، اعم از اینکه سروده ی خودش باشد یا دیگری، موجب تنزّل سطح ادبی و فرهنگی محافل ما شده است و این درست مثل آن است که، هنرمندی که دارای خط ممتاز می باشد همت و دقت خود را صرف خوشنویسی مطالب بی ربط، کم محتوا و فاقد ارزش نماید؛ یا نقاش هنرمندی که با استفاده از قلم مو، رنگ و بوم، مناظری درهم و برهم و بی هدف را به تصویر بکشد؛ هر چند این آثار، خریدار هم داشته باشد. اما آیا هنر در جامعه ای که پذیرای این گونه قصور و تقصیرها و مروّج آن باشد، سیر قهقرایی در پیش نگرفته است؟ و مع الاسف، استفاده از رویه ی «تولید به مصرف» اثرات منفی و مخرّب خود را به تدریج نشان داده و خواهد داد.

در اینجا به مسؤولان محترم نشریه ی «خیمه» توصیه می کنم که مقاله ی ارزشمند «نوحه خوانی در ایران» نوشته ی آقای رضا جدیدی، مندرج در شماره ی بیست و سوّم فصلنامه ی پژوهشی فرهنگ اصفهان (بهار ۱۳۸۱) را ـ که نقدی عمیق و تأمل برانگیز است ـ با ذکر مأخذ، تجدید چاپ نمایند؛ که این نوشته ی جالب و مؤثر، به چند بار خواندن می ارزد.

اجازه بدهید سؤال خصوصی از شما بپرسی

 اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.

  راهنمای خرید:

• همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
• ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
• در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.