پاورپوینت کامل جرعه نوش کوثر ولایت;مرحوم کوثری ۲۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جرعه نوش کوثر ولایت;مرحوم کوثری ۲۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جرعه نوش کوثر ولایت;مرحوم کوثری ۲۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جرعه نوش کوثر ولایت;مرحوم کوثری ۲۱ اسلاید در PowerPoint :

۴

مردی که با نغمه های عاشورایی اش، امام(ره) را می گریاند

از ارادتمندان اهل بیت عصمت و طهارت، کمتر کسی است که امام(ره) را بشناسد و مرحوم کوثری – مدّاح بیت او – را نشناسد؛ مردی که هر گاه لب به مدح آل رسول(ص) می گشود، آن پیرمرد فرزانه چشمهایش بارانی می شد. او صدایی نداشت؛ امّا سوز درونی اش به هر دل پاک و صادق آتش می زد.

سیّد محمّد کوثری در سال ۱۳۰۷در خانواده ای روحانی و در شهر قم به دنیا آمد. پدر او – مرحوم حجت الاسلام حاج سیّد علی کوثری – از خطیبان بزرگ قم بود که در محافل مذهبی، از جمله در بیت آیت اللّه بروجردی(ره) ضمن آشنا ساختن مردم با فضایل اهل بیت(ع) دل های آنان را با عشق به ائمه ی اطهار پیوند می زد و جان تشنه شان را از کوثر ولایت سیراب می کرد.

سیّد محمّد پس از راه یافتن به محضر فیض استادان و دانشمندان بزرگ اسلامی، همچون امام موسی صدر، از آنجا که عطش عشق به اهل بیت(ع) کام و جانش را شعله ور ساخته بود، به جرگه ی ذاکران و روضه خوانان اهل بیت(ع) پیوست و بیش از نیم قرن با این میمنت و افتخار همراه بود. او حتی پس از خود این عرض ارادت را به عنوان یک آیین به فرزندان

خود نیز به ودیعت سپرد. قیام ۱۵خرداد، نام او را در شمار انقلابیوین و ارادتمندان به حضرت امام(ره) ثبت کرد و او در کنار پدر و دایی اش در این قیام اثری جاودان از خود بر جای گذاشت.

حجت الاسلام کوثری چنان عشق و ارادتی به امام حسین(ع) داشت که هر سال به هر ترتیب به کربلای معلا مشرّف می شد و در محضر آن ارباب اهل بصیرت ماهها به کسب فیض می پرداخت: با این وجود که اگر تصویری از گنبد یا ضریح سیدالشهدا(ع) می دید، چشمه های اشک از دیدگان نجیبش می جوشید.

حاج آقا کوثری با اینکه ملبّس به ردای روحانیت بود؛ اما همه از او انتظار مرثیه خوانی اهل بیت(ع) را داشتند؛ ولی او

به وظیفه ی شرعی خود – که همان وعظ و خطابه بود – نیز توجه داشت و در حرم شریف ائمه(ع) و بیوت معظم علما به معرفی سیره ی اهل بیت(ع) و ترویج فرهنگ ایشان می پرداخت.

«کوثری» از کوثر بی نشان ولایت دم می زد و از عطش آن جام سیراب شده بود؛ بی جهت نبود که اولیا و بزرگان علی الخصوص رهبر فقید انقلاب حضرت امام خمینی(ره) دل به طنین نغمه های کربلایی او بسته بودند و با زمزمه های او دل و جانشان به اهتزاز می افتاد و همسفر با اشک به دیار اشتیاق عشق می شتافتند.

«کوثری» رشته ی دل را به آستان عشق گره زده بود و هر بار در هنگام خواندن با طنین «یا الله» – از عمق جان – مدد از هستی بخش می گرفت تا زیباترین آینه داران هستی را توصیف کند. هماره زمزمه داشت که: «در اینجا انتصابم به حسین است در آن جا هم حسابم با حسین است کجا ارباب من فردا گذارد غلام او در آتش پا گذارد؟» او هیچ گاه سایه های مادی را بر آفتاب حقیقت، ترجیح نداد. ظواهر دنیایی هیچ زمان او را نفریفت. اگر هم در این آستان از برکت اهل بیت(ع) هر بار توشه ای می یافت آن را به راه خدا و در راه گره گشایی از مشکلات فقرا و مساکین صرف می نمود. اعتباری که نوکری بارگاه اهل بیت(ع) به او بخشیده بود، زمینه ی ارادت مردم و مسؤولان را نسبت به او فراهم کرده بود، اما هیچ

گاه این اعتبار را خرج خود نکرد و هماره خدای را شاکر بود که عبادت او ر