پاورپوینت کامل شور عزاداری ۶۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شور عزاداری ۶۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شور عزاداری ۶۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شور عزاداری ۶۲ اسلاید در PowerPoint :

۳۶

۱_ خودتان را معرفی کنید.

نامم رضا و شهرتم، هلالی جهازی است که در بین دوستان به عبدالرضا هلالی مشهور هستم. اصالتا خرمشهری ام (یعنی پدر و مادرم اهل خرمشهرند) در بندرعباس به دنیا آمدم. بزرگ شده تهران محله مجیدیه ام. متولد ۱۲/۶/۶۰ صادره از تهران و در حال حاضر دانشجوی رشته حقوق هستم و افتخار خدمت در سپاه پاسداران را دارم. سال ۱۳۷۹ ازدواج نموده و در حال حاضر صاحب یک دختر هشت ماهه بنام فاطمه ام؛ که در ایام شهادت بی بی دو عالم حضرت زهرا (س) به دنیا آمد.

۲_ از اساتید تان بگوئید.

از نوجوانی یعنی ۱۴_۱۵ سالگی در مجلس حاج منصور ارضی شرکت می کردم و تقریبا آداب مداحی را در این جلسات آموختم. اگر الان هم چیزی دارم از نفس های گرم ایشان بوده و هست و اخیرا افتخار شرکت در مجالس باصفای حاج سعید حدادیان را دارم.

۳_ نظرتان درباره نوآوری در مداحی برای ارتباط و جذب جوانان چیست؟

در ابتدا عرض کنم که ما نه تنها مخالف سنتی خوانی نیستیم بلکه سنتی خوانی بسیار هم عالیست. بنده مخالف این مبحث که می فرمایند از اشعار پرمحتوا استفاده کنید، چرا قصیده خوانی کم رنگ شده و دیگر غزل خوانی به شکل قدیم دیده نمی شود که مادحین جوان تر بخوانند نیستم، ولی علت این تقصیر را این گونه می دانم که شاید مادحین سنتی خوان ما، در بحث شور و سینه زنی کم گذاشته اند، بجز عده قلیلی؛ لذا جوانی که سراپا شور و انرژی و پتانسیل است، وقتی به مقطع پرهیجان می رسد، مطمئنا طور دیگر به جریان می نگرد و آن را بیشتر می پسندد. الان مستمعین ما اکثراً جوان و طالب شورند و این موضوع به این معنا هم نیست که مداح نمی تواند غزل و شعر و مصیبت بخواند. من در اینجا از مرحوم ناظم (ره) که از ذاکرین مخلص اهل بیت بود یاد می کنم که بعضی از سبک های آن مرحوم هنوز زنده است و نو؛ در حالی که ایشان در زمان خودش نوآوری کرده بود و سبک و سیاق مداحی را در آن برهه متحول نمود. بنابراین از دل سبک و سیاق سنتی خوانی است که شیوه های نو، پدید می آید. دوستی می گفت انگشتر عقیقی دارم که متعلق به حداقل ۵۰۰ سال پیش است یکی از دوستان می فرمود عقیقی که امروز از دل سنگ های یمن استخراج می شود، پدید آمده دیروز یا سال گذشته نیست، بلکه هزاران سال است که کوه یمن پابرجاست و از دل آن سنگ عقیق استخراج می شود. بنابراین عقیق های امروزه نیز دارای همان قدمت و از همان کوه قدیم پدید آمده، امروز اگر نوآوری در سبک و سیاق مداحی یا قرائت قرآن ایجاد می شود برگرفته از همان شیوه های سنتی است. حالا بگذریم از تنگ نظری بعضی از دوستان؛ بنده قبل از اینکه سبکی را در هیئت اجرا کنم، اول برای خود زمزمه می کنم. اگر در خودم تاثیر گذاشت و اشکی پدید آمد با اساتید و دوستان در میان می گذارم و تاثیر آن را جویا می شوم، اگر تاثیرات مشترک بود و اتفاق نظر بود سپس با توکل بر خداوند متعال و استمداد از خود اهل بیت(ع) آن را اجرا می کنم.

۴_ اشعارتان را از چه کسانی تهیه می کنید ؟

چندین شاعر جوان حدودا هم سن و سال خودمان زحمت تهیه اشعار را برعهده دارند. از جمله سید امیر حسین میرحسینی عزیز که شعر معروف حضرت ابالفضل را ایشان سرودند که هنوز هم در همه جا آن را زمزمه می کنند. البته در عین حال از دیگر اشعار بزرگان این راه هیچ وقت غافل نبوده و نخواهم بود و استفاده می کنم.

۵_ در مورد سبک هایتان بگوئید.

در پاسخ به این سوال باید بگویم به این صورت که گروهی وظیفه ابداع سبک را به عهده داشته باشند، خیر. بنده اکثر سبک های مداحی را خودم با زمزمه برای خود، ابداع می کنم و یا فی البداهه تو هیئت می خوانم. ولی گاهی اوقات دوستان هم، سبک هائی را به ما می دهند که بعضاً مورد استفاده قرار می گیرد از سبک هائی که خود مبدع آن بودم و یا فی البداهه خواندم می توان به بی بی بی حرم، الوداع فاطمیه، مادر مادر مادر واویلا مادر، که فاطمیه امسال خواندم و آن را در مدینه ساختم، تو حسینی گل زهرای بتول، سالار زینب، بین همه عشق های دنیا، عشق است ابالفضل، خوشگلی و مه جبینی، یه خیابون بهشتی، مرو مادر، ثاره الله ثاره الله حسین خون خدا، بی تو می میرم ارباب و… البته این دو سبک میلاد حضرت رضای امسال و سبک شهادت، شهادت همه آرزومه، رو با کمک یکی از دوستان شاعر درست کردیم.

۶_ آیا هر سبکی را به هر قیمتی می توان خواند؟

خیر، اما در پاسخ به سئوال شما قبل از اینکه ماهیتاً در خصوص سبک ها پاسخ بدهم عرض کنم که میزان شرعی یا غیر شرعی بودن هر آهنگ یا موسیقی چه در مداحی و چه در سرودها انسان می باشد. امکان دارد یک آهنگ و یا موسیقی در نظر کسی طوری جلوه کند که او را به حال استحاله درآورد یعنی از حالت طبیعی خارج نموده و در او طرب ایجاد کند اما در دیگری این چنین نباشد پس بنابراین میزان شرع (غنا یا غیر غنا بودن) انسان است که این اساسا در نوحه سرائی ها و مداحی ها صدق نمی کند چرا که درضرباهنگ و ریتم هائی که با اشعار دلسوز در رسای اهل بیت و مصیبت اباعبدالله الحسین (ع) خوانده می شود حزن و اندوه نهفته است، نه شادی و طرب.

در ضرباهنگ های بعضی از اشعار نیز، جنبه مثبت به وجد آمدن انسان مطرح است، یعنی اشعار و آهنگ آنها چنان حماسی است که مخاطب را در ارتباط با حماسه جاودان کربلا به وجد آورده و خود را در آن معرکه احساس می کند، یعنی فکر و احساس شنونده را متوجه کربلا و عاشورا می نماید و در پاسخ بعضی از دوستان که می فرمایند در این شعر شما شعور هم هست یا نه باید عرض کنم این شعورمان است تنها دلیل شورمان، چرا که، تا شعور و فهمی در رابطه با حضرت و قیام بی بدیلش نباشد، هیچ وقت شوری پیدا نخواهد شد. بحث دیگر در این رابطه بحث تاثیرگذاری به روی قشرهای جامعه به خصوص قشر جوان است، باید دید که جوانان مخاطب ما آیا سوق داده شده اند به سمت دین و مکتب عاشورا یا نه؛ که این مهم نیاز به یک تحقیق ساده در جامعه دارد.

بنده به نوبه خود نمونه های بسیار زیادی را در سطح کشور سراغ دارم که تحولی عظیم در رفتار و کردار گذشته آنان ایجاد شده است، برخی دیگر از آقایان، مسئله کمبود آموزش را مطرح می کنند اگر هم به فرض مثال این طور باشد باید به عرض برسانم خود آنها مقصر اصلی این ضعف می باشند؛ چرا که آنها متاسفانه خود را وقف و محدود به مجالس خاص رسمی کردند و از این جوانان پرشور غافل شدند. (بحث بهادادن به جوانان) ای کاش آنها واقعا راهنمای خوبی برای ما جوانان باشند که در نهایت باعث تقویت و روحیه اطاعت پذیری جوانان گردند. جوانی که وقتی برای او از شهادت و فرهنگ ایثار می گوئیم و او هم با همه شور و شعورش بر سر و سینه می کوبد به یقین ادامه دهنده راه همان جوانانی است که تشکیل دهنده گردان های کمیل، میثم، زهیر، مقداد، عمار، حبیب، مسلم و شهادت بودند که دین و دنیای امروز ما از جان گذشتگی های آن دلیر مردان است و این حقیقت را می توان از شور وصف ناپذیر این جوانان حسینی به راحتی دریافت من از این آقایان سئوال می کنم براستی چقدر تاکنون وقتتان را صرف جوانان کرده اید. البته این جوانان خود صاحب فکر و منطق اند و این را به درستی می دانند که اگر گریه و عزاداری ها همراه با معرفت و خودسازی نباشد دینداری ارزش نخواهد داشت.

این موضوع را خداوند متعال هم در قرآن فرموده است که اگر برای سایر موضوعات خداوند یک بار قسم یاد کرده برای مقوله خودسازی در سوره شمس چندین بار قسم یاد نموده است، حال اجمالاً قبل از اینکه وارد سبک مداحی و نوحه خوانی شوم، توضیح کوتاهی در خصوص موسیقی ایران بدهم. به هر جهت عزاداری ها، نوحه خوانی ها و مرثیه سرائی های ما به زبان فارسی است و باید با ریتم و ضرباهنگ های ایرانی اجین باشد. ببینید بعضی از دستگاه های موسیقی ایران با موسیقی عرب مشترک است؛ مانند دستگاه بیات؛ اما برخی از دستگاه ها اختصاص به اعراب دارند مانند حجاز، نهاوند و برخی هم اختصاص به موسیقی ایران دارد، مانند شور، نوا، دشتی، ماهور به هر جهت در بحث ابداع سبک های مداحی چه در عزاداری و چه در مولودی ها، از این دستگاه ها استفاده می شود در عزاداری ها از دستگاه های محزون و در مولودی ها از دستگاه های شور و با نشاط. به هر جهت به مصداق این حدیث شریف که «شیعتنا خلقوا من طینتنا یفرحون لفرحنا و یحزنون بحزننا» می بایست این غم و شادی در محتوای اشعار و آهنگ آنها رعایت گردد. ما همین امر را در قرائت قرآن توسط قراء بزرگ جهان اسلام می بینیم به عنوان مثال، «استاد شحات محمدانور» در آیاتی که خداوند متعال اشاره به بهشت، شادی، و تنعم مومنین دارد از دستگاه های بانشاط استفاده می کند و آنجا که صحبت از عذاب و جهنم است، از دستگاه های حزن انگیز؛ و یا می بینیم که بعضی از قراء بزرگ مانند مرحوم استاد «محمد عبدالصمد عبدالباسط» که استاد مسلم در صوت، لحن و قرائت است در قرائت خود از همان دستگاه ها استفاده می کند، که خواننده عرب بنام ام الکلثوم استفاده کرده که این در سوره مبارکه حشر کاملاً مشهود است. بهرحال هم در قرائت قرآن و هم در بحث مرثیه سرائی، عزاداری و سینه زنی مخاطب ما مردم هستند و هدف از قرائت قرآن یا نوحه سرایی بحث تاثیر روی مخاطبین است که آهنگ و وزن اشعار تاثیر بسزایی دارد همانطور که صوت خوش هم تاثیر دارد و دوستی می گفت: مرحوم استاد شهید مرتضی مطهری فرمودند که: «همین استاد عبدالباسط زمانی که قرآن تلاوت می کند من احساس می کنم که قرآن هم اکنون دارد نازل می شود».

سبک هائی را که بنده حقیر می خوانم، مستثنی از این قوائد کلی نیست، اما دو ویژگی در سبک های بنده وجود دارد؛ یکی اشعاری که من در شور سینه زنی می خوانم برای عامه م