پاورپوینت کامل پیاده می رود اما سواره می ماند (بخش پایانی) ۲۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل پیاده می رود اما سواره می ماند (بخش پایانی) ۲۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل پیاده می رود اما سواره می ماند (بخش پایانی) ۲۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل پیاده می رود اما سواره می ماند (بخش پایانی) ۲۵ اسلاید در PowerPoint :

۲۶

بازخوانی نقش اخلاص در سلوک ستایشگری

نویسنده در بخش اول این نوشتار به بازخوانی نقش اخلاص در مداحی پرداخت و ضمن بیان تعریفی از اخلاص، اهمیت نگاه داشت اخلاص را یادآور شد و سرانجام معیار عمل خالص را بیان نمود.

برتری نیت از عمل

از سخن امام صادق (ع) چنین به دست می آید که اعمال، در نقصان و کمال خود، تابع نیات اند و جهت اصلی و اساسی آن را روشن می سازند. این مطلب در روایات بسیاری آمده است و در کتب عرفانی، بخشهای فراوانی به آن اختصاص داده شده است؛ پاک ساختن نیت از شرک و دورنگی و روآوردن به بی آلایشی و یکرنگی خود مجاهده ی عظیمی است و به انسان می نمایاند که اصل، نیت است و فرع، عمل. امام خمینی(ره) در این باره می فرماید: «تلخیص نیت از مطلق شرک کار بسیار بزرگی است که از هر کس نیاید، و کمال و نقص اعمال، تابع کمال و نقص نیات است؛ زیرا که نیت صورت فعلیه و جنبه ملکوتیه عمل است، چنانچه اشاره به آن نمودیم، و در حدیث شریف اشاره به همین مطالب می نماید؛ آنجا که می فرماید: والنیه افضل من العمل، و ان النیه هی العمل؛ نیت از عمل افضل است، بلکه نیت، تمام حقیقت است و این مبتنی بر مبالغه نیست – چنانچه بعضی احتمال داده اند – بلکه مبنی بر حقیقت است؛ زیرا نیت، صورت کامله ی عمل و فصل محصل او است، و صحت و فساد و کمال و نقص اعمال، به آن است. چنانچه عمل واحد به واسطه ی نیت، گاهی تعظیم و گاهی توهین است؛ و گاهی ناقص است؛ و گاهی از نسخ ملکوت اعلی و صورت بهیه ی جمیله دارد، گاهی از ملکوت انعل و صورت موحشه ی مدهشه دارد». سپس برای تشریح خود چنین مثال می زند: «ظاهر نماز علی بن ابیطالب (ع) و نماز فلان منافق در اجزاء و شرایط صورت ظاهری عمل هیچ تفاوتی ندارد، لیکن آن یک با آن عمل معراج الی الله کند و صورتش ملکوت اعلی است، و دیگری با آن عمل به جهنم سقوط کند و صورتش ملکوت اسفل است و از شدت ظلمت شبیه ندارد. به واسطه چند قرص نان جوین که خانواده ی عصمت (ع) در راه خدا می دهند، چندین آیه خدای تعالی در مدح آنها فرو می فرستد. جاهل گمان می کند دو سه روز گرسنگی و غذای خود را به فقرا دادن امر مهمی است. با اینکه صورت این قبیل اعمال از هر کس می شود صادر شود و چیز مهمی نیست، اهمیت آن به واسطه قصد خالص و نیت صادقانه است. روح عمل قوی و لطیف، از قلب سلیم صادر است که دارای این قدر اهمیت است. اخلاص و مداحی اهل بیت(ع) به آنچه درباره ی اخلاص در عبادت گفته شد، سخن امام صادق(ع) را ضمیمه کنید که فرمود: «حبنا اهل البیت افضل عباده؛ دوست داشتن ما اهل بیت، برترین عبادت است». برترین عبادت، دوست داشتن اهل بیت (ع) است و مداحان، از متولیان علاقه مند ساختن مردم به خاندان پیامبر(ص) هستند. از این رو کوشش آنان در نگاهداشت اخلاص در برترین عبادت از اهمیت خاصی برخوردار است. پیش تر گفتیم که هویت ضعف مداح، همانا به اخلاص است. در این باره ذکر چند نکته ضروری است: ۱- در ستایشگری و مدیحه خوانی برای اهل بیت (ع) کیفیت بیش از کمیت اهمیت دارد؛ آنچه گفتیم به معنای بی اهمیت بودن کمیت نیست. اگر مداحی یک مجلس را با اخلاص کامل در پیش و هنگام و پس از آن اداره کند، بهتر از برگزاری چندین مجلس، با خدای نخواسته بیماری های روحی از قبیل ریا و… است؛ آنچه در پیشگاه خداوند پذیرفته می شود عمل خالص است و گاه عمل با نیت خالص، موجب رستگاری فرد می شود. گاه فراوانی عمل و بسیاری خدمت در آستان بلند اهل بیت(ع) انسان را چنان غافل می سازد که تمام اعمال خود را پذیرفته شده می پندارد. بنابراین آن هنگام که به فراوانی خدمت در این آستان می اندیشیم، نباید چگونگی و برای خدا بودن را از نظر دور بداریم. آن هنگام است که به نقصان و قلت عمل خود پی می بریم. این مسئله در میان آنانی که بیشتر در دستگاه اهل بیت (ع) خدمت کرده اند به قول برخی مح