پاورپوینت کامل چند اشعه از خورشید ۱۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل چند اشعه از خورشید ۱۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل چند اشعه از خورشید ۱۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل چند اشعه از خورشید ۱۶ اسلاید در PowerPoint :

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی ابن ابی طالب (ع) معروف به صادق آل محمد امام ششم شیعیان است که پس از شهادت پدرش امام محمد باقر (ع) در هفتم ذی حجه سال ۱۱۴ قمری بنا به وصیت مستقیم پدرش به مقام امامت رسید.

میلاد مسعودش مصادف بود با روز جمعه به هنگام طلوع فجر و به قولی روز دوشنبه هفدهم ربیع الاول سال ۸۰ قمری در مدینه منوره مادر بزرگوارش فاطمه بنت قاسم بن محمد بن ابی بکر مکنی به ام فروه بود. این بانوی والامقام که فرزندزاده ی محمد بن ابی بکر یار وفادار امیر مؤمنان (ع) بود، در میان بانوان عصر خویش به تقوا، کرامت نفس و بزرگ منشی معروف و مشهور بود. امام صادق (ع) درباره ی شخصیت وی گفته: «مادرم از جمله بانوانی بود که ایمان آورده و تقوا پیشه کرد و نیکوکار بود، خدا نیکوکاران را دوست می دارد.»

* قرآن را یسیار بزرگ می داشت و آن را در ۱۴ بخش قرائت می کرد. وقتی می خواست قرآن را تلاوت کند آن را به دست راست خویش می گرفت و دعایی می خواند که گزیده ی مضمون آن دعا چنین است: «وقتی کتاب تو را می خوانم، بر دل و گوشم مهر مزن و بر دیدگانم پرده میفکن و قرائت مرا خالی از تدبر مگردان.»

* چون نیمه شب برای خواندن نماز شب برمی خاست، کمی با صدای بلند ذکر می گفت و دعا می خواند تا اهل خانه بشنوند و هرکس بخواهد برای عبادت برخیزد. ذکر رکوع و سجود را بسیار تکرار می کرد. در سجده می گفت: «خداوندا! مرا و یاران پدرم را بیامرز، می دانم میان آنان کسانی هستند که بدی من را می گویند.»

* درباره ی باغش می گفت: «وقتی خرماها می رسد، می گویم در باغ را باز کنند تا مردم وارد شوند و بخورند. بعدش ده ظرف خرما که بر سر هر کدامش ده نفر بتوانند بنشینند آماده کنند تا وقتی ده نفر خوردند، ده نفر دیگر بیایند و هر کی هرچه می خواهند خرما بخورند. آن وقت برای همسایه ها ظرف بزرگی از خرما می فرستم.

مزد باغبان و کارگران را می دهم. باقی مانده ی محصول را می آورم به مدینه، می آورم برای تقسیم بین نیازمندان.

آخرش از محصول چهار هزار دیناری، چهارصد درهم می ماند برای خودم.

* آن چه را که می خواست به دیگران بیاموزد، عمل می کرد. به هیچ خوبی امر نمی کرد جز این که خودش بیشتر و پیش تر از دیگران انجامش می داد. از هیچ بدی هم نمی گفت الا آن که خودش زودتر اجتناب کرده بود. همه ی حرفش هم این بود که مردم را به خوبی دعوت کنید اما نه با زبان.»

* ابن ابی یعفور می گوید: «دیدمش در حالی که سر مبارک خود را به طرف آسمان بلند کرده بود و چنین می گفت: خداوندا! مرا به اندازه ی یک چشم