پاورپوینت کامل بازتعریف هنر ایینی; بخش دوم ۳۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بازتعریف هنر ایینی; بخش دوم ۳۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بازتعریف هنر ایینی; بخش دوم ۳۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بازتعریف هنر ایینی; بخش دوم ۳۲ اسلاید در PowerPoint :

۴۹

در بخش نخست این نشست با حضور ناصر سیفی، محمد خزایی، حمید شریفی آل هاشم، به بحث درباره هنر ایینی و ویژگی های آن پرداخته و گفته شد همچنان که «دانایی» و «توانایی» دو بال برای صعود هستند، «مهارت» و «معرفت» نیز دو بال برای «هنر» به حساب می آیند. حال این «معرفت» در هنرهای ایینی و ادیان مختلف جایگاه خود را داشته و برای رسیدن به آن باید سیر و سلوکی طی شود.

همچنین در ادامه بحث، از نهضت عاشورا به عنوان یکی از تأثیرگذارترین موضوعات هنرهای ایینی یاد شد که هنر امروز ما نیز از برکات آن بی نصیب نبوده است.

با تشکر از استادان محترم، پس از مقدمه ای که داشتیم، در مرحله دوم این میزگرد، قصد داریم به طور تخصصی تر «هنرهای تجسمی» را مورد تحلیل قرار دهیم. لطف کنید نظرات خود را با محوریت این موضوع، بیان فرمایید!

شریفی: در بحث «هنرهای تجسمی» و نسبت آن با نهضت عاشورا، باید دوره های مختلفی را به طور مجزا از هم مدنظر قرار داد. به عنوان مثال، با توجه به ممنوعیتی که در مورد «تصویرگری» از واقعه عاشورا در دوره خاصی از تاریخ وجود داشت؛ این طور به نظر می رسد که ممانعت خاصی در حوزه «کتابت» و در قالب «تصویرسازی» به عمل نمی آمد. به همین دلیل ما اکنون گنجینه نفیسی از تصویرسازیِ نوحه های عاشورایی داریم که به نوعی، مرجعی برای هنرمندان معاصر هستند و از سوی دیگر، فضای بکر، صمیمی و بی آلایش آنها با وجود یک حس و حال ابتدایی که بر این گونه آثار حاکم است، برای ما تأثیرگذار خواهد بود.

در زمینه نقاشی هایی که در تکایا، حسینیه ها و مساجد نیز ترسیم شده است، گفتنی های بسیار وجود دارد. با توجه به اینکه ترسیم «شمایل» در دوره ما از طرف همگان قابل پذیرش نیست، می بینیم که در گذشته این «شمایل»ها به تصویر کشیده می شد و با جلوه روحانی ای که در دل این تصاویر قابل رؤیت است، نسبتی بین نگارنده و شخصیت موجود در تصویر احساس می شود.

آنچه مسلم است، همان طور که از عنوان این کلمه برمی آید، این تصاویر «شمایل» هستند و خود نگارنده هم به خوبی می داند که قرار نیست به طور واقعی، تصویر آن شخصیت باشند. در واقع «شمایل»، تنها عناصری از تصویر است که منتسب به شخصیت مورد نظر بوده و تصویرگر با سلوکی که داشته و با بهره گیری از آدابی که خود را ملزم به رعایت آن می دانسته، سعی در نشان دادن برخی سجایای اخلاقی و خصوصیات روحانی فردی از اولیای خدا داشته است.

تأثیرگذاری این تصاویر تا حدی است که گاه شاهد هستیم برخی از علما و فقها، آنان را در خلوت خود حفظ می کردند؛ به عنوان نمونه می توان به حضرت امام (ره) اشاره کرد که یکی از این شمایل ها را که منتسب به پیامبر(ص) بود، نگاه می داشته و به آن علاقه داشتند. این حاکی از آن است که درون انسانِ مشتاق، نیازی خاص و مبهم برای احساس نزدیکی به مقدسات وجود دارد که باید مرتفع شود. اکنون به واسطه سوءاستفاده های برخی از متخلفان، نباید به طور کلی ترسیم شمایل را منع کرد و دل های مشتاق را رنجاند.

با اشاره به این دو مورد که مثال هایی از انواع شاخه های «هنرهای تجسمی» در مورد عاشورا هستند، به خوبی می توان پی برد که برای هر کدام از این شاخه ها می توان پرونده ای برای بحث، تحلیل و نتیجه گیری باز کرده، نقش و جایگاه آن را در انتقال معارف فرهنگ عاشورا مشخص سازیم؛ نقشی که همچنان در گذر تاریخ عهده دار شده و به خوبی از پس ایفای آن برآمده است. این در حالی است که هیچ ارگان، سازمان و وزارتخانه ای هم متولی پویایی آن نبوده و بودجه ای نیز برای آن اختصاص نیافته است. با این وجود می بینیم که همواره این اتفاق، پررنگ تر از همیشه در حال وقوع است.

در حال حاضر چقدر از مجموعه های دولتی و غیردولتی درصدد حمایت از خلق این آثار برآمده و در این حوزه قبول مسئولیت کرده اند؟

مجموعه هایی که مسئولیت فرهنگ سازی جامعه را بر عهده داشته و متولی امور دینی، فرهنگی و هنری ما بوده اند، در این عرصه وارد نمی شوند. حال آنکه می بینیم جریان های هنری و مردمی ای که از بطن جامعه می جوشند، به زیبایی قابل تقدیری به منصه ظهور رسیده اند.

جای تأسف است که گاه دیده شده این جوشش های مردمی هم از سوی کسانی که وظیفه اصلی آنها حمایت از تولید آثاری این چنینی است، مورد بی مهری و تخریب قرار می گیرد. به نظر من چنین مسائلی قابل بررسی است. ما می توانیم سرفصل ها و عناوینی داشته باشیم که در ابعادی گسترده به شرح آنها بپردازیم.

از جمله این سرفصل ها، می توان به نهضت امام(ره) که تجلی گر «هنر انقلاب» بوده و بعد از آن هم دوران جنگ تحمیلی که «هنر دفاع مقدس» را به دنبال داشته، اشاره و تأثیر فرهنگ و هنر «عاشورایی» را بر هنرمندان و آثار آنان در این دو دسته، جست وجو کرد. به این ترتیب، به روشنی ردپای «عاشورا» در جای جای آثار هنرمندان دیگر دیده می شود.

سیفی: حتی با نگاهی کلی به تأثیرات عاشورا بر فرهنگ و هنر این مرز و بوم، افق های متعدد و بی شماری روشن می شود که این امر نشان دهند