پاورپوینت کامل نامه ای به انقلاب ۲۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نامه ای به انقلاب ۲۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نامه ای به انقلاب ۲۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نامه ای به انقلاب ۲۲ اسلاید در PowerPoint :

۲۰

– انقلاب عزیز، سلام خواستم برای تبریک بیست و دومین سالگرد تولدت، نامه ای بنویسم . حال، قلم به دست گرفته ام تا برایت نامه بنویسم . اما
نمی دانم از چه بگویم و از چه بنویسم؟ از غم ها، گریه ها، سختی ها و یا جشن، خنده ها و شادی ها؟ با هم به سراغ دفتر خاطراتت
می رویم و آن را ورق می زنیم . باهم نگاهی بر همه حوادثی که بر تو گذشته است بیندازیم . از سال ۵۷ شروع می کنیم . چقدر
پرخاطره بود آن روز؟ روزهای اتحاد، همبستگی، ایثار و مهربانی . روزهایی که همه یک نفر بودند و با فکری واحد هدفی واحد
دنبال می کردند . آن روزها «من » و «تو» معنا و مفهومی نداشت . تنها «ما» بود که حرفی برای شما داشت . همه فقط می خواستند که
تو بیایی . بله آن روزها همه دوست داشتند وقتی در ۲۲ بهمن ۵۷ که متولد شدی، گویی خود دوباره متولد شده اند . همه از شوق
آمدنت می گریستند و شاد بودند . همه خود را از آن تو و برای تو و خدمت به تو می دانستند . اما از دور و نزدیک کسانی هم بودند
که با چشمانی زهرآگین و دلی پر از کینه و خشم به تو می نگریستند و آرزوی نبودنت را می کردند . یادت هست برای از بین بردنت
چه ها که نکردند . فرزندانت، عزیزانت و همان هایی که تو را عاشقانه دوست داشتند و برایت زحمت می کشیدند را یکی پس از
دیگری به شهادت رساندند . مطهری، بهشتی، رجایی، باهنر، دستغیب، صدوقی و مدنی و . . . . با این که نوپا بودی و کم سن و سال،
اما از همان روزها کمرت در برابر این غم ها خم شد و چه بسا کسانی که در ظاهر خود را مانند فرزندان تو جلوه می دادند و در
خفقان و خلوت های شیطانی خود بر تو از پشت خنجر می زدند که التیام زخم آن ها سخت تر از زخم گروه دیگری بود که عملا و
آشکارا مخالفت با تو می کردند .

آه انقلاب! چه روزهای سختی بود شهریور مهرماه ۵۹ . هنوز دوساله نشده بودی که بهانه تصرف آب و خاک مرز و بوم تو، بمب ها و
گلوله های پر از آتش کینه بر مردم خرمشهر و اهواز فرو ریخت و اعلام جنگ شد، همان آمریکایی که ابتدا از راه مخالفت و
تحریم های سیاسی و اقتصادی با ما به جنگ درآمده بود، حال به عراق کمک می کرد تا بلکه از طریق جنگ با گلوله و تفنگ، تو را از
بین ببرد، اما نه، کور خوانده بودند، مگر دلیرمردان و غیور زنانت مرده بودند؟ همه، زن و مرد، پیر و جوان، کوچک و بزرگ، دوباره
مانند یک تن جمع شدند و جان بر کف نهاده و هر یک به نحوی در مقابل گلوله های آنان سینه سپر کردند و تو را برای خود نگه
داشتند .

می دانم که چقدر از دیدن صحنه ای که کودکی برای پدرش، که در جبهه در حال جنگ بود، نقاشی ای که در آن بسیجی ای روی
تانک ایستاده و در یک دست قرآن و در دست دیگر پرچم سه رنگ کشورش را گرفته به جبهه ها می فرستادند، خوشحال و خندان
می شدی و در دلت به خود از داشتن چنین فرزندانی می بالیدی . و نیز وقتی بر حجله شهیدی را که عکس او گواه می دادند که
پانزده، شانزده سال بیش تر نداشته، بر سر کوچه ای می دیدی چقدر غمگین و دلشکسته می شدی که بازهم یکی از دلیر فرزندانت
را از دست داده ای .

آری انقلاب، آن هشت سال گذشت، اما نه به قیمت هشت و سیصد و شصت و پنج روز که به قیمت هشتصد و سیصد و شصت و پنج
روز . تحریم های سیاسی و اقتصادی و تجهیز شدن عراق از سوی همه جهان خواران، همه رنج آن روزها را صد چندان کرده بود .
چقدر سخت گذشت آن هشت سال! چه بسیار فرزندان صالحی که از دست دادیم! باکری، چمران