پاورپوینت کامل آسیب شناسی اخلاقی ۳۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آسیب شناسی اخلاقی ۳۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آسیب شناسی اخلاقی ۳۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آسیب شناسی اخلاقی ۳۶ اسلاید در PowerPoint :

۴۰

الف – کالبد شکافی غیبت

مقدمه

یکی از «نباید» های هنجاری حاکم بر رفتارهای ظاهری افراد، که در قلمرو نظام اخلاقی – و تحت شرایطی در قلمرو نظام حقوقی
– مطرح است، عیب جویی و به اصطلاح «غیبت » می باشد . «غیبت » به رغم شفافیت هنجاری، روشنی مصادیق، قباحت صریح،
اعتراف همگان به کارکردهای سوء فردی و اجتماعی، اجماع همگان بر مطلوبیت اجتناب از آن، حساسیت های خاص شریعت و
تذکارهای مکرر مربیان اخلاقی جامعه، همچنان به عنوان یکی از آسیب های اخلاقی مبتلابه و غیر قابل توجیه، در سطوح مختلف
جامعه اسلامی ما رواج دارد . ضعف حساسیت های اخلاقی، بی توجهی به وظایف و تعهدات اجتماعی، نادیده انگاری آثار و تبعات
منفی، سهل المؤونه بودن ارتکاب و سهولت در توجیه پذیری، این پدیده آسیبی را از یک نقیحه اخلاقی زشت و مشمئز کننده به یک
عادت فرهنگی مزمن تبدیل کرده است . به عبارت دیگر، کاستی های اخلاق عملی جامعه، ضعف تعهد در قبال دیگران، و
بی توجهی به آثار و تبعات ناخوشایند غیبت موجب شده تا این پدیده مذموم به صورت عملی عادی در جامعه رواج پیدا کند . در
این نوشتار برآنیم تا این معضل و احیانا سایر معضلات اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی مبتلابه را از زوایای مختلف مورد بحث و
بررسی قرار دهیم . سعی ما بر آن است تا علاوه بر توصیف پدیده های اخلاقی مورد نظر – به سبک منابع اخلاقی – به مبانی
روان شناختی و جامعه شناختی و نیز آثار و کارکردهای آشکار و پنهان آن ها، در حد امکان، بپردازیم .

مفهوم غیبت

برای این مفهوم، هر چند تعاریف متعددی در منابع لغوی، اخلاقی و فقهی ذکر شده است، اما وجه مشترک همه این تعاریف، قطع
نظر از خصوصیاتی که به اقتضاء نوع نگرش و ماهیت تحلیل مورد نظر مطرح شده، عیب جویی و اظهار عیوب افراد در غیاب ایشان
است، عیوبی که افراد عادتا از اطلاع یابی و افشای آن توسط غیر احساس شرمندگی می کنند و به طور طبیعی به چنین کاری
راضی نیستند . موضوعاتی نیز در ضمن مباحث تحلیلی، طرح شده اند که به عنوان متمم تعریف فوق در قالب چند اصل بیان
می شود:

۱- ممنوعیت غیبت یا به بیان شرعی، کبیره بودن گناه غیبت، قبل از هر چیز، وجود حریم اخلاقی میان افراد و لزوم رعایت حدود و
ثغور آن در نظام روابط فیمابین، را به عنوان یکی از زمینه های تحقق حیات اجتماعی مطبوع مفروض می گیرد . بدون شک، رعایت
این حریم نامرئی اولا به شناخت قلمرو و ثانیا به ایجاد زمینه های روانی و اجتماعی جهت حفاظت از آن وابسته خواهد بود .

۲- حرمت و ممنوعیت شرعی غیبت به معنای آن نیست که این سنخ دستورات اخلاقی صرفا از تعالیم مذهبی اتخاذ شده و دلیل
قباحت و طرد آن تنها نواحی صادره از شرع می باشد و از این رو، مخاطب و مجری آن ها صرفا مومنان و جامعه ایمانی خواهند بود;
چرا غیبت نیز همچون سایر دستورات اخلاقی، مقبولیت خود را وامدار حسن و قبح عقل عملی اند و همه انسان ها به اقتضاء عقل
سلیم و قطع نظر از تدین خویش به درک زشتی و زیبایی این دستورات و ضرورت و مطلوبیت فعل یا ترک آن ها در نظام اجتماعی
واقفند . البته، شرع مقدس با هدف ارتقاء انگیزه های عملی، تحکیم و تثبیت موقعیت این احکام و در نتیجه ایجاد زمینه های
مناسب روانی و اجتماعی جهت رعایت درست آن ها، پشتوانه های اجرایی لازم را برای تحقق این هدف فراهم ساخته و به شیوه های
مختلف بر این سنخ اعتبارات عقلایی مهر تایید نهاده و همگان را به رعایت دقیق آن ها تحریک و تشویق نموده است .

۳- در همه تعاریف ارائه شده، مغتاب (غیبت شده) شخص یا اشخاص حقیقی ملاحظه شده است . از این رو، عیب جویی از
هویت های دارای شخصیت حقوقی، هر چند با واسطه به افراد وابسته و کارگزاران آن (به عنوان افراد بی نام) ارجاع یابد، مشمول
این قاعده نیست .

لازم به ذکر است که برخی فقها عیب جویی و تحقیر گروه ها، اصناف، اقوام و ملت ها را در صورتی که با لفظ جمع (جوانان، بازاریان،
اعراب، ایرانیان و) . . . باشد – هر چند در قالب ضرب المثل های متعارف القا شده باشد – مصداق غیبت محرم شمرده اند; در
حقیقت فرد غیبت کننده به اقتضاء کلام عام خود به تعداد افراد مندرج در این عیب جویی مرتکب غیبت و فعل حرام شده است .
البته، در صورتی که نیت فرد از اول فرد یا گروه خاصی باشد یا کلام او در عرف به مصداق خاصی منصرف باشد، تنها نسبت به همان
عده غیبت صدق می کند .

۴- طبق تعریف، فرد یا گروه مغتاب باید به اسم، وصف، عنوان و علائم و نشانه های خارجی معلوم و مشخص باشد; بنابراین،
عیب جویی و اظهار عیوب افراد کلی، مجهول و مبهم هر چند اخلاقا مذموم است اما مصداق غیبت مصطلح شمرده نمی شود .
البته، در این خصوص، اختلاف نظرهایی نیز وجود دارد . برخی از محققان معتقدند، در صورتی که مخاطب با استفاده از قرائنی به
مراد متکلم پی ببرد و مصداق مورد نظر را از کلیت کلام او استنباط کند، این مورد نیز به احتمال زیاد از جمله موارد غیبت محرم
شمرده می شود .

۵- برخی از فقها در تعیین مصادیق و بیان احکام غیبت، افراد بیگانه (اعم از سایر فرق مسلمین، کفار و مشرکین) را مشمول حریم
اخلاقی نمی دانند، و بر غیبت ایشان، حکم حرمت بار نمی کنند . به عبارت دیگر، در این مقوله همچون سایر مقولات اخلاقی، دو
نوع سوگیری ارزشی وجود دارد; عده ای با تکیه بر مبنای خاص گرایی تنها نسبت به خودی ها (برادران ایمانی) احساس تعهد
اخلاقی و تعلق خاطر مشترک را الزام می کنند، از این رو، افراد غیر عضو از شمول ارزش های اخلاقی مستثنی هستند و از ارزش ها
و اعتب