پاورپوینت کامل وضوی دل ۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وضوی دل ۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وضوی دل ۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وضوی دل ۲۰ اسلاید در PowerPoint :

۲۰

کیست که درد دل را احساس کند؟ دل دیوانه ام از آتش حسرتش می سوزد، می سوزد و دود می شود، و به هوا می رود ولی نه تا
آنجایی که دل می خواهد . این حکایت باور نکردنی است . او برایم نوری است، شهابی است که روشنی می بخشد و لحظه ای بعد
خاموشی ها را در حسرت جدایی بر گونه هایم می پاشد .

چون صاعقه چون شهاب چون باد

از آستان دودیده ام پر زد

چون آرام شد و جایی بگرفت

دل پر دارم و رفت در زد

فقط اوست که می داند! امید دلم می خواهد قلمی بر دست گیرد، آن را بر مرکب پاک آب ها فرو برد و نقش اولین نهال را نقاشی
کند، آن پس بلمی بر گیرد و آن را به شطی بسپارد تا برود و محبوب ترین محبوب را بیابد، حروف سپید او را بر چهره رنگارنگ
خود حک زند و شنا کنان به ساحل بی قراران برسد و سراغ از من گیرد . نزد من آید و یاد آن یار دیرین را برایم به ارمغان آورد تا
دلم از زنگار وجود رها شود و به سویش پر بکشد .

فقط اوست که می داند! شاید دلش به حال عاشقی که در آن سوی دریاها گوشه ای را برگزیده و نی بر لب گرفته و از غربت می نوازد .
عجب شوقی! شب هنگام است، تاب و توان از کف داده بر آسمانش خیره شده ام، ستاره ها را چون حروف عشق می بویم، دستم را
به سویشان دراز می کنم تا شاید مجموعه ای از وصال نصیبم گردد و آن را بر لوح هراسناک وجودم بیاویزم .

ولی افسوس! لحظه لحظه پر و بال می گشایم، فریاد بر می آورم .

دریغا، پاهایم از زمینش فراتر نمی رود . حال تو بگو در این هنگامه شب بی قلم و بی آه چگونه مهرش را صدا بزنم، منی که از قید
خود رها شده ام ، چگونه هفت منزل عشق را بپیمایم؟ !

اکنون بجاست که برای محفلم همدمی بیابم، همرازی که درد عاشقی را از بر باشد و آرام و بی خطر مرا از نردبان کمال بالا برد .
صدایش می کنم و در آوای طنین انداز نامش باز سکوت را می جویم .

نکند نشانش را گم کنم یا بی خبر آن را به دست باد بسپارم . شعله اش هراسان است . سر عشق را با او بگویم یا . . . ؟ خرد حکم
می کند صبور باشم شاید او حامی من باشد . شاید او نیز به دنبال کسی می گردد .

حدیث منزل خوبان چه کار آید غیر را

جر غوغا کند و بلوا، براندازد عشق ها

آتش بر خرمن امید آن سان زند

کز عشق جان او بشنود گفتارها

فقط اوست که می داند! آخر سر گشته ای چون من به کجا پناه برد . سینه ام را درد هجرانش می فشارد و از او سرابی بیش ندارم .
هر چه در ذهن کوچکم هست یاد کوچه ای است که بارها از آن گذر کرده ام . نه چراغی در دست داشته ام و نه پیری راهنمایم باشد .
از این رو نه کوچه را به یاد دارم و نه حدیثش را . تنها به خاطر دارم سخنان جان بخشی را در گوشم می پیچد . ولی افسوس که
چگونه دیگر بار از آن کوچه بگذرم؟

هان، یادم آمد . هان! شمع پر شوق همسایه ام می تواند ماه آن کوچه تاریک باشد . سال ها ست که به امید تو شب را روز و روز را
شب کرده ام . غریبانه در راهی پر خطر سوی قرب تو کرده ام و راه می روم . سال هاست که با چشم های تو نگاه می کنم، با صدای تو
سخن می گویم و با اراده تو می نشینم و بر می خیزم .

در این کوچه، همه جا فریاد یار است که در هزار توی درخت سبز نیاز می پیچد و صدای عشق و سر مستی