پاورپوینت کامل علامه محمد تقی جعفری مشعل دار بزرگ فرهنگ و اندیشه اسلامی ۶۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل علامه محمد تقی جعفری مشعل دار بزرگ فرهنگ و اندیشه اسلامی ۶۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل علامه محمد تقی جعفری مشعل دار بزرگ فرهنگ و اندیشه اسلامی ۶۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل علامه محمد تقی جعفری مشعل دار بزرگ فرهنگ و اندیشه اسلامی ۶۹ اسلاید در PowerPoint :

۱۶

سالرزو رحلت استاد علامه محمد تقی جعفری

امروزه همه اندیشمندان و صاحب نظران مسایل اجتماعی به این حقیقت تاکید دارند که از طریق بررسی نوع برخورد و کم و کیف
بهره برداری مردم جوامع مختلف از سرمایه های مادی و معنوی خود می توان دور نمای آینده جوامع را از نظر پیشرفت و تعالی و یا
انحطاط و عقب ماندگی به صورت بسیار دقیق پیش بینی کرد .

بر این اساس، استفاده مناسب از دست آوردهای فکری و فرهنگی اندیشمندان بزرگ و دانشمندان متعهد، در دست یابی به اهداف
اجتماعی و پیشرفت های لازم علمی و فرهنگی و نیز در مبارزه با پیش آمدهای ناگوار اجتماعی و . . . بسیار مفید و مؤثر می باشد . از
جمله ابعاد مؤثر شخصیت بزرگان عرصه علم و اندیشه، خصایص روحی و ویژگی های اخلاقی و سیره زندگی آنهاست . این بخش از
شخصیت انسان های برجسته، به ویژه از نظر آموزشی و تربیتی در همه اقشار بویژه قشرهای جوان بسیار مؤثر است . در این مقاله،
که با هدف فکر داشت و خاطره علامه استاد محمد تقی جعفری (ره) به نگارش در آمده است، تلاش می شود تا ضمن مروری به
دوره های مختلف زندگی پر بار علمی استاد به بعضی از ویژگی های سازنده شخصیت این اندیشمند فرزانه اشاره گردد . امید که
جوانان برومند ایران اسلامی از طریق تداوم به تلاش های علمی و فرهنگی امثال علامه جعفری، زمینه رشد و تعالی و همه جانبه
جامعه اسلامی را فراهم سازند .

الف: زندگی نامه استاد

استاد جعفری در این باره خود می گوید: من در مرداد ماه سال ۱۳۰۴ (ه . ش) در کانون گرم خانواده ای با صفا، اما پایین از نظر
سطح اقتصادی متولد شدم . پدرم درس نخوانده بود . ولی از نظر وارستگی و تقوی و صدق نمونه بود . از پیرمردهای تبریز
شنیدم که می گفتند: از پدرم دروغ نشنیده بودند . این را روزی از پدرم پرسیدم . ایشان گفت: بله یادم نمی آید از سن بلوغ به این
سو دروغ گفته باشم . . . . مادرم از سادات علوی یکی از خاندان بزرگ تبریز به شمار می آمد . . . او، بر خلاف پدرم، با سواد بود
نخستین بار وی قرآن را به من یاد داد . حدود شش ساله بودم که به مدرسه رفتم . تحصیلات ابتدایی را در دبستان اعتماد آغاز
کردم و از آن جا که قبل از ورود به مدرسه نزد مادر مقداری درس خوانده بودم، آمادگی برای رفتن به کلاس بالاتر را داشتم .
بنابراین، در کلاس اول امتحانی از من گرفتند و مرا به کلاس سوم فرستادند . کلاس چهارم و پنجم را نیز در همین مدرسه
گذراندم . ولی پیش از ورود به کلاس ششم، مسائلی پیش آمد که مجبور شدم دبستان را رها کنم . (۱) پس از رها کردن درس، گویا
یک شب در خواب صحبت می کردم که پدرم بیدار بود و می شنود که من شعری خواندم که مضمون آن این بود: «مراد و هدف و
مقصود ما را که علم بود، روزگار از دست ما گرفت » وقتی بیدار شدم . پدرم گفت: «در خواب چه می دیدی؟» گفتم: در خواب از این
که از درس محروم شدم ناراحتی داشتم، پدرم گفت: با برادر بزرگت بروید درستان را ادامه بدهید . چون مدتی بود که از نظر
روحی به دروس الهی و معنوی علاقه بیش تری پیدا کرده بودم، به مدرسه «طالبیه » رفتیم . در آن جا دروس سطح مقدماتی حوزه و
ادبیات را در نزد استادان بزرگواری چون سید حسن شربیانی، میرزا علی اکبر اهری، میرزا ابوالفضل سرابی و . . . خواندم . در این
ایام، هم کار می کردم، هم درس می خواندم . مدت ها تا ظهر کار می کردم وبعد از ظهرها به مدرسه طالبیه می رفتم . و گاهی به
عکس، بعد از ظهر کار می کردم، صبح ها درس می خواندم . (۲)

پس از مدتی تحصیل در مدرسه طالبیه تبریز، علاقه عجیبی به هستی شناسی پیدا کردم و چون در تبریز به حد کافی نبود، به
تهران آمدم . مقداری از متن رسائل و مکاسب مانده بود که در تهران خواندم . هم چنین در درس های مرحوم آیت الله آقا شیخ
محمد رضا تنکابنی و آقا میرزا مهدی آشتیانی، و . . . شرکت می کردم . (۳)

استاد جعفری پس از حدود سه سال اقامت در تهران در سال ۱۳۲۵ به حوزه علمیه قم مشرف شده و حدود یک سال در آنجا
مشغول تحصیل می شوند و از محضر بزرگانی چون آیت الله سید محمد تقی خوانساری، سید محمد حجت کوه کمری، سید
صدرالدین و امام خمینی (ره) و . . . مستفیض می گردد . روزی نامه ای از برادرش دریافت می کند که مادر مریض است و بیا و او را
ببین . وقتی استاد جعفری خود را به تبریز می رساند . معلوم می شود مادر ده روز پیش از رسیدن نامه به دست وی از دنیا رفته
است . از این رو، بسیار متاثر می شود . . . پس از مدت کوتاهی اقامت در تبریز، در سال ۱۳۲۰ (ه . ش) به اصرار آیت الله میرزا فتاح
شهیدی رهسپار نجف می گردد . استاد در این باره می گوید: عمده محرک من برای رفتن به نجف مرحوم شهیدی شد . یادم می آید
مقداری از وسایل راه را هم ایشان فراهم کرد . (۴) در نجف، استاد علامه جعفری به مدرسه صدر وارد می شود و بار دیگر، جلد دوم
کفایه آخوند خراسانی را مطالعه و بحث می کند و در درس های خارج آیات عظام شیخ محمد کاظم شیرازی، آیت الله خویی، آیت
الله سید محمود شاهرودی، آیت الله حکیم و آیت الله سید جمال گلپایگانی و آیت الله سید عبد الهادی شیرازی و آیت الله میلانی
شرکت می کند و به موازات شرکت در درس های خارج، اصول و فقه، در محضر استادان بزرگی چون آقا شیخ صدرا قفقازی و آقا
شیخ مرتضی طالقانی به فراگیری دروس فلسفی و عرفانی مشغول می شود .

پس از سه سال تحصیل در نجف اشرف، در سن ۲۳ سالگی موفق به دریافت درجه اجتهاد از سوی آیت الله شیخ کاظم شیرازی
می شود . (۵) در مجموع، حدود هفده سال در نجف اقامت می کند . در این مدت علاوه بر تحصیل، به تدریس خارج فقه و اصول و
دروس فلسفه و معارف و نگارش کتاب مشغول می شوند . سرانجام پس از پایان تحصیلات و تکمیل معلومات، عازم ایران می گردد .
پس از بازگشت به ایران، در قم به خدمت آیت الله بروجردی شرفیاب می شود . ایشان از استاد می خواهد تا در قم بماند و به تدریس
بپردازد . از آنجا که آب قم با مزاج وی سازگار نبود، عازم مشهد می گردد . پس یک سال اقامت در مشهد به تهران بر می گردد و پس
یک سفر دیگر به نجف، به توصیه استادان بزرگوارش دوباره به ایران برمی گردد و پس از بررسی نیازهای موجود علمی و فکری و
فرهنگی جامعه، به جای تدریس فقه و اصول، . . . به کار پاسخ گویی به شبهات جوانان و تحقیق و تالیف می پردازد .

استاد در این باره می گویند: پس از مراجعت به ایران، دیدم که به فقه و اصول به اندازه کافی توجه شده است ولی این جوان ها
سرگردانند! احساس تکلیف کردم . دیدم تقریبا به حد کافی افراد هستند که تدریس اصول و فقه را عهده دار شوند، اما در
زمینه های دیگر چنین چیزی وجود ندارد . از این رو، من وظیفه خودم دیدم که خلاءهای دیگر را پر کنم . (۶) از این تاریخ به بعد،
استاد از طریق تالیف و نگارش کتاب های ارزشمند و انجام سخنرانی های مفید و آمورنده، به ارشاد مردم و دفاع از کیان فرهنگ
اسلامی و بیین احکام و آموزه های دینی مشغول شدند . ره آورد این دوره پر بار از عمر گران قدر استاد جعفری، نگارش بیش از صد
جلد کتاب و صدها مقاله و سخنرانی و . . . است که هر یک در حد خود به رشد و تعالی فرهنگ و اندیشه های الهی کمک می کنند و
تشنه گان معارف اسلامی را سیراب می سازند . بدین وسیله، پس از عمری خدمت به رهروان علم و حقیقت در روز پنج شنبه ۲۵ آبان
سال ۱۳۷۷، جان به جان آفرین تسلیم کرد و دوستداران علم و ایمان را در سوگ جان سوز خویش عزادار ساخت .

ب: مهم ترین ویژگی های شخصیت استاد

علامه بزرگوار آیت الله محمد تقی جعفری، دارای اوصاف اخلاقی و ویژگی های خاصی بودند که وجود این صفات و خصوصیات،
وی را از سایر افراد ممتاز می ساخت . از آنجا که آشنایی با این ویژگی برای علاقمندان به فضیلت های انسانی و کمالات علمی و
معنوی و کاروانیان عرصه علم و اندیشه مفید و آموزنده است نگای گذارا به برخی از آنها می افکنیم .

علاقه به علم و دانش

از همان دوره کودکی عشق به تحصیل علم به صورت کم نظیری در وجود استاد شکوفا شده بود . به گونه ای که اولا، برای تحصیل
علم متحمل هر نوع محرومیت و سختی می شد و ثانیا، در مواقع خاصی وقتی در راه ادامه تحصیل او موانعی ایجاد می شد، از این
پیشامد بیش از اندازه متاثر و غمگین می گردید . خود ایشان در قالب خاطراتی در این باره می گویند: . . . به من در مسیری که
آمدم، خوش گذشت و خداوند محبت کار را در درون من به وجود آورده بود . من به اندازه ای به علم علاقه پیدا کرده بودم که فکر
می کردم اگر معلومات لازم را به دست نیاورم، حیات من ناقص است . برای همین، مسیر زندگی را این گونه طی کردم و اگر هم
چنین امکانی فراهم شود باز هم همین مسیر را انتخاب می کنم . البته، سعی خواهم کرد اشتباهات گذشته تکرار نشود . . . واقعا
عاشق علم و یادگیری بوده ام . . . (۷)

یکی از فرزندان استاد در این باره خاطره ای از زبان وی نقل می کنند: سرمای تبریز معروف است . پدرم می فرمودند که ما وضعیت
مالی مناسبی نداشتیم . کفش هایمان سوراخ بود و لباس هایمان نامناسب . از آن طرف، سرما و یخبندان تبریز زیاد بود . اما چون
عشق درس در دلمان جوشان بود، هم چنان به دبستان می رفتیم . یک روز پلیس جلویمان را گرفت و گفت: در این سرما با این سر و
وضع نامناسب کجا می روید؟ گفتیم: می رویم درس بخوانیم . او دست من و برادرم را گرفت و آورد در خانه و به مادرم گفت: اینها را
در این سرما کجا می فرستید؟ این بچه ها یخ می زنند مادرم گفت: چکار کنم؟ ! به درس خواندن علاقه دارند و با جدیت دنبال
می کنند و من نمی توانم جلودارشان باشم . پلیس چیزی نگفت و رفت و ما از درز در خانه نگاه کردیم وقتی که او کاملا دور شد، من
و اخوی دوباره عازم مدرسه شدیم . (۸)

اخلاص در عمل

کسانی که از نزدیک با استاد جعفری حشر و نشر داشتند اذعان دارند که مهم ترین ویژگی شخصیت اخلاقی وی اخلاص و تقوا بوده
است . نقل شده وقتی کسی به ایشان می گفت: آرزویم این است که همانند شما در علم و دانش مشهور شوم، استاد با آرامش و تانی
خطاب به او می گفت: فلانی! بهتر است انسان گمنام بماند، چرا گمنام بودن هیچ گاه از عظمت آدمی چیزی نمی کاهد . مهم این
است که آدمی به تمام حقایق دست یابد . مهم این است که آدمی قدمی که بر می دارد، توام با اخلاص باشد . (۹) یکی از نتایج اخلاص
مرحوم استاد جعفری این بود که مردم به او علاقمند بودند . در این باره از خود ایشان نقل شده است: روزی در پاچنار تهران راه
می رفتم . یکی از فضلای اهل علم مرا دید و گفت: آقای جعفری تو وضع مالی ات که خوب نیست تا حوائج مردم را بر طرف کنی،
پست و مقامی هم که نداری، فقط یک طلبه با سواد و پر کار هستی همانند خیلی از طلبه های دیگر! با این حال، تعجب می کنم که
تو این اعتبار اجتماعی را از کجا آورده ای که مردم این قدر به تو علاقه دارند؟ گفتم: د