پاورپوینت کامل جلال و روشن فکری بیمار ۲۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جلال و روشن فکری بیمار ۲۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جلال و روشن فکری بیمار ۲۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جلال و روشن فکری بیمار ۲۳ اسلاید در PowerPoint :

۱۲

به مناسبت سالروز درگذشت جلال آل احمد

مقوله ی «روشن فکری بیمار» ، مقوله ای است که رهبر معظم انقلاب، چند سال پیش در بین دانشجویان، پیرامون آن سخن به
میان آوردند و به تبیین شاخصه های آن پرداختند . رهبر معظم انقلاب، عزلت وانزوا در دوره ی رویارویی طلاب و دانشجویان با
نظام ستم شاهی را از شاخصه های این روشن فکری برشمردند، و در این بیانات، به صراحت به روشن فکری اشاره کردند که به جای
لمس میله های سرد زندان و شکنجه های رژیم سفاک پهلوی، به کافه نشینی و گفتگو پیرامون واژگانی بیهوده می پرداختند و این
سیره ی کسانی بود که با بستن چشم بر روی جنایات رژیم، خود را «روشن فکر» جامعه معرفی می کردند .

جلال آل احمد، در تبیین شاخصه های روشن فکری ایران، مبارزه ی این قشر با مذهب، زبان، تاریخ، اخلاق و آداب مردم را به نام
«علم » ، «دمکراسی » ، «آزاداندیشی » ، نه از سر دوست داشتن علم، دمکراسی و آزادندیشی، بلکه از عجز و ناتوانی در برخورد با رژیم
دیکتاتوری پهلوی به تحلیل می گذارد و در این خصوص می نویسد:

«روشن فکر، در ایران کسی است که در «نظر» و «عمل » به اسم برداشت «علمی » ، اغلب برداشت استعماری دارد، یعنی از علم و
دمکراسی و آزاد اندیشی در محیطی حرف می زند که علم جدید در آن هنوز پا نگرفته و مردم (بومی اش) را نمی شناسد، تا ایشان
را لایق دمکراسی بداند – آزاد اندیشی را هم نه در قبال حکومت ها بلکه فقط در قبال بنیادهای سنتی (مذهب – زبان – تاریخ –
اخلاق – آداب) اعمال کند، چون به کار انداختن آزاد اندیشی در قبال حکومت و بنیادهای استعماری و نیمه استعماری اش دشوار
است » (۱)

گذشته از تاکید جلال آل احمد بر عجز «روشنفکری بیمار» در قبال حکومت دیکتاتوری پهلوی، چند نکته ی دیگر در این بیان
کوتاه جلال، قابل مداقه و کنکاش است:

الف: برداشت استعماری از مقوله ای بنام علم .

ب: عدم رعایت قانون گفتمان و قواعد سیر تحول علمی .

ج: عدم درک درست از دین و عدم شناخت از فرهنگ و آداب مردم .

د: گسست از مردم و شکل گیری طبقه ای خاص .

در دهه ی دوم انقلاب و در آستانه ی مجلس پنجم و با به میان آمدن مقوله ی «توسعه ی اقتصادی » ، روشن فکری بیمار، در بعد از
انقلاب ایران متولد شد که شباهت های بسیاری به روشنفکری عصر جلال آل احمد دارد . از شاخصه های بارز این روشن فکری،
نداشتن پیشینه ی مبارزاتی با رژیم، هم گام با مردم و عدم حضور در میادین نبرد هشت سال دفاع مقدس است . این قشر که حضور
جوانان دل سوز انقلاب در اقصی نقاط ایران و نیز تکلیف مداری جوانان با حضور در جبهه های نبرد، عملا زمینه ی رشد تحصیلی و
اخذ مدرک را برای آنان مهیا کرده بود، به سرعت توانست با اخذ مدرک بر پست های مدیریتی کشور چنگ بزند و ساختار مدیریت
مبانی کشور را به دست گیرد و هرگز جرات رویارویی علنی با فرهنگ، آداب و مبانی دینی مردم را نداشت که متاسفانه و یا
خوشبختانه، این فرصت را شعارهای خرداد هفتاد و شش به این طبقه ی نوظهور داد که ضمن علنی کردن برداشت غرب گرایانه از
مقوله ی «علم » ، نادیده گرفتن قواعد مناظره و گفتگو، ارائه ی قرائت های مبتذل از آموزه های دینی و توهین به فرهنگ و آداب
مردم با جداشدن از مردم، خود را قشری «فرهیخته » و «خردمند» بنامند که عامه ی مردم درک درستی از دل سوزی های آنان در
اجرای دمکراسی ندارند!

رهبر معظم انقلاب، درست یک سال پس از موضع گیری های علنی این قشر نوظهور، در ۲۲/۲/۱۳۷۷ نخست تعریفی جامع و عمیق
از مقوله ی روشن فکری ارائه دادند و فرمودند:

«به نظر ما در روشن فکری به معنای حقیقی کلمه، نه ضدیت با مذهب هست و نه ضدیت