پاورپوینت کامل یک مرد و هزار میدان ۳۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل یک مرد و هزار میدان ۳۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل یک مرد و هزار میدان ۳۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل یک مرد و هزار میدان ۳۲ اسلاید در PowerPoint :

۱۰

کاوشی در علل خصومت ورزی دشمنان امیر مومنان علیه السلام

پیوستگی قرآن و امامت

در زمان رحلت رسول اکرم صلی الله علیه و آله، جامعه نوپای اسلامی به رشد و بلوغ
فکری و معنوی لازم نرسیده بود. بی تردید اگر امت اسلامی به حال خود رها می شد، بار
دیگر شعله های جاهلیت، از اعماق وجودشان سربرمی کشید و هویت جامعه اسلامی را در
معرض تهدید قرار می داد.

هیچ خردمندی نمی پذیرد که خاتم پیامبران، پس از سال ها مشقت و پرورش های لازم، نهال
نورسیده ای که ۲۳سال باغبانی آن را عهده دار بود، بی آن که به دست باغبانی دیگر
بسپارد، به حال خود واگذارد و در اندیشه اینده آن نباشد.

افزون برآن، پس از آن حضرت، باید حافظی باشد تا شریعت الهی را از گزند اختلاف،
تحریف و کذب، پاسداری کند و ضامن بقای آن باشد و او جز امام معصوم نمی تواند باشد.
اوست که باید رموز و ظرایف و دقایق قرآنی را تبیین کند، جزئیات احکام را بیان دارد
و نگهبان سیره نبوی باشد. به جهت پیوستگی قرآن و امامت است که پیامبر در آخرین
روزهای زندگی به مردم فرمودند: من میان شما دو امانت می گذارم؛ کتاب خدا وعترت
خودم؛ اگر به این ها در آویزید و چنگ زنید، گمراه نخواهید شد.۱ از سویی دیگر، خدای
مهربانی که حتی در ریزه کاری های آفرینش آدمی، نهایت لطف خویش را نشان داده است،
چگونه جوامع انسانی را پس از آخرین پیامبر خویش، بی سرپرست و رهبر وامی گذارد؟!

ازاین رو رسول اکرم صلی الله علیه و آله نگران است که مبادا کسانی جلو بیافتند که
برترین افراد در دین نمی باشند،۲ ایشان به صراحت فرموده اند: آن چه نسبت به او
(علی علیه السلام) بیم دارم آن است که قریش پس از من، با وی از در نیرنگ و فریب
درایند، و بعد در لحظه های آخر زندگی خویش، کاغذ و قلمی را می طلبد تا از خودش
نوشته ای را به جای بگذارد تا مردمان از آن پس گمراه نشوند. در این حال، جبهه نفاق
که بنای عنکبوتی شوم خود را در آستانه فروپاشی می دید، با اهانتی شرم آور، به وجود
مقدس رسول اکرم صلی الله علیه و آله جسارت ورزید.۳ وپی آمدش این شد که بشریت،
حادثه ای دردناک را به نظاره نشست. نگرانی پیامبر، جامه عمل پوشاند و امت روی
برتافته از امام، در بیابان تردید و سرگشتگی قدم نهاد و خود را از درک نعمت امامت و
ولایت که برای استمرار حرکت رسالت پیش بینی شده بود، محروم ساخت.

عوامل گوناگونی که بر این روند دخالت داشت، عبارت است از:

۱. رسوبات فکری جاهلیت و خرافات و تعصب های قومی و قبیله ای

۲. جاه طلبی خواص و غرض ورزی های حسودان

۳. خودمحوری، غفلت از حقایق و غرور کاذب

۴. عدم تهذیب نفس و فاصله گرفتن از ارزش ها و فضیلت های اخلاقی

۵. کتمان حقیقت و ترجیح دادن منافع فردی، جناحی و گروهی بر مصالح اسلامی و قرآنی

۶. عافیت طلبی و عزلت جویی گروهی که می توانستند این عرصه های ناگوار را بر مخالفان
تنگ کنند

۷. تبلیغات کاذب و موهوم

ریشه های فتنه گری

سرانجام حضرت علی علیه السلام پس از ۲۵سال دوری از زعامت و رهبری امور مسلمانان، با
اصرار مردم، در راس جامعه اسلامی قرار گرفت. خلافت آن حضرت، چهارسال ونه ماه ادامه
یافت. امیرمومنان علی علیه السلام در دوران خلافت خویش، روش رسول
اکرم صلی الله علیه و آله را به کار بست و بیش تر تغییراتی را که بعد از پیامبر
اکرم رخ داده بود، به حالت نخست باز گردانید و کارگزاران نالایق را برکنار کرد.
حکومت آن حضرت در واقع یک نهضت انقلابی بود.۴

امام علیه السلام در نخستین روزهای خلافت فرمود: آگاه باشید! باید درست زیرورو
شوید، صاحبان فضیلت که عقب افتاده اند، باید پیش افتند و آنان که به ناروا پیشی
گرفته اند، عقب افتند.»۵

عناصر مخالف که منافع خویش را در خطر دیدند، از هر سوی، عَلَم مخالفت برافراشتند و
جنگ های خونینی را به راه انداختند که در تمام مدت دوران زمامداری حضرت ادامه داشت.
علل این شورش ها و درگیرهای داخلی را می توان در محورهای زیر برشمرد:

۱.کینه های مسلمان نمایان و اهل تزویر:

برخی چون ولید بن عتبه و معاویه که دلشان از دست علی علیه السلام خون بود و فراموش
نمی کردند در غزوه های پیامبر، پدران و برادران کافرشان به دست امیرمومنان،
علی علیه السلام به هلاکت رسیدند، این کینه را چون بذری سمی و آلوده در سینه های
خود پرورش می دادند تا روزی بتوانند انتقام خود را بگیرند.

معاویه در نخستین مجال، نامه ای به طلحه و زبیر نوشت و بهانه جنگیدن با
علی علیه السلام را که خونخواهی عثمان بود به آنان آموزش داد؛ آن دو، با تحریکات
معاویه و با همکاری عایشه، جنگ جمل را به راه انداختند. خود معاویه نیز با فراخوانی
کهنه کاران سیاست، چون عمر و عاص و وعده پُست ومقام به آنان، جنگ صفین را که بسیار
خونین، فرساینده و مرارت آور بود، به پا کرد.

۲. حسادت و شعله ورشدن آتش رشک

عده ای می دیدند