پاورپوینت کامل روزهای آشنا;خورشید سامراء ۳۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل روزهای آشنا;خورشید سامراء ۳۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل روزهای آشنا;خورشید سامراء ۳۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل روزهای آشنا;خورشید سامراء ۳۰ اسلاید در PowerPoint :

۴

پنجره ای رو به آفتاب

یازدهمین امام نورگستر، شکوه بی کران فضیلت حضرت امام عسکری در روز جمعه، هشتم ربیع الثانی سال ۲۳۲ ق در مدینه دیده به گیتی گشود. نام مبارک ایشان حسن و کنیه معروفشان ابومحمد است. معروف ترین لقب آن حضرت عسکری است، چراکه ایشان و امام هادی را در منطقه ای نظامی نگه می داشتند تا کاملاً زیر نظر باشند و چون نام آن محله «عسکر» بود، این دو امام به «عسکریین» شهرت یافتند.

مادر امام عسکری را حدیثه، حُدَیث، سوسن و سلیل نامیده اند که از زنان پرهیزکار و پاک دامن زمان خویش بود.

امام عسکری در چهار یا پنج سالگی در پی سفر اجباری امام هادی به سامرا، همراه پدرش بود و تا پایان عمر زیر نظر عباسیان در آن شهر زندگی کرد. آن امام آسمانی در ۲۲ سالگی با شهادت امام هادی به ولایت و امامت رسید و در طول شش سال امامت خود بارها مورد حسادت و غضب عباسیان قرار گرفت و به زندان آنان گرفتار آمد.

ایشان در ۲۸ سالگی با دسیسه معتمد، خلیفه عباسی به شهادت رسید و در کنار مزار پدر بزرگوارش به خاک سپرده شد. مدت امامت آن حضرت از همه امامان معصوم کمتر بود.

چند حکایت از زندگی و سیره امام

این هم کیسه هایتان

فقر پریشانشان کرده بود. می دانست امام عسکری از خاندان سخاوت و کرم است. به همراه پسرش به سوی خانه امام حرکت کرد. میان راه به پسرش گفت «ای کاش امام پانصد درهم به من بدهد. دویست درهم آن را لباس بخرم، دویست درهم آرد، و بقیه را صرف مخارج دیگر زندگی مان کنیم.»

پسرش نیز با خود گفت «ای کاش سیصد درهم نیز به من بدهد. صد درهم آن را مرکبی می خرم، صد درهم لباس و صد درهم دیگر را خرج سفر کنم.»

در همین فکر و خیال بودند که به در منزل امام رسیدند. در زدند. غلام امام بیرون آمد و بدون مقدمه گفت «اگر علی بن ابراهیم و پسرش محمد هستید وارد شوید.»

آنان با تعجب وارد خانه امام شدند و به او سلام کردند. امام خطاب به علی بن ابراهیم فرمود «چرا تاکنون نزد ما نیامدی تا نیاز تو را برطرف سازیم؟»

علی بن ابراهیم اظهار شرمندگی کرد. امام با آنها اندکی سخن گفت، ولی حرفی از پول به میان نیامد. آنان نیز نیازمندی خود را به رخ نکشیدند و از حضور امام مرخص شدند.

غلام امام، علی بن ابراهیم و پسرش را تا دم در بدرقه کرد و دو کیسه به آنان داد و گفت «در این کیسه پانصد درهم است برای تو تا مایحتاجت را فراهم کنی! و در این کیسه نیز سیصد درهم است برای پسرت تا به وسیله آن خرج مرکب، لباس و سفرش را فراهم کند.»

فضیلت همراهی با اهل بیت(ع)

یکی از یاران امام عسکری می گوید: به امام نامه ای نوشتم و در آن از فقر و ناداری خویش شکایت کردم. سپس روایتی از امام صادق(ع) را به یاد آوردم که فضیلت همراهی با اهل بیت(ع) را فرموده بودند. امام عسکری(ع) در پاسخ نوشت «خدای تبارک و تعالی دوستان ما را وقتی گناهان انبوهی مرتکب شوند، به فقر مبتلا می کند و این را وسیله پاک شدن آن ها قرار می هد. همان طور که با خودت گفتی: فقر همراه با ما اهل بیت، از ثروت با غیر ما بهتر است و کشته شدن در راه ما، از زندگی کردن با دشمنان ما بهتر است. ما پناه کسانی هستیم که به ما پناهنده شوند و نور و روشنایی هستیم برای کسانی که از ما بینش و آگاهی بخواهند. هر که به ما متوسل شود، او را حفظ می کنیم. کسی که ما را دوست بدارد، در مراتب عالی بهشت با ما خواهد بود و کسی که از ما روی بگرداند، سرانجامش آتش است».

اهل معروف

ابوهاشم جعفری که از ره روان راستین امام عسکری است می گوید: از مولایم شنیدم که فرمودند «برای بهشت دری است که آن را «معروف» گویند. از آن در، تنها اهل معروف و نیکوکاران وارد می شوند». در دلم خدا را سپاس گفتم و از این که در برآوردن نیازهای مردم زحماتی را متحمل می شوم، شاد شدم. در این حال امام عسکری(ع) متوجه من شد و فرمود «آری، به کار خودت ادامه بده؛ زیرا اهل معروف در دنیا، همان اهل معروف در آخرت هستند. ای ابوهاشم، خداوند تو را از آنان قرار داده و به تو رحمت کرده است».

توسل به امام

پدر علامه مجلسی می گوید: مدت طولانی بود به ضعف معده مبتلا بودم. چون بر دست راست می خوابیدم، درد معده آزارم می داد و ناچار به دست چپ می خوابیدم، تا این که حدیثی از امام عسکری(ع) دیدم که شخصی که مشکلی همانند من داشت، به محضر آن امام همان مشرف شد و حضرت دست های شریف خود را به پهلوی او کشید و از آن پس ناراحتی اش برطرف گردید. هنگام خواندن این حدیث، با خود گفتم: خوشا به حال آن جماعت که در خدمت امامان معصوم(ع) بودند و هر دردی که داشتند به ایشان عرض می کردند. سپس دعا کردم که خدایا! به حق امام عسکری(ع) این بیماری را از من نیز دور کن.