پاورپوینت کامل یک رمضان در میان مردمان ما ۲۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل یک رمضان در میان مردمان ما ۲۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل یک رمضان در میان مردمان ما ۲۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل یک رمضان در میان مردمان ما ۲۳ اسلاید در PowerPoint :

۱۴

افطار زیر چادری در دشت

پیرمرد اینه کوچکش را از جیب در می آورد و هلال ماه را در آن نگاه می کند. صلواتی می فرستد و چشم می دوزد به صورت نوه اش که آرام به خواب رفته است. برای او و دیگران این کار، خوش یمنی به همراه خواهد داشت و تلنگری که دل مؤمن باید همچون آینه صاف و روشن باشد و از ناپاکی ها صیقل یابد.

در میان کوه های سر به فلک کشیده دنا، زیر سقف آسمان پر ستاره، خروس صدایش را رها می کند و بانگ اول را می زند. پیرمرد از روی تخته سنگی چشم می دوزد به آسمان و ستاره ها را می کاود. تا سحر یکی دو ساعتی باقی است، باید هم ایلی ها را خبر کرد. بانگ «های های» پیرمرد در دل کوه می پیچد و کوه نشینان را هشیار می کند. هیزمی از بلوط در اجاق سیاه چادر، آتشی فراهم می آورد و دستی، کتری دودگرفته را رویش می گذارد. نان، ماست، شیر و سرشیر قوت سحرخیزان عشایر می شود و وسیله ای برای سپاسگزاری از خدای بی همتا تا دوباره روزی شروع شود و رزقی به دست اید تا در غروبی دیگر باز هم سر سفره خدا مهمان شوند.

رمضان که از راه میرسد همه چیز رنگ و بوی تازه ای به خود می گیرد. هرچند که خیلی از سنت ها کمرنگ شده و دیگر از آن سفره های ساده و دلنشین سحر و افطار که حال و هوای دیگری داشت خبرینیست. آن وقت است که یادآوری بعضی خاطره ها لبخندی را به لب و حسرتی را به دل می نشاند.

افطار در جبهه

یک چراغ کوچک نفتی سر سفره ای که نه رنگین است و نه زولبیا و بامیه دارد، جای لامپی را که نیست می گیرد. همه، نمازهای مغرب و عشا را خوانده اند، امشب ماشین حمل غذا خمپاره نخورده و سالم رسیده است. پس می توان با خیال راحت لقمه ای برداشت.

یکی از بچه ها سری می گرداند. چیزی کم است. بیرون، توی محوطه کسی نیست. اشاره ای می کند و سه، چهار نفر از بچه های تر و فرز و قوی، بلند می شوند و به چادر کناری کمین می زنند. یک نفر را ربوده و به زور با خودشان می آوردند. مگر سفره بدون مهمان هم می شود؟

دست ها را بلند کرده و می خوانند: «اللهم ارزقنا رزقاً حلالاً طیباً واسعاً». یکی از بچه ها لبخندی می زند و ادامه می دهد: «و زوجناً من الحورالعین» و همه با صدای بلند آمین می گویند و می خندند.

هوا که گرم باشد، سر سفره افطار آن قدر پشه است که یکی مسئول راندن پشه ها می شود تا بقیه راحت غذا بخورند.

همه غذایشان را خورده اند که یکی بلند می گوید: «ما سیر نشدیم آقای شهردار! این غذاها به جایمان نرسید، یک فکری بکن» و دیگری می گوید: «الهی به حق سید عرب و عجم که این سفره معمور باد! همیشه پر از نعمت و نور باد! صدام از دو چشم کور باد!»

افطار در اسارت

بعضی از بچه ها در ماه های مبارک رجب و شعبان به استقبال ماه رمضان رفته و روزه می گرفتند. روزه گرفتن در اسارت جرم سنگینی بود. بچه ها غذای ظهر را می گرفتند و در یک پلاستیک به اندازه ۳۰×۳۰ سانتی متر می ریختند. چهار گوشه آن را جمع کرده و گره می زدند. سپس این غذا را در زیر پیراهن خود پنهان کرده، آن غذای سرد ظهر را با غذای مختصری که احیاناً شب می دادند به عنوان افطار می خوردند. اگر موقع تفتیش از کسی غذا می گرفتند، شکنجه اش می کردند. با این که تا افطار بعد، از خوراکی خبری نبود، ولی لذت بخش بود؛ چون خدا در دعای افطار بچه ها و تمام لحظه ها حضور داشت.

افطار در مدرسه

هیچ چیز هیجان انگیزتر از این نیست که در ماه رمضان تو را دعوت کنند به یک برنامه ی افطاری در مدرسه با ۳۰۰ ۴۰۰ دوست دور یک سفره. اگر شیفت صبح باشی که یک بعدازظهر هم مهمان مدرسه ای و اگر شیفت عصر باشی که توی این دوره و زمانه کم است ب