پاورپوینت کامل اخلاق در قرآن(۱) ۵۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اخلاق در قرآن(۱) ۵۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اخلاق در قرآن(۱) ۵۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل اخلاق در قرآن(۱) ۵۳ اسلاید در PowerPoint :

۲۷

نیکی به پدر و مادر

وَ قَضی رَبُّکَ أَلاّ تَعْبُدُوا إِلاّ إِیّاهُ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْسانًا إِمّا یَبْلُغَنَّ عِنْدَکَ الْکِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ کِلاهُما فَلا تَقُلْ
لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلاً کَریمًا. (اسراء: ۲۳)

پروردگارت فرمان داد که جز او را نپرستید و به پدر و مادر خویش نیکی کنید. هر گاه یکی از
آن دو یا هر دو آنها نزد تو به سن پیری رسند، کمترین اهانتی به آنها روا مدار و بر آنها فریاد
مزن و گفتار لطیف و سنجیده و بزرگوارانه به آنها بگو.

حفظ حرمت والدین و نیکی به آنها، به حدی اهمیت دارد که خداوند در مقام فرمان دادن به
آن، در این آیه شریفه واژه «وقَضی» را به کار برده است. معنای «قضی» در فرهنگ واژه ها، فرمان
و دستور حتمی و قطعی است که سرپیچی از آن نابخشودنی است.

دیگر آنکه خداوند پس از فرمان به توحید که واجب ترین واجبات است، «احسان به والدین»
را دستور می دهد. بنابراین، پس از توحید، احسان به پدر و مادر، بزرگ ترین واجب الهی است؛
همان گونه که پس از شرک به خداوند، عاق والدین، بزرگ ترین گناه در میان گناهان کبیره است.

گر بخواهی که تا همیشه دهر

نام نیکی ز تو شود مانا

بعد توحید، ذات بی همتا

گفت: «بالوالدین إحسانا»

صاحب کشف الاسرار و عده الابرار، در این کتاب آورده است که نیکی به والدین، نُه چیز است که
پنج مورد آن، مربوط به دوران حیات و چهار مورد دیگر، مربوط به دوران پس از مرگ آنهاست.

آنها که مربوط به دوران حیات پدر و مادر است، عبارتند از:

۱. دوست داشتن آنها از ته دل؛

۲. نیکی کردن به زبان؛

۳. خدمت و کمک بدنی؛

۴. خدمت و کمک مالی؛

۵. فرمان بری از آنها (به شرطی که رضایت خداوند در آن باشد).

حال، نیکی هایی که پس از مرگ پدر و مادر، در حق شان رواست:

۱. به دست آوردن دل دشمنان آنها و خشنود کردن شان؛

۲. شریک کردن آنها در کار نیکی که انجام می دهد؛

۳. دعا کردن در حق آنها؛

۴. پرهیز از انجام دادن کارهایی که والدین، از آن بیزار بودند و موجب رنجش آنها بود.

نکته دیگر آنکه رفتار با کهن سالان، ظرافت ویژه ای می خواهد که نباید به آن بی توجه بود.
خُلق تنگ، کم حوصلگی، پرتوقعی و همانند آنها، از ویژگی های فراگیر در سنین پیری آدمی
است. به سفارش آیه قرآن، وقتی پدر و مادر به سن پیری رسیدند، بی گمان به حمایت و پشتیبانی
بیشتری نیاز دارند و رعایت نرم خویی با آنها، ضرورت می یابد. خداوند در سخنی می فرماید:
«هرگاه والدین به سن پیری قدم گذاشتند، به آنها «اف» نگویید و بر سرشان فریاد نزنید و…». «پس
کوچک ترین بی احترامی به والدین، ناپسند و نارواست؛ تا آنجا که امام صادق علیه السلام فرمود: «اگر
چیزی کمتر از «اف» وجود داشت، خداوند از آن نهی می فرمود…».

اسراف

… وَ کُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُسْرِفینَ. (اعراف: ۳۱)

… و بخورید و بیاشامید، ولی اسراف نکنید که خدا اسراف کنندگان را دوست ندارد.

پیام متن:

۱. احترام به پدر و مادر در کنار توحید خداوند؛

۲. نیکی به والدین مخصوصا هنگام کهن سالی آنان.

یکی از ویژگی های حیوانی بشر، زیاده خواهی و زیاده روی است. خداوند در این آیه شریفه، پس
از آنکه فرموده است. از همه نعمت های حلال بخورید و بیاشامید، خصلت زیاده خواهی انسان
را نیز در نظر دارد و می فرماید: «ولی اسراف نکنید».

اسراف؛ یعنی گذشتن از حد میانه روی. رفتار سازگار با سرشت طبیعت انسانی بشر، اعتدال و
میانه روی است، ولی اسراف، هم اعتدال فردی و هم اعتدال اجتماعی را بر هم می زند.

زیاده روی در خوردن و آشامیدن، برای سلامت فردی انسان زیان بار است و کارشناسان
تغذیه و بهداشت نیز این امر را نکوهش می کنند و همواره از پی آمدهای منفی آن سخن
می گویند. افزون بر آن، اعتدال اجتماعی را نیز بر هم می زند؛ چون یکی از آثار ناخوشایند این
کار، به هدر دادن نعمت های خداوندی و مصرف بی رویه آنهاست.

از همین روست که خداوند می فرماید: «إِنَّ الْمُبَذِّرینَ کانُوا إِخْوانَ الشَّیاطینِ؛ اسراف پیشگان برادران
شیطانند». (اسراء: ۲۷)

رسول خدا صلی الله علیه و آله در سخنی فرمود:

نشانه اسراف کننده چهار چیز است: به کارهای باطل می نازد؛ آنچه را فراخور حالش نیست،
می خورد؛ در کارهای خیر بی رغبت است و کسی را که به او سودی نرساند، قبول ندارد.

ناگفته نماند گرچه زیاده روی در همه کارها، ناپسند و نارواست و به فرموده امام علی علیه السلام «…
اسراف کار، نزد خداوند، بی مقدار می شود»، ولی در انجام اعمال نیک و خیر، انسان هر اندازه
زیاده روی کند، خشنودی خداوند از انسان بیشتر می شود.

از پیامبر گرامی اسلام نقل است: «در اسراف، خیری نیست و در کارهای خیر، اسراف
نیست». پس، آدمی هر اندازه کار خیر انجام دهد، عمل او اسراف به شمار نمی رود و
زیاده روی اش در عمل به کار نیک، پسندیده است.

پیام متن:

۱. زیاده روی در خوردن، برای سلامت فرد، زیان بار است.

۲. اسراف به هر صورتی نامطلوب است، مگر در انجام کارهای خیر.

ریا، شرک پنهانی

فَوَیْلٌ لِلْمُصَلِّینَ الَّذینَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ الَّذینَ هُمْ یُراوءُنَ. (ماعون: ۴ و ۵ و ۶)

پس وای بر نمازگزارانی که در نماز خویش سهل انگاری می کنند، همان کسانی که ریا می کنند.

ریاکاری نوعی شرک است؛ زیرا ریاکار، غیر خدا را در انگیزه عبادی خویش شریک می سازد. کسی
که در عبادت خود ریا دارد، در واقع، عمل عبادی اش را به این انگیزه انجام می دهد که از غیر خداوند
شأن و مقام و آبرو کسب کند. ریا، از ابزارهای بسیار تأثیرگذار شیطان برای گمراهی انسان هاست.

خداوند در رهنمودی، به بندگانش می فرماید:

ای کسانی که ایمان آورده اید! صدقه های خود را با منت و آزار باطل نکنید؛ مانند کسی که مالش
را با ریا و خودنمایی به مردم انفاق می کند و به خدا و روز واپسین ایمان ندارد… (بقره: ۲۶۴)

بجاست اگر خداوند در روز قیامت و هنگام حساب، به انسان ریاکار بگوید: ثواب اعمالت را
از کسی بگیر که عمل خود را برای او انجام دادی و او را بامن شریک کردی!

حکایت

آورده اند عابدی بود که هر کاری می کرد، نمی توانست اخلاص خود را حفظ کند و ریا نکند. برای
چاره کار، با خود اندیشید و تصمیم گرفت که برای فرار از ریا و روی آوردن به عبادت خالصانه،
به مسجد متروک گوشه شهر برود و آنجا عبادت کند. در شبی بارانی که رعد و برق شدت داشت،
به آن مسجد رفت و سرگرم عبادت شد. کمی که گذشت، صدایی شنید. با خود گفت: لابد کسی
وارد مسجد شده است! خوشحال شد و بر کیفیت و کمیت نماز و عبادتش افزود. با همین حال، تا
صبح عبادت کرد. هوا که روشن شد، خواست از مسجد بیرون بیاید، زیر چشمی که نگاه کرد،
آدمی را در مسجد ندید. فقط سگ سیاهی را دید که بر اثر رعد و برق و باران و سرما، به مسجد
پناه آورده بود. بسیار ناراحت شد و پشیمان از اینکه ساعت های طولانی، فقط برای این سگ سیاه
عبادت کرده است.

نشانه های ریاکاری

امیرالمؤمنین علی علیه السلام ، چهار نشانه برای انسان ریاکار برشمرده است:

۱. اگر تنها باشد، اعمال خود را با سستی و کسالت انجام می دهد؛

۲. اگر در میان مردم باشد، با نشاط انجام می دهد؛

۳. هرگاه مدح و ثنایش گویند، عملش را زیاد می کند؛

۴. هرگاه ثنایش نگویند،عملش را کم می کند.

تا که بتوانی، حذر کن از ریا

در عمل، کس را مبین غیر از خدا

گر دم از «ایاک نعبد» می زنی

بر عبادش از چه ظاهر می کنی؟

زین ریا افتد تو را در دین خلل

بوی شرک آید فراز از این عمل

صغیر اصفهانی

پیام متن:

ریا به منزله شرک ورزی است.

ربا؛ اعلان جنگ با خداوند

فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِنْ تُبْتُمْ فَلَکُمْ رُوءُسُ أَمْوالِکُمْ لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلَمُونَ.
(بقره: ۲۷۹)

و اگر چنین نکردید [و به رباخواری ادامه دادید]، بدانید به جنگ با خدا و فرستاده وی
برخاسته اید و اگر توبه کنید، سرمایه های شما از آن شماست؛ نه ستم می کنید و نه بر شما ستم
می شود.

یکی از محدودیت های بجا و مهمی که در اسلام بر آن بسیار تأکید شده است، ممنوعیت «ربا» است.
خداوند پس از آنکه در آیه پیش از این، ما را از