پاورپوینت کامل بهاریه طوبی ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بهاریه طوبی ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بهاریه طوبی ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل بهاریه طوبی ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint :

۷۱

نوروز در آینه روایات

«عیدنوروز» از جمله عیدهای ایرانیان پیش از اسلام بوده است و خاستگاهی اسلامی ندارد، بلکه زندگی اجتماعی و سیاسی اقتضا می کند که در طول سال ، روزهایی برای تجمع و اجرای مراسمی عمومی تعیین شود. تاریخ جوامع گوناگون نیز گواه این سخن است.

نوروز را جشن طبیعت خوانده اند و حق هم دارند؛ چون به واقع، امری طبیعی و برخاسته از تغییری است که در گردش زمین به دور خورشید پدید می آید. نوروز، روز اول ماه فروردین است که به تعبیر قدما، رسیدن آفتاب به نقطه اول حمل و ابتدای بهار است.[۱]

تجربه های مردمی که رزق خود را از راه کشاورزی و دامداری تأمین می کردند و پس از ماه های سخت و پرزحمت پاییز و زمستان، انتظار بهبود حال و تغییر شرایط زیست و در حقیقت آغاز زندگی تازه ای را می کشیدند، رسیدن ایامی طرب فزا و اطمینان زا را به آنها بشارت می داد. کم شدن سرما، آب شدن یخ ها و اعتدال نسبی هوا هم، مرمان را نوید و دُوری دیگر می دهد و همین که سبزه ها شروع به جوانه زدن کردند و درختان به خلعت نوروزی، قبای سبز ورق بر تن پوشاندند، جان تازه ای در کالبدها می دمد و شوق زیستن و کارکردن و امیدوار بودن را در دل ها شعله ور می گرداند.

هم زمان شدن چندین مایه از خوبی ها و خوشی های بی ریا، موجب می شد که مردم بی هیچ محرک اضافه ای، به تغییر روی آورند و خود را آماده بهره گیری از نعمت های دلنشین هستی گردانند. این شادی ها که به وقت نوروز، انسان ها را دربرمی گیرد و سراپایشان را از شعف آکنده می سازد، شادی های طبیعی و خدادادی است، نه شادی هایی که آدمیان، آنها را بیافرینند، بلکه آشکارا نظم جهان آفرینش است که به نمایش درمی آید. فهم و درک ایرانیان و دیگر کسانی که در بساط ارض، نوروز را گرامی می دارند، از آنجا آشکار و سزاوار تحسین است که نقطه انعطاف محیط زیست خود را درک کرده و به راستی، بهترین زمان ها را برای ابراز عمیق ترین سرخوشی های سزاوار، برگزیده اند.

یقین است که دیدن مناظر زیبا، شکوفه زدن گل ها، جاری گشتن آب ها، حرکات دلنشین پرندگان و شوق وافری که از قبل از روییدن سبزه و پوشیده شدن علفزارها دست می دهد، طنین آهنگین و موسیقی دلنشین خود را دارد.

اسلام، در تأیید یا رد سنت ها و آداب و رسوم ملی و مذهبی ملت ها، همواره، دو شرط اساسی و یک شر ط توجیهی را در نظر داشته است:

۱. سنت ها بر پایه خرافات و آیین های شرک آمیز و بت پرستی و ارزش های غیرالهی نباشد.

۲. موجب وابستگی سیاسی و اجتماعی مسلمانان نشود. شاید تغییر قبله از بیت المقدس به سوی کعبه نیز، تا حدود زیادی به این نکته مربوط شود.

۳. جهت گیری سنت ها نیز همچون مجموعه بینش توحیدی اسلام، باید معنوی و در مسیر تبلور بندگی انسان در برابر حق تعالی باشد.

در منابع روایی شیعه، روایت هایی درباره عید نوروز است که به برخی از آنها اشاره می شود:

۱. معلی بن خنیس روایت می کند: روز نوروزی به محضر امام صادق(ع) رسیدم. امام از من پرسید: آیا می دانی امروز چه روزی است؟ عرض کردم: عجم امروز را بزرگ می دارند و تبرک می جویند و برای همدیگر هدیه می فرستند.

امام صادق(ع) فرمود: سوگند به خانه عتیقی (کعبه) که در مکه قرار دارد، این بزرگداشت، علتی در زمان های دور دارد که برای تو شرح می دهم تا بدانی. عرض کردم: سرورم! اگر این موضوع را از شما فرابگیرم، برایم خوش تر است از اینکه مردگان خانواده ام زنده شوند و دشمنانم هلاک گردند. فرمود: ای معلی! روز نوروز، روزی است که خداوند از بندگانش پیمان گرفت که تنها او را بپرستند و [به وی] شرک نورزند و به پیامبران و امامان و حجت هایش ایمان بیاورند. این روز، اولین روزی است که در آن خورشید دمید و بادهای بارورکننده، بر درختان وزید و گل ها و شکوفه های زمین آفریده شد. این روز، روزی است که کشتی نوح پس از بر توفان کوه جودی نشست. روزی است که جبرئیل بر پیغمبر نازل شد. روزی است که ابراهیم(ع) بت ها را شکست. این روز، روزی است که برای بار دوم، برای علی(ع) بیعت گرفته شد و در این روز، علی(ع) بر اهل نهروان پیروز شد. نوروز روزی است که قائم ما و صاحب امر ظهور می کند و در این روز، بر دجال چیره می شود و او را در کنار کوفه دار می زند. هیچ نوروزی نمی رسد مگر اینکه ما در آن منتظر فرج هستیم.[۲]

۲. در یک روز نوروز، هدیه ای برای امیرمؤمنان، علی(ع) آوردند، حضرت فرمود: این چیست؟ گفتند: امروز نوروز است. حضرت فرمود: پس در این صورت، هر روز ما را نوروز سازید.[۳]

۳. امام صادق(ع) فرمود: هنگامی که نوروز شد، غسل کن و تمیزترین لباس های خود را بپوش و خود را با بهترین عطرها خوش بو ساز و چه خوب است که در این روز، روزه دار باشی.[۴]

۴. آن حضرت همچنین فرمود: نوروز، روز نیکویی است برای همه کارها، خرید و فروش، غرس اشجار و زراعت و غیره. اسماعیل، فرزند ابراهیم(ع) در این روز به دنیا آمد.[۵]

۵. نقل شده که حضرت علی(ع) فرموده است: فرزندی که در نوروز به دنیا بیاید مبارک است و صفات خوبی خواهد داشت.[۶]

۶. مفضل بن عمر از امام صادق(ع) روایت کرده است که خداوند به حزقیل پیغمبر(ص) فرمود: ارزش و قدر نوروز نزد من زیاد است و با خود عهد بسته ام هر مؤمنی در این روز حاجت خود را بخواهد، برآورم.[۷]

۷. منصور دوانیقی از حضرت موسی بن جعفر(ع) خواست تا در عید نوروز، به جای او، دیدارکنندگان را پاسخ گوید و هدیه های نوروزی را که برای منصور می آورند، تحویل بگیرد. امام کاظم(ع) در پاسخ فرمود: «من در بررسی احادیث جدم رسول خدا(ص) تأییدی برای این روز ندیده ام. این روز از سنت های ایرانیان است که اسلام آن را محو کرده است. مباد آن روزی که من زنده کننده رسم هایی باشم که با ظهور اسلام، از میان رفته است».[۸]

منصور گفت: ما نیز قصد زنده کردن سنت ها را نداریم، تنها برای اداره نظامیان و دلداری سربازان به این کار می پردازیم. اکنون از شما خواهش می کنم و شما را به خدای بزرگ سوگند می دهم که این پیشنهاد را بپذیری و حضرت پذیرفت.

جمع بندی حدیث های مربوط به «نوروز»

روایت های مربوط به نوروز، به دو دسته تقسیم می شوند:

۱. روایت هایی که مضمون آنها تأیید نوروز است یا دست کم مخالفتی با نوروز ندارند؛

۲. روایتی که در آن، امام کاظم(ع) از حضور در مراسم نوروز در کنار منصور دوانیقی سرباز می زند و می فرماید: «این روز را من در سنت جدم ندیده ام».

دیدگاه های مختلفی درباره این روایت ها، وجود دارد. برخی هیچ یک از این دو دسته روایت ها را دارای حجیت نمی دانند و با استناد به دو روایت: «عید، هر روزی است که در آن معصیت خدا نشود» و «نوروزِ ما هر روز است» معتقدند اولیای اسلام به نوروز توجهی نکرده اند.[۹]

علامه مجلسی نیز خبر مربوط به منصور دوانیقی و سخن امام کاظم(ع) در رد مراسم نوروز را، که با اخبار معلی بن خنیس مخالف است و بر اعتبار نداشتن نوروز دلالت دارد، برای تقیه دانسته و گفته است: «اخبار معلی از نظر سند، قوی تر و در میان اصحاب مشهورترند».[۱۰]

درباره روایت امام کاظم(ع) باید گفت که ممکن است نفی مشروعیت از سوی امام کاظم(ع)، پوششی برای رد پیشنهاد حاکم ستمگر و فرار از پیامدهای اجتماعی آن بوده باشد. در آن عصر، تشکیلات نظامی و سیاسی بنی عباس، در اختیار ایرانیان بود و همگان از علاقه ایرانیان به اهل بیت(ع) خبر داشتند. منصور با این پیشنهاد، می خواست هم خود را به اهل بیت نزدیک نشان دهد و هم ایرانیان را همراه خود قلمداد کند. با این تحلیل، ممکن است پذیرش حضرت برای حضور در مراسم عید، همچون پذیرش ولایت عهدی مأمون از سوی امام رضا(ع) از روی اجبار و اکراه بوده باشد.[۱۱]

بی گمان، زنده کردن سنت ها و آداب و رسوم خرافی و نامشروع و دامن زدن به باورهای نادرست، همچنان که در هیچ موردی پذیرفتنی نیست، در مورد عید نوروز نیز توجیهی ندارد. البته دید و بازدید، پاکیزگی و بسیاری از ارزش های دیگر که اسلام تأیید کرده، در عید نوروز بدون اشکال است، بنابراین، از مجموعه روایت های مربوط به نوروز، اگر نتوان تأییدی برای نوروز به دست آورد، بی شک انکاری نیز به دست نمی آید.

منابع

۱. جمعی از نویسندگان، زمزمه تحول، قم، مرکز پژوهش های اسلامی صدا و سیما، ۱۳۸۴.

۲. رضا شعبانی، آداب و رسوم نوروز، تهران، مرکز مطالعات فرهنگی بین المللی، ۱۳۷۸.

نوروز در کلام مقام معظم رهبری

هنر ملت ایران

نوروز برای ملت ما، امروز عبارت است از اولاً: توجه مردم به خدا! اول تحویل سال که می شود، مردم دعا می خوانند، «یا محول الحول و الأحوال» می گویند: آغاز سال را با یاد خدا شروع می کنند، توجه خود را به خدا زیاد می کنند. این، ارزش است. ثانیاً: نوروز را بهانه ای برای دید و بازدید و رفع کدورت ها و کینه ها و [بهانه] محبت به یکدیگر قرار می دهند. این، همان برادری و عطوفت اسلامی و همان صله رحم اسلام است؛ بسیار خوب است. ضمناً نوروز را بهانه ای برای زیارت اعتاب مقدسه قرار می دهند، به مشهد مسافرت می کنند که همیشه یکی از پرجمعیت ترین اوقات سال در مشهد مقدس، اوقات عید نوروز بوده است. این، بسیار خوب است. پس می بینید که نوروز را نگه داشتند، محتوای آن را که غلط بود، به محتوای صحیح و درست تبدیل کردند. این هنر ملت ایران و ذوق و سلیقه ایرانی مسلمان است. ما عید نوروز را از دیدگاه کسانی که با اسلام سر و کار دارند تأیید می کنیم.[۱۲]

پیوند نوروز با تاریخ اسلام

ما مردم ایران، تنها ملتی هستیم که هم مبدأ تاریخی قمری و هم تاریخ شمسی را بر اساس هجرت بنی مکرم اسلام قرار داده و محاسبه می کنیم. آغاز سال قمری، اول ماه محرم است که بقیه ملت های مسلمان هم در محاسبه ما ه های قمری با ما شریکند، ولی برای حساب هایی که لازم است سر راست و مضبوط باشد، بقیه ملت های مسلمان، از سال میلادی مسیحی استفاده می کنند و تنها ملت ماست که از سال شمسی استفاده می کند که آغاز آن نیز هجرت پیغمبر است: یعنی در واقع عید نوروز که اول سال شمسی است، یک سال دیگر بر هجرت پیغمبر و هجرت بزرگ اسلامی و پیدایش حکومت اسلامی اضافه می شود. سال شمسی ماهم هجری است و این افتخار ملت ایران است. البته این مسئله از سابق هم بوده است و مربوط به سال های اخیر نیست که این، خود، علاقه مندی این ملت بزرگ را به مسائل اسلامی، حتی در تاریخ نشان می دهد.[۱۳]

نوروز واقعی

امروز را که مردم «نوروز» [نام] گذاشته اند، یعنی روز نو! روز نو یعنی چه؟ همه روزهای خدا مثل هم است. کدام روز می تواند «نو» باشد؟ شرط دارد؛ آن روزی که در آن، اتفاق بزرگی افتاده باشد، نوروز است. آن روزی که شما در آن بتوانید اتفاق بزرگی را محقق کنید، نوروز است.

روزی که انقلاب پیروز شد، «نوروز» است، روز نویی بود. روزی که امام وارد این کشور شد، برای ما نوروز بود. اگر شما می خواهید روز اول فروردین را هم برای خودتان روز «نو» و نوروز قرار بدهید، شرط دارد؛ شرطش این است که کاری بکنید و حرکتی انجام بدهید، یک حادثه ای بیافرینید. آن حادثه در کجاست؟ در درون خود شما!

«یا مقلب القلوب و الأبصار، یا مدبر الّیل و النّهار، یا محوّل الحول و الاحوال، حوّل حالنا الی احسن الحال»

اگر حال خود را عوض کردید، اگر توانستید گوهر انسانی خود را درخشان تر کنید، حقیقتاً برای شما «نوروز» است. اگر توانستید پیام انقلاب، پیام امام بزرگوار و پیام خون های مطهر بهترین جوانان این ملت را که در این راه ریخته شده است، به دل خودتان منتقل کنید، برای شما «نوروز» است.

عزیزان من ! سعی کنید روز اول فروردین را برای خودتان «نوروز» کنید. بعضی ها روز اول فروردینشان، «نوروز» نیست؛ ممکن است اول فروردین برای آنها، از هر روز نحسی هم نحس تر باشد. اول فروردین، «نوروز»، برای آنهایی که در درون خود به فساد و انحطاط گرایش پیدا می کنند، آنهایی که خود را از خدا دور می کنند. آنهایی که خود را از هدف های بلند این ملت و انقلاب جدا می کنند، نوروز نیست؛ روز عید نیست؛ روز جشن و روز شادی نیست؛ شوم است. این، آن حقیقت مسئله در باب نوروز است.[۱۴]

نوروز و تحول در انسان ها

مبارکی یک سال برای یک ملت، فقط به جنبه های مادی آن سال نیست، گاهی جنبه های معنوی اهمیت بیشتری دارند. اگر ملتی بتواند یک تحول اخلاقی در خود به وجود بیاورد، اگر بتواند رذایل اخلاقی را از درون خود پاک سازی کند و خود را به فضایل اخلاقی آراسته سازد، حقیقتاً برای آن ملت عید است. شما اساساً قرار دادن اعیاد، چه اعیاد ملی و چه اعیاد دینی و مذهبی، برای ایجاد چنین تحول هایی در درون انسان هاست.[۱۵]

کسانی که مسئولند، کسانی که مأموریت بزرگی را بر عهده گرفته اند، کسانی که تصمیم و اقدام و حرکت و رفتار آنان فقط رفتار یک شخص نیست، بلکه رفتار یک مجموعه است، رفتار یک جامعه است و گاهی در چشم دیگران رفتار یک کشور است، باید خیلی مراقبت کنند. آنان پیش از دیگران مخاطب به خطاب الهی اند و موظف به این هستند که دعای شریف «حوّل حالنا الی احسن الحال» را در خودشان تحقق ببخشند.[۱۶]

نوروز و محاسبه اعمال سال گذشته

یکی از وظایف سال این است که هر کسی به حالات و حساب خود رسیدگی کند؛ هم حساب شخصی، هم حساب عمومی، هم جماعتی مثل یک ملت. این بهانه خوبی است که انسان به پشت سر خود برگردد و غفلت هایی را که انجام داده است، کوتاهی ها و کارهای ناشایستی که از او سرزده است و همچنین کارهای خوب خود را یک بار دیگر مشاهده کند.

همه ما باید عادت کنیم که هر سالی که نو می شود، به مناسبت اول سال، به گذشته یک ساله خود نگاهی بکنیم، هر یک از نقاط مثبت و منفی، به ما پیامی می دهند.[۱۷]

نوروز و صله رحم

عید نوروز چیز خوبی است؛ وسیله ای که با آن دل ها شاد می شود، انسان ها با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند، صله رحم و صله احباب می کنند؛ چون دوستان و رفقا هم مثل ارحام، احتیاج به صله دارند. انسان باید با ارحام صله بکند، باید با دوستان و رفقا هم صله بکند؛ یعنی ارتباط برقرار بکند. این، ارتباطِ عید نوروز است که بسیار خوب است.[۱۸]

نوروز و مردم دوستی

در این ایام نوروز، به کمک مستضعفان بشتابید. کسانی که دارند و می توانند، جمعاً به کسانی که نادار و محتاج و مستمندند، کمک کنند. این روح همکاری و همیاری در میان ملت ها که سنت قدیمی و دستور عالی اسلام است، چیز بسیار ارزشمندی است؛ آن را حفظ کنید. به خصوص در ایام عید و ایام ماه مبارک رمضان، آن را بیشتر اهمیت بدهید. روحیه مردم دوستی، روحیه ایثار و ازخودگذشتگی، برای دیگران فکر کردن و کار کردن، روحیه ای است که ملت ما را به نتایج و غایات این حرکت خواهد رسانید.[۱۹]

درس های بهار

بهار، درس هایی آموزنده و زندگی ساز دارد. در ادامه، از نکته های درس آموز بهار، به مواردی اشاره می کنیم که مطابقت آنها با خانواده متعادل، می تواند الهام بخش زوج ها باشد:

۱. تنوع

در بهار، تنوع خاصی در رنگ ها و جلوه های طبیعت مانند درختان، گیاهان و گل ها مشاهده می شود. زندگی متعادل نیز باید تنوع داشته باشد. کار، استراحت، اوقات فراغت، مطالعه، ورزش، ارتباط با خدا و… همگی عناصری از زندگی متنوعند که هریک در جای خود، مهم و باارزشند.

۲. شادابی

بهار، آکنده از شادابی و طراوت و معرّف دگرگونی در تمامی طبیعت است. زندگی متعادل نیز سرشار از شادابی و سرزندگی است. به ویژه زوج های جوان درزندگی مشترک خویش، باید مشوّق روح شادمانی و مسرّت باطنی باشند و هریک بر دیگری در این امر، سبقت جویند.

۳. تعادل

یکی از زیبایی های بهار، هوای معتدل است؛ هوا نه آن چنان سرد است که گزنده باشد و نه آن اندازه گرم که سوزنده باشد. هوای ملایم و نسیم فرح بخش بهار، جان ها را گرمی می بخشد. زوجین، با الهام از مکتب بهار، روابطی گرم و ثمربخش به دور از هر گونه افراط و تفریط را پی ریزی می کنند. روابط آنها نه افراطی است که به وابستگی بیش از اندازه بینجامد و نه سرد است که بذرهای محبت و عاطفه را از قلب های آنان برکند.

۴. تحول

طبیعت پس از دوران افسردگی و خمودی خزان، در طراوت بهار به وجد می آید و در خود، پذیرای دگرگونی هایی می شود. گیاهان و درختان، پس از گذر از رکود و رخوت زمستان، با شور و جذبه بهار، جوانه های حیات را بر اندام خشکیده خود ظاهر می سازند. چنین تحولی در طبیعت، این پیام را دربردارد: «حال که طبیعت متحول شد، تنها انسان ها که برتر از همه موجودات و اشرف مخلوقاتند، باید در این دگرگونی ها بر طبیعت، سبقت جویند».

اعضای هر خانواده، نیک بیندیشند که هر یک در برابر از دست دادن سرمایه عمر و سپری کردن بهترین سال های زندگی شان، چه حاصلی اندوخته اند و با چنین سرمایه ای، چه معامله ای کرده اند؟ چنین اندیشه ای، بارور و زاینده است و انسان را از پوچی و ابتذال، به رشد و تعالی می خواند. از کلام ارزشمند امام سجاد(ع) در دعای «مکارم الاخلاق»، قسمتی را نقل می کنیم:

خدایا به من عمرطولانی عطا فرما تا زمانی که عمرم در راه اطاعت و بندگی ات صرف شود و اگر روزی برسد که سال های زندگی ام، چراگاه شیطان گردد، مرا فرصت مده.

۵. حیات آفرینی

بهار، حیات است و حیات آفرین، آن گونه که نسیم بهاری با وزیدن بر جسم و جان، حیاتی دوباره در کالبدها می دمد و به عبارتی، بهار علاوه بر سرزندگی، زندگی ساز نیز هست.

دعای سفره هفت سین

مریم گرجی

تیک تیک ساعت کنار سفره هفت سین، اون هم در لحظه های پایانی سال، می تونه برای هر کس یادآور خیلی چیزها باشه؛ سالی که تموم شد، اتفاق های خوب یا بدی که افتاد، موفقیت هایی که به دست اومد، پیشرفت هایی که تجربه اونا شیرین بود، شکست هایی که با همه تلخیشون تموم شدن، آدم هایی که بودن و دیگه نیستن و خلاصه هر چیزی می تونه در همون لحظه های پایانی، به سراغمون بیاد و مثل یه تلنگر برامون باشه و ما رو به یاد خودمون بیاره.

سفره هفت سین که گلچینی از نعمت های خداست، ذهن رو پر از رؤیای بهار می کنه. در این سفره، قرآن مجید قرار داره؛ کتابی که چراغ زندگی همه ماست. در این سفره سمنو هم هست؛ حاصلی شیرین از گندم که نماد روزی و نشونه فراوانی و برکته. سیب که نشونه نعمت و شادابیه. سکه که نماد پررونق بودن زندگیه و چیزای دیگه که هر کدوم با هدف خاصی در سفره گذاشته میشن.

همه ما دور این سفره، مهربون می نشینیم و لحظه های پایانی سال رو می گذرونیم و خدا رو به خاطر نعمت هایی که بهمون داده، سپاس می گیم.

هفت سین یعنی سبز و خرم باش؛ با طراوت گل ها و درختان، چشم هاتو بشور و جور دیگه ای ببین.

هفت سین یعنی آغاز کردن سالی متفاوت با سال گذشته، ساختن قلبی متفاوت با سال گذشته. اگه فکرها سبز و زیبا بشن، ریشه ها تلاش می کنن و دل رو بالا می برن.

هفت سین یعنی ساغر امیدت رو یه لحظه هم از کف رها مکن. خداوند ما رو به ضیافت محبت و شادی دعوت کرده، پس دل از رنج و غصه بشوییم و به پیش باز تحول و شادی بریم.

دعای سفره هفت سین، دعا برای تحولی مبارکه. دعا برای شکر و سپاس به درگاه خدای منانه. دعا برای اینه که از خداوند بخواهیم در این سرای هزاررنگ، بین خوب و بد، خیر و شر، و زیبا و زشت، تاج سروری رو به دست بیاریم و از راه زیبایی و انسانیت خارج نشیم.

رسم زیبای نشستن دُور سفره هفت سین، می تونه دل ها رو به هم نزدیک تر کنه و دعای جمعی پای این سفره خاطره انگیز، می تونه خواسته ها رو زودتر به شیرینی استجابت برسونه.

خدایا! در این سالی که در پیش است

نمی دانم چه تقدیری مرا فرموده ای، لیکن

کمک کن تا رها سازم ز خود

من کوله بارِ یک هزاروسیصد و افسوس را

خدایا! مهربانم کن

تو چشمان مرا با نور خود بگشا

تو لبخند رضایت را عطایم کن

بفهمان زندگی زیباست

خداوندا! تو راه سبز ایمان را نشانم ده

مرا در شطّ پرمهر گذشتت شست وشویم ده

کریما! دست های گرم و لبخندی عطایم کن

تو ای گرداننده دل ها

تو ای تدبیر بر هر روز و هر شامم

تو ای چرخاننده احوال این دنی

بگردان حال من را سوی خود ای هادی دل ها

عیدی های بهارآفرین

مریم گرجی

باز پشت پنجره، آفتاب مهربانی

نرم نرمک می نوازد شیشه را

مهمان ماست این پیک امید

خیز و خندان لب به رویش بگشا

وقتی صدای پای بهار از کوچه ها و خیابون ها می یاد و دل ها از گرمی محبت و ارادت به دوستان و آشنایان و اقوام، سبز و شعله ور میشن؛ وقتی همه سعی می کنن در سال جدید، نو بپوشن و حرف های نو بزنن، رؤیای خیلی از بچه ها اینه که امسال چقدر عیدی عایدشون می شه!

عیدی هرچی که باشه چشم های بچه هارو ستاره بارون میکنه و قلب های اونارو لبریز از شادی. عید نوروز نمادیه از فرهنگ کهن ایران، و عیدی دادن و عیدی گرفتن ریشه در فرهنگ ایران باستان داره. گذشت زمان، شکل عیدی رو تغییر داده!

معلم عزیزی داشتیم که می گفت: در زمان های قدیم، بامداد ِعید نوروز که می شد، مردم به هم کمیاب می پاشیدن؛ چون اعتقاد داشتن آب، مظهر روشنایی و صلح و دوستیه. یکی دیگه از رسم های ایرانیان قدیم این بود که به هم کمی شِکَر عیدی می دادن. اونها با این کار، برای هم آرزوی شادکامی می کردن. بعضی خانواد ه ها از سین های داخل سفره هفت سین یا از تخم مرغ های رنگی، به دیگران عیدی می دادن و می دن.

آرزوهای سبز، دعاهای مبارک و امیدهای تازه، تحفه عیدی قدیمی ها بود. وقتی قرآن های کوچیک رو به نشانه استواری ایمان، در بسته های زرورق شده، در کنار سنجد و گندمِ بوداده یا نخودچی و کشمش، به دست بچه ها می دادن، انگار برکت و روزی زندگی شون زیادتر می شد و شادتر می شدن؛ چون این دغدغه به دلشون راه نداشت که این اسکناس سبز با اون دوتای قبلی، می شه مثلاً سه هزار تومن و حالا من بیشتر یا کمتر از تو پول دارم.

عیدی دادن، نباید وسیله ای بشه برای چشم و هم چشمی و به رخ کشیدن قدرت مالی؛ چون تاریخِ این سنّت نشون می ده که هدف از این کار، جاری کردن محبت و صفا و صمیمیت در دل هاست؛ یه کتاب خوب، یه شاخه گل، یه جلد قرآن کوچیک، همراه چند تا شکلات، یه کارت تبریک که در اون جمله ای زیبا نوشته شده، می تونن عیدی های به یادموندنی و مناسبی باشن. بهار، فصل آرامش و تقسیم مهربانی هاست. نذاریم دست بی احساس مادیات، نغمه پرستوهای عشق و محبت رو بین ما بی رونق کنه.

عید وترک عادات نا پسند

مریم گرجی

بهار با هزار جلوه دل انگیز از راه می رسه، با لحظه هایی شاد، با خاطره هایی به یادموندنی و روزهایی پربرکت. شاید این همه صفا و زیبایی، حاصل جون گرفتن دوباره طبیعته. بهار، گفتنی های خودشو همه جا در دل طبیعت نوشته؛ اینکه حواسمون باشه لبخند از چهره مون دور نشه، نگاهمون به زیبایی ها باشه، حرف های امیدوارکننده و مثبت بزنیم و فکرهای بلند و خواسته های خوب داشته باشیم.

مادربزرگم می گه: «با اومدن عید نوروز، باید خدا رو به خاطر همه نعمت هایی که بهمون داده شکر کنیم و تو سال جدید، خوب بگیم، خوب بشنویم و زیبا ببینیم».

برای بهاری زندگی کردن، هیچ وقت دیر نیست. یادمه یکی از معلمای دوران دبیرستانم می گفت: «با شروع سال نو، به خودمون قول بدیم که هفته ای، یه ویژگی مثبت رو به فهرست ویژگی ها و عادت های خوبمون اضافه کنیم و با تمرین و تلاش، عادت های بدمون رو کنار بذاریم».

این روزها فرصت خوب و مبارکیه تا بهار رو به خونه دل هامون بیاریم و از عادت های زشتی مثل دنبال چشم و هم چشمی های مادی رفتن، فکر کردن به مسائل منفی، بیش از حد توجه کردن به حرف این و اون، کینه به دل گرفتن، قهرها و کدورت ها رو یادآوری کردن و نیمه خالی لیوان رو دیدن، دوری کنیم.

در جشن نوروز که روزی تازه و نوست، از کدورت های گذشته و قدیمی صحبت کردن بی معناست، معنای بهار در خودشه. سال قبل، بعد از تعطیلات عید نوروز، همکارم رو دیدم که با گذشته اش فرق کرده بود؛ آرامش و محبت از سر و روش می بارید. بهش گفتم: احساس می کنم، اخلاق و رفتارت یه تغییراتی کرده، قضیه چیه؟ گفت: «می دونم، من آدم عصبانی و کم حوصله ای بودم، البته خودم هم از این مسئله رنج می بردم. وقتی عید اومد و همه چیز رنگ جدیدی به خودش گرفت، تصمیم گرفتم دیگه اخم نکنم و با یاد خدا آرامش رو حفظ کنم و در هر شرایطی خون سرد باشم. حالا که دو هفته ای از تصمیمم گذشته، اون قدر احساس رضایت خاطر و آرامش قلبی می کنم که واقعاً نمی دونم چطور خدای بزرگ رو شکر کنم».

یادمون باشه بهاری که می یاد، تکرار نمی شه تا سال آینده. این بهار، هدیه سبز خداست به ما. شکوفه ای که سر میزنه، و سبزه ای که جوونه می زنه، شروع یه حرکت و تحول جدید رو نشون می ده. ما هم می تونیم حرکت کنیم؛ حرکت به طرف اخلاق های خوب و زیبا و حرکت برای بهاری شدن، برای رسیدن به آرامش و رضایت قلبی که سوغات شیرین فصل بهار وآشتی با خداست.

عید نوروز یک روز شاد و یک خانواده شاد

مریم گرجی

فصل بهار که از راه می رسه، ما آدما هم، همراه طبیعتِ سبز و دل انگیز، باید سعی کنیم تحولاتی در خودمون و زندگی مون به وجود بیاریم. رفتن سرمای زمستان و زنده شدن طبیعت، نغمه خوش پرنده ها و شمیم روح نواز گل های بهاری، به قلب ها آرامش و شادی هدیه می کنه و همه این زیبایی ها، ارمغانی گران قدر از خالق مهربان ماست. همه ما تا حالا بارها شادی و سرزندگی جهان رو در آستانه فصل بهار، که همیشه برامون وجدآور و نشاط بخش بوده، درک کردیم.

یکی از همسایه های ما هرسال نزدیک عید، به باغچه های حیاطشون صفایی دوباره می ده و خاک ها رو زیرورو می کنه و می گه: «ریشه درخت ها باید نفسی تازه کنن، زمستون رفته و باید همه جا بوی گل های بهاری بده.» نسیم عید، لبریز از شادیه. وقتی باد بهاری می وزه، همه چیز رو زنده می کنه. ما هم با لبخندمون، با احترام و عشق و محبتمون به هم، می تونیم به همه چیز رنگ تازه ای بدیم.

چه شور و هیجانی به پا شده تو خونه آقای حمیدی. بچه ها با کمکِ هم، سفره هفت سین رو پهن کردن و کنارش نشستن، گل می گن و گل می شنون. آقای حمیدی به خانواده اش گفته هر روزی که توش ناراحتی و کینه و حرف های منفی نباشه، اون روز عیده. حالا هم که عید نوروزه و عید زنده شدن طبیعته، ما هم باید در این روزها از خوبی ها بگیم، شاد باشیم و با شعله محبتمون همه رو گرم کنیم.

تصورش رو بکنید در همچین فضای زیبا و نشاط آوری، اگه کسی بخواد با بداخلاقی صحبت کنه یا خدای نکرده اعضای خانواده ای به هم بی احترامی کنن، چه اتفاقی می افته؟! در چنین فضایی، عید نوروز می تونه معنای واقعی خودش رو پیدا کنه؟! یادم می یاد بچه که بودم، مادرم می گفت: عید نوروز که شد، با هم حرف های خوب بزنین و شاد باشین وعصبانی نشین که شگون نداره. حالا که فکر می کنم، می بینم شادی برای من، هم ردیف شده با شگون!

سفره هفت سین در جبهه ها

ابوالفضل سپهر

بچه ها تحویل سال

یادش بخیر شلمچه

چیده بودیم تو سفره

سربند و یک سرنیزه

بچه هاخیلی گشتن

تو جبهه سیب نداشتیم

به جای سیب تو سفره

کمپوتشو گذاشتیم

تو اون سفره گذاشتیم

یه کاسه سکه و سنگ

سمبه به جای سنجد

یه سفره رنگارنگ

اما یه سین کم اومد

همه تو فکری رفتیم

مصمم و با خنده

همه یک صدا گفتیم

به جای هفتمین سین

تو سفره، سر می ذاریم

سر کمه؛ هرچی داریم

پای رهبر می ذاریم

به دست آوردن چند صفت خوب در سال جدید

مریم گرجی

فصل بهار، فصل تغییر و تحول در جهان طبیعته. خاک با نسیم دل انگیز بهاری، جانی دوباره می گیره؛ گل ها و سبزه ها و درخت ها، جوونه می زنن و بوی تازگی و طراوتشون همه جا می پیچه. قناری ها ترانه شادی سر می دن؛ شوق اومدن بهار در پروازشون دیده می شه. این بهار شادی آفرین برای ما انسان ها هم می تونه آغاز یه تحول باشه؛ یه تحول مبارک در ذهن و دل. شاید یه ویژگی منفی داریم که دلمون می خواد ترکش کنیم یا بخواهیم یه ویژگی خوب دیگه رو به فهرست خوبی هامون اضافه کنیم و با این کار عید نوروز و بهار رو متفاوت با سال های گذشته آغاز کرد.

یکی از دوستانم می گفت: من در سال جدید می خوام آرامش قلبی مو تقویت کنم؛ چون تو دنیای پراضطراب امروز، با مشغله ه