پاورپوینت کامل شهید سید عباس موسوی،مبلغی مبارز وخستگی ناپذیر ۷۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شهید سید عباس موسوی،مبلغی مبارز وخستگی ناپذیر ۷۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شهید سید عباس موسوی،مبلغی مبارز وخستگی ناپذیر ۷۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شهید سید عباس موسوی،مبلغی مبارز وخستگی ناپذیر ۷۵ اسلاید در PowerPoint :

۱۴۰

تولد، ایام کودکی و نوجوانی

در سال ۱۳۷۱ ه . ق مطابق
۱۳۳۱ ه . ش در شهر نبی شیثِ لبنان
از پدری موسوی و مادری هاشمی،
فرزندی دیده به جهان گشود که نام
«عباس» را برای او انتخاب کردند؛
بدان امید که همچون حضرت
عباس علیه السلام در مسیر ایثار و فداکاری گام
نهد و باشجاعت و استواری، تمامی
توان خود را برای اعتلای حق به کار
گیرد.

او در حومه جنوبی بیروت و در
خانه ای که همسایه مسجد بود، دوران
کودکی را سپری کرد. مجالس
سوگواری که در عاشورای هر سال در
این مکان برگزار می گردید،
جرعه هایی جان بخش از حماسه و
شهامت را به کام کودکانی همچون
سید عباس سرازیر می ساخت.

سید عباس نوباوه، از همان
دوران صباوت با رفتارهای خویش
نوعی فراست، تیزهوشی و شجاعت
را بروز می داد که در کودکان هم سال
وی، چنین ویژگیهایی قابل مشاهده
نبود.

به تدریج که به دوران نوجوانی
گام می نهاد، بر اثر پرورشهای پرمایه
والدین، استعداد خارق العاده و
علاقه های درونی با فضیلتهای
اخلاقی الفت پیدا کرد و با دردهای
محرومان و مستمندان آشنا گردید. به
همین دلیل، وجود بابرکتش از حرکت
و تلاش برای افراد رنج دیده و
محاصره شده در ستم و شقاوت لبریز
می گردید و احساس دلسوزی و تعهد
در قبال مسلمانان همراه با آگاهی
دینی و پویایی سیاسی در او آرام آرام
شکوفا می شد.

از این جهت، وقتی به پانزدهمین
بهار زندگی قدم گذاشت، در سال
۱۳۸۶ ه . ق مطابق با ۱۳۴۶ ه . ش و
در جنگ ژوئن ۱۹۶۷ م، اعراب از
رژیم صهیونیستی شکست سختی
خوردند.

سید عباس به جای اینکه در
گوشه ای بنشیند، زانوی غم در بغل
گیرد و در موجی از حزن و نگرانی فرو
رود، به صفوف فداییانِ مجاهد جهت
مشارکت در دفاع از فلسطین پیوست
و پس از مدتی در حالی که مصدوم
گشته بود، به وطن بازگشت. پدرش
می گوید: وقتی فرزندمان از ناحیه پا
دچار شکستگی گردید، همراه با
مادرش به عیادتش رفتیم و از او
پرسیدیم: سید عباس! چگونه قادری
در چنین سنّی بلاها و شدائد را تحمل
کنی؟

جواب داد: این راه سختیها و
مقاومت در برابر آنها را از ما می طلبد
و آن طریق ایثار و شهادت است!(۱)

تحصیلات و فراگیری علوم

اسلامی

سید عباس در سال ۱۳۸۷ ه . ق
پس از ملاقات با امام موسی صدر در
منطقه اوزاعی جنوب بیروت بر اثر
توصیه های آن امید محرومانِ لبنان،
رغبت خاصی به مطالعات اسلامی
پیدا کرد و بی درنگ به مراکز آموزشی
مورد نظر پیوست. تحصیلات ایشان
در مؤسسه ای در برج شمالی واقع در
حوالی شهر صور حدود یکسال و
اندی طول کشید و در سال ۱۳۸۸
ه . ق برای ادامه تحصیل و بهره مندی
از برکات حوزه پربار نجف، راهی
عتبات عراق گردید.

هوش سرشار، نبوغ ذاتی،
استفاده از فرصتها، و درک محضر
اساتیدی دانشور و وارسته موجب
گردید که سید عباس دوره های
مقدماتی و سطح متداول در حوزه را
در خلال پنج سال بگذراند؛ در حالی
که این مقاطع به طور متعارف برای
یک طلبه عادی حدود ۱۵ سال به
درازا می کشید.

او در کنار دروس حوزوی به
فراگیری زبانهای خارجی اقبال نشان
داد و در کلاسهای درس زبان انگلیسی
و فرانسوی حاضر می گردید و شهید
سید محمد باقر صدر هزینه
آموزشهای او را پرداخت می کرد. وی
پس از طی مراحل مقدماتی و سطح،
محضر پرفیض شهید صدر را مغتنم
شمرد و ضمن کسب دانش از پرتو
اندیشه های والای فقیه شهید، با وی
روابط نزدیک فکری و علمی برقرار
کرد.(۲) همین ارتباط بود که موجب
گردید حقایقی که سید عباس مدتها
در پی آن بود، در وجودش متبلور
گردد.(۳)

سید عباس از همان روزهای
آشنایی با شهید صدر، به طور کامل
تحت تأثیر برنامه های اصلاحی و
ارشادی ایشان قرار گرفت و مصمم
گردید با الهام از ابتکارات، اندیشه ها و
طرحهای آن دانشمند به خون خفته،
مسئولیت تبلیغ و ارشاد را در جوامع
شیعی لبنان عهده دار شود.

در نجف نیز فعالیتهای فرهنگی و
تبلیغاتی این سید شهید، شهید صدر
را به سوی خود جلب کرد و از این رو
مسئولیتهای تبلیغی وسیعی را به
مناسبت ایام ماه مبارک رمضان و
محرم بر دوش وی و برادرانش نهاد؛
به علاوه آن ستارگان فروزان برای
تعظیم شعائر مذهبی و دمیدن روحی
تازه در مفاهیم و مراسم عاشورا، به
لبنان می آمدند.

سال ۱۳۹۸ ه . ق آخرین باری
بود که آن سید وارسته برای گرامی
داشت خاطره عاشورا به لبنان آمد،
اما در همان زمان نیروهای سازمان
امنیت حزب بعث عراق برای چندین
بار به محاصره و بازرسی منزل وی در
نجف اشرف پرداختند و قصد داشتند
سید را دستگیر و به زندان ببرند. این
وضع، موجب شد که همسرش امّ
یاسر طی پیامی سید عباس را مطلع
کند که به دلیل آشفتگی اوضاع، به
عراق بازنگردد که چنین شد و پس از
چندی خانواده اش به وی ملحق
شدند.(۴)

شخصیت دیگری که سید عباس
در دوره درس خارج و مراحل عالی
علوم حوزوی از محضرش استفاده
کرد، آیه الله سید ابوالقاسم خویی رحمه الله
بود. حوزه درسی این فقیه فرزانه برای
ذهن پرتکاپو و پرجوشش سید عباس
به لحاظ بیان رسا، انسجام در مطالب،
بحثهای استدلالی و انتقادی جالب
استاد مذکور، آموزنده و ارزنده بود.(۵)

سید عباس در دوره تحصیل در
نجف برای زیارت مستمر جدش
حضرت علی علیه السلام جدیت داشت و
هرگز از رفتن به کربلا و زیارت بارگاه
منور حضرت امام حسین علیه السلام و سایر
شهیدان این تربت مقدس، باز نماند و
مسیر طولانی بین نجف تا کربلا را به
شوق زیارت، اغلب اوقات پیاده طی
می کرد.(۶) او پس از نه سال اقامت در
نجف، با کوله باری از علم، معرفت و
تقوا به لبنان بازگشت.

تلاشهای آموزشی، فرهنگی و

تبلیغی

ایشان در حالی که بار مسئولیتی
سنگین را بر دوش خویش احساس
می کرد، رهسپار بعلبک گردید و در این
شهر، مرکزی را برای فراگیری علوم
دینی بنیان نهاد تا برای طلابی که
امکان عزیمت به نجف را ندارند،
مکان مناسبی باشد.(۷) این حوزه که به
نام امام منتظر علیه السلام بنیان نهاده شد، در
منطقه عین بورضای بعلبک قرار دارد
و در سال ۱۳۹۸ ه . ق. در یک منزل
استیجاری فعالیتش آغاز شد و در
سال ۱۳۹۹ ه . ق به ساختمانی در
کنار مسجد امام علی علیه السلام انتقال یافت.

سرانجام ساختمان مختص این
کانون علمی و تبلیغی با زیربنای ۴
هزار متر مربع، در سال ۱۴۱۲ ه . ق و
در روز عید غدیر خم آماده
بهره برداری شد.(۸)

به گفته آن شهید، امام موسی
صدر و سید محمد حسین فضل الله
در این حرکت، همکاری داشتند و
شهید آیه الله سیدمحمد باقر صدر
بهترین پشتیبانی از آن را به عمل آورد.
حوزه مذکور نقش تبلیغی بسیار
مؤثری در منطقه بقاع و سایر مناطق
لبنان همچون بیروت و جنوب این
سرزمین برعهده داشت.

تربیت مبلغانی پرتوان، دلسوز و
کوشا برای دفاع از حریم تشیع در برابر
یورشهای فکری و فرهنگی دشمنان،
ارشاد و هدایت نسل جوان به سوی
تعالیم اصیل، سازنده و رشد دهنده و
ایجاد مصونیت در آنان، در برابر
انحرافهای عقیدتی و مردابهای
ضلالت، احیاء ارزشهای دینی،
سنتهای مذهبی و شعائر مکتب
اهل بیت علیهم السلام در میان شیعیان لبنان، به
خصوص بقاع و بعلبک، و ایجاد
تحرک و نشاطِ اجتماعی ـ سیاسی در
میان مسلمانان این سامان در برابر
تهدید دشمنان و حفظ هویت دینی و
ارزشی آنان، از اهداف مهم این سید
نستوه در تأسیس حوزه مزبور بود.

آن بزرگوار، از حوزه امام
منتظر علیه السلام سربرآورد و در مدتی کوتاه
حرکت تبلیغی گسترده ای از این
پایگاه، سازماندهی کرد که امواج پربار
و انوار درخشان آن تمامی آبادیهای
ناحیه بعلبک و هرمل را دربرگرفت.
حتی روستاهای دورافتاده که در
شوره زارهای دره بقاع و دیگر مناطق
در عکّار، در شمال لبنان، که هیچ
مبلّغی بدان جا گام ننهاده بود و
مردمانشان پیش از آن با عالم دینی و
مبلغ اسلامی روبه رو نشده بودند،
مشمول این برنامه تبلیغی قرار گرفتند
و سید عباس به همراه طلاب این
مدرسه نخستین کسانی بودند که در
ایام ماه مبارک رمضان و محرّم به این
مناطق محروم و فراموش شده
عزیمت می کردند. شمار قابل توجهی
از روحانیان و مجاهدانی که در نقاط
مرکزی، جنوبی و غربی لبنان به تبلیغ
و تلاشهای فرهنگی و مبارزاتی روی
آوردند، در این مدرسه آموزشهای
لازم را دیده بودند و آن سید شهید در
تربیت آنان نقش مهم ایفا کرده بود.

خورشید عباس همواره از
روستایی به روستای دیگر در حال
حرکت بود. در یک آبادی اقامه
جماعت می کرد و در جای دیگر،
مناسبتی مذهبی را گرامی می داشت.
با مردم روابطی صمیمانه و عاطفی
برقرار کرد و طی ملاقاتها، دیدارها و
گفتگوهای وی با مردمانِ این نقاط، از
عمق وجود، به دردها، گرفتاریها و
تقاضاهای آنان با دقت و حوصله
گوش می داد و ایشان را برای حلّ
مشکلات راهنمایی می کرد. او اسوه
حرکتی آرامش ناپذیر، اراده ای نستوه و
استوار بود و هرگز با خستگی ملاقات
نکرد.

کلاسهای درسی بسیاری ـ علاوه
بر شهر بعلبک ـ در روستاها و
دهکده ها برگزار می کرد و مشارکتی
فعال و تأثیرگذار در برپایی مدارس،
دوره های آموزشی و پرورشی داشت.
نه تنها تمام وقت و توانش را در اختیار
جوانان مؤمن قرار می داد، بلکه تمام
توجّه خویش را معطوف آنان
می ساخت. با آنان دیدار می کرد و در
گردهماییهای این قشر پرتحرک و
بانشاط، با هیجان و اشتیاق فوق تصور
حضور می یافت و محبّتی پدرانه و
عطوفتی مشفقانه در خصوص آنان
ابراز می داشت و در شرایطی کاملاً
صمیمی و فضایی خودمانی و
دوستانه جوانان را از تعلیمات قرآنی و
فرهنگ اهل بیت علیهم السلام بهره مند
می ساخت.

بنابراین، نهایت جهد و اهتمام
خویش را به کار گرفت تا از آنان
انسانهایی مؤمن، باصلابت، شجاع و
مقاوم بسازد که هسته اصلی و فعال
تشکلی اسلامی را تشکیل دهند. و
بهترین پاداشی که خداوند به وی عطا
کرد، همانا به بارنشستن نهالی بود که
در دلهای مؤمن و مستعدّ پرورش داد؛
به طوری که برخی از آنان به فیض
شهادت نائل آمدند و عده ای دیگر، هر
کدام در مسیری مقدس که برگزیده اند،
مشغول تلاش فرهنگی و مبارزه و جهاد
هستند. در میان پرورش یافتگان مکتب
سید عباس، روحانی، پزشک، مهندس،
استاد دانشگاه و نیروی مسلح دیده
می شود.

سید عباس در عمل بسیجی
خود به طور هم زمان در دو مسیر گام
نهاد: خط سازندگی فکری و سیاسی،
و خط تهذیب نفس و خودسازی
معنوی.

وصف اخلاص و ایثار

مقام معظم رهبری، از این شهید
به عنوان علامه مجاهدی که هرگز
خستگی و ملامت را نمی شناخت،
سخن گفته اند و در ادامه، او را به
عنوان عالمی ربانی و مخلص معرفی
کرده اند.

رهبر فرزانه چنین متذکر
گردیده اند: «شهید موسوی علم و
عمل را در هم آمیخت و تمسک به
صدق، فداکاری و ایثار را سرلوحه کار
خویش قرار داد؛ همان بنیادهایی که
در مسیر دست یابی به اهداف مقدس
عالی جهت دفاع از اسلام و رویارویی
با ستم و سرکوبی آن، آموزش
می داد».(۹)

علامه سید محمد حسین فضل
الله، روحانی برجسته لبنانی، در
وصف وی، نوشته است: «خداوند در
دلش زیست، پس انسان ایمان گردید.
رسالت در وجودش ریشه دوانید و
انسان اسلام گشت. آگاهانه تمام
زندگی اش را با مسئولیت در هم
آمیخت، پس انسان جنبش و حرکت
گردید. امت در کلّ کیانش زندگی کرد،
پس انسان انقلاب گردید و آن گاه که به
ملکوت اعلی پیوست، جامعه مفهوم
این سخن را دریافت که چگونه
انسانی، در حالی که برای آنها زندگی
می کند، در مسیر حق و توحید بوده
است.»(۱۰)

سید حسن نصرالله، دبیر کلّ
کنونی جنبش حزب الله لبنان، او را
چنین معرفی کرده است:

برای کربلا متولد شده بود و در
قلب او امام حسین علیه السلام در تپش بود و
در رگهای او خشم انقلاب در جوشش
بود. در دیدگانش برای کودکان یتیم و
افراد محروم و کم بضاعت، اشک
حلقه می زد. وارث راستین دودمان،
آرمان و سلسله نسب بلند مرتبه
رسول اکرم صلی الله علیه و آله ، عالمی زاهد، عالمی
عابد، انقلابی مجاهد و از تبار
محرومان به شمار می رفت. هیچ گونه
امکانات و ثروتی از خود برجای
ننهاد، مگر ساده ترین وسایل زندگی
که گذر زمان آنها را دچار استهلاک
ساخته، حتی کفایت بدهیهای او را
نمی کرد. فروتن، بی تکلف، دوست
فقیران، مأنوس با