پاورپوینت کامل آموزگارفضیلت آیت الله شیخ حسین وحید (قده) ۳۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آموزگارفضیلت آیت الله شیخ حسین وحید (قده) ۳۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آموزگارفضیلت آیت الله شیخ حسین وحید (قده) ۳۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آموزگارفضیلت آیت الله شیخ حسین وحید (قده) ۳۵ اسلاید در PowerPoint :

۱۴۱

افتخار و مباهات هر شهری به چهره های علمی و معنوی آن است و وجود ستارگان فروزان
نشانه رشد و بالندگی آن مرزوبوم به شمار می آیند. معرفی وشناساندن این چهره های پر
فروغ، مسیر ترقی و تکامل را برای آیندگان خصوصاً مبلغان جوان روشن می سازد. شایسته
است، به زندگی با برکت این حاملان ارزشهای دینی و مبلغان عرصه دین و اخلاق پرداخته
و گنجهای ارزشمند؛ ولی پنهان آن مردمان را به عاشقان هدایت و سالکان طریق ولایت
بشناسانیم. در این راستا بر آن شدیم به معرفی یکی از شخصیتهای گمنام و ارزشمند
کشورمان؛ یعنی حضرت آیت الله شیخ حسین وحید آستانه ای بپردازیم.[۱]

زادگاه و تحصیلات

در قسمت شرقی رودخانه خروشان «سفیدرود»شهر کوچک و با صفایی به نام آستانه اشرفیه
قرار دارد که در قدیم، اسم آن «کوچال» بوده، اما به واسطه وجود بارگاه منور حضرت
سید جلال الدین اشرف، فرزند برومند امام هفتم ـ علیه السلام ـ ، آن آبادی بی نام و
نشان به آستانه اشرفیه نام گرفته و امروزه هم به همین نام شهرت دارد.

در این شهر کوچک و مذهبی، کودکی در سال ۱۲۷۵ شمسی، در منزل با صفای حاج ربیع دیده
به جهان گشود که نام او را «حسین»گذاشتند. حاج ربیع مردی متدین وشب زند ه دار بود
که علاوه بر انجام کار کشاورزی، سمت پر افتخار خادمی حضرت سید جلال الدین اشرف ـ
علیه السلام ـ را به عهده داشت و با عشق زائد الوصفی به این خدمت افتخار و مباهات
می کرد. حسین دوران کودکی و نوجوانی را به سرعت پشت سرگذاشت و به تشویق والدین خود
برای تحصیل علوم دینی رهسپار لاهیجان گردید. کتب متداول مقدماتی را در این شهر و در
نزد اساتید فرزانه به خوبی آموخت و آن گاه به رشت عزیمت کرد و اغلب درسهای حوزوی را
در این شهر در محضر اساتید این فن دنبال کرد.

آیه الله سید حسین خلخالی ـ معروف به محقق خلخالی که از علمای بزرگ و مدرسین
والامقام آن شهر به شمار می رفت ـ از مهم ترین اساتید شیخ حسین در حکمت و معقول
بود.

کوچ پرستوی عاشق

آیه الله وحید برای ادامۀ تحصیل در سال ۱۳۰۳ شمسی، رهسپار نجف اشرف گردید و مدتی را
در مسیر راه در قزوین و در مدرسه التفاتیه در کنار آیت الله سید موسی زرآبادی در
علوم مختلف خصوصاً حکمت مطالبی فرا گرفت.

و پس از آن، عازم کربلای معلی و نجف اشرف گردید و از محضر دانشمندان بزرگ آن دیار
بهره مند شد و از دانش بیکران آنان خوشه های فراوانی چید، که مهم ترین اساتید این
عالم بزرگوار عبارتند از آیات عظام:

۱. شیخ مرتضی طالقانی (م ۱۳۶۴ ق)؛

۲. شیح شعبان رشتی (م ۱۳۴۸ق)؛

۳. سید ابوالحسن اصفهانی (م ۱۳۶۵ق)؛

۴. سید حسین اشکوری (م ۱۳۴۹ق)؛

۵. آقا ضیاء الدین عراقی (م ۱۳۶۱ ق)؛

۶. میرزا حسین نائینی (م ۱۳۵۵ق)؛

۷. ملافتح الله شریعت اصفهانی(م۱۳۳۹ق)

آیه الله شیخ حسین وحید، علاوه بر فراگیری دروس خارج فقه و اصول، حکمت، تفسیر،
عرفان و سیر و سلوک الهی را نیز از محضر عارف نامدار شیخ مرتضی طالقانی – که از
اوتاد و عرفای بزرگ اسلامی نجف اشرف به شمار می­رفت – فرا گرفت و به مدت سه سال
تمام در خدمتشان تلمذ نمود و از دریای علوم و معارف آن بزرگوار علماً و عملاً
بهره مند شد.

رجعت عالمانه

آیه الله وحید در سال ۱۳۱۶ شمسی، بعد از کسب کمالات علمی و فضائل اخلاقی و معنوی و
نائل شدن به مقامات والای انسانی و بعد از اخذ اجازات کم نظیری از اساتید فرزانه و
نامدارش، به مفاد آیه نفر عمل کرده و به زادگاهش آستانه اشرفیه بازگشت و تا آخر عمر
شریف خویش، محبوب دینداران این دیار قرار گرفت. مرحوم وحید در میان مردم آستانه
اشرفیه و حومه، محبوبیتی خاص داشت و از نفوذ سیاسی و اجتماعی یک مرجع برخوردار بود.
محبوبیت فراوان آن مجتهد وارسته، تنها در سایه اخلاق و پرهیزگاری شکل گرفت.

تندیس اخلاق

این مرد ربانی، تواضع و فروتنی فوق العاده ای داشت و با آنکه از نظر علمی در مقام
بالایی از فقاهت بود، همراهی و تفقد از مردم را بر خود لازم می دانست و این خود یکی
از رموز محبوبیت به شمار می رفت.

نگارنده در چندین سفر تبلیغی که به آستانه اشرفیه و بندر کیاشهر و روستاهای اطراف
آن داشته است، می گوید: بعد از گذشت بیش از پنجاه سال از رحلت آن عالم ربانی،
همچنان از صفات و اخلاق برجسته او به خوبی در میان مردم یاد می شود و آنان از سر
صدق و صفا و از عمق جان به وی اعتقاد دارند. در یک کلمه، مردم آن دیار، دین داری
خود را مدیون کارها و تبلیغات دینی و عملی آیه الله وحید می دانند.

در بارگاه نور

او از فرصتهای تبلیغی بهترین بهره را می برد. آیات الهی را با بیانی روان و ساده
برای مردم تفسیر می کرد و قلوب مشتاقان وحی را روشنایی می بخشید و مردم را از نور
تفسیر قرآن، بهره­ مند می ساخت. برخی از روحانیون و نیز پیر مردان روشن ضمیر و آگاه
که سالیان متمادی از منابر آن بزرگوار بهره مند بوده اند می گفتند: «حضرت آیه الله
وحید دارای بیانی شیرین بودند، به صورتی که مشکل ترین مسائل علمی و دینی را با
بیانی ساده برای همگان بیان می کردند. و با اینکه دارای علوم باطنی بودند ولی
هیچ گاه کسی را با آن چشم نمی نگریستند.رفتار و کردار این مرد بزرگ در طول زندگی
خویش، به ویژه در دوران حکومت خفقان آور رضاخان و اوایل حکومت فرزندش – که آشفته
بازار فرقه گرایی و تفرفه افکنی و دین ستیزی بود – در ایجاد جامعه دینی و مذهبی آن
سامان، نقش بسیار عمده ای داشت.»[۲]

در محفل انس