پاورپوینت کامل بازشناسی سیمای فردی امام حسین علیه السلام در زیارت ناحیه ۷۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بازشناسی سیمای فردی امام حسین علیه السلام در زیارت ناحیه ۷۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بازشناسی سیمای فردی امام حسین علیه السلام در زیارت ناحیه ۷۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بازشناسی سیمای فردی امام حسین علیه السلام در زیارت ناحیه ۷۳ اسلاید در PowerPoint :

۲۶

با وقوع حماسه کربلا، زنجیره نهضتهای شیعی پدید آمد . این حادثه نه تنها الگویی حماسی – ارزشی برای شیعه به میراث
ذاشت بلکه انسجام و قوام سیاسی – اجتماعی شیعیان را نیز موجب گردید . «خر بوطلی » یکی از دانشمندان معاصر در همین
رابطه می نویسد: «شهادت امام حسین علیه السلام در کربلا بزرگترین حادثه تاریخی بود که منجر به تشکیل و تبلور شیعه گردید و
سبب شد که شیعه به عنوان یک سازمان قوی با مبادی و مکتبی سیاسی – دینی مستقل در صحنه اجتماع اسلامی آن روز جلوه
کند . (۱) »

فرهنگ سازان عاشورا

اما واقعیت آن است که اگر ابعاد کربلا به وسیله بازماندگان و میراث داران آن حادثه تاریخی ترویج نمی گردید، این قیام نیز به مانند
برخی حوادث دیگر به بوته فراموشی سپرده می شد . در حقیقت چنانچه نهضت ترویج عاشورا از زمان ورود اسرا به کوفه آغاز
نمی گردید، حادثه کربلا نمی توانست در برابر آماج تبلیغات مخرب اموی و جوسازی آنان پایداری نماید و بی تردید به درد تحریف
دچار می گردید . از این رو است که پیامهای پرشور زینبی، سیره امام سجادعلیه السلام در یادآوری حادثه خونبار عاشورا، جلسات
نوحه و ندبه امام باقرعلیه السلام و روایات و عملکرد دیگر ائمه علیهم السلام خطی واحد در فرهنگ سازی را پدید می آورد .
حرکتی که کوشش دارد با تشویق مردمان، به ویژه شیعیان، مسیر سرخ عاشورا را از نسیان تاریخی حفظ نماید . بر همین اساس
است که زیارت قبر سید الشهدا با تمام موانع و خفقان موجود واجب شمرده می شود و امام صادق علیه السلام می فرماید: «ان زیاره
قبر الحسین واجبه علی الرجال والنساء; (۲) زیارت مرقد امام حسین علیه السلام بر زنان و مردان واجب است .»

فرهنگ سازی مکتوب

در کنار این تاکیدها امامان شیعه به یک فرهنگ شفاهی بسنده ننمودند، بلکه با فراهم آوری زیارت نامه ها به پدید آوردن یک
فرهنگ مکتوب نیز یاری رساندند . این زیارتها که ثمره سیره و گفتار ایشان بود، به وسیله راویان مکتوب گردید و ذخیره ای
ارزشمند – با سطوح مختلف – را برای نسلهای آینده به وجود آورد . در این بین زیارتهای عاشورایی از حال و هوا و ظرافتهای
ویژه ای برخوردارند . در این متون، اهداف، حماسه ها، تداوم ارزشها، روش شناسی دشمنان در محو ارزشها و . . . برشمرده می شود و
با زبانی هماهنگ به یادآوری و نهادینه سازی فرهنگ عاشورا پرداخته می شود که این همگی، حکایت از تدبیر و دوراندیشی
فرهنگ سازان این عرصه دارد .

با گذر از عصر ائمه، عالمان شیعه به جمع آوری و باب بندی روایات و اخبار پرداختند و در این میان زیارات نیز مورد توجه قرار
گرفت . پدید آمدن کتابهای دعا و زیارتنامه ها به وسیله عالمانی همچون شیخ مفید صاحب المزار، علم الهدی صاحب مصباح الزائر
و شیخ طوسی صاحب مصباح المتهجد، نشان از اهمیت این مقوله نزد این اندیشمندان دارد . این مسئله در قرنهای بعد نیز با
کتابهایی همچون کامل الزیارات، المزار الکبیر و . . . پی گرفته شد و همچنان نیز با قالبهای گوناگون تا کنون به حیات خود ادامه
داده است که آخرین نمونه آن را می توان مفاتیح الجنان به حساب آورد .

زیارت ناحیه

همانگونه که پیشتر اشاره شد، زیارتنامه ها دارای سطوح معرفتی مختلف بوده، از حیث ژرفایی و عمق مطالب با یکدیگر متفاوت
هستند . از زاویه محتواشناسی و زیبایی واژگان، در بین زیارات موجود «زیارت ناحیه » از جمله متون دل انگیز و ژرفی به شمار
می رود که منتسب به ناحیه امام عصرعلیه السلام می باشد . علامه مجلسی این زیارت را – با اندک تفاوتهایی – از شیخ مفید، سید
مرتضی و محمد بن المشهدی صاحب المزار الکبیر نقل می کند و پس از سخن مولف المزار الکبیر مبنی بر خروج این زیارت از
ناحیه مقدسه امام آخر می نویسد: «والاظهر ان هذه الزیاره منقوله مرویه; (۳) روشن است که این زیارت دارنده سند روایتی از امام
معصوم است .»

در هر حال آنچه در این نوشتار در پی آن خواهیم بود گذری بر این گنج معنوی و بازشناسی سیمای فردی سید الشهدا در این
زیارت گرانقدر است .

۱ . نسب شناسی

در بحث از نسب، زیارتنامه ها بر دو نسب تکیه می کنند که در این صورت ضمن توسعه در مفهوم این واژه، حکایتی پندآموز را نیز
به دنبال دارد .

الف – سلسله الهی:

در ابتدای برخی از زیارات حضرت امام حسین علیه السلام به ویژه زیارت ناحیه، آنچه برای ورود زائر پسندیده آمده است سلام بر
انبیاء الهی است: «السلام علی آدم صفوه الله، السلام علی شیث . . . السلام علی ابراهیم و . . .» (۴) این سلسله به همراه درودهای
متصل و برشمردن صفات نیکوی هر کدام از این برگزیدگان ادامه می یابد تا به «السلام علی محمد حبیب الله وصفوته; (۵) سلام بر
محمد، دوست برگزیده خدا .» می رسد .

از این پس نیز سلامها به امیرمؤمنان، فاطمه زهرا، امام حسن و بالاخره سید الشهداء هدیه می شود . با پس زنی حجابها آنچه از
میان این باغستان پر نشاط سلامها برمی آید، در واقع تنها عرض ادبی خالی نیست بلکه در این بین می توان «اتحادی معنوی » را
نتیجه گرفت . فقرات زیارت به ما این گونه می فهماند که امام شهید در پیوندی معنوی با سلسله ای الهی است . او نسب به آدم نه از
حیث صلب بلکه از حیث پیام آوری و رسالت داری می برد . به تعبیری او دارنده همه خوبیهایی است که آن شریفان داشته اند . مگر
نیست که او مصباح هدایت است و سفینه نجات و انبیاء نیز چنین بوده اند . قرآن کریم می فرماید: «وجعلناهم ائمه یهدون بامرنا» ; (۶)
آنان را امامانی قرار دادیم که به امر ما هدایت کنند .»

مگر نیست که او در راه حق، ترسی نمی شناسد و می گوید: «لو لم یکن فی الدنیا ملجا ولا ماوی لما بایعت یزید ابن معاویه; (۷) اگر در
دنیا پناه و پناهگاهی نباشد با یزید بن معاویه بیعت نمی کنم .»

و انبیاء نیز اینچنین هستند . قرآن کریم می فرماید: «الذین یبلغون رسالات الله ویخشونه ولا یخشون احدا الا الله » ; (۸) «آنانکه
رسالتهای الهی را رسانند و از او ترسند و از هیچ کس جز خدا نترسند .»

همو است که فریاد برمی آورد: «ارید ان آمر بالمعروف وانهی عن المنکر; (۹) فرمان به نیکیها و نهی از زشتیها را خواستارم .»

و انبیاء نیز از همین جام جرعه نوش شهادتند و رنگ آن می پذیرند . قرآن کریم درباره دشمنان پیامبران می فرماید: «ویقتلون
الذین یامرون بالقسط من الناس » ; (۱۰) «و مردمی را که به عدالت امر می نمایند به قتل می رسانند .»

او طاغوت می شکند و بعثت انبیاء نیز بر همین تعلق گرفته است . «ولقد بعثنا فی کل امه رسولا ان اعبدوا الله واجتنبوا الطاغوت »
; (۱۱) «در هر امتی رسولی برگزیدیم تا مردمان را به عبادت خدا و پرهیز از طاغوت دعوت نمایند .»

او رهایی عباد را از «زندان جهالتها» می طلبد . در زیارت می خوانیم: «وبذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من الجهاله وحیره
الضلاله; (۱۲) خون خویش را در راه آزادی بندگانت از جهالت و سرگردانی آنان در گمراهی نثار کرد .»

انبیاء نیز پیوند خویش را با خدا اینچنین استوار می کنند: «هو الذی بعث فی الامیین رسولا منهم یتلوا علیهم آیاته ویزکیهم
ویعلمهم الکتاب والحکمه وان کانوا من قبل لفی ضلال مبین » ; (۱۳) «او کسی است که در میان جمعیت درس نخوانده رسولی از
خودشان برانگیخت که آیاتش را بر آنان می خواند، تزکیه می کند و کتاب و حکمت می آموزد و مسلما پیش از این در گمراهی آشکار
بودند .»

و این نیز بگذاریم و بگذریم تا شاید در آنچه آینده خواهد آمد بتوانیم گوشه هایی دیگر را بپیماییم . و این همه نشانگر آن است که
از نخست انبیاء تا حسین علیهم السلام همه عضو قبیله ای الهی و حزب رحمانی می باشند و چه نسبی شریفتر و برتر از این می توان
یافت .

ب – سلسله صلبی

در این بخش، زیارتنامه ها بیشتر با ظرافتی ویژه به نسب او از حضرت خاتم می پردازد: «السلام علی ابن خاتم الانبیاء، السلام علی
ابن سید الاوصیاء، السلام علی ابن فاطمه الزهراء، السلام علی ابن خدیجه الکبری . . .» (۱۴)

در مقام کنونی نیز شاید آنچه بیش از سلسله صلبی قابل ملاحظه باشد همین پیوند معنوی است، چرا که آنچه پس از این مورد
تاکید قرار می گیرد صعود به جنبه های معنوی است، آنجا که باید گفت: «السلام علی ابن سدره المنتهی، السلام علی ابن جنه
الماوی، السلام علی ابن زمزم والصفا» (۱۵)

بلکه اگر گامی فراتر نهیم این درودها وارد جنبه هایی عمیق تر می شوند و علت این همه سپاس را در مجاهدتی خونین، صبری ستبر
و عصمتی به همراه اصحاب کساء می جویند: «السلام علی المرمل بالدماء، السلام علی المهتوک الخباء، السلام علی خامس اصحاب
اهل الکساء; (۱۶) سلام بر آن که پیکرش به خون آغشته گردید، سلام بر آن کس که حرمت خیمه گاهش شکسته شد، سلام بر
پنجمین از اصحاب کساء .»

و چه زیبا و عارفانه است این سلامها و چه شعله ای می اندازد به خرمن خرد و عاطفه .

۲ . در مهد

شاید یکی از زیاراتی که به صورتی کوتاه بر محور نوزادی حضرت گردشی کوتاه دارد همین زیارت است . در بخشی از آن می خوانیم:
«السلام علی من افتخر به جبرئیل، السلام علی من ناغاه فی المهد میکائیل; (۱۷) سلام بر آن که جبرئیل به او افتخار می کرد . سلام
بر آن کس که میکائیل با او در گهواره سخن می گفت و شادمانش می ساخت .»

اگر چه برای بسیاری معلوم نیست که کیفیت این ماجرا به چه گونه است؟ و در تفسیر این بخش بایستی از کجا سود جست؟ اما
دست کم این ماجرا نشان از حضور ملکوتی و خادمانه فرشتگان در پیشگاه این خاک نشینان لاهوتی دارد .

۳ . ویژگی حاکم در زندگانی

در دوران زندگی، قیام و شهادت امام حسین بن علی علیه السلام، آن اصل حاکم و غیرقابل نفوذی که همچون پرتویی قدرتمند
وی را تحت تاثیر قرار می داده است، اطاعت از خدا، پیروی از رسول خدا و شنوایی آگاهانه از وصی خدا و پایبندی به
یت حجت خدا بوده است . این اصل الگو در لسان زیارت این چنین آمده است: «وکنت لله طائعا ولجدک محمدصلی الله علیه وآله
تابعا ولقول ابیک سامعا والی وصیه اخیک مسارعا; (۱۸) تو فرمانبردار خداوند و پیروی کننده جدت محمدصلی الله علیه وآله و
پذیرای گفتار پدرت و پیشی گیرنده به انجام وصیت برادرت بودی .»

یا آنجا که می گوید: «سالکا طرائق جدک وابیک، مشبها فی الوصیه لاخیک; (۱۹) تو پوینده راه جد و پدرت و در سفارشها همانند
برادرت بودی .»

بی گمان این قانون و الگو، برای هر آزادیخواه طرفدار مکتب خونین حسین علیه السلام خط کشی بی خطا و معیاری بی اشتباه
است .

۴ . بندگی

در فرهنگ اسلامی، از جمله محکهای بازشناسی عیار انسانیت برپاداری تکالیف الهی است . و حسین علیه السلام بر اساس زیارت
حاضر، تکالیف خویش را در سه عرصه عبادی فردی، اقتصادی و اجتماعی، به نیکی به سرانجام می رساند; چنانچه می خوانیم:
«اشهد انک قد اقمت الصلوه وآتیت الزکوه وامرت بالمعروف ونهیت عن المنکر والعدوان; (۲۰) گواهی می دهم که تو نماز را برپا
داشتی و زکات داده به نیکی فرمان و از زشتی و تجاوز بازداشتی .»

برپایه این زیارت، بندگی در اقامه نماز به تنهایی حاصل نمی گردد بلکه آن کس طعم شیرین عبودیت و بندگی را می چشد که در
تمامی عرصه ها سر بر آستان الهی بساید و در میانه شبهای تار شب را زنده داشته، خاضعانه و خاشعانه در رکوع و سجده ای
طولانی راه عزت بپیماید . «کنت . . . متهجدا فی الظلم . . . طویل الرکوع