پاورپوینت کامل ماجرای شهادت امام محمد تقی (ع) ۵۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ماجرای شهادت امام محمد تقی (ع) ۵۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ماجرای شهادت امام محمد تقی (ع) ۵۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ماجرای شهادت امام محمد تقی (ع) ۵۹ اسلاید در PowerPoint :

نهمین اختر فروزان آسمان امامت و ولایت، امام محمد بن علی علیهماالسلام ملقب به جواد، تقی، قانع، مرتضی، نجیب، منتجب، متقی، زکی، متوکل، مرضی، المختار و مُکنّی به ابوجعفر (ابو جعفر ثانی) و ابوعلی[۱] ، در سال ۱۹۵ ه. ق بنا به قولی در ۱۵ یا ۱۷ ماه رمضان[۲] و بنا به قول دیگر در دهم ماه رجب[۳] در شهر مدینه دیده به جهان گشود. قول اخیر علاوه بر شواهد تاریخی به دلیل دعایی که از ناحیه مقدس حضرت امام زمان علیه السلام به وسیله شیخ بزرگوار «ابوالقاسم» (حسین بن روح) آمده است، تقویت می شود. آن دعا این است:

«اَللّهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ بِالْمَوْلُودَیْن فی رَجَبٍ مُحَمَّدِ بنِ علیٍ الثّانی وَابْنِهِ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْمُنْتَجَبِ…؛[۴] خدایا! از تو درخواست می کنم به حق دو مولود در ماه رجب؛ محمد بن علی دوم و فرزندش علی بن محمد، که برگزیده توست….»

پدر بزرگوارش علی ابن موسی الرضا علیهماالسلام، هشتمین امام شیعیان و مادر ارجمندش بانویی بزرگوار به نام «ام ولدی» و ملقب به سَبیکه و خیزران بود که از خاندان ماریه قبطیه همسر پیامبر اسلام[۵] می باشد.

حضرت جواد الائمه بعد از پدر بزرگوارش در سن هشت سالگی[۶] به امامت رسید و بعد از هفده سال امامت در سن ۲۵ سالگی، به سال ۲۲۰ ه. ق[۷] در زمان خلافت معتصم عباسی به شهادت رسید و در گورستان قریش بغداد و در کنار قبر جدش امام موسی بن جعفر علیه السلام مدفون گردید.[۸]

در این مقاله به مناسبت شهادت امام جواد علیه السلام طراحان و مجریان نقشه شهادت آن امام بزرگوار را معرفی کرده، چگونگی شهادت آن حضرت را توضیح خواهیم داد.

طراحان و مجریان نقشه شهادت

بی گناهی کم گناهی نیست در دیوان عشق

یوسف از دامان پاک خود به زندان رفته است[۹]

بی گناهی، پاکی، لیاقت، شخصیت، عظمت و بزرگواری، همانگونه که در دل افراد سالم و صالح امتیاز آفرین است، در دل افراد بیمار، آلوده، خود کامه و قدرت طلب، حسدزا و درد آفرین می باشد و سرانجام این حسادت ها و دردها با وسوسه های شیطانی قرین شده و برای حذف آن بزرگواری ها و عظمت ها اقدام خواهند نمود.

نور گیتی فروز چشمه هور

زشت باشد به چشم موشک کور[۱۰]

هنر امام جواد علیه السلام با عنایت خداوند و استعداد ذاتیش در حوزه علم و دانش و کمال برای افرادی چون «یحیی بن اَکثم» و «أبی دُواد» عیب بزرگی محسوب می شد و محبوبیت آن بزرگوار در دل اهل ایمان در اقصی نقاط بلاد اسلامی، بارگرانی برای «معتصم عباسی» بود و همسر امام جواد علیه السلام هم بر اساس ریشه ناصالح خود، همچون آتش زیر خاکستری در حال شعله ور شدن بود وگرنه امامت و عصمت و صداقت و فقاهت و هدایت، نزد هیچ انسان عاقل و شرافتمندی جرم محسوب نمی شود.

در اینجا مناسب است پیرامون هر یک از افرادی که در شهادت آن امام همام نقش داشته است توضیح بیشتری ارائه گردد.

الف) یحیی بن اکثم:

یحیی بن اکثم، قاضی القضات عصر «مأمون» و از قضات خود فرخته درباری بود که به نوشته «ابن خلّکان» در جلد ۶ کتاب «وفیات الاعیان» و اعتراف مأمون، مبتلا به انحراف جنسی بوده است. این قاضی، درباره خلفای پس از پیامبر صلی الله علیه و آله، با امام جواد علیه السلام بحث ها و گفت و گوهایی داشت که به شکست و حیرت وی انجامید.[۱۱]

او به هنگام مخالفت «بنی عباس» با «مأمون عباسی» در مورد ازدواج دختر مأمون یعنی «ام الفضل» با امام جواد علیه السلام، مورد حمایت مادی قضات «بغداد» قرار گرفت تا با امام جواد هشت ساله بحث فقهی کند و بدین وسیله «مأمون» را از این ازدواج باز دارد، اما در بحث علمی شکست خورد[۱۲] و در نتیجه از بدگویی و سمپاشی علیه آن بزرگوار و زمینه سازی برای در هم شکستن او فروگذار نکرد.

ب) احمد بن دُواد:

احمد بن دُواد، قاضی دربار عباسی، در مجلسی که «معتصم» برای تعیین حکم سارقی از فقهای بغداد تشکیل می دهد، به هنگام اظهار نظر به خطا می رود و اظهار نظر امام جوان مورد توجه معتصم قرار می گیرد و آنگاه «معتصم» طبق نظر امام جواد دست سارق را از انگشتان قطع می کند.

احمد بن ابی دُواد، در این مجلس با حضور خلیفه و فقها، چنان شکست می خورد که می گوید: «آن روز برای من قیامتی شد و آرزو کردم که ای کاش زنده نبودم.[۱۳]

همچنین موضوع ناراحتی و غصّه سخت خود را برای «زرقان» دوست صمیمی خود بازگو کرده و می گوید: «من بخاطر آنچه از این سیاه چرده (ابو جعفر محمد بن علی بن موسی علیهماالسلام ) در حضور خلیفه کشیدم و شکست خوردم، آرزو می کنم که ای کاش ۲۰ سال پیش از این مرده بودم.»[۱۴] و بعد از این ماجرا، توطئه و نقشه خطرناکی طرح ریزی نمود که منجر به شهادت امام جواد علیه السلام گردید.

ج) امّ الفضل:

زینب، معروف به «امّ الفضل» دختر مأمون و همسر امام محمد تقی علیه السلام بود که بیش از ۱۵ سال با آن امام معصوم زندگی کرد و بنا به یک نقل تاریخی مجری قتل امام بود.

امام محمد تقی علیه السلام بر اساس اصرار مأمون و رعایت مصالح جامعه اسلامی تن به ازدواج با ام الفضل که از اصالت خانوادگی برخوردار نبود می دهد و برای حفظ نسل و استمرار امامت، همسر دیگری انتخاب می نماید، چون تقدیر الهی بر این تعلق گرفته بود که از دامن امّ الفضل نسلی بوجود نیاید. بالاخره عدم اصالت خانوادگی، نازایی، وجود همسر رقیب و توطئه و دخالت های دیگران در وجود این زن نگون بخت اثر گذاشت و او را به قتل شوهر نازنین خویش وادار ساخت.

د) معتصم عباسی:

ابو اسحاق، ابراهیم بن هارون، معروف به «معتصم عباسی» قدرتمدار خودکامه ای بود که فقط به خلافت و حاکمیت خود می اندیشید و در این راه خون های بی گناهان زیادی را به زمین ریخت. معتصم، غیر از بی دانشی و معایب فراوان اخلاقی، بر خلاف مأمون در اثر بی لیاقتی وسوء تدبیر، زود تأثیر می پذیرفت. وقتی همه فقهای بغداد و بسیاری از سران بنی عباس جمع شدند که مأمون را از ازدواج دخترهایش با امام رضا علیه السلام و امام جواد علیه السلام منصرف کنند، او بر موضع خویش ثابت قدم باقی ماند و نقشه ماهرانه ای را که به صلاح حاکمیت خویش می دانست عملی کرد، اما معتصم تحت تأثیر توطئه «ابی دُواد» قرار گرفت و دستور قتل امام جواد علیه السلام یعنی، شوهر برادرزاده خود را صادر کرد.

ه) جعفر بن مأمون:

جعفر بن مأمون، برادر معتصم عباسی، در فکر قتل امام جواد علیه السلام بود و در ماجرای شهادت آن امام بزرگوار نقش مددکاری داشت.

مسعودی در کتاب «اثبات الوصیه» می نویسد: وقتی ابوجعفر علیه السلام به سوی عراق (بغداد) حرکت کرد، معتصم و جعفر بن مأمون پیوسته در فکر و تلاش برای قتل آن حضرت بودند. جعفر با خواهر ابوینی خود (ام الفضل) و همسر جواد الائمه علیه السلام در این باره صحبت کرده بود، زیرا از ناراحتی روحی و حسادت او نسبت به امام جواد مطّلع بود. چون امام جواد علیه السلام همسر دیگر خویش «ام حسن» را نسبت به ام الفضل ترجیح می داد و به او اظهار محبت می نمود. علاوه بر این ام الفضل از امام جواد دارای فرزندی نمی شد و بدین خاطر نیز برای پاسخ مثبت دادن به خواسته معتصم و جعفر در مورد قتل امام علیه السلام آمادگی داشت.[۱۵]

از متون تاریخی استفاده می شود که مجموعه ای از افراد به طور مستقیم و غیرمستقیم در شهادت امام محمد تقی علیه السلام نقش داشته اند. افرادی مثل «یحیی بن اکثم» زمینه ساز بوده اند، احمد ابن ابی دُواد و جعفر بن مأمون «محرّک» بوده اند، خلیفه عباسی «معتصم» صادر کننده حکم قتل و طبق یک نظریه تاریخی «ام الفضل» مجری طرح قتل بوده است.

چگونگی توطئه و اجرای آن

کلیم بن عمران می گوید: هنگامی که امام جواد متولد شد، امام رضا علیه السلام به یاران خویش فرمود: فرزندی برای من به دنیا آمده است که مثل «موسی بن عمران» دریا را می شکافد و مادرش مثل مادر «عیسی بن مریم» مقدس و پاکیزه و پاکدامن است. سپس اضافه فرمودند: این فرزند، از روی خشم و غضب کشته می شود و اهل آسمان ها بر او گریه می کنند. خداوند نسبت به دشمن ستمگر او غضب می کند و در مدت کوتاهی او را به عذاب دردناک و شدیدی مبتلا می گرداند.[۱۶]

مأمون در سال ۲۱۸ ه. ق از دنیا رفت و برادر او «معتصم» به جای وی نشست.[۱۷] معتصم پس از تثبیت خلافت خود، از وضع امام جواد علیه السلام که در مدینه به سر می برد جویا شد و به «محمد بن عبدالملک زیّات» که در مدینه می زیست و سمت وزارت وی رانیز داشت نوشت: امام جواد علیه السلام را با «ام الفضل» از جانب من دعوت کن و با احترام به بغداد بفرست. محمد بن عبد الملک نامه معتصم را به علی بن یقطین داد و او را مأمور آماده نمودن امام جواد علیه السلام جهت سفر به بغداد کرد.

این دومین سفری بود که امام جواد علیه السلام به بغداد انجام داد. در سفر اول که در سال ۲۰۴ ه. ق صورت گرفت، آن حضرت حدود ۱۰ یا ۱۶ سال داشت و مأمون او را به بغداد فرا خواند تا دختر خویش ام الفضل را به ازدواج او در آورد و چنین شد.

اما اکنون (۲۱۸ ه. ش) از عمر مبارک امام محمد تقی علیه السلام حدود ۲۳ سال گذشته است و این مسافرت اجباری با توجه به سیاست های حیله گرانه و مرموز حاکم عباسی که با تهدید و فضای خفقان بار به وجود آمده است، صورت می گیرد