پاورپوینت کامل اتحاد و همبستگی در نهج البلاغه ۷۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اتحاد و همبستگی در نهج البلاغه ۷۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اتحاد و همبستگی در نهج البلاغه ۷۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اتحاد و همبستگی در نهج البلاغه ۷۱ اسلاید در PowerPoint :

۱۸

ضرورت اتحاد و همبستگی

قرآن این کتاب تدوین شده الهی،
هم ادیان را صلای وحدت و اتحاد
می زند و هم مسلمانان را فرمان
صریح همبستگی و همدلی می دهد که
همگی به ریسمان الهی چنگ بزنید و
از تفرقه و جدایی و ناهماهنگی پرهیز
کنید

علی علیه السلام با الهام از پیام قرآن
می فرماید: «وَ الْزَمُوا السَّوَادَ الْأَعْظَمَ فَإِنَّ یَدَ
اللَّهِ مَعَ الْجَمَاعَهِ وَ إِیَّاکُمْ وَ الْفُرْقَهَ فَإِنَّ الشَّاذَّ مِنَ
النَّاسِ لِلشَّیْطَانِ کَمَا أَنَّ الشَّاذَّ مِنَ الْغَنَمِ لِلذِّئْبِ
أَلَا مَنْ دَعَا إِلَی هَذَا الشِّعَارِ فَاقْتُلُوهُ وَ لَوْ کَانَ
تَحْتَ عِمَامَتِی هَذِهِ؛ و همواره با
بزرگ ترین جمعیّتها [یی که بر حق
هستند،] باشید که دست خدا با
جماعت است و از پراکندگی بپرهیزید
که انسان تنها بهره شیطان است، آن
گونه که گوسفند تنها طعمه گرگ
خواهد بود. آگاه باشید هر کس که مردم
را به این شعار (تفرقه و جدایی)
دعوت کند، او را بکشید؛ هر چند که
زیر این عمّامه من باشد.»

از این جملات به خوبی ضرورت
اتحاد و همدلی در جامعه استفاده
می شود و تا حدّی حضرت بر این امر
تأکید می کند که می فرماید کسانی که
شعار تفرقه و جدایی سر می دهند، آنها
را به قتل برسانید.

در جای دیگر می فرماید: «إِنَّ
الشَّیْطَانَ یُسَنِّی لَکُمْ طُرُقَهُ وَ یُرِیدُ أَنْ یَحُلَّ
دِینَکُمْ عُقْدَهً عُقْدَهً وَ یُعْطِیَکُمْ بِالْجَمَاعَهِ الْفُرْقَهَ
وَ بِالْفُرْقَهِ الْفِتْنَهَ؛ همانا شیطان راههای
خود را به شما آسان جلوه می دهد تا
گره های محکم دین شما را یکی پس از
دیگری بگشاید و به جای وحدت و
هماهنگی، پراکندگی را به شما بدهد و
در پراکندگی شما را دچار فتنه گرداند.»
ارزش اتحاد و همدلی

حضرت امیر مؤمنان علی علیه السلام
برای تحکیم اتحاد و همدلی در جامعه
ارزش آن را در نهج البلاغه بیان کرده
است. در یک جا می فرماید: «أَلَا وَ إِنَّکُمْ
قَدْ نَفَضْتُمْ أَیْدِیَکُمْ مِنْ حَبْلِ الطَّاعَهِ وَ ثَلَمْتُمْ
حِصْنَ اللَّهِ الْمَضْرُوبَ عَلَیْکُمْ بِأَحْکَامِ
الْجَاهِلِیَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ قَدِ امْتَنَّ عَلَی
جَمَاعَهِ هَذِهِ الْأُمَّهِ فِیمَا عَقَدَ بَیْنَهُمْ مِنْ حَبْلِ
هَذِهِ الْأُلْفَهِ الَّتِی یَنْتَقِلُونَ فِی ظِلِّهَا وَ یَأْوُونَ إِلَی
کَنَفِهَا بِنِعْمَهٍ لَا یَعْرِفُ أَحَدٌ مِنَ الْمَخْلُوقِینَ لَهَا
قِیمَهً لِأَنَّهَا أَرْجَحُ مِنْ کُلِّ ثَمَنٍ وَ أَجَلُّ مِنْ کُلِّ
خَطَرٍ؛ آگاه باشید که شما دست از رشته
اطاعت کشیدید و با احکام جاهلیت،
دژ محکم الهی را که بر شما قرار داده
شده بود، در هم شکستید؛ در حالی که
خدای منزه بر جماعت این امّت منّت
گذارده بود در آنچه بین آنها منعقد
کرده، از ریسمان این الفت که در سایه
آن زندگی کنند و در پناه آن به نعمتی
برسند که هیچ یک از مخلوقین نتوانند
ارزش آن را بشناسند؛ زیرا که آن از هر
بهایی گران قدرتر و از هر کرامتی
والاتر بود.»

این جملات، گویا امروز و برای
جامعه ما نازل شده است. راستی کجا
رفت آن همدلیهای اوّل انقلاب و
جنگ؟ بیاییم دوباره آن ارزشها را زنده
کنیم و نعمت بزرگ الهی را دوباره به
جامعه خویش برگردانیم.

بیا تا شمع هم پروانه هم یار هم باشیمدر این گلشن بهار هم، گل هم، خار هم باشیم

چو یاران نبی در «صفّه» توحید بنشینیمصفای هم، گل هم، باغ هم، گلزار هم باشیم

و گاه امام علی علیه السلام برای تبیین
ارزش اتحاد و همدلی، آن را
بزرگ ترین رهاورد بعثت می داند و در
موارد مختلفی آن را گوشزد می کند و
از جمله می فرماید: «…دَفَنَ اللَّهُ بِهِ
الضَّغَائِنَ وَ أَطْفَأَ بِهِ الثَّوَائِرَ أَلَّفَ بِهِ إِخْوَاناً وَ فَرَّقَ
بِهِ أَقْرَاناً أَعَزَّ بِهِ الذِّلَّهَ وَ أَذَلَّ بِهِ الْعِزَّهَ؛ خدا به
برکت او (پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ) کینه ها را
دفن کرد و آتش دشمنی را خاموش
ساخت. با او میان دلها الفت و مهربانی
ایجاد کرد و نزدیکانی را از هم دور
ساخت. انسانهای خوار و ذلیل در پرتو
او عزّت یافتند و عزیزانی [خود سر[
ذلیل شدند.»

و در جای دیگر می فرماید: «فَصَدَعَ
بِمَا أُمِرَ بِهِ وَ بَلَّغَ رِسَالَاتِ رَبِّهِ فَلَمَّ اللَّهُ بِهِ الصَّدْعَ
وَ رَتَقَ بِهِ الْفَتْقَ وَ أَلَّفَ بِهِ الشَّمْلَ بَیْنَ ذَوِی
الْأَرْحَامِ بَعْدَ الْعَدَاوَهِ الْوَاغِرَهِ فِی الصُّدُورِ وَ
الضَّغَائِنِ الْقَادِحَهِ فِی الْقُلُوبِ؛ [پیامبر
اکرم صلی الله علیه و آله ] آنچه را که به او ابلاغ شد،
آشکار کرد و پیامهای پروردگارش را
رساند. خداوند به وسیله او شکافها[ی
اجتماعی] را به وحدت اصلاح کرد و
فاصله را به هم پیوند داد و پس از آنکه
آتش دشمنی و کینه های بر افروخته در
دلها راه یافته بود، میان خویشاوندان
یگانگی بر قرار کرد.»

دو قبیله اوس و خزرج نام داشتیک ز دیگر جان خون آشام داشت

کینه های کهنه شان از مصطفیمحو شد در نور اسلام و صفا

اوّلاً اخوان شدند آن دشمنانهمچو اعداد عنب در بوستان…

همچو خاک مفترق در رهگذریک سبوشان کرد دست کوزه گر

در ارزش وحدت و همدلی همین
بس که دستاورد بزرگ بعثت و هدیه
بزرگ الهی به امّت اسلامی توسط
پیغمبر رحمت صلی الله علیه و آله بود.

تلاش امام در تحقق وحدت

امام علی علیه السلام کسی نبود که درباره
ارزش و ضرورت وحدت و
همبستگی سخن بگوید، ولی خود به
دنبال آن نباشد. هیچ کس مثل علی علیه السلام
در راه وحدت جامعه مسلمین تلاش و
فداکاری نکرده است. بگذارید عنان
امام علی علیه السلام کسی نبود که
درباره ارزش و ضرورت
وحدت و همبستگی سخن
بگوید، ولی خود به دنبال آن
نباشد. هیچ کس مثل
علی علیه السلام در راه وحدت
جامعه مسلمین تلاش و
فداکاری نکرده است

این بخش را به دست استاد مرتضی
مطهری رحمه الله بدهیم که هم علی شناس
بود و هم نهج البلاغه را سیر کرده بود.
او می گوید:

«طبعا هر کس می خواهد بداند
آنچه علی علیه السلام درباره آن می اندیشید،
آنچه علی علیه السلام نمی خواست آسیب
ببیند، آنچه علی علیه السلام آن اندازه برایش
اهمیت قائل بود که چنان رنج جانکاه
را تحمل کرد، چه بود؟ حدسا باید
گفت: آن چیز وحدت صفوف مسلمین
و راه نیافتن تفرقه در آن است. مسلمین
قوّت و قدرت خود را که تازه داشتند به
جهانیان نشان می دادند، مدیون
وحدت صفوف و اتفاق کلمه خود
بودند. موفقیّتهای محیّر العقول خود را
در سالهای بعد نیز از برکت همین
وحدت کلمه کسب کردند. علی
القاعده علی علیه السلام به خاطر همین
مصلحت، سکوت و مدارا کرد.

امّا مگر باور کردنی است که
جوانی سی و سه ساله دورنگری و
اخلاص را تا آنجا رسانده باشد و تا آن
حد بر نفس خویش مسلّط و نسبت به
اسلام وفادار باشد که به خاطر اسلام
راهی را انتخاب کند که پایانش
محرومیت و خرد شدن خود اوست!
بلی باور کردنی است. شخصیّت خارق
العاده علی علیه السلام در چنین مواقعی روشن
می گردد. تنها حدس نیست، علی علیه السلام
شخصا در این موضوع بحث کرده و با
کمال صراحت علّت را که جز علاقه به
عدم تفرقه میان مسلمین نیست، بیان
کرده است….»

اکنون به ذکر نمونه هایی از کلمات
آن حضرت در این زمینه می پردازیم:

۱. عاشق وحدت مسلمین

در بخشی از نامه ای که در جواب
ابو موسی اشعری نگاشته و سعید بن
یحیی اموی در کتاب المغازی آن را
آورده، می فرماید: «وَ لَیْسَ رَجُلٌ ـ فَاعْلَمْ ـ
أَحْرَصَ عَلَی جَمَاعَهِ أُمَّهِ مُحَمَّدٍ صلی الله علیه و آله وَ أُلْفَتِهَا
مِنِّی أَبْتَغِی بِذَلِکَ حُسْنَ الثَّوَابِ وَ کَرَمَ
الْمَآبِ؛ این نکته را بدان که هیچ مردی
از من حریص تر بر اتحاد و همبستگی
امّت محمّد صلی الله علیه و آله نیست. از آن ثواب
نیکو می جویم و فرجام نیک می طلبم.»
۲. گذشت به خاطر وحدت

در ذی حجه سال ۲۳ هجری پس
از قتل عمر در روز شورا و بیعت کردن
مردم با عثمان، فرمود: «لَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّی
أَحَقُّ النَّاسِ بِهَا مِنْ غَیْرِی وَ وَ اللَّهِ لَأُسْلِمَنَّ مَا
سَلِمَتْ أُمُورُ الْمُسْلِمِینَ وَ لَمْ یَکُنْ فِیهَا جَوْرٌ إِلَّا
عَلَیَّ خَاصَّهً الْتِمَاساً لِأَجْرِ ذَلِکَ وَ فَضْلِهِ؛
شما خود می دانید من از همه برای
خلافت شایسته ترم. به خدا سوگند! [به
آنچه انجام داده اید،] گردن می نهم تا
هنگامی که اوضاع مسلمین رو به راه
باشد [و از هم نپاشد [و در آن ظلمی
جز بر من نیست و پاداش این گذشت و
سکوت را از خدا انتظار دارم.»

در جای دیگر فرمود: «آن گاه که
پیامبر صلی الله علیه و آله به سوی خدا رفت،
مسلمانان پس از وی در کار حکومت با
یکدیگر درگیر شدند. سوگند به خدا!
نه در فکرم می گذشت و نه در خاطر
می آمد که عرب خلافت را پس از
رسول خدا صلی الله علیه و آله از اهل بیت او بگرداند،
یا مرا پس از وی از عهده دار شدن
حکومت باز دارند. تنها چیزی که
نگرانم کرد، شتافتن مردم به سوی فلان
شخص بود که با او بیعت کردند. من از
اوّل دستم را پس کشیدم تا آنجا که
دیدم گروهی از مردم از اسلام برگشتند
[و مرتد شدند] و مردم را به محو دین
محمد صلی الله علیه و آله دعوت کردند. ترسیدم که
اگر در این لحظات حساس اسلام و
مسلمین را یاری نکنم، خرابی یا
شکافی در اسلام ببینم یا شاهد نابودی
آن باشم که مصیبت آن بر من سخت تر
از رها کردن حکومت بر شماست که
کالای چند روزه دنیا می باشد… .»

استاد مطهری رحمه الله از ابن ابی
الحدید در شرح خطبه ۱۱۹ نقل می کند
که حضرت علی علیه السلام فرمود: «وَ اَیْمُ اللَّهِ لَوْ
لَا مَخَافَهُ الْفُرْقَهِ بَیْنَ الْمُسْلِمِینَ وَ أَنْ یَعُودَ الْکُفْرُ
وَ یَبُورَ الدِّینُ لَکُنَّا عَلَی غَیْرِ مَا کُنَّا لَهُمْ عَلَیْهِ؛
به خدا سوگند! اگر بیم وقوع تفرقه میان
مسلمین و بازگشت کفر و تباهی در
دین نبود، ما با آنان به گونه دیگری
رفتار می کردیم.»

و همین طور از کلبی نقل می کند
که علی علیه السلام در خطبه ای چنین فرمود:
«قریش پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله حق ما را
به خود اختصاص داد. «فَرَأَیْتُ أَنَّ الصَّبْرَ
عَلَی ذَلِکَ أَفْضَلُ مِنْ تَفْرِیقِ کَلِمَهِ الْمُسْلِمِینَ وَ
سَفْکِ دِمَائِهِمْ وَ النَّاسُ حَدِیثُو عَهْدٍ بِالْإِسْلَامِ وَ
الدِّینُ یُمْخَضُ مَخْضَ الْوَطْبِ یُفْسِدُهُ أَدْنَی
وَهْنٍ وَ یَعْکِسُهُ أَقَلُّ خُلْفٍ؛ پس دیدم صبر
از تفرقه کلمه مسلمین و ریختن
خونشان بهتر است. مردم تازه
مسلمان اند و دین مانند مشکی که تکان
داده می شود، کوچک ترین سستی
آن را تباه می کند و کوچک ترین خلافی
آن را وارونه می نماید.»

آنچه بیان شد، به خوبی تلاش
بی نهایت و گذشت بی پایان مولا را در
راه وحدت و همبستگی جامعه
اسلامی نشان می دهد.

عوامل اتحاد و همبستگی

نیاز به گفتن نیست که برای ایجاد
وحدت و همبستگی در میان هر قشر و
جامعه ای، نیاز به عوامل و حلقه های
اتصالی است که اعضای یک جامعه و
یا جوامع را مانند دانه های تسبیح منظم
کند و به هم پیوند دهد. قطعا در این
موضوع عوامل ظاهری و صوری
چون: زبان، نژاد، جغرافیا و…
نمی توانند آن وحدت و همبستگی
مورد نظر را ایجاد کنند. اگر هم در
برهه ای ایجاد شود، دوام و استمرار
نخواهد داشت و از انحرافات جدّی که
در جامعه مخصوصا ایّ