پاورپوینت کامل پلورالیزم نجات در اندیشه اسلامی ۴۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل پلورالیزم نجات در اندیشه اسلامی ۴۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل پلورالیزم نجات در اندیشه اسلامی ۴۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل پلورالیزم نجات در اندیشه اسلامی ۴۹ اسلاید در PowerPoint :

۴۲

واژه پلورال (plural) به معنای
کثرت و تعدّد، و واژه پلورالیسم
(pluralism) به معنای کثرت گرایی یا
گرایش به کثرت به کار می رود.
پلورالیسم دارای انواعی از قبیل:
معرفتی، دینی، اخلاقی، نجات،
فرهنگی و سیاسی است. از بین این
انواع، آنچه موضوع این نوشتار است،
پلورالیسم نجات می باشد.

در این بحث، مسئله آن است که
آیا سعادت و نجات اخروی، ویژه
پیروان دین خاصی است یا پیروان
ادیان متفاوت، می توانند از سعادت و
نجات اخروی بهره مند شوند؟ قائلان
به پلورالیسم نجات از عقیده دوم که
همان نجات پیروان ادیان متعدد و
متکثر است، دفاع می کنند.

فرضیه ها

در قبال مسئله پلورالیسم نجات
در جغرافیای اندیشه اسلامی، سه
فرضیه قابل طرح است که پس از
بررسی و تفحص لازم در منابع
اسلامی لاجرم یکی از آنها از توفیق و
تأیید بیشتری برخوردار خواهد شد و
مورد قبول اهل نظر قرار خواهد
گرفت.

این سه فرضیه عبارت اند از:

۱. انکار مطلق پلورالیسم نجات؛

۲. پذیرش مطلق پلورالیسم
نجات؛

۳. پذیرش و انکار مشروط
پلورالیسم نجات.

رابطه پلورالیسم معرفتی و
پلورالیسم نجات

در صورت پذیرش مطلق
پلورالیسم نجات و اعتقاد به اهل
نجات بودن پیروان ادیان متعدد، جای
این پرسش وجود دارد که آیا نجات
پیروان ادیان متعدد به دلیل حقانیت و
درستی آموزه های آن ادیان است یا
توجیه دیگری در کار است؟

به عبارت دیگر، آیا پذیرش
پلورالیسم نجات مبتنی بر پذیرش
پلورالیسم معرفت دینی و حقانیت
ادیان متکثر است یا می توان با
انحصاری دانستن دین کامل در یک
آیین و ردّ پلورالیسم معرفت دینی،
پلورالیسم نجات را از راه دیگری
پذیرفت؟

و به طور خلاصه، آیا بین
پلورالیسم معرفت دینی و پلورالیسم
نجات ملازمه ای منطقی وجود دارد یا
خیر؟

عده ای را عقیده بر آن است که
اعتقاد به پلورالیسم نجات مستلزم تن
دادن به پلورالیسم معرفتی و دینی
است و بدون اعتقاد به حقانیت همه
ادیان و وجود صراطهای مستقیم
نمی توان به نجات یافتن پیروان آنها
معتقد شد. چنانچه در بخش معرفتی و
اعتقاد دینی، حقانیت را به یک آیین
منحصر کنیم، لاجرم باید نجات و
سعادت را نیز در همان آیین محدود
نماییم.

تئوریسین برجسته این نظریه در
دوران معاصر «جان هیک» است. او
گرچه کشیشی مسیحی است و طبعا
باید از حقانیت و سعادت آوری
مسیحیت و کلیسا دفاع کند، اما با
رویکردی انتقادی به معتقدات کلیسا،
حقانیت و سعادت را منحصر در کلیسا
نمی داند. وی می نویسد:

«به عنوان یک نفر مسیحی لازم
است توجه خود را روی مطلق گرایی
مسیحی متمرکز سازم. این مطلق
گرایی در گذشته اشکال نیرومندی به
خود گرفته است و تبعات و لطمات
انسانی عظیمی نیز به دنبال داشته است.
چه در گذشته و در عقیده جزمی
کلیسای کاتولیک رومی که می گفت:
«بیرون از کلیسا هیچ نجات و فلاحی
وجود ندارد.» و چه در حرکات
میسیونری معادل آن در کلیسای
پروتستان در قرن نوزدهم که می گفت:
«بیرون از مسیحیت نجات و رستگاری
متصور نیست.»

به طور خلاصه، می توان مسیر
جان هیک را در رسیدن به پلورالیسم
نجات به شکل زیر ترسیم کرد:

پلورالیسم معرفتی پلورالیسم
معرفت دینی پلورالیسم نجات

ناگفته نماند که انگیزه اصلی او از
این طرح، رسیدن به پلورالیسم
اجتماعی یا همان تحمل، مدارا و
تساهل و تسامح پیروان ادیان متکثر با
یکدیگر در صحنه زندگی اجتماعی
است و طرح و پذیرش پلورالیسم
معرفت دینی و نجات، ابزاری برای
رسیدن به پلورالیسم اجتماعی و
افزایش ظرفیت ادراکی انسانها برای
تحمل و مدارا با یکدیگر در زندگی
اجتماعی است.

نقطه مقابل این دیدگاه، عقیده
کسانی است که معتقدند اعتقاد به
پلورالیسم نجات مستلزم تن دادن به
پلورالیسم معرفتی نیست و می توان با
ردّ پلورالیسم معرفتی و اذعان به
حقانیت یک دین و وجود تنها یک
صراط مستقیم، پیروان سایر ادیان را
نیز مشروط به شرایطی، از نجات
اخروی بهره مند دانست.

فیلسوفان مسلمانی همچون: ابن
سینا، ملاصدرا، علامه طباطبایی، امام
خمینی و استاد مطهری ـ رحمهم اللّه ـ از
هواداران این نظریه اند. از آنجا که
رسالت این نوشتار، بررسی موضوع
پلورالیسم نجات از دیدگاه منابع و
مبانی اسلامی است، از نقد و بررسی
دیدگاه گروه نخست (جان هیک و
مانند او) صرف نظر می کنیم و بر
اساس پذیرش بطلان پلورالیسم
معرفتی و معرفت دینی و پذیرش
حقانیت آموزه های اسلامی و
جاودانگی و جهانی بودن آنها و
انحصار صراط مستقیم در اسلام مبتنی
بر مکتب اهل بیت علیه السلام ، به بررسی
موضوع مورد بحث می پردازیم.

بنابراین، باید دید آیا با انحصاری
دانستن حقانیت و صراط مستقیم در
دین اسلام، راهی برای پذیرش
پلورالیسم نجات وجود دارد یا خیر؟

پیرامون این موضوع، با دو
رویکرد عقلی و نقلی می توان به بحث
پرداخت. در رویکرد عقلی، این
موضوع قابل بحث است که در نگاهی
کلی و بدون تعیین مصادیق جزئی،
وضعیت انسانها در قیامت چگونه
است؟ آیا اکثر انسانها اهل شقاوت اند
یا اهل سعادت و نجات؟ اما در
رویکرد نقلی با استفاده از آیات و
روایات و نظریات مفسران و متکلمان
مسلمان، وضعیت گروههای متفاوت
انسانها مانند: مؤمنان، کافران، اطفال،
مستضعفان و… مورد بررسی قرار
می گیرد.

رویکرد عقلی

از نظر سعادت و شقاوت انسانها
در حیات اخروی، جای این اشکال
وجود دارد که با توجه به اینکه اکثر
انسانها به لحاظ حکمت نظری فاقد
کمالات عقلی و مغلوب جهل اند و به
لحاظ حکمت عملی فاقد کمالات
اخلاقی و مغلوب شهوت و غضب
می باشند، پس اکثر انسانها اهل شقاوت
هستند و عده کمی از آنان به سعادت
اخروی نایل می شوند.

برخی از فلاسفه مسلمان
همچون: ابن سینا، خواجه نصیر الدین
طوسی و ملاصدرا به این اشکال پاسخ
داده اند. ابن سینا در کتاب اشارات و
تنبیهات معتقد است: «همچنان که
حالات بدن انسان از سه حالت خارج
نیست، حالات نفس انسان نیز دارای
سه حالت است. بدن انسان یا در کمال
زیبایی و صحت است، یا در کمال
زشتی و مریضی و یا در حالتی بین این
دو.

در زندگی دنیایی گروه اول (در
کمال زیبایی و صحت) بهره فراوانی از
سعادت دنیوی می برند [و گروه دوم
هیچ گونه بهره ای] و گروه سوم [که بین
آن دو گروه اند] بهره معتدل و میانه ای
از آن. بر همین منوال، انسانها به لحاظ
حالات نفسانی نیز یا از کمال عقل و
اخلاق برخوردارند، یا بهره ای متوسط
از عقل و اخلاق دارند و یا هیچ بهره ای
از آنها ندارند. گروه اول (در کمال عقل
و اخلاق) به سعادت کامل اخروی
می رسند و گروه سوم (فاقد کمال عقلی
و اخلاقی) جز رنج و اذیت بهره ای از
آن جهان ندارند و گروه دوم که بین آن
دو قرار گرفته اند، در زمره اهل سلامت
محسوب شده و بهره ای از خیرات
حیات اخروی می برند.

هر یک از دو گروه اول و سوم (در
کمال عقل و اخلاق یا فاقد آن دو)
تعداد کمی دارند اما گروه دوم (بین آن
دو) بیشترین افراد را در خود جای داده
است.

از انضمام گروه اول و دوم به
یکدیگر، گروه اهل نجات و سعادت
شکل می گیرد که واجد بیشترین افراد
است و گروه سوم که اهل شقاوت اند
در اقلیت خواهند بود. بنابراین، در
جهان آخرت، سعادت و خیر بر
شقاوت و شرّ غالب است»

صدر المتألهین نیز معتقد است
دقت نظر در اصول دینی و قواعد
عقلی، موجب جزم و یقین بر این نکته
است که اکثر مردم در آخرت، لزوما
اهل نجات و سلامت خواهند بود. وی
سپس با استفاده از برهان لمّی اضافه
می کند: «خلقت هر نوعی از موجودات
طبیعی، باید به گونه ای باشد که تمام
افراد آن نوع یا اکثر آنها بدون مانع و
مزاحم دائمی، به کمال مخصوص به
خودشان برسند، مگر اینکه مزاحمت
و ممانعتی به ندرت و غیر دائمی رخ
دهد. بر اساس این برهان لمّی، تمام
افراد نوع انسان نیز باید به کمال انسانی
برسند و از سعادت و نجات بر خوردار
شوند.»

البته ملاصدرا تأک