پاورپوینت کامل امام مهدی علیه السلام در نگاه مذاهب چهارگانه اهل سنت ۸۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امام مهدی علیه السلام در نگاه مذاهب چهارگانه اهل سنت ۸۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۸۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امام مهدی علیه السلام در نگاه مذاهب چهارگانه اهل سنت ۸۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل امام مهدی علیه السلام در نگاه مذاهب چهارگانه اهل سنت ۸۸ اسلاید در PowerPoint :

۴۳

مقدمه

اعتقاد به ظهور مهدی موعود علیه السلام
بخشی از اعتقادات اسلامی را تشکیل
می دهد و با وجود پاره ای از اختلاف
نظرها در برخی از جزئیات مربوط به
شخص امام مهدی علیه السلام و نیز در باره
چگونگی ظهور و تشکیل حکومت آن
حضرت، تمامی مذاهب اسلامی به
آمدن چنین شخصیتی در آخر الزمان
باور دارند و بر خلاف نظر بعضی از
نویسندگان، این عقیده اختصاص به
مذهب شیعه نداشته و ندارد و این
واقعیت با مراجعه به منابع روایی و
دیدگاههای عالمان مذاهب اسلامی به
خوبی روشن می شود. عالمان و
دانشمندان چهار مذهب اصلی اهل
سنت، یعنی: شافعیان، حنبلیان،
مالکیان و حنفیان به این واقعیت
تصریح دارند و آن را از جمله
اعتقادات اسلامی بر شمرده و حتی
برخی آن را ضروری دین نیز
دانسته اند.

با این وصف، برخی از
نویسندگان اسلامی و به ویژه در دوره
اخیر، از پذیرفتن اصل مهدویت سرباز
زده اند و با دلایلی که به نظر می رسد
برخی از آنها برگرفته از دیدگاههای
مستشرقان باشد، به انکار مهدویت به
عنوان عقیده ای اسلامی پرداخته و آن
را بر آمده از تفکرات شیعه معرفی
کرده اند.

بر خلاف این اظهار نظر غیر
کارشناسانه، اعتقاد به امام مهدی علیه السلام و
تصریح بر اسلامی بودن این باور، از
سده های نخستین تاریخ اسلام تاکنون
وجود داشته و در آثار و نوشته های
دانشمندان اسلامی منعکس شده است
و نادیده گرفتن این واقعیت همانند
انکار امور بدیهی و واضح است.

در این نوشتار، برای اثبات این
ادعا گفته ها و نوشته هایی از دانشمندان
چهار مذهب اصلی اهل سنت ذکر
می شود که به روشنی بیانگر این مهم
است؛ البته باید اعتراف کرد که توجه به
این موضوع در میان عالمان شافعی
مذهب جایگاه ویژه و برتری داشته
است و آثار و تألیفات آنان در این
زمینه، بیش از آثار و تألیفات دیگر
دانشمندان مذاهب اسلامی می باشد.

الف. دانشمندان شافعی

آنان توجه خاص و ویژه ای به
موضوع مهدویت داشته اند و در
بسیاری از آثار و نوشته های خود، از
زوایای مختلف به طرح این بحث و
مباحث پیرامونی آن پرداخته اند؛ گاهی
با ذکر روایات و احادیث مربوط، گاهی
با بیان ویژگیها و اوصاف حضرت و
دیگر گاه با رد اشکالات و شبهاتی که
در این حوزه وارد شده است.

یادآوری این نکته مفید است که
تعدادی از دانشمندان شافعی مذهب
در مورد خصوصیات و ویژگیهای
امام علیه السلام با شیعه هم عقیده هستند و این
واقعیت از لا به لای برخی نوشته های
آنان مشهود است. اینک برخی از
نوشته ها و نظرات تعدادی از
نویسندگان شافعی مذهب ذکر
می شود:

۱. کمال الدین محمد بن طلحه
الشافعی (م قرن هفتم ه . ق)

وی با نوشتن کتاب «مطالب
السؤول فی مناقب آل الرسول»
دیدگاههای خود را در باره امامان
معصوم علیهم السلام بیان داشته است و همان
گونه که از نام کتاب پیداست، مؤلف،
آن را در باره فضایل و زندگی نامه
امامان علیهم السلام نگاشته است و به همین
سبب، باب آخر کتاب را به امام
مهدی علیه السلام اختصاص داده و در آنجا
نظرات خود را در باره آن حضرت بیان
داشته است.

نکته مهم و قابل توجه در اندیشه
این نویسنده، این است که در مورد
شخص آن حضرت، به مانند شیعه
معتقد است که ایشان فرزند امام
عسکری علیه السلام می باشد و اکنون نیز در
قید حیات است.

برای اثبات ظهور امام علیه السلام ،
احادیث متعددی را از منابع اهل سنت
ذکر کرده و در پایان نیز به بررسی و
ارزیابی برخی اشکالات در باره امام
مهدی علیه السلام پرداخته و به تفصیل آنها را
پاسخ داده است. از جمله آن اشکالات
اینکه چگونه مهدی موعودی که
پیامبر صلی الله علیه و آله وعده آمدن وی را داده
است، همان محمد بن الحسن
العسکری می باشد؟

نویسنده در توجیه حدیث «اسم
ابیه اسم ابی» که برخی منابع اهل سنت
آن را به نقل از پیامبر صلی الله علیه و آله ذکر کرده اند،
توضیح مفصل و ارزشمندی را بیان
داشته است.

۲. کنجی شافعی (م قرن هفتم ه . ق)

یکی از کتابهای خوب و منظمی
که احادیث و مباحث مربوط به امام
مهدی علیه السلام را با ترتیبی خاص و با ابواب
و موضوعاتی منسجم ذکر کرده، کتاب
«البیان فی اخبار صاحب الزمان» نوشته
کنجی شافعی است. وی در مقدمه
کتاب می نویسد:

«من این کتاب را به نام «البیان فی
اخبار صاحب الزمان» نامیدم و از ذکر
هر روایتی که از طریق شیعه وارد شده،
اجتناب کردم؛ که شیعه هر چند نقلش
صحیح باشد، برای آنان کارساز است…
و استدلال به احادیث غیر شیعه مسئله
را تأکید بیشتری خواهد بخشید.»

نکته حائز اهمیت در این نوشته
آن است که نویسنده با عنوانی که به
آخرین باب داده ـ بر خلاف نظر بیشتر
اهل سنت ـ امام مهدی علیه السلام را متولد
شده می داند و معتقد است که وی
دارای حیات است.

وی در ابتدای باب ۲۵ می نویسد:

«هیچ امتناعی در بقاء مهدی
وجود ندارد؛ به دلیل اینکه عیسی و
الیاس و خضر علیهم السلام که از اولیای
خداوند می باشند، زنده اند و دجال و
ابلیس که از دشمنان خداوند هستند نیز
زنده اند و زنده بودن اینها به وسیله
قرآن و سنت اثبات شده. آن گاه که بر
این موضوع اتفاق کرده اند، زنده بودن
مهدی را انکار کرده اند. پس بعد از این
به سخن هیچ عاقلی توجه نمی شود،
اگر بخواهد باقی بودن مهدی را انکار
نماید.

نویسنده در ادامه، با ذکر دلایل و
مستنداتی، زنده بودن عیسی و
خضر علیهماالسلام را اثبات می کند و از این
دلایل نتیجه می گیرد که زنده ماندن امام
مهدی علیه السلام در مدت طولانی هیچ
استبعادی ندارد.

۳. اسماعیل بن کثیر(م ۷۷۴ ه . ق)

وی در کتاب «النهایه فی الفتن و
الملاحم» فصل ویژه ای برای امام
مهدی علیه السلام گشوده و ضمن توضیحاتی
در باره ایشان، احادیث و روایات
زیادی را نقل کرده و در پاره ای از
موارد به توضیح آنها نیز پرداخته است.
وی عنوان این فصل را چنین ذکر کرده:
«فصل فی ذکر المهدی الذی یکون فی
آخر الزمان.»

در ابتدای این فصل این چنین
آغاز می کند:

«مهدی علیه السلام یکی از خلفای
راشدین و از امامان هدایتگر می باشد
که روایات منقول از رسول خدا صلی الله علیه و آله در
مورد او نقل شده و گویای این است که
حضرت در آخر الزمان خواهد آمد و
به گمانم ظهورش پیش از آمدن
عیسی علیه السلام باشد.»

وی تصریح می کند که مهدی
موعود علیه السلام از ذریه رسول خدا صلی الله علیه و آله و از
فرزندان فاطمه علیهاالسلام می باشد.

نویسنده بعد از ذکر برخی از
احادیث، در باره سند آنها به قضاوت
نشسته و در چند مورد، اسناد این
روایات را صحیح و یا حسن دانسته
است.

۴. سعد الدین تفتازانی (م ۷۹۳ ه . ق)

وی در مبحث امامت کتاب «شرح
المقاصد» که آخرین بخش این کتاب
است، موضوع ظهور امام مهدی علیه السلام را
مورد توجه قرار داده، می نویسد:

«روایات صحیحه ای در مورد
ظهور پیشوایی از نسل فاطمه علیهاالسلام آمده
و چنین دلالت دارد که آن حضرت،
دنیا را پر از عدل و داد خواهد کرد، پس
از پر شدنش از ظلم و ستم… .»

وی در ادامه، ظهور امام علیه السلام را از
جمله نشانه های قیامت بر شمرده و
مجددا بر صحت اخبار مهدویت تأکید
ورزیده؛ هر چند آنها را احادیث آحاد
دانسته است.

البته نگاهی نقادانه به نگرش شیعه
به مهدویت دارد و زنده بودن امام
مهدی علیه السلام را امری بعید دانسته و
ظاهرا مهم ترین دلیل وی در این
مطلب، همین استبعاد حیات حضرت
می باشد که معلوم است استبعاد تنها،
نمی تواند دلیل قانع کننده و درستی
باشد؛ چون واضح است که اگر با
استبعاد تنها بشود موضوعی را منکر
شد، بسیاری از مباحث و مسائل به
راحتی قابل انکار خواهد بود و البته
این شیوه ای پسندیده نمی باشد.

۵. جلال الدین سیوطی (م ۹۱۱ ه . ق)

وی که از نویسندگان برجسته اهل
سنت در زمینه های گوناگون حدیثی،
تفسیری و علوم قرآنی است، تألیف
مستقلی در باره امام مهدی علیه السلام دارد با
نام «العرف الوری فی اخبار المهدی» و
در آن صدها حدیث را از منابع متعدد و
مختلف اهل سنت جمع آوری کرده
است و این کار، نشان از اهتمام و توجه
جدی وی به این موضوع دارد.
نویسنده که بیشتر به نقل احادیث اکتفا
کرده و به ندرت توضیحاتی در باره
آنها ذکر کرده است، در پایان، فصلی را
گشوده و در آن چهار نکته مهم را
یادآوری کرده که عبارت است از:

۱. مهدی علیه السلام یکی از خلفای
دوازده گانه ای است که در حدیث
جابری سمره ذکر شده ؛

۲. مهدی علیه السلام نمی تواند از فرزندان
عباس بن عبد المطلب باشد؛

۳. سند حدیث «لَا مَهْدِی اِلَّا عِیْسَی بْنُ
مَرْیَمَ» ضعیف است؛ چون با نقل
متواتری که گویای ظهور مهدی علیه السلام
است، و اینکه وی از فرزندان رسول
خدا صلی الله علیه و آله می باشد و عیسی پشت سر او
نماز خواهد خواند، متعارض است؛

۴. آنچه نقل شده که مهدی علیه السلام از
مغرب ظهور خواهد کرد، هیچ پایه و
دلیلی ندارد.

علاوه بر آنچه که وی در این اثر
نقل کرده، در برخی دیگر از آثارش،
همانند: «الجامع الصغیر» احادیثی را در
باره امام مهدی علیه السلام ذکر کرده است.

۶. ابن حجر هیتمی (م ۹۷۴ ه . ق)

وی در کتاب «الصواعق المحرقه»
در ذیل آیه دوازدهم که در فضایل اهل
بیت علیهم السلام نقل کرده، روایات مربوط به
امام مهدی علیه السلام را با تفصیل زیادی از
منابع متعدد اهل سنت آورده است و
در ادامه می نویسد:

«قول بهتری است که خروج امام
مهدی علیه السلام پیش از ظهور عیسی علیه السلام
می باشد؛ ولی برخی نیز گفته اند: بعد از
آن می باشد. ابو الحسن آبری
می گوید: روایات ظهور مهدی علیه السلام که
از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل شده و متواتر و
مستفیض هستند، دلالت دارند که وی
از اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله است و زمین را
پر از داد می کند و به همراه عیسی علیه السلام
خروج می نماید و او را در کشتن دجال
در درب «لدّ» در سرزمین فلسطین
یاری می رساند و او امام این امت
خواهد شد و عیسی علیه السلام پشت سر او به
نماز می ایستد.»

وی در شرح حال ابی القاسم
محمد الحجه می گوید:

«سن وی هنگام وفات پدر، پنج
سال بوده که خداوند در این سن به وی
حکمت عطا کرد.»

با اینکه سخن وی صراحت در
تولد پسر امام عسکری علیه السلام دارد، اما در
ادامه و نیز در جایی دیگر، شدیدا بر
شیعیان تاخته است که چرا آنان مهدی
موعود علیه السلام را همان فرزند امام
عسکری علیه السلام دانسته اند.

هیتمی در جایی دیگر و در پاسخ
به پرسشی در مورد اعتقاد به یک
مدعی مهدویت و نیز سؤال در باره
حکم منکران امام مهدی علیه السلام چنین
نوشته است:

«اعتقاد این گروه (معتقدان به
مهدی بودن آن شخص) باطل و زشت
است و بدعتی فاحش و گمراهی
حتمی می باشد و اما انکار مهدی علیه السلام
اگر به خاطر انکار سنت باشد، حکم
کفر و ارتداد آنان باید صادر شود و
کشته شوند و اگر این انکار، نه به خاطر
انکار سنت، بلکه صرف دشمنی با
بزرگان اسلامی باشد، پس تعزیر آنان
لازم است.»

وی ضمن یادآوری مطلب یاد
شده و تأکید بر آن در کتاب «الفتاوی
الحدیثیه» برای استوار کردن رد این
افکار و عقاید، احادیث متعدد و
مختلفی را در باره امام مهدی علیه السلام ذکر
کرده و به استناد آنها، ادعای آنان را غیر
قابل قبول معرفی کرده است.

ضمنا وی کتابی مستقل در باره
امام مهدی علیه السلام به رشته تحریر در آورده
با نام «القول المختصر فی علامات
المهدی المنتظر» که این نوشته در سه
باب و یک خاتمه خلاصه شده و باب
اول به بیان نشانه ها و خصوصیاتی که
برای امام مهدی علیه السلام در روایات آمده،
اختصاص یافته است و در این قسمت،
با استناد به احادیث، ۶۳ عنوان را
یادآور شده است. در باب دوم روایات
و احادیثی را که از صحابه ذکر شده،
نقل کرده و در آن ۳۹ حدیث را آورده
است. در باب سوم آنچه که از تابعین
در باره امام علیه السلام نقل شده، آورده که
جمع آنها ۵۶ حدیث است و در خاتمه
کتاب، مباحث مختلفی از قبیل خروج
امام علیه السلام پیش از آمدن عیسی علیه السلام ،
علامات نزول عیسی علیه السلام ، خروج
یأجوج و مأجوج، و نیز خروج دابه
الارض را با تکیه بر احادیث و
گفته های علما ذکر کرده است.

افزون بر این چند مورد که از میان
علمای شافعی مذهب ذکر شد، شمار
زیادی از دانشمندان شافعی، در باره
امام مهدی علیه السلام با صراحت اظهار نظر
کرده اند و برخی حتی تألیف مستقل و
ویژه ای در این مورد به سامان
رسانده اند که به جهت رعایت اختصار
تنها نام چند نفر از آنها برده می شود:
۱. مناوی (م ۱۰۳ ه . ق) در کتاب «فیض
القدیر»؛ ۲. محمد رسول برزنجی (م
۱۱۰۳ ه . ق) در کتاب «الاساعه لا
شراط الساعه»؛ ۳. محمد الصبان (م
۱۳۰۷ ه . ق) در کتاب «اسعاف الراغبین
و ابراز الوهم المکنون من کلام ابن
خلدون.»

ب. دانشمندان حنبلی

۱. امام احمد بن حنبل (م ۲۴۱ ه . ق)

وی رئیس فرقه حنبلیهاست و
نویسنده یکی از گسترده ترین و
کهن ترین جوامع حدیثی اهل سنت نیز
به شمار می رود. وی در این مجموعه
حدیثی، احادیث مختلف و متعددی را
در باره امام مهدی علیه السلام ذکر کرده است.
یکی از فضلای محترم حوزه علمیه قم
در اقدامی شایسته، احادیث مربوط به
امام مهدی علیه السلام را که در این کتاب
حدیثی آمده، جمع آوری کرده و با نام
«احادیث المهدی علیه السلام من مسند احمد
بن حنبل» به چاپ رسانده است.

در این کتاب، ۱۳۶ حدیث از
مسند احمد استخراج شده و طی چند
بخش تنظیم گردیده است که در
بردارنده موضوعات متعدد و مختلفی
در باره امام مهدی علیه السلام است؛ از
نشانه های ظهور آن حضرت تا ظهور و
وضعیت عصر ظهور و دیگر
موضوعات مرتبط با امام مهدی علیه السلام .

ممکن است گفته شود: چون
احمد بن حنبل در باره این احادیث
قضاوت خاص نداشته است، پس ذکر
این احادیث نمی تواند دلیلی برای
اثبات دیدگاه و نظر او در این باره باشد؛
ولی در جواب باید گفت: ثبت این
تعداد زیاد از احادیث