پاورپوینت کامل ولایت در فرهنگ رضوی ۲۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ولایت در فرهنگ رضوی ۲۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ولایت در فرهنگ رضوی ۲۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ولایت در فرهنگ رضوی ۲۹ اسلاید در PowerPoint :

۳

پس از توحید و نبوت، هیچ موضوعی در فرهنگ اسلامی به اهمیت مسئله «ولایت» نیست. ولایت عصاره اندیشه های دینی و جلوگاه پذیرش توحید و نبوّت است. قبول ولایت به معنای پذیرش رهبری آسمانی، رهبری خدا و پیامبر و جانشین رسول اعظم در زندگی فردی و اجتماعی است.

هدایت بشر در سایه ولایت الهی، ولایت نبوی و ولایت عترت پیامبر(ص) شکل می گیرد. و بدون پذیرش فکری و عملی این ساختار الهی، فلاح و نجات از مشکلات زمین و زمانه مقدور نیست.

بدون پذیرش ولایت الهی، ولایت شیطان و سلطه طاغوتها و حکومت مستکبران و مستبدان بر انسان و جهان، رسمی و قطعی می شود. انسان در برابر سه گزینه قرار ندارد که ولایت الهی یا ولایت شیطانی و یا فقدان هر گونه ولایت و سرپرستی را برگزیند؛ بلکه فقط دو گزینه فرا روی انسان است.[۱] یا ولایت الهی یا ولایت طاغوتها!

شناخت ولایت الهی و حاکمان مقبول و برگزیده او در زندگی، دژ مصونیّت و چتر امنیت خدا بر سر انسان و جهان است.

ولایت الهی یک دستور موردی و قبول یکی از دستورات او در طول تاریخ نیست، بلکه ولایت الهی با پذیرش رهبری اولین برگزیده الهی، آدم(ع) آغاز می شود و تا تسلیم و یاری آخرین برگزیده الهی، امام عصر۴ تداوم می یابد.

سلسله پیامبران و امامان در روند تاریخ، مکمّل و تداوم بخش یک اندیشه و عقیده و یک نظام اجتماعی اند. و بر خلاف زنجیره سلاطین و مکاتب الحادی و بشری هیچ گاه یکدیگر را نفی نمی کنند و با یکدیگر نزاع و درگیری ندارند؛ بلکه تابلوهای راهنمای یک مسیر و یک هدف نهائی هستند.

امام هشتم حضرت علی بن موسی الرضا(ع) که خود یکی از قله های بلند هدایت و امین خدا و خود یکی از خورشیدهای رهبری انسانهاست. در شناساندن، و دفاع از اندیشه رهبری آسمانی و امامت انبیاء و اولیای او گامهای بلندی برداشته و کارنامه ای درخشان و بی نظیر در عصر خویش ارائه داده است. بخشی از سیره و سخنان امام هشتم۷ عبارت است از:

۱. تأکید بر نیاز انسان به ولی؛

۲. ضرورت گزینش ولی از سوی خداوند؛

۳. معرفی امامان پیش از خویش؛

۴. اعلام ولایت الهی خود؛

۵. شبهه زدایی از امامت امامان و عصمت پیامبران الهی؛

۶. معرفی جانشین و امام معصوم پس از خویش؛

۷. حمایت از جریان اعتقادی امامت و معتقدان به اهل بیت:؛

۸. مبارزه فرهنگی با ولایت گریزان و ولایت ستیزان؛

۹. دفاع از منابع فرهنگی امامت یعنی قرآن و سنت؛

۱۰. افشاگری نسبت به مخالفان و منحرفان جریان زلال امامت و ولایت.

ولایت ترازوی حق و باطل

امام رضا(ع) در پرتو تبیین و تفسیر آیات قرآن، هم قرآن را از مهجوریت رهایی می بخشد و هم جایگاه مسئله ولایت را در سند مقبول همه فرقه های اسلامی نشان می دهد.

اسماعیل بن علی بن زرین برادرزاده شاعر معروف و انقلابی (دعبل خزاعی) از پدرش نقل می کند که امام رضا(ع) فرمود: از پدرم موسی بن جعفر، شنیدم که فرمود از امام صادق(ع) و ایشان از امام باقر و ایشان از امام سجاد(ع) و آن بزرگوار از سید الشهداء۷ و آن حضرت از امیرالمؤمنین شنیده است که رسول خدا(ص) این آیه را تلاوت فرمود:

«لَا یَسْتَوِی اَصْحَابُ النَّارِ وَ اَصْحَابُ االْجَنَّه، اَصْحَابُ الْجَنَّه هُمُ الْفَائِزِونَ»؛[۲] «اصحاب جهنم و بهشت مساوی نیستند. اصحاب بهشت رستگارانند.»

سپس توضیح داد که اصحاب بهشت کسانی هستند که مرا اطاعت کنند و در برابر علی(ع) تسلیم باشند و ولایت او را بپذیرند. و یاران جهنّم آنان اند که ولایت علی را ناخوش دارند و با او نقض پیمان کنند و با او بجنگند.»[۳]

یکی از شیوه های بارز و برجسته در روایات امام هشتم، نقل حدیث با سلسله سند پیشوایان معصوم قبلی تا شخص رسول گرامی است. آن بزرگوار بدین گونه هم جریان زلال رهبری فکری و فرهنگی امت اسلامی را معرفی می کند و هم اندیشه های اصیل قرآنی و نبوی را به جامعه اسلامی عرضه می دارد. برای نمونه به این حدیث شریف که یک هشدار به عموم امت به ویژه نخبگان جامعه است توجه کنیم:

امام رضا(ع) از پدران بزرگوارش از امیرالمؤمنین نقل می کند که آن بزرگوار فرموده است: «الدُّنْیَا کُلُّهَا جَهْلٌ إِلَّا مَوَاضِعَ الْعِلْمِ وَ الْعِلْمُ کُلُّهُ حُجَّهٌ إِلَّا مَا عُمِلَ بِهِ وَ الْعَمَلُ کُلُّهُ رِیَاءٌ إِلَّا مَا کَانَ مُخْلَصاً وَ الْإِخْلَاصُ عَلَی خَطَرٍ حَتَّی یَنْظُرَ الْعَبْدُ بِمَا یُخْتَمُ لَه؛[۴] دنیا سراسر جهل و ناآگاهی است، مگر آنجا که کانون علم است. و علوم هم حجت [بر انسان] است مگر آنچه بدان عمل گردد. و اعمال، تمام ریا و برای نمایش است مگر آنچه از روی اخلاص باشد. و اع