پاورپوینت کامل ارتجاع در قرآن ۴۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ارتجاع در قرآن ۴۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ارتجاع در قرآن ۴۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ارتجاع در قرآن ۴۶ اسلاید در PowerPoint :

۱۵

مقدمه: واژه ارتجاع درفارسی به معنی برگشتن، بازگشتن و به حال اول برگشتن بوده[۱] و
با واژه واپسگرایی همسان می باشد. دهخدا، این واژه را از «رجع» (گرفته شده از زبان
عرب) و به معنای بازگشت به عقب دانسته است.[۲] در قرن نوزدهم بنیادگران از این واژه
بسیار استفاده می کردند؛ آنان از نیروهای ارتجاع مانند کلیسای کاتولیک، فرمانروایان
مطلق گرا، و اشرافیت موروثی سخن می گفتند که سد راه پیشرفت به سوی جامعه ای
عادلانه تر، با مساوات بیشتر و روشن تر بودند.[۳] این واژه بیشتر از سوی گروه های
چپ در برابر راست گرایان و مذهبیون به کار برده می شود.[۴] مرتجعینِ معتقد به
بازگشت به گذشته، مخالف هرگونه پیشرفت و تغییر در اجتماع، اقتصاد و سیاست اند و بر
حفظ وضع موجود پافشاری می کنند. ارتجاع گاهی به شکل جبر، اختناقِ خونین و ترور جمعی
مردم، و گاهی به صورت افکار و عقاید پوسیده و کهنه و با تکیه بر عقب ماندگی فرهنگی
است.[۵] گاهی ارتجاع، با اصطلاحاتی چون اصول گرایی یا بنیادگرایی[۶] محافظه کاری[۷]
و سنت گرایی[۸] دارای حوزه معنایی مشترک هستند.

«ارتجاع» یا «واپسگرایی» و مفاهیم مقابل آن مانند «ترقی» و پیشرفت، مفاهیمی
نسبی اند که بنابر شرایط، طرز تلقی ها و زوایای دید مختلف می توانند معنا شوند.

چه بسا امری در شرایط و جامعه ای خاص، از مصادیق ارتجاع و واپسگرایی تلقی گردد،
در حالی که همین امر در شرایط و جامعه ای دیگر از مصادیق پیشرفت و ترقی محسوب
شود.[۹]

در نهایت، نقطه اشتراک همه تعاریف مختلف از واژه و اصطلاح «ارتجاع»، بار منفیِ
مفهوم آن است. بدین جهت شاید بی دلیل نباشد که افراد، گروه ها و جوامع مختلف از این
واژه و اصطلاح برای اتهام و حمله به دشمنان و رقیبان خویش در دوره های مختلف تاریخی
سود برده اند. طبیعی است که برخی از این اتهامات و حملات، دور از واقع بوده است؛
همانند اتهام ارتجاعی بودن دین که در دوران مختلف تاریخی و از طرف گروه ها و مکاتب
گوناگون بر آن وارد شده است؛ با این بهانه که دین در شکل های مختلف آن، سدّ و مانع
ترقی و پیشرفت بشریت بوده است.

باید به این نکته اساسی نیز اشاره کرد که اتهام ارتجاعی بودن دین و به ویژه دین
اسلام ناشی از نوع خاص تفکر و طرز تلقی از هستی و انسان بوده، که در برهه و دوره
خاصی از تاریخ و شرایط اجتماعی و معرفت شناختی در اروپا شکل گرفت. امروزه این
دیدگاه – به ویژه توسط خود متفکرین غربی – از زوایای گوناگون مورد نقد و انتقادهای
اساسی قرار گرفته است.

مفهوم پاورپوینت کامل ارتجاع در قرآن ۴۶ اسلاید در PowerPoint

ارتجاع یا واپسگرایی و مفاهیم مقابل آن مانند «ترقی» و «پیشرفت» مفاهیمی شبیه اند
که بنابر شرایط، طرز تلقی ها و زوایای دید مختلف می تواند معنا شود.

لذا قرآن به این مفهوم از زاویه ای خاص می نگرد که مبتنی بر پیش فرض هایی است:

اول: این که از نظر قرآن خداوند مبدأ و معاد عالم و موجودات و انسان است[۱۰]؛ دوم:
انسان دارای روحی خدایی است؛[۱۱] و هدف فردی و اجتماعی او رسیدن به روح خدایی و آن
مبدأ کمال است؛ سوم: انسان موجودی مختار و صاحب اراده است. و چهارم: آنکه خداوند
برای رسیدن انسان به سعادت و کمال، عقل را در میان قوای او به ودیعت نهاده است و با
برانگیختن پیامبرانی از میان هم نوعان او،[۱۲] عقل او را در مقابل نفْس، شیاطین و
طاغوت های بیرونی یاری رسانده است. لذا با توجه به پیش فرض های فوق، پیروی و تبعیت
انسان از عقل – به عنوان راهنمای درونی و پیامبران و فرستادگان و خلفای او به عنوان
راهنمایان بیرونی – در مقابل نفْس، شیاطین و طاغوت ها، حرکت متعالی، رو به پیشرفت و
مترقی است؛ و در غیر این صورت حرکتی واپسگرایانه و ارتجاعی به شمار می رود. ملاک
سنجش تمامی اعمال آدمی در سطوح فردی واجتماعی، جهت گیری توحیدی اوست. حرکتی که
نهایت آن نزدیکی و رسیدن به مُنتهای کمال آدمی و مبدأ آفرینش اوست.

در واقع، قرآن علاوه بر توجه به ظاهر عمل انسان، در نهایت ملاک ترقی یاارتجاعی
بودن عمل او را جهت گیری توحیدی آن می داند. اگر ظاهر عمل انسان در بُعد فردی یا
اجتماعی ترقی به نظر آید، ولی جهت گیری آن توحیدی نباشد، عملی باطل و سیئه است.
همچنین اگر انسان در بُعد اجتماعی از جهت مادی به ظاهر پیشرفت کرده و جامعه ای
مترقی داشته باشد، ولی جهت حرکت جامعه و افراد، رسیدن به مبدأ و منتهای کمال نباشد،
فرد و جامعه ای جاهل، واپس گرا و مرتجع خواهد بود.

با توجه به مطالب گفته شده با مراجعه به قرآن در می یابیم که این کتاب آسمانی
برای بیان دیدگاه خود در مورد ارتجاع و مرتجعین، از واژه خاصی در این زمینه استفاده
نکرده است؛ اما در قالب آیات مختلفی این مفهوم و موضوعات مهم و مرتبط با آن را بیان
می نماید.

استفاده از افکار و عقاید ارتجاعی برای توجیه اعمال ناصحیح و ناشایست خود[۱۳]
روی گردانی از مفاهیم وحی،[۱۴] مقاومت مشرکان در برابر دعوت پیامبر اسلام،[۱۵] نسبت
دروغ به دعوت توحیدی پیامبر،[۱۶] توجیه ناصواب مشرکان در پای بندی به عقاید نیاکان
و اجداد خود،[۱۷] گمراهی مشرکان به خاطر تبعیت از عقاید پیشینیان خویش[۱۸] و
برخوردهای کافران اقوام گذشته با پیامبران خود،[۱۹] از جمله آیات و موضوعاتی هستند
که قرآن در قالب آنها به مسئله واپسگرایی و ارتجاع پرداخته است.

قرآن در دسته ای از آیات خود، ضمن بیان آموزه های دینی که از طرف رسولان و به
اقوام مختلف ارائه شده است؛ واکنش این اقوام را در برابر تعالیم الهی بررسی
می نماید. از جمله این اقوام مشرکان هستند؛ که اولین واکنش آنها در دوران مختلف – و
به ویژه در دوره بعثت پیامبر اسلام(ص) – اتهام کهنه، تکراری و ارتجاعی بودن تعالیم
وحی بوده است.

مشرکان زمان پیامبر اسلام(ص) نیز در واکنشی مشابه، قرآن را افسانه ها و اساطیر
پیشینیان و مطالب آن را کهنه، تکراری و به این بهانه فاقد سود و بهره و تأثیر
دانسته اند: «ان هذا الا اساطیر الاولین»[۲۰]

در موردی دیگر ضمن تکرار ادعای اسطوره بودن قرآن، تأکید می کنند که این سخنان
را قبلاً شنیده اند و اگر بخواهند می توانند همانند آن را بیاورند: «قالوا قد سمعنا
لو نشاء لقلنا مثل هذا ان هذا الااساطیر الاولین»[۲۱]

در آیه ای دیگر مشرکان قرآن را دروغی کهنه دانسته اند که علاوه بر این کتابی
عاری از حقیقت است؛ هیچ گونه نوآوری نیز در آن وجود ندارد: «واذ لم یهتدوا به
فسیقولون هذا افک قدیم»[۲۲] تعبیر «فسیقولون» به صورت فعل مضارع در آیه، دلیل بر
این است که آنها به طور مستمر این تهمت را بر قرآن وارد می کردند.[۲۳]

قرآن پاسخ این بخش از استدلال مشرکان را در جاهای مختلف و با تعابیر مختلفی
داده است؛ از جمله در سوره مائده بیان می کند که قوانین و آموزه های الهی برای
انسانها بهترین آموزه هاست؛ و هر تفکری که مقابل آن قرار گیرد، جاهلی و ارتجاعی
است: «افحکم الجاهلیه یبغون و من احسن من الله حکماً لقوم یوقنون.»[۲۴]

در سوره مؤمنین، سخنان قوم نوح در برابر دعوت او نقل شده است که آنان به بهانه
اینکه سخنان و آموزه های وی را در میان نیاکان و اجداد خویش نشنیده اند، رد
می کنند: «… فقال الملأ الذین کفروا من قومه … ما سمعنا بهذا فی ابائنا
الاولین»[۲۵]

قوم عاد نیز در مقابل دعوت هود به او گفتند که: «آیا آمده ای که ما تنها خدای
یگانه را بپرستیم و آنچه را پدرانمان می پرستیدند رها کنیم؟ «أجئتنا ل