پاورپوینت کامل زبان وحی ۸۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل زبان وحی ۸۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۸۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل زبان وحی ۸۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل زبان وحی ۸۱ اسلاید در PowerPoint :

۴

چکیده

پاورپوینت کامل زبان وحی ۸۱ اسلاید در PowerPoint دارای ویژگی هایی است که روشن نمودن آنها از طرفی به فهم و تفسیر دقیق آن
کمک می نماید و از طرفی، پاسخ برخی از تردیدها و سؤالات در مورد اعتبار وحی را
فراهم می آورد. پرداختن به تمام ویژگی های پاورپوینت کامل زبان وحی ۸۱ اسلاید در PowerPoint فراتر از گنجایش یک مقاله است.
لذا دراینجا از میان ویژگی های مختلف آن دو نمونه مهم مورد بحث قرار می گیرد:

۱ـ واقع نمایی با شناختاری بودن گزاره های وحیانی. ۲ـ چند بُعدی بودن آن ها. بر این
اساس، این مقاله در دو بخش ارائه می شود:

بخش اول، به تبیین نخستین ویژگی می پردازد نظریات غیرشناختاری گزاره های دینی[۱] را
غیر واقع نما و بدون پیشوانه واقعی می دانند. آنها غالباً نگاهی ابزارانگارانه به
دین دارند و به واقعیت داشتن یا نداشتن مدالیل گزاره های وحیانی کاری ندارند. شناخت
و برررسی رویکردهای غیرشناختاری به زبان دین از اهمیت ویژه ای برخوردار است. به این
دلیل که از یک سو، به میان تهی بودن گزاره های وحیانی می انجامد و از سوی دیگر، طیف
وسیعی از دیدگاه های امروزین حاکم در حوزه زبان دین را برمی گیرد. در این مقاله،
ابتدا مواد از غیرشناختاری بودن گزاره ها و سپس بررسی مختصر این دیدگاه ها و امکان
تطبیق آنها بر زبان قران بیان می ؛ردد. در این قسمت، ادله درون دینی و برون دینی بر
واقع نمایی گزاره های قرآنی ارائه می گردد.

بخش دوم، به تبیین ویژگی دوم اختصاص دارد. در این بخش، چند بُعدی بودن گزاره های
اخباری در دین، اهمیت ویژه بُعد احساسی در گزاره های دینی و غفلت برخی از دین
شناسان غربی از بُعد اخباری گزاره های دینی مورد بحث قرار می گیرد.

واقع نما بودن گزاره های قرآنی

یکی از ویژگی های گزاره های قرآنی واقع نما بودن یا شناختاری بودن آن ها است. این
نظریه در برابر دیدگاه هایی است که گزاره های قرآنی را غیر شناخت گرا تلقی
می نمایند. مراد از نظریات غیرشناختاری در دین نظریه کلیه کسانی است که به نحوی
گزاره های دینی را غیرواقع نما و بدون پشتوانه واقعی می دانند. معتدین به این
نظریه، طیف وسیعی از دیدگاه ها را در برمی گیرند. در نتیجه، گروه های مختلفی از
نظریات زبان دین در این طبقه جای می گیرند. برخی از آن ها، زبان دین را زبان
احساسات می دانند. آن ها گزاره های دینی را به نحوی در احساسات افراد دین دار خلاصه
و محدود می سازند. پاره ای از آن ها، زبان دین را زبان اسطوره تلقی می نمایند. حتی
دیدگاه برخی از معتقدین به نمادین بودن زبان دین، به غیر شناختاری بودن آن
برمی گردد. در بین دیدگاه های غیرشناختاری در زبان دین، هم طرفداران و هم منتقدین
به پوزیتیویسم منطقی جای دارند. پاره ای از آن ها مانند الفرد ایر و انتونی فلو در
صف پوزیتویست های منطقی قرار می گیرند. برخی از آن ها نیز مانند آر.ام. هیر،
بریثویث، پال ون بورن، ویتگنشتاین، دی. زی. فیلیپس و… علی رغم انتقاد از
پوزیتیویسم، حامی نظریه غیرشناختاری هستند. ویلیام الستون دیدگاه کسانی مانند جان
هیک و پال تیلیک را هم در زمره نظریات غیرشناختاری قرار داده است.[۲] همچنین ننسی
مورفی دیدگاه کسانی مانند هری امرسون فوسدیک، ارنولد مثیو، دیوید تریسی را در زمره
نظریات غیرشناختاری و معتقدین به زبان احساسات در دین جای داده است.[۳] از این رو،
می توان گفت: بسیاری از دین شناسان غربی و منتقدین پوزیتیویسم منطقی در غیر واقع
نما بودن پاورپوینت کامل زبان وحی ۸۱ اسلاید در PowerPoint و گزاره های وحیانی اشتراک عقیده دارند.

رویکردهای غیرشناختی به زبان دین، غالباً نگاهی ابزارنگارانه به دین دارند. کلمه
«ابزارانگاری»[۴] از فلسفه علم گرفته شده است. در جهان چیزهائی مانند کوارک و
پوزیترن[۵] وجود دارند که ما نمی توانیم آن ها را مشاهده کنیم و واقعیت آن ها را
تشخیص دهیم. هنگامی که یک ابزارانگار درباره چنین موجوداتی سخن می گوید، او قصد کشف
واقعیت آن ها را ندارد؛ بلکه نامیدن و سخن گفتن درباره آن ها ابزارهای مفیدی هستند
که به یک دانشمند کمک می :ند تا تحقیق خود درباره یک موضوع قابل مشاهده ای را دنبال
کند. سخن گفتن در باب دین با یک رویکرد ابزارانگارانه نیز به همین صورت است. چنین
رویکردی در به واقعیت داشتن یا نداشتن مدالیل گزاره های وحیانی کاری ندارد، بلکه
صرفاً با نگاهی ابزاری به آن می نگرد و دین را ابزاری مفید برای جهت دهی دین به
زندگی انسان و تأثیر عملی در زندگی می داند.[۶]

ما در این جا در صدد ارائه تفصیلی دیدگاه های غیر شناخت گرا و نقد تک تک این نظریات
نیستیم. برای اطلاعات بیشتر می توانید به مقاله آلستون و کتاب مورخی که بدان اشاره
شد مراجعه نمایید. آنچه در پی می آید، بیان ادله ای در راستای اثبات واقع نمایی
گزاره های قرآنی است. در این رابطه، ابتدا توجه به نکات زیر ضروری است:

الف) گزاره های دینی از جهات مختلفی ممکن است مورد سؤال و تردید قرار گیرند. گاهی
گفته می شود: گزاره های دینی قابل اثبات عقلی نیستند. این اشکال به واقع نما نبودنِ
این گزاره ها برنمی گردد. برای پاسخ به این مطلب، لازم است براهین عقلی دال بر اصول
و مبانی اعتقادات دینی تبیین گردد.اما گاهی پس از پذیرفتن وجود خدا و پیامبر و قرآن
و… ادعا می شود که نویسنده این کتاب، منظور واقع نمایانه از گزاره های کتاب خود
نداشته است. بحث فعلی ما در مورد پاسخ به پرسش دوم است. به نظر می رسد، می توان با
شواهد درون دینی و برون دینی واقع نما بودن گزاره های قرآنی را روشن ساخت.

ب) هر گونه قضیه اِخباری به صرف این که زبان آن زبان اخباری است، واقع نما تلقی
نمی شود. به عبارت دیگر، در ذات و ماهیت قضایای اخباری واقع نمایی نهفته نیست.
چنانچه مطالب یک شعر یا رمان یا داستان های خیالی و اسطوره پردازی ها همه زبانی
اخباری دارند. در حالی که واقع نما نیستند. اصل طرح مسأله معناداری به واسطه
پوزیتیویست های منطقی برای تردید در همین اصلی است که گویا در اذهان برخی مسلم فرض
می شد. منتقدین پوزیتیویسم منطقی، به ویژه دیدگاه ویتگنشتاین متأخر و برخی دیگر از
فلاسفه تحلیلی نیز در راستای تکمیل همین بحث معناداری و ارائه توجیهاتی برای
بی معنا بودن برخی از گزاره های اخباری بیان شده است که مجال بحث و بررسی و ارزیابی
آن در این مقاله نیست.

ج) مراد از واقع نمایی قابلیت صدق و کذب است، نه صدق بالفعل کلام. به عبارت دیگر،
بحث شناختاری بودن و نبودن گزاره ها بحث از انطباق با واقع داشتن و نداشتن نیست.
گزاره واقع نما گزاره ای نیست که انطباق با واقع داشته و گزاره غیر واقع نما انطباق
با واقع نداشته باشد.

د) دیدگاه های غیرشناختاری که برخی از آن ها مورد اشاره قرار گرفت به عنوان دیدگاهی
عام نسبت به همه ادیان مطرح گردیده است.

ح) مراد از واقع نمایی گزاره های قرآنی این نیست که در تمام گزاره های آن، مدلول
مطابقی و معنای حقیقی اراده شده است. بحث از شناختاری و غیرشناختاری بودن گزاره ها
جدای از بحث معنای حقیقی و مجازی است. البته، جمله غیرشناختاری را می توان از لحاظی
خاص، یکی از مصادیق جملات مجازی تلقی نمود. می توان یک گزاره غیرشناختاری را از
مصادیق گزاره ای دانست که هم موضوع و هم محمول و هم نسبت در آن گزاره، بر معنای
مجازی حمل می گردد. اما اگر در گزاره ای یکی از این سه امر بر معنای حقیقی حمل شده
باشد گرچه به تبع دو امر دیگر معنای جمله از مصادیق معنای مجازی خواهد بود، اما
جمله ای شناختاری تلقی می گردد.

ط) مطالعه ادیان، به ویژه ادیان الهی نشان می دهد که گزاره های آن ها واقع نما
هستند. در این مجال کوتاه، فرصت بررسی دقیق تک تک این نظریات نیست و به ذکر نکاتی
مختصر بسنده می گردد. در این جا، بحث بر اسلام است و مراد از دین، اسلام می باشد.
پس از ذکر نکاتی مقدماتی شواهد درون دینی و برون دینی دال بر واقع نما بودن
گزاره های قرآنی ارائه خواهد شد:

۱ـ مراد از کلمه «واقع» در بحث از واقع نمایی گزاره های قرآنی چیست؟ در پاسخ به این
سؤال می توان گفت: واقعیات مرتبط به گزاره های دینی به دو دسته کلی قابل تقسیم
هستند:

الف) واقعیاتی چون خدا، پیامبر، نزول کتابی از سوی خداوند به واسطه پیامبر، آخرت،
بهشت، جهنم، واقعیت های تاریخی که در کتاب های اسمانی بیان شده است و… می باشد.

ب) تجارب دینی، روحانی، معنوی، آرامش قلبی و سایر احساسات و عواطف دینی که ممکن است
در سایه اعتقادات دینی برای فرد یا افراد حاصل شوند. در بحث از واقع نمایی
گزاره های دینی، از میان این دو، دسته اول مورد نزاع هستند. دسته دوم گرچه واقعیاتی
نفسانی به شمار می روند و امور خیالی نیستند، اما خارج از محل نزاع هستند. غالب
نظریه پردازان غیرشناختاری در زبان دین، به نحوی، واقعیات نوع دوم را می پذیرند.

۲ـ اگر کسانی تعریفی از دین ارائه دهند که فقط در بردارنده واقعیات دسته دوم باشد و
با چنین پیش فرضی به ارائه رویکرد خود در زبان دین بپردازند، آن ها چاره ای جز دفاع
از دیدگاه غیرشناختاری نخواهند داشت. مشکل بسیاری از نظریات غیرشناختاری در همین
نکته نهفته است. کسی که دین را چیزی جز احساسات درونی نداند، گزاره های دینی حاکی
از اموری وراء این احساسات را غیر واقع نما تلقی نموده، پس از انکار مدلول مطابقی
آن، در جست و جوی معنای دیگری برای آن خواهد بود.

۳ـ جان هیک معتقد است که امروزه واژه دین و ایمان تقریباً معادل هم به کار
می رود.[۷] این نکته صحیحی است که هیک به آن اشاره نموده است. به نظر می رسد که
کاربرد واژه دین و ایمان به طور معادل، نشان می دهد که کسانی دین را در ایمان خلاصه
نموده و واقعیات دسته اول را تعریف خود در مورد دین خارج می سازند. نمونه هایی از
این تعاریف را در نظریات ویلیام جیمز و شلایر ماخر می توان یافت. ویلیام جیمز در
کتاب «انواع تجربه دینی» دین را به «احساسات، اعمال، و تجربیات هر یک از افراد بشر
در خلوت خودشان» تعریف می کند. شلایر ماخر دین را احساس اتکای مطلق می داند. مراد
وی از این مفهوم، چیزی در برابر احساس اتکای نسبی و جزئی است.[۸]

۴ـ با توجه به تعاریف متعدد در مورد دین، ابتدا لازم است ما به تعریف مورد نظر خود
از این دین اشاره کنیم. بدون ارائه تعریفی مشخص از دین نمی توان به قضاوت درباره
شناختاری بودن یا نبودن گزاره های دینی پرداخت؛ زیرا ممکن است اختلاف ما با
متفکرینی که بر نظریه غیرشناختاری تأکید دارند، اختلاف در تعریف دین باشد.

۵ـ اسلام به عنوان یک دین، عبارت از یک نظام اعتقادی است که گزاره های آن به دو
دسته «هست»ها و «باید»ها تقسیم می شوند. «هست»های آن شامل وجود خداوند، انسان، دنیا
و آخرت می باشد. انسان در این مجموعه موجودی است دارای قابلیت های رشد و کمال که
می تواند با استفاده از امکانات وجودی خود و جهانی که در آن می زید قابلیت های خود
را به فعلیت رسانده و به کسب ملکات اخلاقی و تعالی معنوی و سعادت دنیوی و اخروی دست
یابد و یا به عکس، نه تنها توانایی های بلند مرتبه خود را به فعلیت نرساند بلکه
دراین دنیای سرشار از دسیسه ها و راه های گمراه کننده، عمر و توانایی های خویش را
ضایع نموده و مسیر شقاوت را در پیش گیرد. هر انسانی پس از شناخت «هست»ها ضرورت
منطقی و فهم عقلانی وی اقتضا می کند که در پی یافتن «باید»هایی باشد که عمل به
آن ها در زندگی فردی و اجتماعی، وی را به کسب کمالات مطلوب و سعادت دنیوی و اخروی
رهنمون سازد و شرایط اجتماعی مناسبی برای تربیت چنین انسان هایی فراهم آورد. نظام
اعتقادی اسلام در کنار مجموعه «هست»ها ارائه دهنده «باید»هایی است که مکمل عقل او و
هادی رفتارهای او و جهت دهنده عواطف و احساسات او در راه رسیدن به کمالات مزبور
می باشند. خداوند این نظام اعتقادی را از طریق قرآن، که توسط پیامبر به مردم عرضه
می گردد، ارسال می دارد.

۶ـ بنابر این، ماهیت مسایل و موضوعات دینی ماهیت اموری واقعی است که این امور برخی
به خارج از انسان و برخی به درون وی برمی گردد. وجود خداوند، قرآن، پیامبر، دنیا و
آخرت، اموری خارج از انسان هستند. احساسات، عواطف دینی وایمانی و تجارب معنوی اموری
هستند که در درون انسان دیندار محقق می شود.

۷ـ هم مراجعه کننده به دین به دنبال پاسخ های واقع نمایانه به پرسش های خود می باشد
و هم مهمتر از آن، شواهدی وجود دارد که نشان می دهد گوینده قرآن و متون اصلی دینی
قصد واقع نمایی داشته اند.

ادله برون دینی

ادله زیر برای اثبات واقع نمایی گزاره های دینی اعم از داستان ها، احکام، عقاید و
تعالیم اخلاقی قرآن می باشد.

۱ـ اصل اولی در مکالمات شفاهی و کتبی انسان های عاقل در گزاره های خبری، بیان سخن