پاورپوینت کامل طبیعت از نگاه رسول خدا ۵۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل طبیعت از نگاه رسول خدا ۵۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل طبیعت از نگاه رسول خدا ۵۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل طبیعت از نگاه رسول خدا ۵۸ اسلاید در PowerPoint :

۲۰

اسلام، ۱۲۰۰ سال پی
ش از غربی
ها، حمایت از حقوق انواع حی
وانات را در صدر
فرمانهای خود قرار داد. گروههای حامی
حقوق حی
وانات، بر اساس مسائل اخلاقی
و انسانی

دست به این کار ارزشمند زدند؛ اما اسلام، افزودن بر اینها، قوانی
نی
حقوقی
نی
ز برای
آن تنظی
م کرده است که براساس آن، کسی
که این حقوق را رعایت کند، ثواب و فردی
که آن
را انجام ندهد، کی
فر این جهانی
و آن جهانی
دارد.

سخن ما ی
ک ادعاست و برای اثبات آن کافی
است تا آشنایان به مسائل حقوقی
، نگاهی

به کتابهای فقهی
اسلامی
بی
فکنند تا درستی
سخن ما را دری
ابند.

نکته دی
گر، جایگاه ارزشمند حی
وانات در اسلام است. قرآن آنقدر برای آنها ارزش
قائل شده که بلندتری
ن سوره خود را به نام ی
کی
از سودمند تری
ن حی
وانات کرده است:
بقره نامگذاری
دی
گر سوره ها نی
ز به اسامی
: انعام، نحل، نمل، عنکبوت، عادی
ات و فی
ل،
دلی
لی
دی
گر بر این ادعاست.

در قرآن کری
م بی
ست بار از پرندگان، سخن به می
ان آمده است. از حشرات و آبزی
ان
نی
ز بارها سخن گفته شده است.

اینک به نمونه هایی
توجه فرمایی
د که در آنها حقوق حی
وانات بسی
فراتر از قوانی
ن
غربی
حمایت از حقوق حی
وانات مطرح شده است.[۱]

حضرت رسول(ص) مردم را از به جان هم انداختن جانداران باز می
داشت.[۲]

ایشان از نخستی
ن کسانی
بود که در جهان احترام به حی
وانات را مطرح کرد. و فرمود
«کسی
که چارپایی
می
گی
رد، باید آن را گرامی
دارد.[۳]» و فرمود: «پروردگار نی
کی
را
بر هر چی
زی
نوشته است، پس هرگاه می
خواهی
د حی
وانی
را سر ببری
د، به نی
کی
سر او را
ببری
د[۴]…آلت قتاله را تی
ز کنی
د تا قربانی
راحت کشته شود.[۵]»

در فتح مکه، هنگام آمدن از مدی
نه به مکه، در کنار آبی
سگی
ماده را دی
د که عوعو
می
کرد و به بچه هایش شی
ر می
داد. به ی
کی
از ی
ارانش دستور داد که در برابر آن سگ
بنشی
ند تا کسی
از سپاهی
ان اسلام متعرض سگ و بچه هایش نشود.[۶] روزی
از کنار الاغی

گذشت که صورتش را داغ کرده بودند، فرمود: «آفری
دگار، لعنت کند کسی
را که این حی
وان
را داغ کرده است.[۷]» همچنی
ن هر کسی
که اعضای حی
وان را ببرد، نفری
ن کرده است.[۸] و
از سوار شدن سه نفر بر ی
ک مرکب نهی
فرمود.[۹]

فرمود: «مردی
از راهی
می
گذشت. تشنه شد. چاهی
ی
افت. وارد آن شد و آب نوشی
د وقتی

بی
رون آمد، سگی
را دی
د که (از تشنگی
) له له می
زد و خاک (مرطوب) را می
خورد. با
خوی
ش گفت: او هم مثل من تشنه است! دوباره وارد چاه شد. کفشش را از آب پر کرد، آن را
به دندان گرفت و از چاه بی
رون آمد و سگ را سی
راب کرد. خداوند نی
ز از وی
سپاسگزاری

کرد.» پرسی
دند: مگر سی
راب کردن چارپایان نی
ز پاداش دارد؟ فرمود: «سی
راب کردن هر
تشنه ای پاداش دارد.»

در روایتی
دی
گر فرمود: «سپاسگزاری
خدا از آن مرد آن بود که وی
را وارد بهشت
کرد[۱۰]» «خداوند خجسته و والا، نرمخوی
ی
را دوست دارد و به آن کمک می
کند؛ پس هرگاه
سوار چارپایان گرسنه شدی
د، … اگر زمی
ن (محل عبور شما) بی
گی
اه است، با سرعت از آن
بگذری
د؛ و اگر سر سبز است، بایستی
د.[۱۱]»

«چارپا بر صاحبش حقوقی
دارد: هنگامی
که فرود می
اید، ابتدا او را علف بدهد؛ از
آبی
می
گذرد، آب را بر او عرضه کند؛ بر صورتش نزند؛ چرا که او هم خدایش را به پاکی

ی
اد می
کند؛ جز در راه خدا، وقتی
حی
وان متوقف است، بر پشتش ننشی
ند؛ بی
ش از توانش بر
او بار نکند؛ بی
ش از قدرتش او را ندواند.[۱۲]»

پی
امبر، روزی
شتر ماده ای را دی
د که ایستاده و بر پشتش بار بود. فرمود: «صاحبش
کجاست؟ خود را برای باز خواست در قی
امت مهی
ا کند.[۱۳]»

از اینکه عضوی
از حی
وان را آتش بزنند.[۱۴] نهی
می
فرمود

مردمان را از کشتن مورچه، زنبور عسل، شانه به سر و صُرَد باز می
داشت.[۱۵]

پشت چارپایان را جای نشستن خود (برای گفت و گو) قرار ندهی
د؛ چه بسی
ار مرکبی
که
از سوار خود بهتر و به پروردگار، مطی
ع تر است و بی
شتر ذکر خداوند می
گوی
د.[۱۶]

بارها رادر انتهای کمر و پشت حی
وان قراردهی
د؛ زی
رادستان حی
وان آوی
زان است و
دوپای اومحکم.[۱۷]

اجازه نمی
داد برای کشتن حی
وانی
، او را به جایی
ببندند و سنگبارانش کنند.[۱۸]
اجازه نمی
داد برای کشتن حی
وان، او را به جایی
مرتفعی
پرتاب کنند.[۱۹] کشتن حی
وان
با چی
زی
غی
ر از آهن را اجازه نمی
داد.[۲۰] خوش نمی
داشت حی
وان شی
رده او حامله را بی

ضرورت سر ببرند.[۲۱]

دستور داده بود پی
ش از جان دادن کامل و آرام گرفتن حی
وان حلال گوشتی
که ذبح شده
است، سرش را ی
کباره قطع نکنند و پوستش را نکنند.[۲۲]

از همی
ن رو است که فقی
هان شی
عه بی
هی
چ اختلافی
فتوا به وجوب تغذی
ه حی
واناتی

داده اند که انسان در اختی
ار دارد. کرم ابری
شم و زنبور عسل نی
ز در زمره آنها قرار
دارد؛ چه آن حی
وانات هلال گوشت باشند و چه حرام گوشت و چه انسانها از آنها نفعی

ببرند و چه نبرند. آری
، غذا دادن به حی
واناتی
که در اختی
ار ماست، واجب است.

اسب

خی
ر، تا روز رستاخی
ز در پی
شانی
اسب است.[۲۳] می
فرمود: «کسی
که جو را برای اسبش
پاکی
زه سازد و سپس آن را به حی
وان بخوراند، پروردگار برای هر دانه جو، پاداشی
برای
او می
نوی
سد.[۲۴] ی
ال اسب را نچی
نی
د؛ زی
را اسب با ی
ال خود گرم می
شود.[۲۵] خداوند
لعنت کند کسی
را که ی
ال اسب را بکند ی
ا بچی
ند.[۲۶]»

چلچله

درباره چلچله نی
ک اندی
شی
کنی
د؛ چرا که او مأنوس تری
ن پرنده به انسان است.[۲۷]
از آشی
انه سازی
چلچله در خانه هایتان جلوگی
ری
نکنی
د.[۲۸]

خروس

حضرت در خانه اش خروس سپی
دی
نگه می
داشت.[۲۹] می
فرمود: «به خروس دشنام ندهی
د
که بی
دار گر نماز است.[۳۰]» به جنگ انداختن خروس ها راحرام شمرد.[۳۱]

سگ

می
فرمود: (شب معراج) «وارد بهشت شدم، صاحب سگی
را دی
دم که حی
وان را سی
راب کرده
بود.[۳۲] زن بدکاره ای را بخشی
دند؛ زی
را از کنار سگی
گذشت که کنار چاه آب از تشنگی

له له می
زد. سگ، در آستانه مردن بود. زن کفش را در آورد و آن را به روسری
اش بست و
با آن آب از چاه بر آورد (و به سگ داد) و به خاطر همی
ن بخشی
ده شد.[۳۳] هرگز عضوهای
جانداری
را نبری
د؛ گرچه آن حی
وان سگی
درنده باشد.[۳۴]»

شتر

شتر، مایه ارجمندی
صاحبان خوی
ش است.[۳۵] مردی
در حضور ایشان شتر ماده ای را
دوشی
د. پی
امبر به او فرمود: «مقداری
شی
ر (در پستان شتر برای فرزندش) بگذار.[۳۶]»

کبوتر

هماره از دی
دن کبوتر سرخ، لذت می
برد.[۳۷] در خانه اش جفتی
کبوتر قرمز بود.[۳۸]
نگه داشتن کبوتر و گرامی
داشتن آن را مستحب شمرد. مردی
به نزد او آمد و از تنهایی

حضرت فرمان داد برای خودش جفتی
کبوتر تهی
ه کند.[۳۹]

گاو

پس از گوسفند داری
، گاو داری
را بهتری
ن ثروت اعلام کرد.[۴۰] نگهداری
گاو در
منزل را مستحب و برکت[۴۱] شمرد.

گربه

(در شب معراج) «صاحب گربه ای را در دوزخ دی
دم، که گوشتهای پس و پی
ش او را می

کندند. او زنی
بود که گربه ای را جایی
بسته بود، نه به او غذا می
داد و نه رهایش می

کرد تا گربه برای سی
ر کردن شکمش از حشرات و دی
گر خزندگان زمی
ن بهره گی
رد[۴۲]» می

فرمود: «گربه را گرامی
بداری
د! او از جانورانی
است که دور و بر شما پرسه می

زند.[۴۳]»

از امام علی
(ع) نقل شده است: «هنگامی
که پی
امبر مشغول وضو گرفتن بود، گربه ای
خانگی
به او پناه آورد. حضرت دری
افت او تشنه است. کاسها را کج کرد و گربه از آن
نوشی
د. از باقی
مانده آب وضو گرفت.[۴۴]»

گنجشک

کسی
که بی
هوده گنجشکی
را بکشد، (این پرنده) روز قی
امت جی
غ کشان نزد آفری
دگار
خواهد آمد و می
گوی
د: خداوندگارا! این فرد مرا بی
هوده کشت، از کشتن من سودی
هم نبرد
و زنده ام نگذاشت تا از حشرات زمی
ن تغذی
ه کنم[۴۵] (پس او را کی
فر ده).

گوسفند

برشما باد به گوسفند داری
و کشاورزی
.[۴۶] پس از کشاورزی
، بهتری
ن ثروت را گوسفند
داری
اعلام کرد.[۴۷] بهتری
ن ثروت را گوسفند داری
شمرد. می
فرمود: «گوسفند، روغنش
گذران زندگی
و پشمش جامه است.[۴۸] ی
ک گوسفند ی
ک برکت، دو گوسفند دو برکت و سه
گوسفند سود است.[۴۹] نگهداری
گوسفند شی
ر ده در خانه و گرامی
داشتن آن را مستحب
شمرد.[۵۰]»

نگهداری
گوسفند در خانه، هفتاد در بی
نوایی
را می
بندد.[۵۱] می
فرمود: «آب بی
نی

گوسفندان را از صورتشان پاک کنی
د.[۵۲]آغل آنها راپاکی
زه نمایی
د.[۵۳]»

روزی
مردی
را دی
د که گوسفندی
را خوابانده و کاردش را تی
ز می
کرد به او فرمود:
«می
خواهی
او را دو بار بکشی
؟ چرا پی
ش از خواباندنش کارد را تی
ز نکرده ای؟[۵۴]»

مرغ

روزی
از جایی
می
گذشت. دی
د گروهی
مرغی
را جایی
بسته اند و از هر سو به سمتش تی
ر
ی
ا سنگ پرتاب می
کنند. پرسی
د: «آنها چه کسانی
هستند؟ خدایشان لعنت کند.»

نگهداری
مرغ را مستحب دانست.[۵۵] می
فرمود: «حی
وانات اهلی
زی
ادی
در خانه
نگهداری
د؛ زی
را با بودن حی
وانات اهلی
شی
اطی
ن