پاورپوینت کامل اسرائیلیات در کتاب های تفسیری و تاریخی قسمت پایانی ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اسرائیلیات در کتاب های تفسیری و تاریخی قسمت پایانی ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اسرائیلیات در کتاب های تفسیری و تاریخی قسمت پایانی ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اسرائیلیات در کتاب های تفسیری و تاریخی قسمت پایانی ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

۱۲

اشاره:

در شماره پیش، قسمت اول این مقاله که نویسنده با تحقیقی به حق جامع و دقیق مطالبی
پیرامون خطر اسرائیلیات بر فرهنگ اسلامی و همچنین اطلاعاتی در مورد اشخاصی که این
مطالب را وارد فرهنگ اسلامی کرده اند، به خوانندگان گرامی ارائه شده در این شماره
پیرامون اسرائیلیات در کتاب های تفسیری و تاریخی مطالبی تقدیم می گردد.

کتاب های تفسیری و اسرائیلیات

متأسفانه کتاب های تفسیری آکنده از این نوع روایات است و بسیاری از مفسران در مقام
تفسیر برخی از آیاتی که مربوط به چگونگی آفرینش و یا تاریخ گذشتگان و یا پدیده های
غیبی که از نظرها پنهان است، این روایات را نقل کرده اند و آن را به عنوان تفصیلی
بر اجمال قرآن و یا حتی به عنوان اطلاع رسانی آورده اند و این آفت گریبانگیر مفسران
اهل سنت و مفسران شیعه شده است و البته مفسران اهل سنت سهم بسیار زیادی در آن دارند
و در تفاسیر معتبر شیعه به ندرت دیده می شود.[۱]

علاوه بر تفاسیر منسوب به برخی از صحابه و تابعین، مانند ابن عباس، مجاهد، مقاتل بن
سلیمان، ضحاک، سدی و دیگران که منبع اسرائیلیات هستند، برخی از تفاسیری که در
قرن های بعدی نوشته شده و از نظم و ترتیب بهتری برخوردارند، نیز سرشار از روایت های
اسرائیلی است و می توان از تفسیر «جامع البیان» طبری و «الدرالمنثور» سیوطی به
عنوان نمونه یاد کرد که به طور گسترده ای به نقل این روایات پرداخته اند. جای شگفتی
است که این مفسران چگونه روایاتی این چنین را به عنوان تفسیر آیات قرآنی ارائه
کرده اند که مشتمل بر خرافات و مطالب غیر منطقی و گاهی مخالف با خود قرآن و یا
ضرورت های اسلامی است؟

یکی از مواردی که روایات اسرائیلی در آن حضوری گسترده دارند، موضوع آفرینش انسان و
جهان است و مفسران در تفسیر آیات مربوط به آن حجم بالایی از این روایات را که
برگرفته از تورات و متون دیگر اهل کتاب است، نقل کرده اند. این مفسران در توضیح و
تفسیر آیات نورانی قرآن، به خود اجازه داده اند که مطالب بسیار سخیف و خلاف عقل و
منطق را نقل کنند که به راستی وهن بر قرآن و حتی گاهی مخالف صریح آیات قرآنی است.

یک نمونه آن روایتی از ابوهریره است که دلالت دارد که خداوند، جهان را در هفت روز
آفرید و این بر خلاف نص صریح قرآن است که جهان در شش روز آفریده شده است جالب اینکه
راویان آن، آن را به شخص پیامبر خدا(ص) نسبت می دهند!

متن آن روایت به نقل طبری چنین است: ابوهریره می گوید: پیامبر خدا دست مرا گرفت و
گفت: خداوند خاک را روز شنبه و کوه ها را روز یکشنبه و درختان را روز دوشنبه و بدی
را روز سه شنبه و نور را روز چهارشنبه و حیوانات را روز پنجشنبه و آدم را در ساعت
آخر روز جمعه آفرید.[۲]

این روایت علاوه بر اینکه مخالف قرآن است مشتمل بر مطالب سستی است که نیازی به گفتن
ندارد و لذا برخی از محدثان اهل سنت گفته اند که ابوهریره آن را از کعب الاحبار
شنیده و اشتباهاً به پیامبر خدا نسبت داده است.[۳] و این در حالی است که در آغاز
روایت، ابوهریره گفته است که پیامبر دست مرا گرفت و چنین گفت.

از این نوع روایات در تفسیر آیات مربوط به خلقت فراوان است. مورد دیگری که شاهد نقل
انبوه روایات اسرائیلی در آن هستیم، تاریخ پیامبران و امت های گذشته است؛ برخی از
مفسران قصه های بسیار سخیف و دور از منطق و پر از خرافاتی را به عنوان شرح و توضیح
آیات قرآنی نقل کرده اند و بهانه آنها این است که قرآن کریم مطلب را به اجمال بیان
کرده و این روایات آن را به تفصیل بیان می کند.

برخی از قصه های پیامبران و امت های گذشته مانند قصه هاروت و ماروت و قصه داود و
سلیمان و قصه بنی اسرائیل و قصه یأجوج و مأجوج دستمایه ای برای ذکر افسانه ها و
خرافات بسیاری شده است که متأسفانه به سبب اشتمال آنها بر مطالب ضد و نقیض و خلاف
عقل و وجدان و به سبب پریشانگویی بیش از حد، باعث طعن و ریشخند مخالفان اسلام شده
است.

کتاب های تاریخی و اسرائیلیات

به موازات کتاب های تفسیری، بسیاری از کتاب های تاریخی نیز در دام روایات اسرائیلی
افتاده اند. در این کتاب ها نیز در بیان آغاز خلقت و شرح حال پیامبران و امت های
گذشته، روایات اسرائیلی به صورت انبوهی وارد شده است.

نوع کتاب های تاریخی که امروز به عنوان منابع اصیل و معتبر شناخته می شود روایاتی
را که ریشه اسرائیلی دارد و شامل خرافات بسیاری است، در خود جای داده است و حضور
این مطالب سست و پریشان در این کتاب ها، اصالت و اعتبار روایت های دیگر آنها را هم
مورد تردید قرار می دهد و نشان می دهد که اینها نه مورخ که نوعی نقّال هستند که
درست و نادرست و غثّ و ثمین را در هم آمیخته اند.

محمد بن اسحاق بن یسار(متوفای سال ۱۵۰) که پدر سیره نویسی است و سیره ابن هشام
برگرفته از سیره اوست، خود یکی از رواج دهندگان روایت های اسرائیلی است. ذهبی
می گوید: «محمد بن اسحاق از اهل کتاب نقل حدیث می کند.»[۴] طیالسی نقل می کند که
ابن اسحاق می گفت: «شخص موثقی به من خبر داد. به او گفته می شد که او کیست؟
می گفت: یعقوب یهودی و روایت شده که او گفته های مردی از اهل کتاب را
می نوشت.»[۵] البته بعضی از علمای رجال از اهل سنت، محمد بن اسحاق را توثیق
کرده اند و بعضی هم او را ضعیف دانسته اند[۶] و علمای رجال شیعه هم با اینکه او را
از اصحاب امام صادق(ع) معرفی کرده اند، گفته اند که او از عامه بود هر چند که محبت
و میل شدید به اهلبیت داشت.[۷]

آنچه مسلم است اینکه ابن اسحاق از ناقلان روایات اسرائیلی است؛ چنانچه محققان سیره
ابن هشام می گویند «ابن اسحاق در بخش تاریخ مکه، کتاب خود را از اساطیر و
اسرائیلیات سیراب کرده است.»[۸] و در تاریخ طبری روایات متعددی را از محمد بن اسحاق
نقل می کند که او از برخی عالمانِ اهل کتاب روایت کرده است.[۹]

ابن قتیبه دینوری (متوفای سال ۲۷۶) از جمله کسانی است که در کتاب «المعارف» خود
اسرائیلیات را فراوان نقل کرده و بسیاری از مطالب کتاب خود را به خصوص در بخش تاریخ
پیامبران با حذف سند و مستقیماً از وهب بن منبه نقل کرده است. به گفته برخی
صاحب نظران ابن قتیبه بسیاری از مطالب المعارف را از کتاب «المحبر» و «المنمق» ابن
حبیب برداشته[۱۰] و این نشان می دهد که پخش روایات اسرائیلی در کتاب های تاریخی،
رایج و شایع بوده است.

ابوحنیفه احمد بن داود دینوری (متوفای سال ۲۸۲) در «الاخبارالطوال» درباره تاریخ
پیامبران و امت های پیشین، اسرائیلیات نقل شده از کعب الاحبار و وهب بن منبه و
مانند آنها را با ولع شدیدی نقل می کند، ولی به کلی سند ها را می اندازد و در
آغاز هر مطلبی می گوید: «و گفته اند».

محمد بن جریر طبری (متوفای ۳۱۰) یکی دیگر از مورخان معروف است و تاریخ او از منابع
مهم تاریخ اسلام به شمار می آید، ولی تاریخ او نیز مانند تفسیرش آکنده از
اسرائیلیات است و درباره آغاز آفرینش و تاریخ پیامبران و اقوام پیشین عمده ترین
منبع او روایات اسرائیلی است که از کعب الاحبار و وهب بن منبه رسیده است.

در کتاب های تاریخی بعدی ملاحظه می کنیم که به تدریج به ضعف روایات اسرائیلی توجه
شده است، هر چند که آنها را ذکر کرده اند.

مسعودی (متوفای سال ۳۴۶) در «مروج الذهب» پس از ذکر حدیث نسناس و عنقاء و آفرینش
چهارپایان اظهار می دارد که این روایات از روایاتی نیست که شنونده آن باید آن را
بپذیرد… و آنها داخل در اسرائیلیات است.[۱۱]

ابوعلی ابن مسکویه (متوفای سال ۴۲۱) از مورخانی است که کمتر به دام روایت های
اسرائیلی گرفتار شده است. او با توجه کامل به اینکه بخش های مهمی از تاریخ
پیشینیان، مشتمل بر خرافات و تخیلات است، تلاش کرده که در کتاب خود به نام
«تجارب الامم» از آن دوری کند و تا حد زیادی هم موفق شده و به تحلیل حوادث پرداخته
است. او در مقدمه کتاب خود می گوید: «چنین یافتم که خبر های موجود، آمیخته با
خبر هایی است که به منز