پاورپوینت کامل بایدها و نبایدهای استادان و دروس معارف اسلامی;رهنمودهایی از حضرت آیت الله مظاهری، به استادان معارف اسلامی ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بایدها و نبایدهای استادان و دروس معارف اسلامی;رهنمودهایی از حضرت آیت الله مظاهری، به استادان معارف اسلامی ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بایدها و نبایدهای استادان و دروس معارف اسلامی;رهنمودهایی از حضرت آیت الله مظاهری، به استادان معارف اسلامی ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بایدها و نبایدهای استادان و دروس معارف اسلامی;رهنمودهایی از حضرت آیت الله مظاهری، به استادان معارف اسلامی ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

اشاره

فقیه اخلاقی، حضرت آیت الله حاج شیخ حسین مظاهری در سال ۱۳۱۲ هجری شمسی در «تیران»، از توابع اصفهان، پا به عرضه وجود نهاد. معظم له با پایان دادن به تحصیلات غیر حوزوی، در سال ۱۳۲۶شمسی، وارد حوزه علمیه اصفهان شد و در سال ۱۳۳۰ شمسی، به منظور تکمیل تحصیلات، به حوزه علمیه سترگ قم، مشرف گردید. ایشان پس از پایان مقدمات و سطوح حوزه، به درس خارج فقه و اصول اعاظم حوزه بار یافت و از این استوانه های فقه و فضیلت بهره برد: آیت الله العظمی بروجردی، آیت الله العظمی امام خمینی، آیت الله العظمی محقق داماد، آیت الله العظمی مرعشی نجفی، آیت الله سید محمد باقر سلطانی و آیت الله شیخ مرتضی حائری«قدّس سرّهم»؛ و همچنین هم زمان، دروس شفای بوعلی سینا، اسفار ملا صدرا، و تفسیر و کلام را نزد علامه طباطبائی فرا گرفت.

با توجه به اندوخته های علمی و معنوی آیت الله العظمی مظاهری، اهتمام ویژه ایشان به درس اخلاق و پرورش روحیه معنوی فضلاء و طلاب جوان، فرصت بسیار مغتنمی برای حوزه های علمیه بوده و هست؛ چنانکه دروس اخلاقی این مرد پرهیزکار، اکنون متجاوز از چهل و پنج سال است که گرمی بخش فضای حوزه می باشد؛ و از این رهگذر، رجال اهل علم و عمل، به مکتب شیعه تقدیم شده است. در سال ۱۳۷۴ هجری شمسی نیز با هجرت ایشان به درخواست مقام معظم رهبری از حوزه علمیه قم به شهرستان اصفهان، حوزه علمیه اصفهان استقلال و تراوتی تازه یافت.

آیه الله مظاهری سالیان بسیاری در حوزه های علمیه، علاوه بر دروس اخلاق، به تدریس دروس مختلف فقهی، اصولی، فلسفی، اقتصادی و. . . پرداخته اند. ایشان چندین بار، شرح منظومه، نهایهالحکمه و بخش هائی از اسفار اربعه را تدریس نموده و از سال ۱۳۵۶ تا کنون به تدریس دروس خارج فقه و اصول اشتغال داشته اند. معظّم له طی این سال ها بسیاری از ابواب فقهی و بیش از پنج دوره کامل مباحث علم اصول فقه و یک دوره مبحث قواعد فقهیه را تدریس فرموده اند. معظّم له در ضمن تدریس از تألیف و پژوهش نیز غافل نبوده و کتاب های فراوانی را به میراث مکتوب شیعه افزوده اند، که از جمله آْنها می توان عناوین ذیل را برشمرد: جهاد با نفس (۴ جلد)، کاوشی نو در اخلاق اسلامی (۲ جلد)، برنامه زندگی، اسلام آیین رستگاری، دراسات فی الاخلاق و شئون الحکمه العلمیّه، ویژگی های معلّم خوب، اخلاق و جوان (۲ جلد)، در ساحل سپیده اخلاص، اخلاق و خودسازی، آفتاب پرهیزکاری، عوامل کنترل غرائز در زندگی انسان، فضائل و رذائل اخلاقی، تربیت فرزند در اسلام، جبهه و جهاد اکبر، خانواده در اسلام، اخلاق در اداره، اخلاق و خودسازی در مکتب اهل بیت علیهم السّلام، اعتکاف سلوک منتظران، روزه سلوک پرهیزکاران، شرح و تفسیر دعای کمیل (۳ جلد)، شرح و تفسیر دعای سحر (۲ جلد)، شرح و تفسیر مناجات شعبانیه (۲ جلد)، معاد در قرآن، الحاشیه علی العروه الوثقی، فقه الولایه و الحکومه الاسلامیه (۳ جلد)، نکته هایی پیرامون ولایت فقیه و حکومت دینی، الثقاه الاخیار من رواه الاخبار، الیوم الآخر، الامامه و الولایه فی القرآن، … .

و اما نوشتاری که در ادامه می آید، پاسخ مکتوب و مبارک این فقیه اخلاقی به درخواست ماهنامه معارف است، که ضمن سپاس از حسن نظر و توجه ویژه معظم له، و تشکر از ریاست محترم دفتر این مرجع عالیقدر، تقدیم مخاطبان فرهیخته نشریه می شود.

معارف

در ضرورت تدریس دروسی با عنوان معارف اسلامی در دانشگاه ها، تردیدی نیست. زیرا نسل تکامل خواه و حق جوی جوان مسلمان در هر رشته ای که تحصیل کند، نیازمند یک دیدگاه مذهبی قابل دفاع است، و از این جهت باید با ارتقاء معلومات دینی بتواند نگرش مذهبی خود را اولاً برای خویشتن و ثانیاً برای دیگران قابل دفاع و توجیه سازد. از این رو در دانشگاه به عنوان کانون تکامل فکری و فرهنگی جوانان، باید چنین دروسی به بهترین شیوه ها، ارائه گردد.

اما آنچه بسیار با اهمیت و کاملاً تعیین کننده است، شرایط این مسئله است. به بیان دیگر، یک نگرش صحیح مذهبی برای جوانان عزیزِ دانشجو از طریق تدریس دروس معارف اسلامی، وقتی ایجاد خواهد شد که سه کار مهم صورت پذیرد:

نخست آنکه، کتاب ها و متون درسی، با دقت هر چه تمام تر به گونه ای تنظیم و تدوین شوند که: اولاً: «رغبت برانگیز» باشد. ثانیاً: «کاربردی» باشد.

این کتاب ها، وقتی «رغبت برانگیز» خواهند بود که پاسخگوی سئوالات، شبهات و دغدغه های فکری و عقیدتی دانشجویان بوده و جوان پرسشگر و حق طلب را از حیث نظری و اندیشه ای، اقناع نمایند و به دنبال آن در وی، تحول فکری و معرفتی، پدید آورند.

و این کتاب ها، وقتی «کاربردی» خواهند بود که تمام مطالبی که در آن ارائه می شود، در مقام عمل و در زندگی روزمره دانشجویان، کاملاً و یا به نحوی از انحاء،کارآمد و تأثیر گذار باشند و آنان با آموختن این دروس، شیوه زندگی و اخلاقی برتر و معنوی تر و مسلمانانه تری پیدا کنند.

به بیان دیگر، اگر مطالب و مفاد کتاب هایی معارف دانشگاه ها، جوان دانشجوی حقیقت خواه را از جهت فکری و معرفتی و نیز از جنبه اخلاقی و رفتاری، متحول نسازد و هیچ تغییری در اندیشه و عمل او پدید نیاورد، چندان ارزشمند نخواهد بود. باید توجه داشته باشیم که دین و مذهب نیامده است تا صرفاً عقاید جدیدی را وارد ذهن ما کند و یک سلسله معلوماتی را که پیش از این نداشته ایم به ما ارائه نماید. بلکه آمده است تا ما را بسازد و فکراً و عملاً دگرگون و متحول نماید؛ به این معنا که دست ما را گرفته و از وضع غیر قابل قبولی که در آن هستیم به وضعی مطلوب و قابل قبول، ارتقاء دهد. و این همان چیزی است که نسلِ جوان به ویژه دانشجویان عزیز باید به طور کاملاً ملموس، از فراگیری معارف اسلامی، احساس نمایند. کلام بلند امام علی بن موسی الرضا(ع) را از یاد نبریم که فرمودند: «انّ النّاس لَو عَلموا مَحاسِنَ کَلامِنا لاتَّبعونا؛ اگر مردم، زیبایی های معارف ما را بدانند، هر آینه از ما تبعیت و پیروی خواهند کرد»(بحارالانوار، ج۲، ص۳۰). اسلام و آموزه های قرآن و عترت، مطابق و موافق با فطرت قویم و الهی انسان است، ولی مهم آن است که این سازگاری، باید به جوانان عزیز، به گونه ای روشن، نشان داده شود و آنها، ربط و نسبت وثیق این معارف حیات بخش و انسان ساز را با زندگی فکری و عملی خود دریابند. البته کتب معارف اسلامی از حیث محتوا و قالب، شرایط دیگری را نیز دارد که در این مختصر نمی گنجد و ما صرفاً دو ویژگی با اهمیت آن را بیان کردیم.

دومین کار مهمی که در زمینه تعلیم و تدریس معارف اسلامی در همه جا، به ویژه در دانشگاه ها، وجود دارد، توجه جدی به شرایط اساتیدی است که عهده دار این امر مهم می شوند. اهمّ این شرایط که جامع سایر شرایط است، عبارت است از اینکه:

اولاً: از حیث علمی در کار خود تسلط و قدرت لازم را داشته باشند، به این معنا که باید دین و معارف دینی را به خوبی و به شیوه ای محققانه و عالمانه بشناسند.

ثانیاً: از عقلانیت و تدبیر و درایت ویژه ای نیز برخوردار باشند؛ و به این ترتیب ابعادی از دین که نسل جوان امروز ما در دنیای جدید و جهان معاصر و جامعه امروز، بیشتر به آن نیازمند است را شناسایی کرده و در تعلیم و تدریس خود بر آن ابعاد، تکیه و تأکید ورزند.

ثالثاً: از بُعد عملی هم دارای منش اخلاقی و معنوی قابل قبولی باشند.

در بین این شرایط، شرط سوم یعنی منش اخلاقی و معنوی استادان، بسیار تأثیر گذار و با اهمیت است. قرآن کریم با سرزنش هر چه تمام تر، می فرماید: «أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَکُمْ وَأَنْتُمْ تَتْلُونَ الْکِتَابَ أَفَلا تَعْقِلُونَ؛ آیا مردمان را به نیکی فرا می خوانید اما خودتان را فراموش می نمایید؟ با اینکه شما کتاب آسمانی را می خوانید، چرا خردورزی نمی کنید؟»(بقره/۴۴) از همین رو ائمه هدی(ع) بر تأثیر و سازندگی عمیق «دعوت عملی» تأکید اکید کرده اند؛ و در روایت معروف امام صادق(ع) آمده است: