پاورپوینت کامل اسلامیت فلسفه از منظر حکیم آیت الله جوادی آملی ۴۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اسلامیت فلسفه از منظر حکیم آیت الله جوادی آملی ۴۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اسلامیت فلسفه از منظر حکیم آیت الله جوادی آملی ۴۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اسلامیت فلسفه از منظر حکیم آیت الله جوادی آملی ۴۸ اسلاید در PowerPoint :

اشاره

منظومه فکری و آثار حکمی، عرفانی و تفسیری حکیم آیت الله جوادی آملی جایگاه نمایانی را در کهکشان معارف بلند اسلامی احراز کرده است. آنچه رسالت اصلی این نوشتار را به عهده دارد، گذری کوتاه از هندسه معرفتی آن حکیم متعالی در زمین اسلامیت فلسفه است تا هم شبهه علمی عالمان دین باور حل شود و هم سدی برای عده ای که با القاء مطالبی درصدد شهوت عملی شهرت اند، ایجاد نماید. چرا که عالمان حوزوی و دانشمندان دانشگاهی گرچه از نظر شیو تحصیل علم و از منظر متعلق علم که همان معلوم است از یکدیگر جدا و متمایزند اما از گذرگاه علم و راهیابی به دامنه معرفت الهی متفق اند.

و اما آنچه در پی می آید، برگرفته از آثار بیان و بنان حکیم آیت الله جوادی آملی است؛ که تقدیم شما مخاطبان ارجمند نشریه معارف می شود.

طباطبایی

چیستی فلسفه و دیدگاه حکمای اسلامی

و اما فلسفه چیست؟ و دیدگاه فلاسفه اسلامی در این زمینه چه می باشد؟

تعریف های متعددی برای فلسفه شده است که با بررسی اجمالی به تعریف جامع و ارتباط اسلامیت آن خواهیم پرداخت.

۱. دیدگاه فارابی

معلم ثانی ابی نصر فارابی در کتاب «الجمع بین الرأیین» فلسفه را چنین می نمایاند: «انها العلم بالموجودات بما هی موجوده»[۱] فلسفه دانش احکام موجودها به لحاظ هستی آنهاست، نه به لحاظ آنچه به غیر هستی آنها برمی گردد. چون در گذشته فلسفه به جامع علوم استدلالی اطلاق می شد و علوم برهانی یا الهی یا طبیعی یا منطقی یا ریاضی یا سیاسی است، برخی از علوم استدلالی دیگر مانند اخلاق و تدبیر منزل در بعضی از علوم یادشده مانند سیاسی مندرج است؛ زیرا سیاست نفس و سیاست خانواده زیرمجموعه سیاست جامع قرار دارد. فلذا فارابی بعد از بیان حد مزبور و اشاره به حصر موضوع ماده علم برهانی در علوم یادشده گویند: رشته فلسفه تمام علوم استدلالی یاد شده را استنباط و استخراج می کند به طوری که چیزی از موجودات جهان یافت نمی شود مگر آنکه فلسفه در تحقیق آن دخالت داشته، بر آن هدفی دارد.[۲]

۲. دیدگاه ابن سینا

شیخ الرئیس حکمت را علم تام دانسته و علم تام در باب تصور آن است که حد تام چیزی تصور شود. علم تام در باب تصدیق آن است که اگر چیزی دارای سبب بود از راه سبب معلوم گردد و اگر دارای سبب نیست، به ذات خود معلوم شود.[۳]

ابن سینا فلسفه حقیقی و فلسفه اولی را مفید و مصحح مبادی سایر علوم دانسته و او را حکمت حقیقی خوانده اند و سه تعریف دربار او نقل کرده است و همه آن تعاریف سه گانه را که حکمت به آنها رسم شد، معرف همین صناعت فلسفه دانست؛ که عبارتند از:

الف: «أن هی افضل معلوم» ب: «أن الحکمه هی المعرفه الّتی هی اصحّ معرفه و أتقنها» و «أنّها (الحکمه) العلم بالأسباب الأولی للکلّ»[۴]

۳. دیدگاه شیخ اشراق

ایشان مانند سایر حکماء حکمت را شناخت اشیاء دانسته و معتقد است حکمت به دو قسم نظری و عملی تقسیم می شود؛ و برای هر یک نیز اقسامی فرعی وجود دارد. اقسام حکمت نظری به اعلاء، اوسط، و اسفل نامیده می شوند. شیخ اشراق تلویحات سه گانه[۵] کتاب «مختصر تلویحات و تتمه الحاقی»[۶] آن به نام المقاومات و نیز مشارع هفت گانه کتاب متوسط مشارع و مطارحات را که به گفته وی باید بعد از تلویحات و قبل از کتاب مهم و نهایی او یعنی حکمه الاشراق فرا گرفت، دربار اقسام حکمت نظری تنظیم نموده است.[۷]

البته شیخ اشراق شرط فراگیری حکمه الاشراق را بعد از استحکام حکمت نظری و عملی، ریاضت چهل روز با دستوری خاص که یاد نموده اند دانسته است.[۸]

۴. دیدگاه محقق طوسی

نصیرالدین طوسی در رساله ای حکمت را به نظری و عملی قسمت نموده؛ همه را به سه قسم تقسیم نموده است و آنگاه به اقسام فرعی آنها پرداخت و مجموع اقسام آن را با احتساب اقسام منطق، چهل وچهار قسم دانسته و بدون آن سی وپنج قسم یاد کرده است.[۹]

۵. دیدگاه صدرای شیرازی

صدرالمتألهین دربار حکمت قائلند که: حکمت بر معانی متعدد اطلاق می شود؛ گاهی بر هر علم نیکو و علم صالح اطلاق می گردد و این اطلاق به علم عملی مخصوص تر است تا علم نظری… حکمت انجام دادن کاری است که پایان آن محمود و ستوده است و… حکمت، تشبه به خداوند سبحان است به مقدار توان بشری؛ و این تشبه به آن است که شخص کوشش کند تا علم خود را از جهل پاک دارد و کارخویش را از ستم و بخشش خود را از بخل و حلم و بردباری اش و از سفاهت و بی خردی، مصون نگه دارد.[۱۰]

و در اسفار گفته اند:

فلسفه استکمال نفس انسانی است به معرفت برهانی حقایق موجودات به طور تحقیق، نه گمان و تقلید به قدر توان بشری و چون انسان دارای دو جهت معنوی و مادی است و روح او نیز دارای دو جهت تعلق به ماده و تجرد از آن است، حکمت نیز به دو فن تقسیم شده است: یکی نظری و دیگری عملی.[۱۱]

۶. دیدگاه علامه طباطبایی

علامه طباطبایی(ره) هویت جمعی فلسفه را مجموعه مسائلی دانسته اند که پیرامون هستی شناسی و بود و نبود اشیاء بحث می نماید و سنخ استدلال آن برهانی است و موضوع و محمول مسائل آن حقایق کلی است نه امور جزئی. نیاز به فلسفه را زدودن غبار اشتباه در هستی شناسی دانسته اند؛ زیرا گاهی بر اثر غفلت و عدم رعایت موازین برهان، موجودی معدوم یا معدومی موجود تلقی می شود و فلسفه میزان تشخیص موجود از معدوم است، لذا فراگیری آن ضروری است؛ چنان که گاهی موجود حقیقی تا موجود اعتباری خلط می گردد و فلسفه ترازوی صالحی است برای جدا کردن موجود حقیقی از موجود اعتباری.[۱۲]

اندیشه های فلسفی در آموزه های دینی

از متون و آموزه های دینی شکوفایی فلسفه در مهد اسلام و تأثیر بارز اسلام در پیدایش و پرورش نگرش فلسفی، روشن و آشکار بوده و همواره مشوق اندیشه فلسفی بوده است.

۱. تأکید اسلام به یادگیری علوم

علاوه بر اینکه اندیشه فلسفی همواره در نهان انسان می جوشد و سئوالات مختلفی را در فضای باز ذهنی ترسیم می کند و دائماً جواب آنها را از صاحب ذهن می طلبد، دین مقدس اسلام نیز فراگیری علم ناب و دانش صائب را لازم دانسته و برای تحصیل آن، دوری راه یا فقدان وسایل را مانع محسوب نداشته و بشر را به دانشمند شدن تشویق نموده است. اسلام مشوق فراگیری علم است و علم را نیز به هیچ چیزی مقید نمی کند؛ و به صورتی که می آید صراحتاً به تعقل و تفکر دعوت می کند. اگر مفسر بزرگی چون صدرالمتألهین شیرازی در مجموعه دائره المعارف عظیمش یعنی الحکمه المتعالیه «اسفار» بیش از ۹۸۰ مرتبه به آیات قرآن کریم در مباحث عیمق علمی پرداخته اند، سخنی گزاف نیست. علاوه بر مطالب گذشته سیری در روایات نبی مکرم اسلام و ائمه اطهار(ع) در مجامع روایی نیز نشان از تأکید دین مقدس اسلام به یادگیری علوم را بیان می دارد.

مقصود اینکه نصوص اسلامی هم ترغیب به تفکر عقلی را در متن خود دارد و هم مسائل معقول و تجریدی را طرح می نماید، هم در نحوه تشویق شیوه تقریر سبک اثبات و نفی براهینی عقلی را ملحوظ می دارد، و با اسلوب فلسفی سخن می گوید.[۱۳]

۲. هماهنگی هستی شناسی و معارف دینی

فلسفه از آن جهت که هستی شناسی است و دربار بود و نبود اشیاء بحث می کند با اسلام که یک سلسله معارف مخصوص را به همراه دارد و دربار هستی مبدأ جهان، وحدت آن مبدأ و اوصاف کمالی آن مبدأ واحد و همچنین دربار هستی وحی و نبوت و ضرورت آن برای جوامع بشری و اوصاف و شرایط آن نبی مبعوث و نیز دربار پایان جهان و هدف خاص کیهانی و مقصود قافله هستی و مسائل دیگر، سخن بدیع د