پاورپوینت کامل تأملی در «کارگاه روش تأثیرگذاری» (قسمت اول) ۷۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تأملی در «کارگاه روش تأثیرگذاری» (قسمت اول) ۷۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تأملی در «کارگاه روش تأثیرگذاری» (قسمت اول) ۷۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تأملی در «کارگاه روش تأثیرگذاری» (قسمت اول) ۷۱ اسلاید در PowerPoint :

با تشکر از حضور شما در این گفتگو، نخست لطفاً قدری از سوابق علمی و پژوهشی خود بگویید.

از سال ۱۳۶۳ تدریس را در مقطع دبیرستان و سپس در دانشگاه شروع کردم؛ تدریس دروس دینی، اخلاق، قرآن و مباحث این چنینی. تاکنون کتاب هایی تألیف کرده ام که برخی از آنها عبارتند از: ۱. «اخلاق کارمندی» ۲.«اخلاق رانندگی» ۳.«اگر خدا نباشد» موضوع این کتاب مباحث اعتقادی است و در قالب مناظره ای بین اموات تنظیم گردیده است؛ آنهایی که وجود خدا و قیامت را قبول داشتند و آنهایی که منکر وجود خدا و قیامت بودند. ۴.مجموعه کتاب هایی که موضوعات آنها مباحث کوتاهی در حد «یک دقیقه مطالعه» و در قالب تمثیل ها، مناظرات و داستان های کوتاه است درکتاب هایی با نام های «بانو»، «تلنگر»، «جرقه»، «بارقه»، «مسافر»، «نسیم» و «پیچک» که با استفاده از تجربیات تمثیل هایی کاربردی در آنها به کار برده شده است. ۵.«آرامش در اسلام» در زمینه بیان عوامل ایجاد آرامش و موانع آن ۶.کتاب «بلاها» که در آن فلسفه وجود بلا، تأثیرات بلا در زندگی انسان و راه های مبارزه با بلا بیان شده است. ۷. کتاب آماده برای چاپ در زمینه «امر به معروف و نهی از منکر» که در آن نگاهی نو به این فریضه شده؛ زیرا ندانستن این روش ها باعث دین گریزی عده ای شده است.

در این کتاب ها بیشتر نگاه ما روایی و در قالب تمثیل بوده است؛ مسائل روز مره ای که با آن مواجه هستیم را در آنها مورد توجه قرار داده ایم. وبلاگی هم به آدرس آرامش جاویدان در پرتو آموزه های اسلام به آدرس aarameshjavidan.parsiblog.com داریم که بخشی از این موضوعات و مطالب در آن موجود است و فضای فکری و ذهنی ما را نشان می دهد.

در کنار تدریس رسمی در دانشگاه ها، کارگاه های آموزشی را با استفاده از تجربیات و روایات در موضوعات مختلف طراحی و اجرا کردم که برجسته ترین آنها کارگاه «روش تأثیرگذاری بر مخاطب» است که در آن با نگاهی کاربردی تر از کارگاه های دیگر روش تدریس به مسایل پرداخته شده است. کارگاه «مدیریت زمان» کارگاه دیگری است که آن را طراحی و اجرا کرده ام که آموزش آن یکی از ضروریات است؛ زیرا مدیریت زمان برای آن است که بتوان از کمترین زمان حداکثر بهره را برد بنا بر این، این کارگاه از عوامل مؤثر در امر آموزش است. کارگاه های دیگری مثل «اخلاق تدریس» هم هستند، که کتاب آن را هم نوشته ام. یکی دیگر از کارگاه های مهم که طراحی هم شده ولی هنوز اجرا نشده کارگاه «مدیریت نگرش» است؛ زیرا نوع نگاه انسان به موضوعات و جهان هستی امری غیر از چگونگی تعقل و اندیشیده است.

کارگاه «مدیریت تفکر» نیز یکی از کارگاه هایی است که با استفاده از روایات تشکیل و اجرا شده است.

در کارگاه مدیریت تفکر به دنبال چه اهدافی هستید؟

در این کارگاه عوامل و موانع مؤثر بر تعقل صحیح را با استفاده از روایات نشان می دهیم؛ اینکه چه عواملی می تواند اندیشه انسان را تقویت کند و خوب، صحیح، و دقیق اندیشیدن را به ما بیاموزد و بدانیم که چه موانعی سد راه اندیشه صحیح است. اگر به عنوان یک استاد این عوامل و موانع را نشناسیم نمی توانیم آن را به دانشجو بیاموزیم زیرا یکی از رسالت های استاد این است که روش صحیح اندیشیدن را به مخاطب آموزش دهد.

آیا این کارگاه ها اولویت بندی دارند؟

بله، کارگاه «روش تأثیرگذاری بر مخاطب» در اولویت اول است؛ این کارگاه معجونی است از مجموعه کارگاه های دیگر. اولویت بعدی کارگاه «اخلاق تدریس» است؛ بعد کارگاه «مدیریت زمان» و کارگاه «مدیریت تفکر».

برای تحقق درست امر تدریس، باید بین استاد و دانشجو ارتباط منطقی و نزدیکی برقرار گردد، تا مقدمه تأثیرگذاری باشد؛ چراکه استاد حکم سی دی را ندارد که مخاطب خود را نشناسد بلکه استاد باید ارتباطی را با مخاطب خود تعریف کند. شیوه شما در این زمینه چیست؟

پاسخ این فرمایش شما مقدمه ای لازم دارد و آن مقدمه این است که اول باید اهمیت امر تدریس را بفهمیم. اگر اهمیت تدریس، تعلیم، تربیت و آموزش و پرورش برای خودمان جا نیفتد عوامل دیگر، نقش کمرنگی خواهند داشت و تأثیرگذاری خود را از دست می دهند. پس لازم است کسی که وارد عرصه تدریس می شود در گام اول با اهمیت این عرصه آشنا شود. استادانی که تدریس می کنند اهدافشان در یک نگاه کلی دو چیز است: یکی آموزش و دیگری پرورش. کار بعضی از اساتید فقط تعلیم است و به تربیت کاری ندارند؛ چنان که غالب استادان رشته های اختصاصی بر همین مبنا هستند؛ مثلاً استاد فیزیک کاری ندارد که دانشجو چه می کند، می گوید من می خواهم صرفاً فیزیک به او یاد بدهم. اما نگرش اساتید برخی از دروس، تعلیم صرف نیست بلکه به جنبه تربیتی کار نیز توجه دارند بلکه نگاه اصلی برخی از آنها، امر پرورش است. پس دو نگاه کلی وجود دارد ۱. آموزش ۲. پرورش. کسانی که نگاه آموزشی دارند بعضی اوقات نیم نگاهی هم به پرورش دارند و بر عکس بعضی از صاحبان نگاه پرورشی نگاهی هم به آموزش دارند؛ و بحث تعمیق علوم و دانسته های مخاطب هم برایشان مهم است

من معتقدم که هر استادی باید تکلیف خودش را مشخص کند که جزو کدام یک از این افراد هست؛ جزو افرادی است که دانشجویان را مثل ربات فرض می کند یا نه؟ آیا مباحثی که مطرح می کند را دانشجو واقعاً می فهمد؟ گاه استاد برای رفع تکلیف درس می گوید و حقوقش را هم می گیرد و برایش تفاوت ندارد که دانشجو گوش بدهد یا ندهد! ظاهراً مشکلی هم ندارد چرا که علم را انتقال داده! گاهی هم استاد دغدغه اش بیش از این حرف هاست، می گوید نیامده ام که درس بدهم و بروم بلکه یکی از کارهایم این است که زمینه تدریس را هم فراهم کنم، من باید زمینه تأثیرگذاری را فراهم کنم. معلم اولی مثل کشاورزی است که می گوید وظیفه دارم بذر را بپاشم و بروم ولی معلم دومی مثل کشاورزی است که به همه مباحث مثل آماده سازی زمین و مراحل کاشت، داشت و برداشت توجه دارد.

باید دید که استاد در امر آموزش حتی در آموزشِ صرف، دغدغه دارد یا نه. هدف استاد باید تعلیم و تعمیق دانسته ها باشد نه فقط توسعه و بسط یک سری معلومات. این نگاه اصلی است و اسم آن را باید «دغدغه» گذاشت. اولین چیزی که استاد نیاز دارد دغدغه است نه اینکه از سر ناچاری بخواهد تدریس کند. در این زمینه من معتقدم که اگر کسی می خواهد دغدغه اش قوی شود یک راهش آموزش است.

در کارگاه تأثیرگذاری چه مباحثی دنبال می شود؟

اولین موضوعی که در کارگاه تأثیرگذاری به آن پرداخته می شود، اهمیت تدریس و هدایت گری است؛ که ما نام آن را «انگیزش» گذاشته ایم. انگیزش یعنی ایجاد انگیزه، تحریک و تهییج؛ یعنی این که استاد فعال شود و از حالت منفعل و رباتیک بیرون بیاید. صرفاً معلمی نباشد که فقط درس بدهد بلکه بجوشد و دغدغه دار باشد. البته می توانیم این انگیزش را در قالب مقاله هم ایجاد کنیم، مثلاً چه ثواب هایی برای یک معلم خوب از سوی ائمه^ به ما معرفی شده و خداوند چه وعده هایی داده است. اگر استاد اینها را بداند با علاقه و دغدغه وارد کلاس می شود و از جان مایه می گذارد و استاد مؤثری خواهد بود. هر صاحب اندیشه و وجدان بیداری به اهمیت و تأثیر «انگیزه» در امر آموزش و پرورش اذعان دارد.

یعنی تنها باید با نگرش دینی به این مسئله نگاه کرد؟

خیر، انگیزه داشتن فقط یک امر دینی نیست؛ یک امر وجدانی نیز هست.

نکته دیگری که باید اشاره کنم و مهم هم هست مسئله «تداوم آموزش» برای اساتید است. مثالی ساده بز نم؛ همه ما چند روزی یک بار باطری تلفن همراهمان را شارژ می کنیم، چون اگر شارژ نداشته باشد قابل استفاده نخواهد بود. یک انسان به شکل عام و یک استاد به شکل خاص باید پیوسته در حال شارژ خود باشد. «خود شارژی» به این معنا که با تحقیق، تفکر و در خلوت در باره اهمیت کارش بیاندیشید. اگر از دانشجو در استفاده از فناوری روز علمی مثل فضای سایبری و اینترنت عقب بیافتیم، این دانشجو دیگر از ما تأثیر نمی پذیرد یا تأثیرپذیری کمتری خواهد داشت. البته خود شارژی هم انواعی دارد اینکه ما باید خودمان را با چه موضوعاتی شارژ کنیم همه اینها به دلیل تنوع زیاد آنها مهم است.

اگر استاد به فکر خودش و دست اندرکاران امر آموزش به فکر این قضیه نباشند کم کم استاد استحاله، کم اثر بلکه بی اثر می شود و خودش هم احساس خمودی می کند و هم خود و هم مخاطبانش از حرف های تکراری خسته می شوند. بحث شارژ شدن یکی از عوامل تأثیرگذار در تدریس است که کمتر به آن توجه می شود و مغفول مانده است. این شارژ را اول باید خودمان و بعد دست اندرکاران امر آموزش به آن توجه کنند.

نکته دیگر اینکه ما باید بدانیم بحث روش ها و مهارت های تدریس با دانسته های علمی فرق دارند. تأکید من بر مباحث روشی است؛ گرچه استادی که اخلاق اسلامی تدریس می کند باید مباحث اخلاقی را یاد بگیرد و به روز شود اما این مباحث محتوایی است. ما باید معلومات روشی را هم که اسم آن را «مهارت ها» می گذاریم یاد بگیریم. نمی توانیم راکد بمانیم، باید بجوشیم و دائماً روش های نوین را کشف کنیم و به کار گیریم.

بحث دیگر این است که از نظر برخی فقط «آموزش» مهم است نه «چیزی که آموزش می دهیم.» بعضی فقط برای آمار و ارائه بیلان کار بودجه صرف می کنند! اگر واقعاً می خواهیم تأثیرگذار باشیم باید ببینیم چه چیزی آموزش می دهیم؛ محتوای آموزش خیلی مهم است. بعضی اوقات عنوان آموزش ها خوب است مثل عنوان «روش تدریس» یا «روش ارزشیابی» و یا «روش تحقیق» که همه آنها را ضروری می دانند ولی نباید فریب عنوان ها را بخوریم. محتوا را باید کنکاش کنیم و ببینیم از این کارگاه چند روزه چه برداشت کرده ایم و چه استفاده ای برده ایم.

مهم این است که کارگاه ها و نشست های علمی و همایش ها را از نظر محتوا مطالعه کنیم و با موارد دیگری که می شود جای اینها را پر کند مقایسه کنیم. راکد نباشیم، یک کارگاه را ده سال یکنواخت برگزار نکنیم، شاید کارگاه بهتری باشد که ما سراغ آن نرفته ایم.

امر آموزش نیاز به ارزیابی از آموزش و تأثیرات آن بر مخاطبینش دارد تا متوجه شویم که کارگاه آموزشی بر رفتار تدریسی و علمی شرکت کننده تأثیر داشته یا نه؛ و عواملی که باعث موفقیت بیشتر می شود و تأثیرگذاری را بیشتر می کند چقدر اثرگذار بوده است. پس کارگاه ها به ارزیابی نیاز دارند.

مقدمه مهم دیگر این است که بعضی از تأثیر و تأثرها، دفعی و سریع هستند؛ مثلاً چوب کبریت را وقتی به قوطی کبریت می کشید سریع روشن می شود، اما همان کبریت را اگر زیر مداد یا چوب قطور بگیرید دیرتر روشن می شود. با این مثال می خواهم بگویم تأثیرگذاری ماندگار و اصولی یک فرآیند تدریجی و زمان بر است. بعضی از تأثیرات از نظر زمانی دفعی و سریع و برخی متوسط هستند و بعضی کند و دراز مدت اند. در امر آموزش یک معلم خوب باید حواسش جمع باشد که لازم نیست امروز تأثیر بگذارم و نتیجه اش را ببینیم این مهم است که تأثیرگذار باشیم و لو نتیجه اش را نبینیم «وَأَنَّ سَعْیهُ سَوْف