پاورپوینت کامل انسان مداری اسلامی و ره آورد اومانیزم ۶۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انسان مداری اسلامی و ره آورد اومانیزم ۶۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انسان مداری اسلامی و ره آورد اومانیزم ۶۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انسان مداری اسلامی و ره آورد اومانیزم ۶۱ اسلاید در PowerPoint :

حجاب چهره جان می شـود غبـار تنـم

خوشا دمی که از این چهره پرده برفکنم

چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانی است

روم به گلشـن رضوان که مرغ آن چمنـم

عیان نشـد که چـرا آمـدم، کجا رفتـم

دریغ و درد که غافـل ز کار خویشتنـم۱

* * *

درآمد

از جمله مباحث مهمی که در معرفت شناسی انسان به آن پرداخته می شود و رهیافت جهان شناختی، فلسفی و کلامی آن بسیار است، مسئله اومانیزم (Humanism) به معنای اصالت داشتن انسان، انسان گرایی یا انسان محوری است.۲

گرچه تلقیات مختلفی از اومانیزم به معنای رویکرد مثبت به انسان و ارزش و بها دادن به آن و حتّی انسان مدار بودن وجود، در حوزه های مختلف جهان شناختی، مباحث اخلاقی، سیاسی، اجتماعی و حتّی کلامی و فلسفی است، و هر اندیشمندی از حوزه های مختلف معرفتی و فلسفی که انسان را به عنوان موجود برتر مخلوق یا هستی در کانون توجه و مدار بحث های علمی خود قرار داده است، اومانیزم خوانده شده است، از سقراط و ارسطو تا دکارت و راسل انگلیسی، امّا رویکردی که در این مقال به آن توجه می گردد، تلقی خاص از اومانیزم و انسان گرایی افراطی است که در آن اومانیزم مدعی انسان متمدن و جایگزینی آن به جای سنت است. در این دیدگاه انسان به جای خدا در محور هستی و کانون خلقت قرار می گیرد و بر قوا و توانمندی های او تأکید بسیار می شود و می پندارد انسان به تنهایی توانایی تسلط بر طبیعت و یافتن راه خود برای رسیدن به سرمنزل مقصود را دارد و به این ترتیب در مقابل هیچ کس و هیچ موجودی مسئولیت ندارد؛ بلکه مسئولیت او در برابر خود و برای خود است. یعنی تکلیفی که در وجدان خود حس می کند و برای کامیابی بیشتر خود این مسئولیت را پذیرا می شود. بنابر این هیچ امر مقدسی ورای خواست و نیاز انسان و هیچ ارزش و اعتبار معنوی ورای وجود انسان و خواسته های او باقی نمی ماند. حتّی خدا، دین و امور متافیزیکی در این اندیشه جایگاهی ندارند.۳ و یا در خدمت خواسته های شخصی انسان و در ارتباط با او توجیه و مورد پذیرش قرار می گیرند.

این گونه اندیشیدن درباره انسان پس از عصر رنسانس ۴ (Renaissance) و نگاه لیبرالیستی و سکولاریستی۵ (Secular) به انسان و توجه به فردگرایی و لذت گرایی انسان، توجه به منافع شخصی بدون توجه به منافعی دیگر، مگر آنجا که با منافع فرد در تضاد باشد، به وجود آمد و کم کم شکل کامل تری به خود گرفت و به صورت اندیشه “انسان گرایی سکولاریستی” درآمد که نتیجه آن سکولاریزه۶ و دنیایی کردن و زمینی جلوه دادن انسان و تهی نمودن او از هر ارزش معنوی و الهی و کمال انسانی بود.

اومانیزم و پرسش های پیش رو

حال در این مجال جای چند سؤال و پرسش وجود دارد:

اول؛ آیا واقعاً لازمه دیدگاه اومانیزمی و انسان گرایی، سکولاریزه کردن وجود انسانی و انسان گرایی سکولاریستی است؟

دوم؛ آیا نگرش سکولاریستی به انسان و همه هستی را در او و علایق و خواسته هایش خلاصه کردن، انسان را به وادی امن و سعادت مطلوب می رساند؟۷ یا این که برای او گرفتاری ها و مصائب و دردسرهای بی شماری به ارمغان آورده که تک تک انسان ها و جامعه بشری از آن رنج می برند؛ و یا حداقل انتظارات بشر را در این زمینه برنیاورده است؟

سوم؛ سؤال دیگر این است که علی رغم دیدگاه لیبرالیستی و کمونیستی، آیا اسلام به عنوان دینی که طرفداران بسیاری در جهان دارد و یکی از قطب های مهم و حساس فکری و ایدئولوژیکی جهان است؛ چه دیدگاهی نسبت به انسان داشته و چگونه با تفکّر اومانیزم برخورد دارد؟

پاسخ به پرسش اول: به لحاظ منطقی در اینجا یک مغالطه ای رخ داده است و آن مغالطه “جمع مسائل در مسئله واحده”(Camplit Questions)8می باشد. یعنی به جای طرح مسائل جدا از هم و بررسی هر یک به فراخور مسئله و نیاز، با طرح یک مسئله به جوابی که ارتباط منطقی با سؤال ندارد رسیده اند. گویا با طرح این مبحث و سؤالات؛ که مگر انسان اهمیت ندارد؟ مگر نباید به خواسته ها و نیازهای او اهتمام داشت؟ مگر توانایی او در تسخیر طبیعت و برآوردن احتیاجاتش کم است؟ و مگر انسان گل سرسبد هستی و برترین مخلوق نیست؟ به این جواب و نتیجه رسیده اند که اصل، خواسته های انسان و توجه به نیازهای مادی او و مسئولیت نداشتن او در برابر هر موجود دیگر و همه عالم در اختیار او بودن و گرفتن جانب فردگرایی و اصالت لذت می باشد. بنابراین دیدگاه مادی و سکولاریستی و دنیایی به انسان و انسان گرایی سکولاریستی نتیجه می دهد و طبیعتاً خدا، اوامر و دستورات او، ارزش های الهی و معنوی، معنویت و مسئولیت انسان در برابر خدا و سعادت و کمال اخروی و متافیزیک برای او مطرح نیست. در حالی که نتیجه توجه به انسان و اهمیت داشتن او و اهتمام به رفع نیازهایش و قدرت و توانایی او بر طبیعت و این جهان، هرگز عدم توجه به کمالات معنوی و الهی و مسئول نبودن انسان در برابر خدا نیست. در اندیشه اومانیزمی به بهانه توجه و تسلط انسان بر زمین، لزوماً از آسمان و ارزش های آسمانی و الهی روی بر تافتند.۹ آیا این به نفع انسان و جامعه بشری است؟

پاسخ به پرسش دوم: این که؛ سکولاریزه کردن انسان هرگز به نفع او تمام نشد. حذف دین و ارزش های دینی از اندیشه و زندگی اجتماعی بشر نه تنها او را به آرزوهایش در دستیابی به یک بهشت موعود، آرامش خاطر و اخلاق برتر نرساند، بلکه بر گرفتاری های او افزود و بحران های بسیاری را برای او به ارمغان آورد. نابسامانی های فکری و معرفتی برای بشر در توجیه خود و زندگی فردی، جمعی و هویت بخشی به انسان و انواع گرفتاری های روانی، نتیجه چنین اندیشه ای درباره انسان بوده است. غلبه اندیشه های فردگرایانه و لذت جویانه و نفع طلبانه در حوزه اخلاق و پایمال شدن ارزش انسانی و اخلاقی، گویا انسانیت را از انسان مسخ کرده و همگان را نسبت به ادامه این روند و آینده بشر نگران نموده است.۱۰ بی عدالتی، ظلم، جنگ و خونریزی، زورگویی زور و زرداران، جنگ های جهانی و تبدیل کردن پروسه جهانی شدن (Globalization) که یک مسیر طبیعی، رو به کمال و لازم برای بشر عاقل و متمدن است، به یک پروژه دست پرورده جهانی سازی و جهانی کردن بر مبنای خواسته و اراده طیف خاصی زوردار که به هیچ انسانی و ارزشی غیر از خواست و اراده خود و منافع غیر معقول خود، نمی اندیشند.۱۱وکشاندن جهان با تهدید و ارعاب به تک قطبی شدن تحمیلی که در آن ظلم و بی عدالتی است، نتیجه چنین دیدگاهی است. حال آیا می توان گفت سکولاریزه کردن انسان و اومانیزم سکولاریستی به نفع انسان بوده و هست، و ارمغانی مبارک برای او دارد.

پاسخ به پرسش سوم: مهم ترین پرسشی که در این مجال به آن پرداخته خواهد شد و برخی مدعیان اومانیزم به آن دامن زده اند این است که آیا اسلام، انسان محوری و اصالت انسان را قبول دارد یا خیر؟

اسلام و کرامت انسانی

در پاسخ باید اشاره کرد که شاید هیچ آئینی آن شرافت و کرامتی که اسلام به انسان داده است و به همین اندازه هم خواسته است برای کمال و سعادت خود تلاش کند، را به او نداده و به این اندازه توجه نکرده است. برای روشن شدن پاسخ به اختصار این دیدگاه را در سه حیطه بیان می کنیم؛ اول: حوزه اعتقادی، دوم: حوزه اخلاقی، سوم: حوزه اجتماعی و سیاسی.

اسلام و شرافت انسانی در حوزه اعتقادی

از دید اسلام انسان موجودی بس ارزشمند است؛ اشرف مخلوقات و خلیفه الهی می باشد. طبیعت برای او خلق شده و مسخّر او گردیده است. برای نمونه به چند مورد از متن دین اسلام اشاره می گردد:

۱. خداوند در قرآن می فرماید: “وَ لَقَدْ کرَّمْنا بَنی آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّیباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلی کثیرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضیلاً؛۱۲ ما آدمی زادگان را گرامی داشتیم و آنها را در خشکی و دریا بر مرکب های راهوار حمل کردیم و از انواع روزی های پاکیزه به آنان دادیم و آنها را بر بسیاری از موجوداتی که خلق کرده ایم، برتری بخشیدیم.”

واضح است که کرامت، برتری دادنی است که فقط مخصوص همان شخص باشد یعنی دیگران به آن درجه نرسیده اند که چنین کرامتی به آنها داده شود؛ به علاوه که خداوند برتری دادن انسان بر بسیاری از مخلوقات را تصریح نموده است۱۳.

۲. سخن خداوند که فرمود: “وَ عَلَّمَ آدَمَ اْلأَسْماءَ کلَّها ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَی الْمَلائِکهِ فَقالَ أَنْبِئُونی بِأَسْماءِ هؤُلاءِ إِنْ کنْتُمْ صادِقینَ؛۱۴ خداوند علم اسماء یعنی اسرار آفرینش و نام گذاری موجودات را همگی به آدم آموخت، بعد آنها را به فرشتگان عرضه داشت و فرمود: اگر راست می گویید، اسامی اینها را به من خبر دهید.”

چه شرافتی نصیب انسان شده است که مستقیماً توسط خداوند تعلیم یافته است و اسرار آفرینش را به او یاد داده است؛ آنگونه که فرشتگان هم از اخبار به آن عاجزند.

۳. خداوند سبحان می فرماید: “وَ إِذْ قالَ رَبُّک لِلْمَلائِکهِ إِنّی جاعِلٌ فِی اْلأَرْضِ خَلیفَهً؛۱۵به یاد آور هنگامی که خداوند به فرشتگان گفت: من در روی زمین جانشین و نماینده ای قرار خواهم داد.”

انسان تا آن حد مقام و منزلت دارد که نماینده و جانشین خدا در روی زمین است، چطور این انسان خود را کوچک و در محدوده نیازهای مادی خلاصه می کند؟!

۴. کلام خدا در قرآن کریم: “اللّهُ الَّذی خَلَقَ السَّماواتِ وَ اْلأَرْضَ. .. وَ سَخَّرَ لَکمُ الْفُلْک لِتَجْرِی فِی الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَ سَخَّرَ لَکمُ اْلأَنْهارَ؛۱۶خداوند همانی است که آسمان ها و زمین را آفرید و کشتی ها را مسخّر شما گردانید تا بر صفحه دریا به فرمان او حرکت کنند و نهره