پاورپوینت کامل تپه برهانی افتخاری برای گروه معارف اسلامی ۶۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تپه برهانی افتخاری برای گروه معارف اسلامی ۶۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تپه برهانی افتخاری برای گروه معارف اسلامی ۶۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تپه برهانی افتخاری برای گروه معارف اسلامی ۶۲ اسلاید در PowerPoint :

اشاره:

کتاب “تپه برهانی” اثر سید حمیدرضا طالقانی اصفهانی، برترین اثر بیست سال ادبیات داستانی دفاع مقدس(۱۳۵۹ تا ۱۳۷۹) است؛ که گرچه با فاصله اندکی از پایان جنگ به زیور طبع آراسته شد اما همچنان در کانون توجه محافل ادبی و اندیشمندان و نخبگان این عرصه قرار دارد.

صرف نظر از ارزش و برجستگی هنری و ادبی کتاب “تپه برهانی”، برای نشریه معارف این نکته نیز حائز اهمیت است که نویسنده کتاب مزبور، عضوی از خانواده استادان معارف اسلامی کشور است. طالقانی؛ عضو هیأت علمی گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان که اکنون در حال نگارش و تدوین پایان نامه دکتری خود در رشته مدرسی معارف اسلامی است، سابقه ای ۲۲ ساله در تدریس دروس مختلف معارف اسلامی، در دانشگاه های استان اصفهان دارد؛ و در این حوزه نیز از استادان موفق به شمار می آید، تا جایی که در اولین ارزشیابی متمرکز معاونت امور اساتید و دروس معارف اسلامی نهاد نمایندگی رهبری که در سال ۱۳۸۱ انجام شد، به عنوان استاد نمونه کشوری معرفی گردید.۱

شایستگی و درخشندگی ادبی “تپه برهانی” موجب گردید که قسمت هایی از آن، به عنوان یک متن برجسته ادبی معاصر، در کتاب ادبیات فارسی سال سوم رشته های تجربی و ریاضی، در قالب درس نهم، فرا روی دانش آموزان مقطع دبیرستان قرار گیرد. از همین روست که طالقانی می گوید: “نوعاً دانشجویان من، از قبل مرا می شناسند و همیشه، در اولین جلسه کلاس ها، وقتی به رسم معمول خود را معرفی می کنم، عکس العمل نشان داده و می گویند ما از کلاس سوم دبیرستان، پای درس شما بوده ایم…”

در این ویژه نامه، بازخوانی پرونده درخشان این اثر برجسته دفاع مقدس و خالق آن، برای همکاران او در گروه های معارف اسلامی دانشگاه های کشور، خالی از لطف نیست.

معارف

چرایی و چگونگی نگارش کتاب “تپه برهانی”

طالقانی، خاطره تپه برهانی را در سال ۱۳۶۵؛ زمانی که در رشته کارشناسی الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد تحصیل می کرد، برای دبیرخانه اولین مسابقه بزرگ فرهنگی هنری جبهه و جنگ که توسط قرارگاه خاتم الانبیاء(ص) برگزار می شد، ارسال کرد.

او درباره چرایی و چگونگی نگارش و ثبت خاطراتش گفت: “عملیات والفجر ۲ که تپه برهانی، بریده ای از آن را روایت می کند، در تابستان سال ۱۳۶۲ انجام شد. من پس از دوره بستری و زمانی که سلامتی خود را به دست آوردم، نگارش تپه برهانی را شروع کردم. قصد من از این کار، چاپ کتاب نبود، بلکه ثبت و ضبط حماسه ای بود که رزمندگان گردان امام حسین(ع) آفریدند و این کار را یک تکلیف می دانستم؛ تکلیفی که به بهای از دست دادن فوز شهادت در راه خدا، بر عهد ه من گذاشته شده بود. شما که تپه برهانی را مطالعه کرده اید، قطعاً تأیید می کنید که زنده ماندن من، با قواعد عادی و طبیعی جور در نمی آید. چطور ممکن است آدمی که هم از ناحیه مچ پا زخمی شده و هم رگ شریانی دست راستش قطع شده، خود را از یک پرتگاه پایین بیندازد و پانزده روز را در یک بیشه، بدون غذا و صرفاً با آشامیدن آب نهر و خوردن برگ های درخت مو، در حالی که زخم هایش چرکین شده و حتی کرم افتاده است، سر کند و زنده بماند؟! لذا من مشاهداتم را فقط از باب امتثال تکلیف نوشتم و جداً معتقد بودم و هستم که از شهادت در راه خدا محروم شدم تا عاشورایی را که روی تپه سوم تنگه دربندیخان عراق آفریده شد، روایت کنم؛ گرچه به اجر آن امیدوارم.”

او ادامه داد: “در مورد چگونگی ثبت خاطرات، باید عرض کنم که ابتدا به صورت شفاهی این کار را کردم. روز بعد از عمل جراحی در بیمارستان نقده، امام جمعه شهر، به دیدن مجروحین آمد و دوربین تلویزیون نیز او را همراهی می کرد. من همانجا فرصت را مغتنم شمرده و در عرض چند دقیقه کوتاه، اجمالی از آنچه دیده بودم را گفتم. بعد که به اصفهان آمدم و در منزل بستری بودم، از رادیوی اصفهان آمدند و خاطرات مرا ضبط کردند. این خاطرات بارها از رادیو اصفهان پخش شد و حتی رادیوی سراسری نیز آن را پخش کرد. این چنین بود که با اقبال گسترده مردمی که برای عیادت به منزل ما می آمدند، مواجه شدیم، تا جایی که پدر و مادرم مجبور شدند، حیاط خانه را برای پذیرایی از مردم، فرش کنند. مردم، عاشقانه فوج فوج می آمدند و در حیاط می نشستند و انتظار داشتند که خاطراتم را برایشان تعریف کنم و با شنیدن آن، مثل باران می گریستند؛ گویی روضه امام حسین(ع) و یارانش را می شنوند. این کار هر روز بارها تکرار می شد و من مجبور بودم برای هر گروه از مردم، خاطرات را بازگو کنم. پس از آنکه سلامتی نسبی خود را به دست آوردم، همه شب، بنا به دعوت پایگاه های بسیج مستقر در مساجد شهر، در یکی از مساجد سخنرانی می کردم. این گونه بود که ثبت خاطرات به صورت شفاهی آغاز شد. اما مصمم بودم که آن را در مراجع رسمی نیز ثبت و ضبط کنم تا برای همیشه بماند. لذا از همان سال ۶۲، نوشتن آن را شروع کردم و ظرف یکی دوماه، مکتوب شد اما نمی دانستم به کجا باید تحویل بدهم. تا اینکه در سال ۱۳۶۵ که در مشهد دانشجو بودم، آگهی فراخوان برگزاری اولین مسابقه فرهنگی هنری جبهه و جنگ قرارگاه خاتم الانبیاء(ص) را در یکی از روزنامه ها مشاهده کردم و مطالبم را در عرض یک هفته، بازخوانی، اصلاح و بازنویسی کردم و به نشانی دبیرخانه همایش فرستادم.”

و اما “تپه برهانی” در این مسابقه، عنوان رتبه اول بخش خاطره نویسی را به خود اختصاص داد و آقای طالقانی به همراه سایر برگزیدگان، در روز چهارشنبه ۱۶ مهرماه سال ۱۳۶۵، در تالار وحدت تهران، جوایز خود را از دست سردار افشار، دریافت کرد. در سال ۱۳۶۸، معاونت فرهنگی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، خاطرات طالقانی را منتشر کرد و این چنین بود که کتاب “تپه برهانی” متولد گردید و در سالهای ۱۳۷۳ و ۱۳۷۹ نیز چاپ های بعدی آن به زیور طبع آراسته شد.

طالقانی می گوید: “بیش از ده سال است که بنا به دلایلی، اجازه چاپ دیگری از “تپه برهانی” را نداده ام لیکن اکنون درحال بازخوانی و ویرایش کتاب بوده و امیدوارم که چاپ جدید آن، به زودی منتشر شود.”

“تپه برهانی”؛ پیشتاز جشنواره های ادبی

پس از کسب رتبه اول بخش خاطره نویسی اولین مسابقه فرهنگی هنری جبهه و جنگ در سال ۱۳۶۵، کتاب “تپه برهانی” در سوم خرداد ماه سال ۱۳۷۳ نیز در نخستین دوره انتخاب بهترین کتاب دفاع مقدس، رتبه اول خاطره را به خود اختصاص داد و توسط رئیس جمهور وقت؛ آقای هاشمی رفسنجانی، مورد تقدیر و تجلیل قرار گرفت.

در سال ۱۳۷۹، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، جشنواره ای را تحت عنوان “ادب پایداری” برگزار کرد و طی آن، کلیه آثار ادبی را که در طول بیست سال؛ از آغاز دفاع مقدس در سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۷۹ منتشر شده بود، با حضور نخبگان ادبی کشور در قالب هیأت داوران جشنواره، مورد ارزیابی قرار داد. شگفت آنکه کتاب “تپه برهانی” در این ارزیابی نیز گوی سبقت را از صدها کتابی که در طول بیست سال نگارش شده بود، ربود و به عنوان برترین کتاب خاطره، در سطح الف جشنواره ادب پایداری معرفی شد و طالقانی؛ به عنوان خالق این اثر جاودانه، در تالار وحدت تهران، جایزه برترین نویسنده خاطره، در بیست سال ادبیات داستانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را دریافت کرد.

“تپه برهانی” از نگاه فرهیختگان

احمد دهقان که یکی از داستان نویسان برجسته امروز کشور است و در زمینه دفاع مقدس نیز رمان های زیادی؛ از جمله “مأموریت تمام”، “لحظه های اضطراب”، “روزهای آخر”، “ستاره های شلمچه”، “سفر به گرای ۲۷۰ درجه”، “گردان چهار نفره”، “هجوم”، “دشت بان”، “پرنده و تانک”، “پرسه در خاک غریبه” و چندین اثر ارزشمند دیگر نگاشته است، در دست نوشته ای که تحت عنوان “آخرین کتابی که خوانده ام”، در پایگاه رسمی انتشارات سوره مهر منتشر کرده است، درباره کتاب “تپه برهانی” می گوید: “دو سه هفته قبل تپه برهانی را خواندم. قصه خاطره وار رمان گونه رزمنده ای که صداقت خویش را در مواجهه با پدیده جنگ روایت می کند. خاطره از همه مؤلفه های جنگ استفاده کرده است. تنها پسر خانه، مادری که در اعزام پسر به جبهه دچار تردید جدی است، پدری موافق، اما تسلیم در برابر تصمیم همه، پسر دنبال بهانه ای برای رفتن و پیروز قصه؛ پسر، و پسر حالا رزمنده است، در شرایطی اتفاقی، محبوس در سنگری رو در روی مستقیم با دشمن، قطع ارتباط با جبهه خودی، تجربه ای تازه در سن و سالی کم، قطع امید از زندگی، تلاش برای زنده ماندن، سقای سنگری پر از مجروح، هر ساعت فقط چند قطره آب، برای بدنی که زخمی است و تردید در فرار از سنگری که توسط دشمن در حال فتح شدن است و زنده ماندن، هفده روز با آب و برگ درخت سر کردن، سرما را در شب تجربه کردن و روز را با خویش و دشمن دل مشغول بودن، در دلهره ای دائمی برای پذیرش مرگ، زندگی کردن. در لحظه ای که روده ها در هم پیچیده می شوند، زخم دستی که لانه کرم ها می گردد، شلوار پاره ای که به درد باند پانسمان می خورد، جسمی که نای رفتن ندارد، ناگهان دستی از آسمان برای کمک می آید، سوار بر شانه و پشت رزمنده ای که خود، خسته است، اما شوق زندگی بخشیدن به دیگری، لب و زبان او را بسته است. دست به دست شدن رزمنده ای که همه می دانند شهید شده است، تماشای خوردن و آشامیدن در بیمارستان؛ اینجا دیگر چرا از او دریغ می کنند این مائده های زمینی را، لبخند مهربانانه دکتر، دکتری که در اطاق عمل نماز می خواند، نمازی برای دل خویش. تماشاگه این راز و آن نیاز، رزمنده ما است. کتاب خاطره “تپه برهانی”، نیازمند خواندن و بازخوانی است. دلم می خواهد طالقانی را ببینم و بر آن زخم دست بوسه زنم. دریغ که چهارصد کیلومتر آن طرف تر است. اما من، منتظر نمی مانم. از راه دور،