پاورپوینت کامل غم دوری از محبوب ۲۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل غم دوری از محبوب ۲۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل غم دوری از محبوب ۲۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل غم دوری از محبوب ۲۴ اسلاید در PowerPoint :

حضرت آیت الله حاج میرزا جواد آقا تهرانی از رجال نادر زمان و از مربیان بلند پایه عارف و روحانی است که یادش یاد آور فضیلت هاست. مرحوم میرزا به سال ۱۲۸۳ش در تهران در خانواده ای مذهبی متولد شد، پدرش از تجّار متدین و مورد اعتماد بازاریان بود. پس از گذراندن دوره دبستان و راهنمایی در مدرسه ثروت تهران برای کسب معارف اسلامی و علوم دینی به قم رفت و پس از فراگیری مقداری از سطح، راهی نجف شد و پس از چند سال تحصیل در این حوزه به دستور مادرش به تهران بازگشت. در سال ۱۳۱۲ ش به مشهد عزیمت کرد و از محضر بزر گانی چون آیت الله میرزا مهدی اصفهانی و آیت الله حاج شیخ مجتبی قزوینی بهره برد و سالیان مدیدی به تدریس خارج فقه و اصول و تفسیر قرآن پرداخت و صدها نفر از فضلا از محضرش بهره بردند. وی دارای صفاتی ارزنده بود؛ فقه فقاهت را برای مرید مرادی نمی خواست، فلسفه را نیک می دانست اما هیچ گاه خود را در عقلیات صرف و اندیشه های انتزاعی گرفتار نکرد، معتقد بود حقیقت را باید از سرچشمه پاک وحی و بیان معصوم اخذ کرد. در درس او اگر فردی اشکال نامربوطی هم مطرح می کرد برای اشکالش وجهی درست می کرد و پس از آن پاسخ می داد اگر در جلسه ای مجاب می شد با صراحت می گفت خطا از من بود. در نهایت خضوع و فروتنی می زیست هیچ گاه کارهای شخصی خود را به دیگران نمی سپرد و باری بر دوش کسی نمی گذاشت، گره از کار مردم می گشود و در خانه اش بر روی مردم باز بود. یکی از مهم ترین ویژگی های او که عرفان راستینش را از سایرین متمایز می کرد جستجوی عرفان عملی در میان مردم بود که با حضوردر جبهه های نبرد حق علیه باطل علی رغم کهولت سن به اوج خود رسید. بی مناسبت نیست در این روزها که یادآور آزادسازی خرمشهر است لطائفی از حضور عارفانه او را با هم مرور کنیم.

مرحوم میرزا پس از ۸۵ سال حیات پر برکت در ۲۳ ربیع الاول ۱۴۱۰ قمری مصادف با ۲ آبان ۱۳۶۸ ش در مشهد درگذشت و برحسب وصیت درقبر عمومی شهر (بهشت رضا)، کنار شهدای انقلاب و جنگ تحمیلی دفن گردید.

صف ابراهیمیان

هنگامی که برای عزیمت به جبهه های جنگ از ایشان سئوال شد که آقا حال شما مساعد نیست و کهولت سن اجازه نمی دهد که در صف رزمندگان اسلام باشید، در پاسخ گفتند: به این مسئله واقف هستم اما می خواهم مثل آن پرستوئی باشم که موقع پرتاب حضرت ابراهیم (ع) به طرف آتش، یک قطره آب به منقار خود گرفته بود، به او گفتند کجا می روی؟ گفت: می روم این قطره آب را روی آتش بریزم! گفتند: این قطره آب که اثر نمی گذارد در این انبوه آتش، پرستو گفت: منهم می دانم تأثیر ندارد، اما می خواهم ابراهیمی باشم. سپس اضافه می کردند منهم می دانم که در جبهه تأثیر چندانی ندارم، اما منهم می خواهم در صف ابراهیمیان زمان باشم.

پرهیز از شهرت

هنگامی که ایشان جبهه رفته بودند، یک روز برای تهیه فیلم و خبر آمده و شروع کرده بودند به فیلمبرداری از جاهای مختلف تا رسیده بودند به مرحوم میرزا جواد آقا تهرانی. شناخته بودند که ایشان چه شخصیتی است و می خواستند بهتر و بیشتر فیلمبرداری کنند، ولی تا دوربین فیلمبرداری به ایشان می رسد، ایشان عمامه را از سر برمی دارند تا شناخته نشوند، که موجب شهرت و نان و آوازه ایشان شود.

سرباز امام زمان (عج)

می فرمودند: روزی در جبهه قرار شد ما هم یک گلوله خمپاره بزنیم لذا برادران مجبور شدند به علت خمیدگی پشت من یک چهار پایه بیاورند تا من روی آن قرار بگیرم، برادر دیگری گلوله را به من داد و برادر دیگری هم از پشت سر دو گوش مرا گرفت تا من یک گلوله را توی لوله خمپاره انداختم. قرار بود اول با یکی از آقایان صاحب نام بروم ولی اینکار را نکردم. پرسیده شد چرا؟ گفتند: دیدم اگر با ایشان همراه