پاورپوینت کامل الگوهای شخصیتی در پیوستار احادیث ۴۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل الگوهای شخصیتی در پیوستار احادیث ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل الگوهای شخصیتی در پیوستار احادیث ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل الگوهای شخصیتی در پیوستار احادیث ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

درآمد

پاسخ پرسش اساسی «من کیستم؟» در چهارچوب نظریه های شخصیت ارائه شده از سوی روانشناسان، تا حدی توانسته انسان امروزی را در جوامع خود، متقاعد سازد؛ اما در چهارچوب قرآن و احادیث پاسخ هایی وجود دارد، که این نوشتار با روش توصیفی مختصر، به آنها می پردازد.

آیات اولیه سوره بقره به سه شخصیت اشاره می کند: «متقی»، «مومن» و «موقن». برای یافتن مراتب این سه شخصیت، و تعریف هرکدام، از روایات مدد گرفته می شود.

الگوهای شخصیت

امام صادق(ع) به ابوبصیر می فرمایند: «ای ابو محمد، اسلام پله اول است. عرض کردم آری. فرمود: و ایمان یک پله بالاتر از اسلام است،. .. و تقوا یک پله بالاتر از ایمان است… و یقین یک پله بالاتر از تقواست. ..؛ به مردم چیزی به کمی و اندکی یقین داده نشده است و شما در حقیقت به پایین ترین درجه اسلام چسبیده اید. پس مواظب باشید از چنگتان نگریزد.»[۱] در این روایت چهار شخصیت مسلمان در پلکان کمال، به زیبایی ترسیم شده و نحوه حرکت در این مسیر نیز روشن گردیده است. توکل کلید واژه اسلامی برای حرکت در مسیر کمال شخصیت هاست. ترسیم الگوی شخص: کافر، مسلمان، مومن، متقی و موقن، فرد را در سیر درونی اش یاری می رساند تا دریابد که «من کیستم؟ و چه کسی باید باشم؟». این کاوش صفات درونی را آشکار می سازد و نیازمند است بداند کدام صفات را می بایست از وجود خود پاک کند.

گونه های شخصیت «کافر»

امام صادق(ع) با ارائه گونه های متعدد کفر از کتاب خدا، معنای آن را به زیبایی روشن کرده اند:[۲]

گونه اول: انکار ربوبیت است؛ آنجا که می گوید: پروردگار، بهشت و دوزخی وجود ندارد.. ..«و چیزی جز روزگارما را از بین نمی برد»[۳].

گونه دوم: انکار حق است با آنکه می داند و برایش ثابت شده است؛ «و آنها در حالی که باطنشان به الهی بودن آن معجزات یقین داشت، ستم کارانه و برتری جویانه انکار کردند»[۴].

گونه سوم: نسبت به نعمت ها ناسپاسی کردن است؛ «مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و از من سپاسگزاری کنید و کفران نورزید»[۵].

گونه چهارم: فروگذاردن دستورات خدای عزوجل است؛ «آیا به برخی از کتاب ایمان می آورید به برخی کفر می ورزید؟. .. »[۶].

گونه پنجم: کفر برائت به معنای بیزاری جستن است. خدای عزوجل در این باره از ابراهیم خلیل(ع) حکایت کرده: «از شما بیزاریم، و میان ما و شما دشمنی و خشم آغاز شد،. ..» [۷]. از این بیان دو نکته قابل استنباط است: الف) یقین هم به کفر کشیده می شود. ب) همراهی کفر و ایمان.

امام صادق(ع) کفر را اینگونه بیان فرمودند: «معنای کفر، هر معصیتی است که با آن، از روی نفی و انکار و استخفاف و بی اعتنایی به هر ریز و درشتی، خداوند نافرمانی شود و چنین نا فرمانی کافر است… چنین کسی اگر به سبب هوای نفس خویش به معصیتی بگراید و انگیزه اش انکار و استخفاف و بی اعتنایی باشد، کافر شده است و اگر به سبب هوای نفس خویش به دینداری روی آورده و انگیزه اش تأویل و تقلید و تسلیم و تن دادن به گفته های پدران و نیاکانش باشد، شرک ورزیده است»[۸]. در پایان حدیث دینداری تقلیدی محض بدون اعتقاد قلبی از نظر حضرت(ع) شرک ورزی است.

امام صادق(ع) همچنین برخی صفات که ریشه کفر هستند را بیان فرمود: «آزمندی، خودبرتربینی و حسادت»[۹]. با توجه به بیان تفسیری حضرت(ع) از گونه های کفر، همراهی ایمان و یقین با کفر در وجود آدمی، این ضرورت را گوشزد می کند که عوامل پایداری کفر در درون شاکله شخصیتی انسان باید شناخته شوند. امام علی(ع) چهار عامل پایداری کفر را چنین می فرمایند: «فسق، بیرون شدن از فرمان خدا، غلو در دین، شک و شبهه [در دین]»[۱۰].

برخی رفتارهای فردی، شخصیت انسان را به منزلگاه کفر نزدیک می کند، «از امام صادق(ع) سوال شد: کسی که هرگاه سخن بگوید، دروغ گوید، و هرگاه وعده دهد، خلف وعده کند و هرگاه امین شمرده شود خیانت ورزد، در چه منزلتی از کفر و ایمان قرار دارد؟ فرمود: اینها نزدیک ترین منازل به کفر هستند؛ اما او کافر نیست»[۱۱].

امام علی(ع) می فرمایند: «کافر، بهشتش دنیا، همتش جهان گذرا، بدبختی اش مرگ و خط پایانش آتش است»[۱۲]. لذت، هدف و تلاش کافر محصور در دنیاست، زیرا نگاهی به آخرت ندارد؛ بنابراین صفات ناپسند را در خود شکل می دهد. امام علی(ع) در بیان این صفات می فرمایند: «نیرنگ باز، حیله گر، بی رحم و احمق است»[۱۳].

الگوی شخصیت «مسلمان»

صادق آل محمد(ع) هویت شخصیت مسلمان از سایر مذاهب اسلامی را این گونه بیان می فرمایند: «اسلام به معنای اقرار ظاهری و زبانی به همه طاعات و احکام الهی است؛ پس هر کس در ظاهر به تمام طاعات اقرار کند، گرچه اعتقاد قلبی به آن نداشته باشد سزاوار نام اسلام و معنای آن می باشد و بایسته دوستی ظاهر است و شهادتش مجاز است و ارث می برد و هرچه برای مسلمانان است برای او نیز هست»[۱۴].

تمام مذاهب آداب ویژه دارند. امام باقر(ع) در وصف رفتارهای آشکار مسلمانان، می فرمایند: «اسلام بر پنج ستون بنا شده است: نماز، زکات، روزه ماه رمضان، حج و ولایت ما خاندان[اهل بیت]»[۱۵]. احادیث در معنا، تنوع اثر، شرایط اثر و. .. هریک از موارد به تفصیل موجود است. پیامبراکرم(ص) شاخص ارزیابی مسلمان در جامعه را بیان می فرمایند: «مسلمان کسی است که مسلمانان از زبان و دست او آسوده باشند»[۱۶].

اینکه چرا باید از پله اسلام گذر کرد و به پله ایمان رفت؟ امام صادق(ع) به آن پاسخ می دهند: «به وسیله اسلام خون اشخاص حفظ می شود و امانت ادا می گردد و زناشویی حلال می شود، ولی ثواب در برابر ایمان داده می شود»[۱۷].

الگوی شخصیت «مؤمن»

پاسخ اعتقاد قلبی در پرسش«ایمان چیست؟» یک پاسخ همگانی است، اما ایمان در بیان احادیث فقط معنای اعتقاد ندارد؛ چنانچه امام رضا(ع) می فرمایند: «ایمان پیمانی قلبی، تلفظ زبانی، عمل با اعضا و جوارح است»[۱۸]. همچنین رسول خاتم(ص) به امام علی(ع) فرمودند: «ایمان در دل ها جای گیرد و درستی آن با عمل ثابت شود و اسلام آن است که بر زبان گذرد و با آن پیوند زناشویی حلال گردد»[۱۹]. همراهی عقیده و عمل در این حدیث حائز اهمیت است. پیامبر اکرم(ص) در ارزیابی درونی معیاری را بیان می فرمایند: «انسان، مؤمن نیست مگر آن که دلش با زبانش و زبانش با دلش یکی باشد و گفتارش با کردارش ناسازگار نباشد و همسایه اش از گزند او در امان باشد»[۲۰].

امام سجاد(ع) یک شاخص قابل دسترس از ایمان درونی را بیان فرمودند: «مؤمن سکوت می کند تا سالم بماند و سخن می گوید تا سود برد.»[۲۱] سکوت و کلام بر اساس سلامتی و سودهای معنوی موجب تمایز مؤمن از غیر مؤمن است. بنا بر فرمایش پیامبراکرم(ص) مؤمن در حل مسائل متعدد و متنوع زندگی و افراد پیرامون خود «آسان گیر و نرم خوست»[۲۲]. صفات درونی آدمی، در رفتارهای ظاهری نمود دارد.

بنابر فرمایش پیامبر(ص) چهار صفت درونی در مؤمن وجود ندارد که عبارت است از: «بخل، بدگمانی به روزی، آزمندی و بدخویی»[۲۳]. همچنین زندگی هر کس نمای بیرونی نیز دارد. امام صادق(ع) در این باره فرمودند: «شش چیز در مؤمن نیست: ت