پاورپوینت کامل چگونه کتاب بخوانیم؟ ۳۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل چگونه کتاب بخوانیم؟ ۳۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل چگونه کتاب بخوانیم؟ ۳۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل چگونه کتاب بخوانیم؟ ۳۳ اسلاید در PowerPoint :

اشاره

شاید امروزه از دید عوام، یک کتابخوانِ خوب کسی باشد که همه کتاب را از اول تا آخر، بدون این که حتی یک «واو»را جا بیندازد، بخواند و به خاطر بسپارد. این فکر که ناشی از مجموعه افکار سنتی غلط است، از قدیم الایام در میان ما وجود داشته است. علت هم این بوده که نسبت به کتاب برآورد مشخصی نداشته ایم؛ اما اگر به کتاب به چشم یک وسیله ارتباطی و به خواندن به عنوان یک رابطه متقابل بنگریم که می خواهد دو ذهن (نویسنده و خواننده) را به هم مرتبط سازد، دچار این سوءبرداشت نمی شویم؛ منتهی این ابزار ارتباطی، ویژگی هایی دارد که باید آن را درک و جایگاه و استراتژی خود را نسبت به آن مشخص کنیم. با این روش، قطعاً گام مهمی در جهت بهتر خواندن کتاب برداشته ایم.

آنچه در ذیل می آید، خلاصه سخنان دکتر احمد پاکتچی، عضو شورای عالی علمی مرکز دایرهالمعارف بزرگ اسلامی و عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق(ع) در سمیناری به این منظور است که به بهانه ۲۴ آبان روز کتاب و کتاب شناسی، از خبرنامه داخلی «پیام صادق»، شماره ۳۱، نقل می شود.

باید توجه داشته باشیم که مقصود از این بحث، تندخوانی نیست که امروزه به صورت یک اپیدمی درآمده، بلکه بحث ما در مورد چگونگی خواندن کتاب است، بدون این که سرعت آن را در نظر بگیریم. من فکر می کنم که اگر در این سمینار بتوانیم صورت سؤال و منظور خود را از آن مشخص کنیم، خود به خود به جواب سؤال نیز خواهیم رسید.

مشکلی که وجود دارد، فقط در مورد کتاب نیست، بلکه در مورد هر نوع آموزش و پرورش و اطلاع رسانی است که اطلاع رسانی و آموزش از طریق یک کتاب، یکی از مصادیق آن است. گاهی اوقات در این زمینه دچار مجموعه ای از سو ءتفاهم ها هستیم که از افکار سنتی و انعطاف ناپذیر ما سرچشمه می گیرد. از نظر ما کتابخوانِ خوب کسی است که همه کتاب را به دقت بخواند و چیزی را از قلم نیندازد و اگر جایی را نفهمید، دوباره بخواند.

باید توجه داشت که بین خواندن و دانستن فرق است. معمولاً از تعبیر فهم برای این مسئله استفاده می کنند. آنچه برای ما مهم است، این است که ملاک این فهم چیست و چه وقت می توان گفت من این کتاب را فهمیدم یا نفهمیدم؟ کسانی که با دید انتقادی در این زمینه اظهار نظر کرده اند و کتاب و مقاله نوشته اند، می گویند: کسی که کتابی نوشته است، با یک انسجام فکری و فهم عمیق از مطلب، شروع به نوشتن کرده است. وقتی ما این کتاب را می خوانیم، در حقیقت با یک اطلاع رسانی و یک ارتباط مواجه هستیم؛ یعنی این کتاب، مثل یک سیستم مخابراتی عمل می کند و قرار است افکاری را که در ذهن نویسنده بوده، به خواننده منتقل کند.

بحث ما بر سر این انتقال است؛ یعنی آیا سیمی که قرار است پیام را به ذهن ما برساند، درست عمل می کند یا خیر؟ بنابراین کتاب، ابزاری است که آن فکر را از ذهن نویسنده به ذهن خواننده منتقل می کند؛ با این تفاوت که توانایی های بیشتری نسبت به یک سیم تلفن دارد. این نکته، یکی از حساس ترین قسمت های این مسئله است که وقتی یک کتاب را می خوانیم، در حال برقراری یک ارتباط انسانی هستیم؛ منتهی ابزار ارتباطی ما، ویژگی های خاصی دارد که باید آن را درک کنیم؛ مثلاً وقتی او حرف می زند، ما نمی توانیم جوابش را بدهیم و در واقع، این یک مکالمه یک طرفه است که کار را دشوارتر می کند. این محدودیت در مورد کتاب وجود دارد.

باید توجه داشت که کتاب نیز یک وسیله ارتباطی است و قرار است که دو نقطه به یکدیگر وصل شوند. در این جا ما با ذهن و فکر دو انسان مواجه هستیم، پس امواج باید طوری طراحی شوند که بتوانند این دو ذهن را به هم مرتبط سازند و آسیب شناسی قضیه نیز درست از همین جا آغاز می شود؛ یعنی به محض این که دیدیم ارتباط بین دو ذهن برقرار نشد، باید به دنبال اشکال قضیه بگردیم که چرا نمی فهمیم در این کتاب چه چیز نوشته شده است؟! در واقع، کتاب خوانی ارتباط ذهنی میان دو انسان است که مهم نیست هر دو در یک زمان باشند یا نباشند. پس باید فکر کنیم همان اتفاقاتی که در ذهن نویسنده رخ داده تا به این فکر منجر شده، بسیاری از آن فرایند، باید در ذهن خواننده نیز اتفاق افتد. در خواندن یک کتاب، ما از یک فاصله پشت پرده، در حالی با این افکار مواجه می شویم که تصویر روشنی از سابقه نویسنده نداریم؛ حال آن که به ما می گویند اگر بخواهید یک کتاب را خوب بفهمید، باید سعی کنید همان طور که نویسنده فکر می کرده، فکر کنید و این چگونه ممکن است در حالی که ارتباط ما با آن شخص فقط از پسِ یک نوشته است و هرگز او را ندیده ایم؟! حتی در خیلی از مواقع، اطلاعات بیوگرافیک بسیار ساده را هم در مورد نویسنده نداریم. بنابراین با وجود این مسائل، چگونه این توقع می تواند به جا باشد؟پاسخ این است که ما همیشه اول باید شکلی را که یک چیز باید داشته باشد، ترسیم کنیم و بعد امکانات خودمان را در نظر بگیریم. وقتی ما هدف را درست تعیین کنیم و صورت مسئله را درست متوجه شویم، آن وقت سعی می کنیم که امکانات را نیز به دست آوریم. ممکن است کسی بگوید: این کار دور از ذهن به نظر می رسد؛ زیرا اگر ما چنین علمی را داشتیم، نمی آم