پاورپوینت کامل کتاب شناخت اعتزال نو ۷۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کتاب شناخت اعتزال نو ۷۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کتاب شناخت اعتزال نو ۷۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل کتاب شناخت اعتزال نو ۷۸ اسلاید در PowerPoint :

مجموعه پنج جلدی مقالات جریان شناسی و نقد اعتزال نو، در ضمن برگزاری «همایش بین المللی جریان شناسی و نقد اعتزال نو» توسط سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، در بهمن ماه ۱۳۹۳ رونمایی و منشتر شد. در این جا به معرفی اجمالی این مجموعه می پردازیم:

جریان شناسی اعتزال نو (جلد اول)؛ به کوشش محمد عرب صالحی، ۳۵۸ صفحه، قیمت ۱۹۰۰۰ تومان.

جلد اول این مجموعه در پی یافتن پاسخ به پرسش های زیر است: اینکه دستگاه اعتزال نو را چگونه باید تعریف کرد و حوزه جغرافیایی نفوذ و رشد آن، کدام است؟ تقسیمات و گروه بندی هایی که برای این گروه به حسب تمایز افکار آنان می توان نمود، و نیز خاستگاه یا خاستگاه های مختلف این گروه در پیمودن این راه چه بوده است؟ آیا نو معتزلیان درد دین داشته اند یا صرفاً به خاطر غرب زدگی و تقلید از الگوهای غربی پس از رنسانس و به خصوص پس از مدرنیته کپی برداری کرده اند؟. …

مصاحبه های برخی از شخصیت های علمی در این کتاب عبارتند از:

حجت الاسلام دکتر محمدجعفر علمی، حجت الاسلام دکتر علیرضا قائمی نیا، آیت الله محمدعلی تسخیری، حجت الاسلام دکتر عبدالحسین خسروپناه، حجت الاسلام دکتر محمدصفر جبرئیلی، دکتر قاسم جوادی، دکتر صادق واعظ زاده، حجت الاسلام دکتر حمید پارسانیا، استاد حیدر حب الله.

اعتزال نو و مسائل فلسفه دین اسلامی (جلد دوم)؛ به کوشش محمد عرب صالحی، ۵۰۰ صفحه، قیمت ۲۵۰۰۰ تومان.

«فلسفه دین» مهم ترین حوزه ای است که اعتزالیان جدید در آن بیشتر از سایر حوزه ها قلم زده اند و بیشترین شبهات از سوی آنان در این حوزه متوجه مبانی دینی شده است؛ در نتیجه بیشترین نقدها نیز متوجه آرای آنان در این حوزه است. امروزه این حوزه به دلیل گستردگی و نو بودن مسائل آن، تحت عنوان مستقلی به نام «کلام جدید» هم مطرح می شود، اما به عنوان علمی و دقیق آن، همان فلسفه دین است.

جلد حاضر حاصل مقاله هایی حوزه فلسفه دین است. این کتاب در دوازده فصل تنظیم شده است:

فصل اول به نقد جدیدترین نگاه به ماهیت وحی پرداخته که از سوی دکتر سروش مطرح شده است.

فصل دوم دیدگاه تاریخ مندی قرآن به نقد کشیده شده است و آیات پنج گانه ای که شاهد این دیدگاه گرفته شده و آن را دلیل بر خطاپذیری قرآن و تاریخ مندی آن گرفته اند، بررسی شده است.

فصل سوم عهده دار یکی دیگر از مبانی شایع در فکر نواعتزالیان است که برگرفته از هرمنوتیک یا نشانه شناسی است؛ یعنی بحث «سیالیت معنای متون دینی» مورد نقد واقع شده است.

فصل چهارم به بررسی تطبیقی حقیقت وحی از نگاه علامه طباطبایی و حسن حنفی، پرداخته و تفاوت های این دو دیدگاه را نمایان کرده است.

در فصل پنجم دیدگاهی که قصص قرآن را واقع نما نمی داند و برخی از نواعتزالیان قائل به آن اند، بررسی و نقد شده است. [۱] [۲]

فصل ششم دیدگاه عابد الجابری در رد دلالت امی بودن پیامبر بر اعجاز قرآن را به بحث نشسته و وجوه هشت گانه جابری بر مدعای خود را یکایک بررسی و مردود دانسته است.

فصل هفتم به بررسی تطبیقی آرای آیت الله خامنه ای با آرای برخی از نو اعتزالیان درباره مفهوم و ماهیت فقه، گستره و قلمروی فقه و رابطه فقه و اخلاق، پرداخته است.

در فصل هشتم تاریخ مندی احکام جزایی اسلام از نظر نواعتزالیان مورد چالش واقع شده است.

فصل نهم عهده دار بحث مهم عقل و دین و نقد نگاه دکتر محمد مجتهد شبستری در این موضوع است.

فصل دهم، در بخش اول، مبانی نظریه اختصاص قلمروی دین به آخرت را تبیین و آن را به نقد کشیده است، و در بخش مبانی، نظریه دوساحتی بودن دین را تبیین کرده است.

در فصل یازدهم شاهد بحث ذاتی و عرضی در دین، که دیدگاه شایعی در بین نواعتزالیان است، هستیم.

بالاخره در فصل دوازدهم دیدگاه های دکتر سروش و اقبال لاهوری در موضوع خاتمیت، به نحو تطبیقی، مورد تحلیل قرار گرفته است.

اعتزال نو و اندیشه های حقوقی علم دینی و… (جلد سوم)؛ به کوشش محمد عرب صالحی، ۴۶۲ صفحه، قیمت ۲۳۰۰۰ تومان.

در این کتاب به تحلیل و نقد آرای اعتزال نو در موضوعات مهمی چون حقوق اساسی و اندیشه های حقوقی، علم دینی، مغالطه ها و نقد آرای اختصاصی برخی از اعتزالیان جدید پرداخته اند. این جلد در سه بخش تدوین شده است:

بخش اول، در موضوع حقوق اساسی و اندیشه های حقوقی، مشتمل بر چند فصل است؛ از جمله: فصل اول، به تبیین و نقد آرای جمعی از نواعتزالیان در مسئله حقوق بشر پرداخته شده است. فصل دوم عهده دار تبیین آزادی در گفتمان اعتزال است. فصل سوم نگرش حقوقی نواعتزالیان بررسی شده است.

بخش دوم کتاب در دو فصل به موضوع مهم و بحث برانگیز علم دینی از نگاه برخی از نواعتزالیان اختصاص یافته است. دیدگاه های دکتر سروش محور نقدهای این بخش قرار گرفته است.

بخش سوم حاوی مقاله های تک نگاری است که هرکدام به موضوع خاص یا به نقد آرای فرد خاصی از نواعتزالیان پرداخته است.

چالش با ابوزید (جلد چهارم)؛ به کوشش محمد عرب صالحی، ۴۴۰ صفحه، قیمت ۲۲۰۰۰ تومان.

کتاب حاضر در دو بخش و مجموعاً دوازده فصل، به تحلیل و نقد آرا و آثار دکتر نصر حامد ابوزید پرداخته است. بخش اول که تحلیل ها و نقدهای موضوع محور است، در نُه فصل به نقد موضوعی اندیشه های ابوزید اقدام کرده و بخش دوم در سه فصل به نقد و بررسی اجمالی سه کتاب از آثار ابو زید پرداخته است. بدیهی است که نقد آرا و آثار ابوزید در یک کتاب امکان پذیر نیست.

عقل شیعی و عقل نو اعتزالی (جلد پنجم)؛ به کوشش محمد عرب صالحی، ۳۸۸ صفحه، قیمت ۲۰۰۰۰ تومان.

این کتاب طی ده فصل به موضوع عقل شیعی پرداخته است:

مقاله اول با عنوان «کارکرد و کاربرد عقل در باب دین» در دو بخش به این مقصود نایل گردیده است؛ بخش اول با عنوان ادراک پیش انگاره های ضرورت دین و بخش دوم با عنوان شرح کارکردهای اختصاصی عقل در تحقیق و تحقق هریک از حوزه های دین.

مقاله دوم با عنوان «تلازم حکم عقل و شرع» ضمن طرح براهین عقلی و نقلی، به اثبات این قاعده اقدام نموده است.

مقاله سوم با عنوان «جایگاه عقل در فقه امامیه» پس از مفهوم شناسی، در سه گفتار به تشخیص هویت و عینیت های مدرکات عقل و گسست آن از غیرعقل، گونه شناسی کارکردهای عقل در فقه و آسیب شناسی کارایی عقل در استنباط، پرداخته است.

مقاله چهارم با عنوان «چیستی و کارکردهای عقل در حکمت اسلامی» ضمن بیان چیستی عقل، اقسام عقل، تبیین کارکردهای عقل مطابق آیات و روایات، کارکردهای عقل در حکمت اسلامی و بیان اقوال حکما در کارکردهای عقل، این موضوع را به انجام رسانده است.

مقاله پنجم با عنوان «کارکردهای عقل عملی در اصول فقه شیعه» به حوزه دیگری از کارکردهای عقل می پردازد و به دوازده قاعده اصولی اشاره کرده که مبتنی بر عقل عملی می باشند.

مقاله ششم با عنوان «عقل و علم و تعامل آنها در منظومه معرفتی شیعه» با رویکردی دیگر به مسئله عقل می پردازد و آن رابطه عقل و علم در منظومه معرفتی شیعه است.

مقاله هفتم با عنوان «نسبت بین منابع معرفتی معتبر از دیدگاه آیت الله جوادی آملی» به فرآیند درست و به جا از عقل و نقل، مطابق نظر آیت الله جوادی آملی پرداخته است.

مقاله هشتم و نهم عهده دار نقد دیدگاه یکی از اشخاص محوری اعتزال نو دکتر محمد ارکون درباره عقل است. عناوین این دو مقاله «نقد نگاه تطبیقی محمد ارکون به عقل اسلامی و عقل غربی» و «نقد و بررسی آسیب های عقل دینی از منظر محمد ارکون» است.

مقاله دهم با عنوان «حکم عقل و اخلاق به ضرورت عدالت» به عنوان قاعده فقهی این قاعده به نقد کشیده شده و رد می شود.

ینجا سرایت کرده است. گادامر می گوید که من هر چه دارم از یک جمله هیدگر دارم که «انسان موجودی تاریخ مند است»؛ فهم انسان ذاتاً تاریخی است. کل هرمنوتیک فلسفی گادامر هم روی همین نکته است.

در راستای هرمنوتیک فلسفی، بحث نسبیت فهم، بحث تعدد قرائت ها، بحث پلورالیسم معرفتی و در نتیجه پلورالیسم دینی مطرح است. ظاهراً همه در یک راستا و ناشی از بحث تاریخ مندی هستند. نظر حضرت عالی چیست؟

بله دقیقاً. گادامر صریحاً آنجا که «امتزاج افق ها» را مطرح می کند نتیجه می گیرد که سخن از فهم برتر نیست، بلکه فهم های متفاوت مطرح است. کسی حق ندارد بگوید فهم من برتر است. و چون معیاری هم برای سنجش در هرمنوتیک فلسفی نداریم، گادامر چاره ای ندارد جز اینکه نسبی گرایی معرفتی را بپذیرد. قرائت های مختلف همین است؛ یعنی هیچ مرجعیتی در معرفت نداریم. بر این اساس تقلید دیگر جایی ندارد؛ چون یک مجتهد می گوید من این گونه فهمیدم، دیگری می گوید من جور دیگر فهمیدم، فهم برتر هم که نیست، پس چرا از مجتهد تقلید کنیم؟! این ادعا را صراحتاً می گویند و هیچ ابایی هم ندارند.

بپردازیم به مبنای وحی شناختی نو اعتزال. اساساً این جریان چگونه با مبنای وحی شناختی، به تاریخ مندی دین می رسد؟ اگر برای این بحث مبنای فلسفی هم در غرب وجود دارد، اشاره بفرمایید.

ما در غرب بحثی داریم به عنوان تاریخی نگری یا هیستوریسیزم. هیستوریسیزم فلسفی دو مبنای اساسی دارد: یک مبنا(DEVELOPMENT) یا «سیالیت و بسط» که در مقابل ذات گرایی و عینیت گرایی است و مبنای دوم (INDIVIDUALITY) یا «فردیت» که در مقابل تعمیم است. در تعریف انسان می گویند موجودی است که وجود خود را در طول زندگی می سازد؛ یعنی نمی توان برای انسات ذات ثابت فرض کرد. این مبنا وقتی به دست روشنفکران مسلمان افتاد در مورد متن گفتند: متن از خود یک معنای متعین ندارد؛ بلکه معنای متن آنی است که در فرهنگ های مختلف به خود می گیرد. بنابراین معنای متن می شود امری سیال و تابع شرایط. بر همین اساس در مورد ماهیت وحی می گویند: وحی چیزی است که در طول ۲۳سال در پی حوادث زمان پیامبر(ص)، خودش را ساخت. سیالیتی که گفتیم اینجاست. مبنای وحی شناختی فارغ از این است که ما پیامبر را تاریخی بدانیم یا نه؛ یعنی اگر حتی بپذیریم که پیامبر فراتاریخی است و مرّ قرآن را از خدا گرفته، می گویند بافت و ساخت وحی به گونه ایست که حیث دیالکتیک دارد؛ یعنی حوادث زمانه بودند که وحی را ساختند؛ مثلاً ابولهبی پیدا شد و پیامبر(ص) را اذیت کرد و سوره «تبت یدا ابی لهب» نازل شد. عقب ماندن همسر پیامبر(ص) از قافله و تهمت هایی که به ایشان زده شد، باعث نزول آیات افک شد. جنگ بدری واقع شد و متعاقب آن آیات بدر نازل شد. یا مثلاً مردم سوالی از پیامبر می کردند و ایشان هم پاسخ می دادند؛ و همین طور. … پس حیثیت وحی این است که پاسخگوی حوادث و اوضاع آن ۲۳سال بود؛ بنابر این برای حوادث پس از پیامبر(ص) هم باید کسانی بیایند و تجربه هایی نو دراندازند و پاسخ های جدید بدهند. البته نو معتزله قائلند که دیگرانی هم آمده اند. بنابراین حرف های سروش اینجا معنا پیدا می کند که اگر پیامبر(ص) ۱۰سال دیگر عمر می کرد قرآن دو جلدی و فربه تر می شد، واگر ۱۰سال زودتر از دنیا رفته بود قرآن کوچک تر و لاغرتر می شد. این مبنای وحی شناختی و نگاهشان به وحی است. لذا وقتی وحی تاریخی شد، قرآن هم می شود کتابی تاریخ مند و فقط پاسخگوی حوادث زمان خود پیامبر(ص). برای بعد از زمان پیامبر(ص) مثال هم می زند که دیگران تجربه های جدید آوردند مانند: مولوی و سهروردی و ملاصدرا و غزالی و. …

مطابق این تبیین، تحلیلی که از خاتمیت می کنند باید به نظر خودشان منطقی به نظر برسد.

بله. از نظر آنها دیگر خاتمیت به این معنا نیست که آنچه پیامبر(ص) آورده برای همه زمان ها مناسب باشد؛ بلکه به این معناست که از آن به بعد انسان های دیگری می آیند و با تجربه دینی جدید، وحی جدیدی برای ما می آورند و به تعبیری پیامبری می کنند. تعبیر صریح ایشان این است که مولوی، پیامبری بود که نام کتابش مثنوی است.

یکی از شبهاتی که بر همین مبنا است، تقسیم تعالیم دینی به ذاتی و عرضی است. در تبیین این دو به گونه ای عمل می کنند که اکثر قریب به اتفاق تعالیم دین، از عرضیات می شود. نو معتزله برای حل چالش سنت و مدرنیته معتقدند که انسان مدرن باید عرضیات دین را کنار نهد و جوهر دین را داشته باشد.آیا این اعتقاد با بحث تاریخ مندی ملازمه ای دارد