پاورپوینت کامل جامعیت قرآن و تقریرهای متفاوت از آن ۴۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جامعیت قرآن و تقریرهای متفاوت از آن ۴۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جامعیت قرآن و تقریرهای متفاوت از آن ۴۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جامعیت قرآن و تقریرهای متفاوت از آن ۴۳ اسلاید در PowerPoint :

درآمد

با اعلان خاتمیت، انتظار بشر برای ورود پیامبر / پیامبران جدید به عرصه حیات جمعی و جاری بشر و نیوشیدن وحی و نوگفتارهای آسمانی و هم نشینی و هم سخنی با کتابی دیگر که به رنگ عرش زینت و وزانت یافته باشد، برای همیشه پایان پذیرفت. این اعلان از یک سو آدمی را بر کرسی خرسندی و ابتهاج نشانید که عقل آدمیان چندان و چنان از آبشخور وحی سیراب شده که اینک می تواند با مدد جستن از آن، راهی به رهایی بجوید و خِرد خویش را در اوج و شکوفایی بیابد و دیگر چون کودک خُرد دیروزی نیست که هر آن حاجتمند پیام نو و پیام آوری نوین باشد. از دیگر سو این اعلان، آدمی را متوجه تعمق بی مانند بر آخرین متن و میراث آسمانی گردانید و این پرسش را فراروی او نهاد که این گنجینه از چه ظرفیت و معانی بلند و تو بر تویی برخوردار است که می تواند جاودانه و برای همیشه پاسخ گویی نیازهای نوشونده انسان باشد.

آیین و کتابی که با دعوی جاودانگی نزول می یابد، هم باید جامع باشد و هم جهانی؛ و گرنه سخن گفتن از جاودانگی آن تهی از معنا خواهد بود. جهانی بودن کتاب، فراگیری مخاطبان آن را نشان می دهد و جامعیت آن شمول پذیری قلمروها را بر می نمایاند.

آنچه که این نوشتار در پی تبیین آن است، کند و کاو در باب چگونگی جامعیت قرآن و تلقی های متفاوت از آن است. آیا با ادعای جامعیت قرآن، از دستاویزی به علوم و دانش های بشری بی نیازیم و قرآن خود در بردارنده تمام دانش هاست؟ یا آنکه قرآن از منظر نقل در پیوندی خجسته با خرد و عقل آدمی می تواند پاسخ گوی پرسش های دائمی او باشد؟ و یا آنکه قرآن کتاب هدایت است و در حوزه هدایت از جامعیت بهره مند است و الا پرداختن به رطب و یابس زندگی بشر و ریز و درشت همه احتیاجات سیال و روز آمد او، نه در شأن کتاب خداست و نه چنین آرزوی خامی بر آمدنی و تحقق یافتنی است؟

با این تمهید، تقریرهای متفاوت از جامعیت قرآن را از نظر می گذرانیم:

۱. قرآن حاوی همه علوم و دانش ها

این دیدگاه از صدر اسلام تاکنون طرفدارن بسیاری داشته است. از ابن مسعود نقل شده که می گوید: «من اراد العلم فلیثوّر القرآن فإن فیه علم الاولین و الآخرین؛[۱] کسی که دانش اولین و آخرین را می خواهد در قرآن کند و کاو کند».

ابوحامد غزالی می نویسد: «القرآن هو البحر المحیط و منه یتشعب علم الاولین و الآخرین کما یتشعب عن سواحل البحر المحیط انهارها و جداولها.. .»[۲] او از کسانی است که در شرح و بسط این دیدگاه تلاش فراوانی نموده است.[۳]

بدرالدین زرکشی، فخر رازی،[۴] جلال الدین سیوطی [۵]و صدر المتألهین [۶] نیز در آثار خود همین دیدگاه را برگزیده اند.

طنطاوی جوهری از نویسندگان معاصر مصر، می گوید: «آنچه از آیات مربوط به علوم در قرآن آمده، بیش از هفتصد و پنجاه آیه است»[۷] این سخن و سخنانی از این دست، گویای این فرض می باشد که قرآن مشتمل بر همه علوم اعم از دینی و غیر دینی است و آنچه از علوم که تاکنون به صید بشر نیامده در قرآن موجود است؛ اما این فرض با دو مشکل اساسی رو برو است:

اولاً: نشان دادن آیات قرآن بر هر یک از علوم مورد ادعا در قرآن، غیر ممکن است.

ثانیاً: انتساب چنین دیدگاهی به قرآن، مستلزم تأویل های ناروا در آیات است که به تحمیل رأی بر قرآن منجر می شود.[۸]

۲. جامعیّت تام قرآن در ظاهر و باطن

این دیدگاه، گستره جامعیّت قرآن کریم را بیش از احکام الهی، در امور مربوط به هدایت می داند.

برای تبیین این دیدگاه، توجه به نکات زیر ضروری است:

قرآن تصریح دارد که همه چیز را بیان فرموده است،[۹] در حالی که ظاهر قرآن تمام امور هدایتی و دینی را بیان نمی کند تا چه رسد به تفصیل همه چیز. مثلاً تعداد رکعت های نماز واجب که ستون دین است، با دلالت ظاهری آیات بیان نشده است. بنابراین، مقصود از «جامع تمام امور» در آیات و روایات، ظاهر و باطن قرآن کریم است.
قرآن نازل شده، صاحب بطن است و فهم کامل آن به معصومان(ع) اختصاص دارد.

برخی روایات تصریح می کنند که فهم تمام ظاهر و باطن قرآن ویژه معصومین(ع) است.

امام صادق(ع) می فرماید: «ما یستطیع احد ان یَدَّعی انه جمع القرآن کله ظاهره و باطنه الا الاوصیاء»[۱۰] کسی غیر از اوصیاء نمی تواند مدعی شود که تمام ظاهر و باطن قرآن را با هم فهمیده است. در آیه شریفه «وَنَزَّلْنَا عَلَیک الْکتَابَ تِبْیانًا لِکلِّ شَیءٍ» [۱۱]طبق قواعد عربی، باید الکتاب بی فاصله بعد از فعل نزّلنا بیاید؛ چون مفعولٌ به و مقدم بر جار و مجرور است، حال آنکه جار و مجرور یعنی علیک بر آن مقدم شده است که حاکی از نکته ای است؛ می تواند نکته اش این باشد که قرآن کریم تنها برای پیامبر(ص) و به تبع آن حضرت، برای اهل بیت(ع) بیانگر همه چیز است و تنها آن پاکان تمام قرآن را می فهمند.

در روایات نیز آمده است: «انما یعرف القرآن من خوطب به؛[۱۲] حقیقت قرآن را کسی می فهمد که مخاطب آن است.»

جامعیّت یعنی جریان داشتن ولایت الهی در همه حوزه های زندگی در این نگاه، دین ابزار جریان ولایت الهی است و جامعیّت دین، یعنی جریان آن در تمامی حوزه های حیات بشری. به عبارت دیگر یعنی حوزه های فردی، اجتماعی و تاریخی باید تحت سرپرستی خداوند از طریق پیامبر(ص) و همراهی کتاب و اهل بیت(ع) قرار گیرد، به طوری که حضور جامع دین در بیان باورها، ارزش ها و رفتارها جاری گردد.

در این نگاه، عقل به انزوا و تعطیلی کشیده نمی شود، بلکه در ظلّ و سایه وحی، قواعد حجیّت ولایت را نسبت به حوزه های مختلف به دست می دهد. دراین نگاه معیشت این دنیا از سعادت جدا نیست؛ زیرا معیشت بدون سرپرستی وحی، در جهت هواپرستی و ابتهاج مادی و ولایت شیطان قرار می گیرد و بستر تقرب و سعادت و عبودیت انسان نمی گردد؛ زیرا منصب ولایت تاریخی و اجتماعی یا بستر جریان ربوبیّت الهی یا بستر طغیان است، چون در تاریخ همواره دو منصب وجود دارد: یکی ولایت طاغوت و دیگری ولایت انبیاء، اوصیاء و اولیاء. مدیریت طاغوت بر کسانی حاکم می شود که عصیان­گرند و در مقابلِ ربوبیّت حق، سرکشی می کنند. مدیریّت ملکوتی نیز بر کسانی حاکم می شود که تسلیمِ ربوبیّت الهی هستند و این منصب هم تعطیل پذیر نیست.[۱۳]یعنی نمی شود تجویز کرد که انسان در بخشی از زندگی خود در پی قرب خدای متعال نباشد.

۴. جامعیت در پرتو عقل و نقل

این دیدگاه عقل را در کنار نقل به عنوان منبع معتبری برای تکوین معرفت بشر نسبت به دین می داند و بر این باور است که عقل در برابر نقل است نه در برابر دین. اگر نقل معتبر «ما انزل الله» است، عقل برهانی نیز «ما الهمه الله» است و هر دو، منبع معرفت دینی هستند.[۱۴]

مراد از عقل، خصوص عقل تجریدی محض که در فلسفه و کلام و براهین نظری خود را نشان می دهد نیست؛ بلکه گستره آن عقل تجربی را که در علوم تجربی و انسانی ظهور می یابد و عقل نیمه تجریدی را که عهده دار ریاضیات است و ع