پاورپوینت کامل ویژگی های حکومت امام علی(ع);مقاله انتخابی از مشترکین ۴۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ویژگی های حکومت امام علی(ع);مقاله انتخابی از مشترکین ۴۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ویژگی های حکومت امام علی(ع);مقاله انتخابی از مشترکین ۴۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ویژگی های حکومت امام علی(ع);مقاله انتخابی از مشترکین ۴۸ اسلاید در PowerPoint :

۴۲

صدیقه لک زایی، شماره اشتراک ۵۲۲۶، از قم

در طول اعصار و قرون، حکومت ها و دولت های زیادی روی کار آمده و چند صباحی بر مردم
حکومت کرده و بعد هم از بین رفته اند، به طوری که اثری از آن ها بر جای نمانده و
اگر در مواقعی یادی هم می شود، برای این است که مایه عبرت دیگران شود. اما در این
میان، حکومت هایی هم بوده اند که علی رغم گذر قرن ها هنوز هم بر سر زبان هایند و با
تمام تلاشی که براندازان انجام داده اند، ره به جایی نبرده اند.

حکومت امام علی(ع) یکی از این حکومت ها است که شیفتگان زیادی داشته و دارد و هنوز
که هنوز است، بعد از گذشت سالیان متمادی هرجا سخن از عدالت به میان می آید، عدالت
علی(ع) در ذهن ها تداعی می شود.

علی(ع) حاکمی بود که خود را از مردم و مردم را نیز از خود می دانست. در پیاده کردن
عدالت و احکام خدا هیچ هراسی نداشت و عقیده داشت عدالت در رأس همه برنامه ها است.
او معتقد بود اگر این اصل از میان برداشته شود، سودجویان و فرصت طلبان به دستگاه
حکومت راه یافته و فساد و تباهی آن را فرامی گیرد. امیرمؤمنان رهبری بی نظیر بود که
احکام خدا را با شیواترین بیان، ابلاغ و در مقام عمل به عالی ترین وجهی پیاده می
کرد. او فقط رضایت حق را در نظر داشت.

جایگاه مردم در حکومت امام علی(ع)

در هر حکومتی، مردم به دو دسته اکثر و اقل تقسیم می شوند که همیشه اکثر عظیم جامعه
را توده مردم تشکیل می دهند. این عده معمولاً از امکانات رفاهی کمتری برخوردارند،
اما در مقابل گروه اندک دیگری هستند که از امکانات مادی و رفاهی فراوانی برخوردارند
و برای خود به دلایل غیر موجه شخصیت و امتیازی خاص نسبت به عامه مردم قائلند. هر
حاکمی باید طوری رفتار کند که بتواند به نفع هر دو دسته حکم صادر کند۱ و به عبارت
بهتر، عدالت و انصاف را در مورد هر دو دسته اجرا کند و رضایت آنان را کسب کند.
علی(ع) پایداری و دوام حکومت را در اجرای عدالت و استقرار عدل می شناسد; یعنی اگر
دولت و حکومتی را شعار خود قرار دهد و در پیاده کردنش موفق باشد، آن دولت، لایق
ماندن و استمرار است. وگرنه دولتی که هدفش ظلم و مقصدش استثمار و بهره کشی است،
دولتی زودگذر و زوال پذیر است.

در حکومت نمونه علی(ع)، رابطه حاکم با مردم بسیار دوستانه، انسانی و شرافت مندانه
است، به همین دلیل هیچ گاه طاقت دیدن مشکلات و گرفتاری های مردم را نداشت و به این
مسئله اهمیت زیادی داد. مؤید وجود این گفته، توصیه های مستمری است که حضرت ضمن نامه
ها و خطبه ها و فرمان های خود در نهج البلاغه به عاملان و استان داران خویش
خاطرنشان فرموده اند و از آن جمله در عهدنامه خود به مالک اشتر می نویسند:

(برای ارباب رجوع وقتی مقرّر کن و خود شخصاً بر گرفتاری هایشان برس و برای این
موضوع مجلسی عمومی تشکیل ده و در آن مجلس برای خدایت که تو را آفریده و این مقام
داده، فروتنی کن و در این موقع، ارتش و مأموران و پاسبانان خود را از جلوی چشم مردم
دور کن تا بدون پروا و هراس با تو سخن گویند، زیرا مکرر از رسول خدا شنیدم که می
فرمود: هرگز امتی به قداست و پاکی نخواهد رسید مگر آن که در میان آن ها حق ضعفا از
اقویا و نیرومندان بدون لکنت و پروا گرفته شود.)۲

از کلمات مولا علی(ع) درباره رهبر و حقوق مردم نکاتی را می توان استفاده کرد که به
بعضی اشاره می شود:

* در حکومت آن حضرت، مردم حق دارند که با حاکم خود ارتباط مستقیم داشته و خود حرف
هایشان را به حاکم بزنند و بر حاکم است که وقتی را به این امر اختصاص دهد. علی(ع)
می فرماید: (در هر بامداد و شام ساعتی برای رسیدگی به امور رعیت معیّن کن و به
سؤالات آن ها شخصاً ج واب ده و نادان و گم راهشان را متوجه ساز، با دانشمندان در
تماس باش، جز زبانت، واسطه ای و جز چهره ات، حاجبی بین خود و مردم قرار مده.)۳

* مردم در حکومت آن حضرت، محرم اسرار حاکم هستند، مگر اسراری که اظهارش به ضرر مردم
و حکومت است. علی(ع) می فرماید: (بر عهده و وظیفه من است که هیچ سرّی را از شما
مکتوب ندارم جز اسرار جنگی در مواقع ضروری.)۴

* در حکومت آن حضرت، افکار مردم محترم است و حکام باید در امور کشور با مردم مشورت
کرده از آرا و نظرهای آنان استفاده کنند، چرا که مردم حق دارند در سرنوشت خود دخالت
کنند و در امورات تصمیم بگیرند. حضرت در این باره می فرمایند: (من هیچ مسئله ای را
بدون مشورت با شما انجام نمی دهم، جز مسئله قضاوت.)۵

* در حکومت آن حضرت، نیکوکار و بدکار یک سان نیستند، بلکه بدکار به سزای بدی اش می
رسد و نیکوکار به پاداش خوبی اش. حضرت علی(ع) در نامه اش به مالک می فرمایند: (…و
نباید نیکوکار و بدکار نزد تو یک سان باشند که آن، نیکوکار را به نیکویی کردن بی
رغبت سازد و بدکار ان را به بدی کردن وا دارد; پس هریک از ایشان را به آن چه گزیده
اند، جزاده.)۶

* مردم شهرهای دور افتاده و شهرهای مرکزی، همه در حقوق و مزایا برابرند و حاکم موظف
است کاری کند که حقوق دور افتاده ترین افراد نیز به آنان برسد، حضرت در نامه خود به
مالک اشتر می نویسد: (همانا دورترین ایشان را همان نصیب و بهره ای است که نزدیک
ترین آن ها دارن د و رعایت حق هریک از ایشان از تو خواسته شده است.)۷

* در حکومت آن حضرت، فقیر و ثروت مند نزد حاکم یک سانند و حاکم موظف است به امور
درماندگان و محتاجان نیز رسیدگی کند و خود از احوال آن ها جویا شود، چرا که آنان
برخی به خاطر عفت نفس، فقر خود را از اظهار نمی کند. چنان که حضرت در نامه ای می
فرماید: (پس از خدا ب ترس، از خدا بترس درباره دسته زیردستان درمانده بیچاره و بی
چیز و نیازمند و گرفتاری که در سختی و رنجوری و ناتوانی هم خواهنده است که ذلت و
بیچارگی اش را اظهار می کند و هم کسی است که به عطا و بخشش نیازمند است ولی از عفت
نفس اظهار نمی کند.)۸

* در این حکومت به هیچ کس ظلم و ستم نمی شود و همه در برابر قانون مساوی اند. حضرت
علی(ع) می فرماید: (اگر کسی به بندگان خدا ستم کند، خدا را خصم خود قرار داده
است.)۹ مگر نه این است که به تعبیر رسول خدا(ص): (الخلق عیالُ الله; بندگان خدا جزء
خانواده خدایند.)۱ ۰ وقتی به انسانی ظلم و ستم شود، خداوند شخص ظلم کننده را مورد
غضب خود قرار می دهد.

* در حکومت آن حضرت کسی که عیوب و زشتی های مردم را آشکار کند و اصرار بر آبروریزی
مردم داشته باشد، مطرود است. از این رو حضرت در نامه اش به مالک می نویسند: (و باید
از رعیت کسی را از همه دور و دشمنی داشته باشی که به گفتن عیب های مردم اصرار
دارد.)۱۱

حساسیت امام علی(ع) در برابر بیت المال

از جمله اقدامات مهم و اساسی و حساس امیرمؤمنان برای برپا داشتن حق و عدالت،
بازگرداندن اموالی بود که از روی هوا و هوس و برخلاف عدالت میان نزیکان عثمان از
بیت المال اختلاس شده بود. به همین دلیل علی(ع) در دومین روز از حکومتش خطبه ای
ایراد فرمودند و د ر آن برنامه کار خود را چنین شرح دادند: (هر مالی را که عثمان به
کسی بخشیده و هر زمینی را که در اختیار کسی قرار داد، همه آن ها باید به بیت المال
باز گردد; اگرچه با آن ها زن ها را به ازدواج درآورده و در شهرها پراکنده کرده
باشند….)۱۲

علی(ع) می خواست مردم را به روش و سنت پیامبر بازگرداند و با توجه به حساسیتی که به
بیت المال داشت سعی می کرد تا امتیاز طبقاتی را از میان بردارد و غنایم را به طور
مساوی تقسیم کند تا آن جا که می فرمایند: (اگر این ها مال شخصی خودم بود و می
خواستم بر مردم تقسی م کنم، تبعیض قائل نمی شدم تا چه رسد به این که بیت المال