پاورپوینت کامل ارمغان مرو ۴۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ارمغان مرو ۴۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ارمغان مرو ۴۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ارمغان مرو ۴۲ اسلاید در PowerPoint :

۱۰

– به کجا آمده ای و چه می خواهی؟

– قصد زیارت امام دارم و با صد امید خود را به اینجا کشانده ام.

دانی ای عزیز! «زیارت » به معنی دیدار است، و شرط آن «زنده بودن یار».

آری تو با این عقیده، آمده ای که امام خویش را زنده و در کار می دانی و شنوای گفتار و بینای کردار خویش می شناسی.

و از اینروست که به محض ورود به درگاه او می گویی:

«اشهد انک تشهد مقامی و تسمع کلامی و ترد سلامی، و انت حی عند ربک مرزوق » (۱)

اینک خوش حالتی داری و نیکو ارادتی، آن بهتر که زیارت تو، با معرفتی توام باشد تا ثواب کامل گیری و بهره بیشتر یابی، پس سزاوار است که بدانی این امام کیست و مقام او چیست؟

نام این بزرگوار«علی »است، کنیه اش «ابوالحسن » و القابش «رضا، صابر، فاضل،رضی،وفی،قره عین المؤمنین (۲) ، غیظ الملحدین (۳) است ».

پدرش موسی بن جعفر (الکاظم) و مادرش به یکی از نامهای «تکتم، نجمه، اروی، سکن، سمانه، ام البنین، خیزران، صقر، شقراء» موسوم بود و ام ولدی پاکدامن به شمار می رفت. (۴)

همین مادر گرامی گوید که:

چون حامله شدم; به هیچ وجه سنگینی درخوداحساس نمی نمودم; و چون به خواب می رفتم، صدایی که پیاپی خدا را می ستود از شکم خویش می شنیدم و می ترسیدم ولی به گاه بیداری، آن صدا خاموش می شد، تا آنگاه که فرزندم متولد گشت، دستها بر زمین نهاد و سر به سوی آسمان بالا برد و سخنی گفت که من نفهمیدم، تا پدرش (امام کاظم، علیه السلام) آمد و در گوشهایش «اذان و اقامه » گفت و کامش به «آب فرات » برداشت و فرمود: «این بقیه الله در زمین است و حجت الهی پس از من خواهد بود.» (۵)

درباره روز تولد این فرزند اختلاف نظراست (۳ ، ۱۱ یا ۱۵ ذی القعده ; ۱۱ یا۱۹ ربیع الثانی ;۶ ،۷ یا ۸ شوال ; ۱۱ ذی الحجه) ولی مشهورتر از همه «۱۱ ذی القعده » است.

اما در مورد سال تولدش، تنها دو نظر وجود دارد: (۱۴۸ یا۱۵۳ ق) و دومی بنابر آنکه پنج سال پس از شهادت امام صادق ، علیه السلام، است صحیح تر به نظر می رسد (۶) زیرا روایات بسیاری مؤید این است که آن حضرت آرزوی دیدار امام رضا، علیه السلام، را داشت.

یکی از آن روایات از این قرار است:

«خدای بزرگ از صلب موسی ، علیه السلام،فرزندی به وجود می آورد که دادرس و فریادرس این امت است و نور و فهم و حکم این ملت خواهد بود. او بهترین فرزند، و عالیترین نورسیدگان است. خداوند به واسطه او خونهای بسیار کسان را حفظ می کند; و نزاعها را به اصلاح می رساند، پراکندگیها را از میان می برد، و شکستگیها را التیام می دهد. به وسیله او برهنه ها را می پوشاند و بس گرسنه را سیر می سازد، وحشت زدگان را به خاطر وی آرامش می بخشد، و برکات را از آسمان فرود می آورد. بندگان، مطیع او شوند و او در همه حال، بهترین مردم باشد (در کودکی و جوانی و کهنسالی) و عشیره اش سروری یابند. سخن او حکمت است، و خاموشی او دانایی است، برای مردم هرچه را اختلاف نظر دارند بیان می کند.» (۷)

حضرت رضا ،علیه السلام، ۳۵ سال از حیات خویش را با پدر گذراند; و پس از آن ۲۰ سال تنها ماند، تا در ۵۵ سالگی (به سال ۲۰۳ ق) شهید گردید (روز آن را ۱۴ یا۱۷ یا آخر ماه صفر، و یا۲۳ ذی القعده نوشته اند.) (۸)

امام، غالبا در مدینه به سر می برد و در میان مسلمین نفوذ علمی فراوان داشت و مقبولیت عامه پیدا کرد. این توجه عمومی به حضرتش و قیامهای پیاپی علویان، مامون را در اندیشه انداخت که نیرنگی زده، ارتباطی برقرار سازد و امام را با خود همراه و همکار نشان دهد، شاید نگرانیها زایل شود. بنابراین پیامها فرستاد و نامه ها ارسال داشت، که حضرت را به خراسان آورد و جمع شیعیان را پراکنده دارد، ولی آن بزرگ; راضی نمی شد، اصرار در کار آمد و به اجبار و اکراه، آن حضرت را آماده سفر کردند. (۹)

حرکت، آغاز شد، مسیر «کوفه و قم » که مرکز شیعیان بود، از طرف مامون ممنوع گردید و راه «بصره و اهواز و فارس » تعیین شد همه جا اجبار و اضطرار در کار بود. (۱۰) کاروانی سراپا عظمت ولی به باطن غمناک و متالم به راه افتاد. در هر قدم از کرامت اثرها می نهاد و از شرافت معنوی آیتها ظاهر می ساخت.

در اهواز با آنکه امام رنجور شد و طبیب را فرا خواند، اما خود به معالجت خویش پرداخت. (۱۱)

در «آهوان سمنان » مامنی برای آهوان ترتیب ترتیب دادو«ضامن آهو» لقب یافت.

در «نیشابور» جایی را پسندید که به «شاه پسند» معروف شد، و درخت بادامی غرس کرد که هر جزئش هزار ثمر می بخشید. در همان جا بود که حدیث «سلسله الذهب » را بیان فرمود و «۲۴۰۰۰ قلمدان » به نوشتن آن پرداخت. آری شهر نیشابور که ۳۰۰۰۰۰ محدث داشت به تعظیم آن عالم بی نظیر زمانه، اقدام کرد. در «قدمگاه » (محله قزوینی ها) به حمامی رفت، آب چشمه آن بیفزود.

در «ده سرخ » به معجزه چشمه ای ظاهر ساخت که به نام «چشمه رضا» باقی ماند.

در «سناباد» به خانه «حمیدبن قحطبه » رفت و جای دفن خود را با کشیدن خطی معلوم نمود و فرمود:

«هذه تربتی و فیها ادفن و سیجعل الله هذاالمکان مختلف شیعتی و اهل محبتی والله مایزورنی منهم زائر و لا یسلم علی منهم مسلم الا وجب له غفران الله و رحمته به شفاعتنا اهل البیت »

این خاک من است و در آن دفن خواهم شد، و خداوند این جا را بزودی محل آمد و شد شیعه من و دوستدارانم قرار خواهد داد به خدا سوگند، از آنان هر که مرا زیارت کند، یا سلامی دهد; به شفاعت ما اهل بیت برایش آمرزش و حمت خدا مسلم خواهد گردید.

در «مرو» به دستور مامون استقبالی شایان کردند و خود او نیز شرکت نمود. مامون، ابتدا، بظاهر خواست تا خلافت را به امام واگذار کند اما جوابی عالمانه شنید، لذا ولایتعهدی خود را پیشنهاد کرد، آن را هم نپذیرفت و فرمود:

«بنابر خبری که رسول خدا،صلی الله علیه وآله، داده است، من پیش از تو، مسموم و مظلوم از دنیا می روم، و بر من ملائکه آسمان و زمین گریه خواهند کرد، و در سرزمین غربت مدفون خواهم شد.» و لذا ولایت عهدی معنایی نخواهد داشت. اما اصرار مامون بدانجا رسید که صریحا گفت:

«اگر نپذیری گردنت به تیغ خواهم زد.» (۱۲)

امام با آنکه وی را هراسی جز از خدا نبود تکلیف شرعی خود دانست که بظاهر قبول کند، بدان امید که دین حق را پایداری بخشد و سنت رسول خدا ، صلی الله علیه وآله، را احیا نماید. (۱۳)

جشنی بزرگ برپا شد و سکه ها به نام امام زده گشت و نثارها گردید، و لباس سیاه عباسیان به سبز مبدل شد، ولی امام نگران بود که کار به کجا خواهد انجامید!؟

باآنکه عصر امام ،علیه السلام، دوره عظمت علمی اسلام بود و تا «اسپانیا» و «دیار غرب » هم