پاورپوینت کامل احتجاج امام علی(ع) به آیه ولایت ۶۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل احتجاج امام علی(ع) به آیه ولایت ۶۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل احتجاج امام علی(ع) به آیه ولایت ۶۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل احتجاج امام علی(ع) به آیه ولایت ۶۹ اسلاید در PowerPoint :

۲۰

مقدمه

شیعه در التزام و پیروی از مکتب اهل بیت(ع) از
استدلال به کتاب، سنت و عقل بهره وافری جسته است و
از جمله آیاتی که شیعه بر امامت بلافصل
امیرالمؤمنین(ع) به آن استدلال و ادعای اجماع کرده،
آیه زیر است:

إنّما ولیّکم اللّه و رسوله والذین آمنوا الذین یقیمون الصلوه
و یؤتون الزکوه و هم راکعون.۱

جز این نیست که ولیّ شما خداست و رسول او و
مؤمنانی که نماز به پا می دارند و همچنان که در رکوعند
انفاق می کنند.

گذشته از اجماع شیعه بر نزول این آیه درباره امام
علی(ع)، ادعای اجماع امت اسلامی نیز بر این مسئله
شده، که در جای خود آمده است.

استدلال شیعه به این آیه بر مقدماتی استوار است.
یکی از آن مقدمات که نقشی اساسی در استفاده خلافت
بلافصل حضرت امیر(ع) از این آیه دارد نزول این آیه
درباره آن حضرت است. ولی مخالفان مکتب اهل بیت(ع)
که از دلالت قوی این آیه بر حقانیت این مکتب به هراس
افتاده اند برای تضعیف استدلال شیعه شبهاتی را
متوجه این استدلال کرده اند؛ از جمله اینکه اگر این آیه
درباره حضرت علی(ع) نازل شده بود و مقصود امامت
آن حضرت بود، بر ایشان واجب بود که این مسئله را
آشکارا اعلام و در منازعات سیاسی به آن احتجاج کند
که در این مقاله در صدد بررسی این مسئله از منابع
فریقین می باشیم.

استدلال نکردن امام علی(ع) به آیه!

مخالفان مکتب اهل بیت گفته اند:

اگر این مطلب را بپذیریم [که این آیه در شأن علی(ع)
نازل شده و ولایت در اینجا به معنای ریاست و
سرپرستی است] بر امام واجب بود که آشکارا دعوی
ولایت ـ به این معنا ـ کند. تا ذمه او از ادای امانت
واجب خدا و رسول او بری شود. اما اینکه او بیست و
پنج سال از طرح این مطلب پرهیز کند، با شهامت آن
شیر غیرتمند و دیگر مسلمانان صدر اسلام تناسب
ندارد.

این شبهه در شماری از منابع آمده است.۲

قبل از پاسخ این شبهه ضمن پذیرش بخشی از
سخنان این افراد که اگر چنین بود می بایست صحابه
احتجاج می کردند، ما این مسئله را به چند دلیل
می پذیریم که می بایست در برابر حکومت ابوبکر
مقاومت می شد؛ زیرا:

۱. نبی اکرم(ع) با اندیشه دینی مسلمانان را طوری
تربیت کرده بود که در برابر هر خلافی مقاومت کنند و
به اعتراض برخیزند. این روحیه می طلبید که در برابر
حکومت ابوبکر مقاومت کنند.

۲. فضائل بعضی از صحابه رسول خدا(ع) همانند
امام علی(ع)، سلمان فارسی، عمار یاسر و خزیمه بن
ثابت براساس آنچه در منابع اهل سنت آمده، نسبت به
ابوبکر به مراتب بیشتر است، به طوری که اصلاً قابل
مقایسه نیستند.

در پاسخ این سؤال باید گفت: این اعتراضها در
منابع شیعه فراوان یافت می شود، ولی در منابع اهل
سنت از آنها ذکری نیست، یا بسیار کم رنگ است و این
نیز بدان سبب است که حذف و تحریف حقایق شامل
آنها شده است و متأسفانه محدثان و مورخان و
مفسران اهل سنت در کتب خود آنچه خواسته اند
آورده اند، نه آنچه واقعیت داشته است؛ به عنوان نمونه
ذهبی مورخ مشهور اهل سنت در شرح حال محمد بن
جریر طبری می گوید:

او روایات حدیث غدیر خم را در چهار جلد گردآوری
کرده است که من بخشی از آن را دیدم و از گستردگی
روایات آن مبهوت شدم و یقین پیدا کردم که چنین
حادثه ای اتفاق افتاده است!۳

در حالی که همین طبری در کتاب خود که یکی از
منابع مهم تاریخی به شمار می آید، حتی یک کلمه
درباره این حادثه مهم ننوشته است؟!

بنابر این ذکر نکردن حادثه ای از حوادث تاریخ
اسلام در منابع اهل سنت نمی تواند به این معنی باشد
که این حادثه اتفاق نیفتاده است. بگذریم، اما پاسخ
شبهه ـ استدلال نکردن امام علی(ع) به آیه ـ را باید در
منابع هر دو گروه مورد بررسی قرار داد:

الف) منابع اهل سنت

گرچه با توجه به مسائل یادشده از این نوع
اعتراضها در منابع اهل سنت کمتر سخنی به میان آمده،
ولی حقایق همیشه و برای همه کس پنهان نمی ماند و
خداوند برای اتمام حجت عده ای را وا می دارد که حقایق
را بیان کنند. اکنون به چند نمونه از استدلال امام
علی(ع) به این آیه در منابع اهل سنت اشاره می کنیم:

۱. حافظ سلیمان بن ابراهیم قندوزی حنفی، مؤلف
ینابیع الموده در باب ۳۸ کتاب خود نقل می کند:

در دوران خلافت عثمان روزی جمعی از مهاجران و
انصار در مسجد نشسته بودند و امیرالمؤمنین(ع) در
میان آنان بود. هرکس درباره خود سخن می گفت و آن
حضرت ساکت بود. وقتی بیان فضائل آنان به پایان
رسید، رو به امام گفتند:

ای ابوالحسن سخن بگو! آن حضرت فرمود: ای
گروه قریش و انصار، از شما می پرسم این فضائل را
خداوند به سبب خودتان به شما داده است یا به
واسطه دیگری؟ گفتند: خداوند به واسطه محمد(ص)
بر ما منت نهاد و این فضائل را به ما عطا کرد.

سپس حضرت بخشی از آیاتی را که درباره
خودش نازل شده بود بیان می کند و از آنان اقرار
می گیرد که این آیات درباره او نازل شده است. آنگاه
فرمود:

شما را به خدا سوگند می دهم آیا می دانید هنگامی
که آیه «انّما ولیکم اللّه و…» و آیات دیگر نازل شد
خداوند پیامبرش را مأمور کرد که متولیان امور امت را
به آنان معرفی کند و ولایت برای آنان شرح داده است.
به دنبال این مسائل رسول خدا(ص) در غدیر خم مرا
به امامت مردم نصب کرد.۴

۲. محدث حافظ ابراهیم بن محمد جوینی مؤلف
کتاب فرائد السمطین فی فضائل المرتضی والبتول
والسبطین در کتاب همین جریان را با تفصیل بیشتری
نقل کرده است. او می نویسد:

در دوران خلافت عثمان روزی در مسجد میان انصار
و مهاجران درباره فضائل هر یک بحث در گرفت. در
این مناظره که حدود دویست تن از سران دو گروه
حضور داشتند و از صبح تا ظهر به طول انجامید،
قریش تمام فضائلی را که از رسول خدا(ص) درباره
آنان بیان شده بود نقل کردند. از سران مهاجران در
جلسه، افرادی مثل عبدالرحمان بن عوف، طلحه،
زبیر، مقداد، ابوذر، هاشم بن عتبه، عبداللّه بن عباس و
عبداللّه بن جعفر حضور داشتند و پس از آن انصار نیز
خدمات خود به اسلام و پیامبر و نقش خود را در
گسترش اسلام و حمایت از مسلمانان بیان کردند که از
جمله سران این گروه نیز افرادی مانند: ابیّ بن کعب،
زید بن ثابت، ابو ایوب انصاری، ابو هیثم بن تیّهان،
قیس بن سعد بن عباده، جابر بن عبداللّه ، انس بن مالک
و زیدبن ارقم حضور داشتند.

پس از پایان گفت وگو آنان از امام تقاضا کردند
ایشان سخن بگوید. امام نیز پس از ذکر آیاتی از قرآن
از جمله آیه «انّما ولیکم اللّه و…» می فرماید:

مردم پرسیدند: «ای رسول خدا(ص) آیا این آیات
درباره بعضی از مؤمنان نازل شده است، یا این که
شامل همه می شود» آنگاه خداوند رسولش را مأمور
کرد تا متولیان امور امت را به آنان بشناساند و ولایت
را برای آنان شرح دهد، همان طور که نماز و زکات و
حج آنان را شرح داده است؛ پس رسول خدا(ص) مرا
در غدیر خم به عنوان امام مردم منصوب کرد۵.

حدیث مناشده۶ یوم الشوری

هنگامی که عمر در آستانه مرگ قرار گرفت؛ شش
تن را برای تعیین رهبر برگزید و به آنان سه روز مهلت
داد تا تکلیف رهبری امت را مشخص کنند.۷ از جمله این
افراد امام علی(ع) بود. به طور طبیعی هر یک از این افراد
مدعی رهبری امت بودند و در صدد اثبات صلاحیت
خود برای این کار برآمدند. از این رو امیرالمؤمنین(ع)
که شایسته ترین فرد برای این کار بود به بیان امتیازات
خود در آن جمع پرداخت که به حدیث «مناشده یوم
الشوری» مشهور است. این حدیث را هم اهل سنت
روایت کرده اند و هم شیعه. این حدیث در منابع شیعه
بیش از ده صفحه می باشد که امام در آن به آیه «إنّما»
چنین استدلال می کند:

شما را به خدا سوگند می دهم آیا در میان شماجز من
کسی هست که در حال رکوع، زکات پرداخت کرده
باشد؟ گفتند: نه۸.

این حدیث در منابع اهل سنت بسیار متفاوت نقل
شده است که به بعضی از آنها اشاره می کنیم:

۱. ابن حماد عقیلی: وی از این حدیث حدود دو
صفحه را نقل و بقیه را حذف کرده است و سپس از قول
ابن مغیره نقل می کند:

این حدیث از علی(ع) پایه ای ندارد۹.

محقق این کتاب نیز در پاورقی می گوید:

هرگز امیرالمؤمنین(ع) چنین سخنی را نمی گوید!۱۰

همان طور که ملاحظه می کنید ابن مغیره ادعای
جعلی بودن حدیث را دارد، بدون این که سندی ارائه کند
و دکتر عبدالمعطی امین نیز صدور این سخن را از امام
بعید می داند. اکنون سؤال این است که چرا با این حدیث
چنین برخورد کرده اند و بدون ارائه هیچ سندی آن را
کنار گذاشته یا حذف کرده اند و یا در صدد تضعیف
راوی آن برآمده اند.

به نظر ما علت این کار در مقدمه کلام
امیرالمؤمنین(ع) و ذهنیت اهل سنت نسبت به صحابه به
خصوص خلفا می باشد؛ زیرا امیرالمؤمنین(ع) در مقدمه
این مناشده چنین می فرماید:

مردم با ابوبکر بیعت کردند، در حالی که به خدا سوگند
من از او سزاوارتر به خلافت بودم، ولی از ترس اینکه
مبادا مردم به دوران کفر باز گردند و با شمشیر گردن
یکدیگر را بزنند، شنیدم و اطاعت کردم. بعد از آن
ابوبکر برای عمر از مردم بیعت گرفت، در حالی که به
خدا سوگند من از او سزاوارتر به خلافت بودم، ولی
از ترس اینکه مبادا مردم کافر شوند، شنیدم و اطاعت
کردم و اکنون نیز تصمیم دارید با عثمان بیعت
کنید…۱۱ .

بدین سان حضرت عملکرد صحابه را در تعیین
ابوبکر و عملکرد ابوبکر را در تعیین عمر و عملکرد
اصحاب شوری را در تعیین عثمان مورد نقد قرار داده و
آن را تخطئه کرده است که این مسئله با ذهنیت اهل
سنت نسبت به خلفا و صحابه سازگاری ندارد. از این
رو در صدد تضعیف راوی، یا تقطیع و یا حذف کلی
روایت یادشده برآمده اند.

۲. ابن حجر عسقلانی یک صفحه از این حدیث را از
قول ابن حماد عقیلی نقل می کند و سپس می گوید:

این حدیث را ابن حماد نقل کرده و این حدیث
صحیح نیست و هرگز امیرالمؤمنین چنین سخنی
نمی گوید۱۲.

۳. ذهبی نیز همین مقدار مختصر را از ابن حماد
عقیلی نقل می کند و همچنان درباره حدیث قضاوت
می کند که این صحیح نیست۱۳، بدون این که برای سخن
خود دلیلی ارائه کند.

۴. ابن مغزلی مقدمه سخن امام را نیاورده، ولی بقیه
حدیث را حدود چهار صفحه نقل کرده است بدون آنکه
آن را رد کند.۱۴

۶. خطیب خوارزمی نیز حدود سه صفحه از این
مناشده را از طرق مختلف نقل می کند بدون آنکه آن را
رد کند.۱۵

۶. گنجی شافعی نیز حدود یک صفحه از این منا
شده را آورده است. البته او تنها به بخشی از حدیث که
درباره جریان ردالشمس است استدلال کرده است.۱۶

۷. جوینی مؤلف فرائد السمطین نیز حدود سه
صفحه از این مناشده را آورده است بدون آن که آن را
رد کند.۱۷

۸. ابن عساکر مؤلف کتاب تاریخ مدینه دمشق نیز
حدود سه صفحه از این مناشده را آورده است بدون
آن که آن را ردکند.۱۸

چنان که ملاحظه می کنید، در میان اهل سنت نیز
افرادی هستند که احتجاج امام علی(ع) را به نزول این
آیه درباره خودش نقل کرده باشند. گذشته از آن که
چندین نفر مناشده یوم الشوری را نقل کرده اند که با
آنچه در منابع شیعه آمده یکسان است، ولی وقتی
مناشده در مقام اثبات ب