پاورپوینت کامل امیرالمؤمنین(ع) دارنده سنتهای انبیای پیشین(ع) ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امیرالمؤمنین(ع) دارنده سنتهای انبیای پیشین(ع) ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امیرالمؤمنین(ع) دارنده سنتهای انبیای پیشین(ع) ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امیرالمؤمنین(ع) دارنده سنتهای انبیای پیشین(ع) ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

۸

ترجمه: حسین رضایی فرد

مهم این است که قلبمان را متوجه مظلومیت
شخصی کنیم که مظلوم تر از ایشان در طول تاریخ
بشریت وجود نداشته و وجود هم نخواهد داشت.

[در سیزدهم ماه رجب] مولودی در خانه کعبه پا بر
عرصه هستی نهاد، که زبانها و قلمهای بسیاری
همواره پیرامون ایشان، داد سخن داده اند؛ لیکن هر
آنچه گفته یا نوشته شده و یا گفته و نوشته خواهد شد،
نسبت به مقام رفیع ایشان همچون نسبت میان بال
مگس به عقاب بلندپرواز است! و این سخنی است که نه
در مقام خطابه بلکه با برهان قابل اثبات است.

ما می دانیم که خداوند تعالی «لایدرک ولایوصف»
است؛ یعنی نه درک شده و نه قابل توصیف است؛ بلکه
حتی بنده مخلوقش که در او سرّ «اسم اعظم» نهفته است
نیز برتر از وصف و ادراک افهام بشر است! و تنها
راسخین در علم اند که این مسأله را می فهمند و فقط
آنان هستند که می دانند چرا امیرالمؤمنین(ع) فوق
وصف و ادراک بشر است.

در کتاب بصائر الدرجات، (صفحه ۱۳۴) آمده است:

عن أبی جعفر(ع) قال: کانت فی علیّ سنّه ألف نبی!

در حضرت علی(ع) سنت هزار پیامبر وجود دارد.

سند این روایت در بالاترین مرتبه اعتبار قرار دارد
و برخی از «اصحاب اجماع» جزء راویان این حدیث
شریف می باشند. و اما متن روایت مشتمل بر جمله ای
است که حتی به کمال رسیدگان در خرد و معرفت را به
تحیر و شگفتی واداشته است! این حدیث شریف
می خواهد این نکته را به ما بفهماند که فهم و شناخت
امیرالمؤمنین(ع) متوقف بر شناخت نبوت است، اما نه
فقط فهم نبوت بلکه متوقف بر فهم و شناخت هزار نبی
است که یکی از آن هزار نبی حضرت آدم(ع) و یکی از
آنها ابراهیم خلیل الرحمن(ع) و یکی از ایشان موسی بن
عمران(ع) و یکی از آن هزار نبی، عیسی بن مریم، و بقیه
پیامبران اولی العزم(ع) است؛ و به عبارتی حضرت
علی(ع) عصاره این هزار پیامبر است، با این اوصاف
چگونه می توان از ایشان سخن گفت و یا مطلبی نوشت؟

ما قادر به درک مقام نبوت به معنای مطلق و عام آن
هم نیستیم؛ چرا که نبی موجودی است که دارای دو
جنبه است: جنبه ملکوتی و جنبه بشری. جنبه ملکوتی
نبی در ارتباط با حق است که با آن وحی الهی را دریافت
می کند و جنبه بشری او در ارتباط با خلق است که با آن
به تبلیغ وحی می پردازد. و با این دو جنبه، نبی نبی
می شود؛ لذا چگونه درک جنبه الهی نبی برای امثال ما
که غرق در جنبه بشری هستیم، با این پایه از علم و
معرفتی که داریم میسر می شود؟! البته کسانی که خیال
می کنند، مقام نبی را فهمیده و شناخته اند، در واقع این
ادعایشان دلیل بر عدم شناخت و فهم نبوت است؛ چرا
که اگر اندکی در مورد این موضوع و حکمت نبوت تعمق
کنیم، به راحتی متوجه می شویم که قضیه بسیار فراتر
از فهم و درک ماست.

همه اینها مربوط به فهم پایین ترین مراتب نبوت
بود، تا چه رسد به مراتب عالی نبوت!

بنابراین چاره ای نیست جز اینکه اعتراف کنیم که نه
تنها ما بلکه تمامی انسانها از اولین تا آخرین، قادر به
درک حتی مقامی شبیه به مقام نبوت نیز نیستند؛ چرا
که نبوت حقیقتی از عالم ملکوت و دور از دسترس ما ـ
که جدا از آن عالم و غرق در عالم ملک هستیم ـ می باشد.
ما چگونه می توانیم بفهمیم که معنای اتصال شخص به
ملکوت چیست؟

نبی، انسانی از این نوع است که خداوند متعال
درباره اش می فرماید:

و کذلک نری إبراهیم ملکوت السموات والأرض و
لیکون من الموقنین.۱

و این گونه، ملکوت آسمانها و زمین را به ابراهیم
نمایاندیم تا از جمله یقین کنندگان باشد.

و حقیقت اتصال نبی به عالم ملکوت، مقوله متفاوتی
است که از اولین درجات ارتباط شروع و به اعلی
درجات ارتباط ختم می گردد! و چگونه است ابتدای آن و
وسط آن و انتهای آن؟! در حالیکه ما حتی از ادراک
پایین ترین درجات ارتباط نبی با ملکوت عاجزیم،
چگونه قادر به درک درجات متوسط این ارتباط
می باشیم تا چه رسد به درجات عالی آن که نقطه نهایت
قوس صعود و نزول است!

نقطه ای که هرم وجود از آن آغاز گشته و کمال هر
موجودی به آن منتهی می شود؛ یعنی درجه:

…ولکن رسول اللّه و خاتم النبیین و کان اللّه بکل شی ء
علیما.۲

…ولی او فرستاده خدا و خاتم پیامبران است و خدا
همواره بر هر چیزی داناست.

حال که تا حدودی دایره عالم نبوت با درجات
مختلف از ادنی تا اعلای آن را تصور نمودیم به بررسی
معنای (سنت) می پردازیم.

اینکه حدیث شریف می فرماید: «در امیرالمؤمنین(ع)
سنت هزار نبی وجود دارد» یعنی چه؟

سنت در اینجا به معنای بارزترین ویژگی و صفت
هر پیامبر است؛ مثلاً صفت علم در آدم(ع) «و علّم آدم
الأسماء کلّها»۳ و صبر و تقوا در نوح(ع) و خلیل بودن
ابراهیم(ع) و مناجات موسی بن عمران(ع) و دوری از
دنیا و اشتغال به عبادت عیسی(ع). این معنای سنت هر
پیامبر است. با این حساب، اگر عطر هزار نبی و سنتهای
آنها در یک شخص جمع شود، صاحب آن دارای چه
درجه ای خواهد بود؟ و مقام ایشان چگونه خواهد بود؟

این حدیث شریف علاوه بر این که از حیث سند قوی
است و جای هیچ تردیدی در آن نیست، موضوع و
محتوای آن نیز برای آشنایان به مصادر اسلام اعم از
شیعه و سنی، واضح و روشن است، و مقام حضرت
علی(ع) به خوبی از آن فهمیده می شود.

البته روایات مشتمل بر چنین مضمونی در مصادر
شیعه و سنی موجود بوده و پیامبر اکرم(ص) به
بیانهای مختلفی از شباهت حضرت علی(ع) و عده ای از
انبیا(ع) سخن گفته اند؛ ولی فعلاً مجال بحث درباره آنها
وجود ندارد، لذا تنها یکی از آنها را انتخاب کرده ایم تا به
اندازه توانتان برای احقاق حق این مظلوم تلاش و
کرامت خویش را نزد پروردگارتان حفظ کنید؛ در
حالیکه بر سفره علی(ع) روزی می خورید و امید شفاعت
حضرت را در فردای قیامت دارید.

برای فهم این روایت شریف به نکته ای اشاره می کنم
تا اینکه در آن تأمل کنید و این حق ضایع شده را یاری
کنید. چنان حق ضایع شده ای که تا کنون مثل آن رخ
نداده و مظلومی همانند ایشان دیده نشده است!

سخن ابوذر (ره) را ملاحظه کنید:

بینما أنا ذات یوم من الأیام بین یدی رسول اللّه (ص) إذ
قام و رکع و سجد شکرا للّه تعالی، ثم قال:

یا جندب من أراد أن ینظر إلی آدم فی علمه، و إلی
نوح فی فهمه، و إلی إبراهیم فی خلّته، و إلی موسی فی
مناجاته و إلی عیسی فی سیاحته، و إلی أیوب فی صبره
و بلائه، فلینظر إلی هذا الرجل المقبل، الذی هو
کالشمس والقمر الساری والکوکب الدّرّیّ. أشجع الناس
قلبا، و أسخی الناس کفا، فعلی مبغضه لعنه اللّه و
الملائکه والناس أجمعین. قال: فالتفت الناس ینظرون
من هذالمقبل، فإذا هو علی بن أبی طالب!

به همراه عده ای از اصحاب در محضر پیامبر
اکرم(ص) نشسته بودم که پیامبر(ص) جهت
شکرگزاری به درگاه الهی برخاستند و به رکوع و
سجود پرداختند. آنگاه فرمودند:

ای ابوذر، هر کس می خواهد علم آدم؛ فهم نوح؛ خلیل
الرحمان بودن ابراهیم؛ مناجات موسی؛ زهد و عبادت
عیسی و صبر و ابتلای ایوب را مشاهده کند پس باید
به مردی که هم اکنون خواهد آمد، بنگرد؛ مردی که
همچون خورشید و ماه سیر کننده و ستاره درخشان
است؛ شجاع ترین انسانها و بخشنده ترین آنهاست.
پس بر دشمنانش لعنت خدا و ملائکه و جمیع مردم
باد! ابوذر می گوید: مردم منتظر بودند که ببینند این
فرد که وارد خواهد شد کیست؟ که در این هنگام علی
بن ابیطالب(ع) وارد گشت.

هنگامی که ما از رسول اللّه (ص) سخن نقل می کنیم
باید در تک تک کلمات و حرکات و سکنات ایشان دقت و
تأمل به خرج دهیم؛ چرا که شخصی که خداوند تعالی
خود را به خاطر سیر دادن ایشان از مسجدالحرام به
مسجدالاقصی، تنزیه و تسبیح کرده و فرموده است:

سبحان الذی أسری بعبده…۴ .

و شناخت چنین شخصی با این مقام رفیع ممکن
نیست مگر اجمالاً، همانطور که خداوند متعال اشاره
کرده با سخن خویش:

فأوحی إلی عبده ما أوحی۵.

مثل چنین فردی شایسته نیست که رفتار و گفتارش
را همانند رفتار و گفتار سایر مردم تلقی کنیم؛ زیرا کلیه
حرکات و سکنات ایشان دارای حساب و کتاب است.

در این روایت می فرماید: هر کس که می خواهد به
آدم در عطر وجودش که همان علم است بنگ