پاورپوینت کامل عصمت صدیقه کبری فاطمه زهرا (س) ۵۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عصمت صدیقه کبری فاطمه زهرا (س) ۵۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عصمت صدیقه کبری فاطمه زهرا (س) ۵۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عصمت صدیقه کبری فاطمه زهرا (س) ۵۷ اسلاید در PowerPoint :

۶

متعصب ترین و نقادترین فقهای اهل سنّت، بخاری را صحیح و معتبر می دانند، در این
کتاب از ابی ولید از ابن عیینه، از عمرو بن دینار، از ابن ابی ملیکه از موربن مخرمه
روایت شده است که رسول الله(ص) فرمود:

فاطمه بضعه منّی، من اغضبها فقد أغضبنی

فاطمه(س) پاره تن من است، هر آنکس او را غضبناک کند مرا خشمگین کرده است.

و ما کان المؤمنون لینفروا کافّه فلولا نفر من کلّ فرقه منهم طائفه لیتفقّهوا فی
الدّین ولینذروا قومهم إذا رجعوا إلیهم لعلّهم یحذرون.۱

نباید مؤمنان همگی بیرون رفته و رسول را تنها بگذارند بلکه چرا از هر طائفه ای
گروهی برای جنگ و گروهی نزد رسول برای آموختن علم مهیا نباشند؟ تا آن علمی که
آموخته اند به قوم خود بیاموزند که قومشان هم شاید خداترس شده و از نافرمانی حذر
کنند.

صاحب معالم(ره) فقه را اینگونه تعریف می کند: «علم به احکام شرعی فرعی به وسیله
ادّله تفصیلی آنها». اما این تعریف، تعریف جامعی نیست، چرا که قرآن و سنّت قطعی،
فقه را در این چارچوب منحصر نکرده اند، این یک بحثی است بسیار مهم و جدی که نیاز به
تحقیقات زیادی در مباحث اجتهاد و تقلید به شکلی ویژه دارد، و همچنین در مباحث ولایت
فقیه، امر به معروف و نهی از منکر، وجوب تعلیم جاهل و ارشاد او، حجیت خبر و حجیت
فتوی.

امّا کلمه «لولا» در آیه، حرف تحضیض است؛ یعنی تشویق به فقه و درک دین. تفقه در
دین، فقط تفقه در احکام طهارت نیست، طهارت بخش کوچکی از دین است، برخی از یک شی،
تمام آن شی نیست. فقهی که هم اکنون معروف است به چهار قسمت تقسیم می شود؛ ایقاعات،
عقود، احکام و عبادات، هرکدام از اینها قسمت کوچکی از فقه است، حوزه فقه بسیار
وسیع تر از آنهاست. از دیدگاه امام صادق(ع) فقیه، فقط کسی که علم اصول فقه و مبانی
اصول را از مباحث وضع الفاظ تا آخر مبحث تعادل و تراجیح می خواند نیست، کسی که علم
فقه را از بحث طهارت تا احکام عاقله می خواند نیست، خداوند متعال می فرماید:
«لیتفقّهوا فی الدین و لینذروا قومهم» یعنی فقیه کسی است که مردم را از تمام دین
انذار می کند، پس فقیه باید تمام دین را درک کرده باشد. برای کسانی مثل شما که در
این راه قدم برداشته باید این جمله کاملاً واضح باشد، فقیهی که بخشی از فقه را درک
کند و به همان اکتفا کند همانند بنّایی است که ساختمانش را نصف و نیمه رها کرده
است. چنین فقیهی امکان ندارد مشکلات دینی مردم را حل کند.

مراد خداوند از «کسانی که در دین تفقه کنند»، فقیهانی است که برگزیده قومشان هستند،
کسانی که صلاحیت تفقه در دین و انذار را داشته باشند تا اینکه بتوانند مشکلات دینی
مردم را حل کنند.

در «لیتفقّهوا فی الدین …» مراد کدام دین است؟ همان دینی که حضرت ابراهیم و یعقوب
به آن سفارش کردند:

و وصّی بها إبراهیم بنیه و یعقوب یا بنیّ إنّ الله اصطفی لکم الدّین فلا تموتنّ
إلاّ و أنتم مسلمون.۲

ابراهیم و یعقوب به فرزندان خود راجع به تسلیم بودن در فرمان خدا سفارش و توصیه
نمودند. ای فرزندان! خدا شما را به آیین پاک برگزید، پیوسته از آن پیروی کنید و تا
پای جان سپردن الاّ تسلیم رضای خدا نباشید.

و همان دینی که خداوند تعالی می فرماید:

إنّ الدّین عند الله الاسلام و ما اختلف الّذین أوتوا الکتاب إلّامن بعد ماجاءهم
العلم بغیاً بینهم و من یکفر بآیات الله فإنّ الله سریع الحساب.۳

همانا دین پسندیده نزد خدا آئین اسلام است و اهل کتاب در آن راه مخالفت نپیمودند
مگر پس از آنکه به حقانیت آن آگاه شدند و این خلاف را از راه رشک و حسد در میان
آوردند و هرکس به آیات خداوند کافر شود بترسد که محاسبه خدا زود خواهد بود.

پس منظور از تفقّه مطلوب، تفقه در اسلام است. که لازمه اش وجود فقیهی مطلوب است که
در این آیه کریمه به صفات آن اشاره شده است، آن فقیه همان اکسیر اعظم است.

به عنوان مثال در احکام فقهی آمده است که: «ملعون است کسی که نمازش را به تأخیر
بیاندازد تا اینکه ستارگان ظاهر شوند» و همچنین داریم که «ملعون است کسی که ریاست
را دوست داشته باشد». چرا اولین حدیث را حکمی فقهی می دانیم و دومین حدیث را نه؟ از
طرفی علاوه بر اینکه بحث می کنیم که معنای «لعن» چیست؟ آیا دلالت بر حرمت دارد یا
کراهت؟ موضوع و محمولش چیست؟ باید بحث کنیم که چرا کسی که ریاست را دوست دارد لعن
می شود، دوست داشتن ریاست به چه معناست، آیا لعن در اینجا لعن تمحیضی است یا
تحریمی؟ اینها مسائل مهمی است که الحمدلله شما در سطحی از علوم هستید که با آنها
آشنایید.

یا اینکه مبحث وجوب «تولّی» و «تبّری». که در آنجا از این بحث می شود که آیا بر ما
واجب است تا از هرکسی که ولی خدا و حجّت خدا را به غضب در می آورد برائت جوییم، آیا
این فقه است یا نه؟ آیا برائت واجب است یا نه؟ اگر واجب است کدام موضوع است و کدام
محمول؟ نسبت بین این دو فرض چیست؟ یا اینکه آیا واجب است که تبّری و تولّی در هر
سطحی مساوی با هم باشند. تا زمانی که این مسائل در دین وجود دارد ناچاریم که در
آنها تفقه کنیم، و با این تفقه است که مشمول این بخش از آیه می شویم که «لیتفقهوا
فی الدین» و پس از تفقه، انذار مردم و «لینذروا قومهم».

مقام صدیقه کبری فاطمه زهرا(س) مقام بسیار بزرگی است، ایشان بر گردن مسلمانان حق
بزرگی دارند، ولی متأسفانه آنگونه که مستحق است این حق را ادا نکرده ایم، از آن
می ترسم که محکمه ای در دنیا که قاضی آن حضرت صاحب الزمان، ارواحنا له الفداء، و یا
در آخرت که قاضی آن خداوند تبارک و تعالی باشد تشکیل شود و ما را مورد سؤال قرار
دهند که آیا برای ادای حقتان نسبت به حضرت فاطمه زهرا(س) کاری انجام داده اید؟ حتی
به مقدار اعتراف یک فقیه سنی؟ می ترسم که آن زمان جوابی نداشته باشیم.

باید آنچه را که صحیح بخاری درباره حقوق حضرت فاطمه(س) آورده است را ببینیم و لو
غیر عامدانه؟ متعصب ترین و نقادترین فقهای اهل سنّت، بخاری را صحیح و معتبر
می دانند، در این کتاب از ابی ولید از ابن عیینه، از عمرو بن دینار، از ابن ابی
ملیکه از موربن مخرمه روایت شده است که رسول الله(ص) فرمود:

فاطمه بضعه منّی، من اغضبها فقد أغضبنی

فاطمه(س) پاره تن من است، هر آنکس او را غضبناک کند مرا خشمگین کرده است.

می خواهیم در مورد این حدیث بحث و بررسی کنیم، حدیثی که یک فقیه سنی آن را روایت
می کند و در میان فقهای اهل سنّت، سند این حدیث صحیح و از درجه بالایی برخوردار
است، چرا که بخاری ـ کسی که در صحت احادیث بسیار محتاط است ـ آن را از امام جعفر
صادق(ع) نقل کرده است و از طرفی ذهبی ـ که از نقادترین افراد نسبت به احادیث است ـ
این حدیث را صحیح و معتبر دانسته و آن را به گونه ای دیگر روایت می کند:

إنّ الرّب یرضی لرضا فاطمه و یغضب لغضب فاطمه.۴

همان خداوند با خوشنودی فاطمه خشنود و با ناراحتی فاطمه ناراحت می شود.

پس در نزد آنها این حدیث از لحاظ سند در حد قطعی الصدور از پیامبر اکرم(ص) نقل شده
است. ما حدیث بخاری را مفّسر و مؤیدی برحدیث ذهبی می دانیم. حال می گوییم این حدیث
بر چه چیزی دلالت می کند؟ خشنودی و غضب در انواع مردم از کجا ناشی می شود؟ حیات
نباتات به دو عامل بستگی دارد؛ عامل اول قوت جذب و عامل دوم قوت دفع است، این دو
قوت در حیات حیوان به صورت دو قوه خشنودی و خشم ظاهر می شود، که هر دو ناشی از طبع
و غریزه اند، امّا در حیات انسانی چه؟ معنای حیات انسانی آن است که هریک از ما به
درجه انسانیتی برسد که رکن و پشتیبان وجودش، عقلش باشد، «دعامه الإنسان عقله»۵
اینجاست که عقل منشأ تمام خشنودی ها و خشم ها در وجود انسان می گردد، امّا قبل از
آن، منشأ آن دو طبع و غریزه بود.

آیا من به مرحله انسانیتی که منشأ خشنودی و خشمش، عقل است رسیده ام؟ می گویم: هرگز،
اصلاً، هر عاقلی در اولین درجات تعقلش باید بداند که به درجه انسانف عاقل نرسیده
است، این اعتراف خیلی مهم است.

آیا ما تاکنون نفهمیده ایم که محک انسانیت مان و میزان آن چیست و به چه مقدار است؟
خوشحالی و خشم ما به خاطر حاجات بدنی ما است، هرکدام از ما در وجود خود بنگرد،
هنگامی که شخصی که به او اطمینان و اعتقاد دارد او را ترک کند، آیا ناراحت می شود
یا نه؟ این ناراحتی خود یک گناه است، به درجه انسانیت نرسیده است، هیچ کدام از ما
به درجه انسانیت نرسیده است مگر اینکه منشأ خشم و خشنودی او عقلانی باشد نه غریزی.

پس هرگاه در زندگی مان، منشأ خشنودی و خشم مان را، حتی برای یک بار از عقل دیدیم،
آن موقع است که برای یک بار انسان شده ایم، امّا اگر خشنودی و غضبمان ناشی از بطن و
فرج بود مطمئناً از حیوانات خواهیم بود ولی در شکل انسان.

امّا انسان عقلانی کسی است که برای همیشه با خشنودی عقل، خشنود می شود و با خشم
عقل، خشمگین می گردد. پس اگر کسی را در روی کره زمین پیدا کردید که به این درجه از
شخصیت رسیده بود مرا خبر کنید تا پیش او بروم و نه تنها دستش را بب