پاورپوینت کامل از توحیدشناسی تا امام شناسی ۲۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل از توحیدشناسی تا امام شناسی ۲۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل از توحیدشناسی تا امام شناسی ۲۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل از توحیدشناسی تا امام شناسی ۲۶ اسلاید در PowerPoint :

۶

اشاره:

حکیم متأله، آیت الله جوادی آملی، طی بیانات مهمی در دفتر مقام معظم رهبری (در قم)،
معرفت امامت و مهدویت را منوط به معرفت نبوت و رسالت بالاخص خاتمیت دانستند.

ایشان در ابتدای سخنان خود تصریح کردند: جریان مهدویت هرگز روشن نمی شود، مگر در
ظلّ شناخت خاتمیّت؛ و معنای خاتمیت هرگز معلوم نمی شود، مگر در سایه توحید؛ یعنی
جریان علم و معرفت همان جریان عین و وجود است. بنابراین همان طوری که در نشئه هستی،
امامت در سایه نبوت پدید می آید و نبوت در سایه الوهیت شکل می گیرد، از نظر معرفتی
هم بشرح ایضاً؛ لذا معرفت امام مهدی(عج) و مهدویت روشن نمی شود، مگر بعداز روشن شدن
معنای نبوت و رسالت؛ و بالأخص خاتمیت؛ و معنای رسالت و نبوت هم روشن نمی شود، مگر
بعد از معرفت توحید. به همین جهت است که وجود مبارک امام صادق(ع) در پاسخ به سؤال
زراره در مورد وظایف منتظران در عصر غیبت، به خواندن دعای شریف « أللّهمّ عرّفنی
نفسک فإنّک إن لم تعرّفنی نفسک لم أعرف رسولک…»۱ تأکید فرمودند.

معظم له در ادامه به تبیین و تفسیر این دعای شریف پرداخته و خاطرنشان نمودند: دعای«
أللّهم ّعرّفنی نفسک…» با دعای « أللّهم کن لولیّک الحجه…» از آسمان تا زمین
فرق دارد. آن دعا برای حفظ، نصرت، دوام و بقا است، اما این دعا معرفتی است با برهان
و استدلال. تأثیر علمی این دعا با آن فرق می کند؛ این دعا به انسان قدرت تشخیص می
دهد که بین غدیر و سقیفه، بین انسان محوری و حق محوری فرق بگذارد. سرّ این که لحن
دعا از نبی به رسول منتقل شده، این است که انبیاء دارای دو سمت می باشند که جهت
ارتباطشان با خدا، مقام نبوت است و جهت گزارش با مردم که خبریابی و نبأیابی است،
مقام رسالت می باشد؛ لذا هرکس رسول است، الّا و لابد نبی هم هست، اما ممکن است نبی
باشد ولی رسول نباشد؛ نظیر بعضی از انبیایی که قلمرو رسالتشان مربوط به آنها بود و
اینکه حضرت رسول اکرم(ص) فرمودند: «لا نبیّ بعدی»؛ برای آن است که اگر نبی، نفی شد،
یقیناً رسول هم نفی می شود؛ ولی اگر رسول نفی شود، ممکن است نبی نفی نشود؛ طبق این
بیان اگر کسی خدا را نشناخت، ممکن نیست پیامبرشناس شود.

ایشان در بخش دیگری از بیانات خود به تبیین فراز بعـدی دعـای معروف امام صادق(ع) در
پاسـخ به زراره، « أللّهم ّعرّفنی رسولک فإنّک إن لم تعرّفنی رسولک لم أعرف حجتک»،
پرداخته و خاطر نشان ساختند: در این بخش از دعا، معرفت حجت و امام عصر(عج) منوط به
معرفت رسول گرامی اسلام(ص) شده است. چون، امام «خلیفه الرسول» است، نه «وکیل
الناس». و بنابراین امامت شناخته نمی شود مگر با معرفت رسالت.بنابراین آنهایی که
رسول(ص) را نشناختند، فکر کردند که کارشان با سقیفه حل می شود و رهبری می خواهند که
فقط زندگی دنیایی شان را تأمین کند. این اندیشه که با آرای مردم حل می شود، همان
مردم سالاری است نه مردم سالاری دینی. پس آن چه را مردم براساس انسان محوری و مردم
سالاری انتخاب کردند و به آن رأی دادند، محصول سقیفه است نه غدیر؛ محصول غدیر چیزی
است که پیامبر(ص) ابلاغ فرمودند: هرکس من ولیّ و نبیّ او هستم و بر او و ولایت
دارم، به استثنای نبوت، ولایت من نصیب علی بن ابیطالب است، باذن الله. بنابراین
امام هر عصری خلیفهالرسول است و خلیفه هم بدون مستخلف عنه شناخته نمی شود. وجود
مبارک حضرت خاتم الأوصیاء، مهدی موجود موعود(عج)، هم خلیفه ائمه گذشته است و هم
خلیفه الرسول و هم خلیفه الله؛ که با حفظ مراتب می شود سلسلهالذهب. پس هرکس
پیامبر(ص) و ائمه(ع) قبلی را نشناخت، مهدی شناس نخواهد شد.

حضرت آیت الله جوادی آملی افزودند: جریان خاتمیت، امامت و نبوت، نظیر مسئله توحید
است؛ یعنی همان طوری که معنای «لا إله إلّا الله» این است که یک خدا در عالم هست،
بود و خواهد بود و غیر از خدای فطرت پذیر، دل پذیر، معقول و مقبول، خدای دیگری
نیست، معنای خاتمیت هم نفی ما عدا نیست، بلکه نفی ما عدا است در جمله سلبیه؛ و
اثبات استمرار و دوام است در جم