پاورپوینت کامل بایسته های سلوک منتظر ۷۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بایسته های سلوک منتظر ۷۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بایسته های سلوک منتظر ۷۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل بایسته های سلوک منتظر ۷۴ اسلاید در PowerPoint :

۱۵

مداومت بر عرض طاعت و تبعیت، تجدید عهد و بیعت، و اظهار مودت و محبت نسبت به حضرت
ولی عصر(ع)

مداومت بر عرض طاعت و تبعیت، تجدید عهد و بیعت، و اظهار مودت و محبت نسبت به حضرت
ولی عصر، ناموس اکبر، بقیهالله، صاحب غیبت الهیه، وارث انبیا و ائمه، آیت عظمی،
امام زمان ـ ارواحنا و ارواح العالمین له الفداـ و توسل به او و استشفاع از او از
ارکان اصلیه در سلوک عبودی، و در سفر الی الحق است.

سالک باید در هر شب و روز یعنی در هر بیست و چهار ساعت لااقل یک بار به این امر
بپردازد و وظیفه خود را در این باب بجا بیاورد و جانب حضرت معبود را در خصوص این
امر مراقبت کند که او خود طاعت و تبعیت از امام، عهد و بیعت با امام، مودت و محبت
نسبت به امام و نیز توسل و استشفاع از امام را دستور داده و بر آن تأکید فرموده
است.

لازم است لااقل هر روز صبح بعد از اینکه نماز صبح را بجا آورد، بعد از تسبیح حضرت
زهرا(س) و بعد از دعای صباح، دعای عهد را با حضور قلب بخواند و بر آن مداومت کند و
دعای ندبه را نیز روزهای جمعه با حضور بخواند و بر آن هم مداومت داشته باشد.

ولایت مطلقه و وساطت

لازم است به این حقیقت به دقت توجه داشته باشیم که مقام ولایت مطلقه را خدای متعال
واسطه فیض و افاضه قرار داده است و نزول فیوض و برکات الهیه بر همه موجودات و بر
انسان ها و همچنین صعود همه موجودات و انسان ها به سوی پروردگار از طریق مقام ولایت
مطلقه و به وساطت آن است.

حامل ولایت مطلقه، خلیفه اعظم حق است و اوست قطب اقطاب، انسان کبیر و آدم حقیقی که
مسجود ملائکه است و اوست مخلوق اول و از او در مجالی مختلف به «قلم اعلی»، «عقل» و
«روح اعظم» تعبیر آورده می شود.

حامل ولایت مطلقه را عقول جزئیه، آنچنان که هست نمی توانند بشناسند و صاحبان کشف
بالا هم هر کدام به اندازه خود می توانند بشناسند، یعنی بسیار جزئی و نه آنچنان که
باید.

رسول اکرم و سایر معصومین، از جمله حضرت بقیهالله الاظم(ص) صاحبان ولایت مطلقه و
حاملان آن هستند.

حضرت بقیهالله ـ ارواحنا لتراب مقدمه القداـ ولیّ زمان و حجت عصر است و واسطه نزول
فیض از حق و صعود خلق به سوی حق می باشد.

در مقام نزول فیض حق، آنچه از افاضات ربوبی به سالک می رسد از طریق آن حضرت است، چه
خود سالک بداند و چه نداند، چه توجه داشته باشد و چه توجه نداشته باشد.

در دعای ندبه چنین می خوانیم:

أین السّبب المتّصل بین الأرض و السّماء.

یعنی، کجاست سید من و مولای من، آن سبب متصل بین زمین و آسمان و آن وسیله ارتباط
زمین با آسمان و واسطه ای که فیض آسمانی از طریق او به زمین و اهل آن می رسد؟

و در مقام صعود و عروج الی الله هم سالک هر قدمی به سوی مقصد بردارد، هر قرب و
منزلتی را نایل آید و هر مقام و مرتبه ای را برسد، همه از طریق آن حضرت، به امامت
او، به وسیلهاو، و به وساطت اوست، چه بداند و چه نداند، چه توجه داشته باشد و چه
توجه نداشته باشد.

در همین دعا می خوانیم:

أین باب الله الّذی منه یؤتی.

یعنی، کجاست سید من و مولای من، آن باب الله که از آن باید به خدا و به جوار قدس او
روی آورد؟

تذکرات لازم در این مقام

اولاً باید سالک به آن حضرت محبت سخت داشته باشد و از فراق آن حضرت در حزن و اندوه
بوده، و شب و روز در آرزوی زیارت جمال او باشد و با دل سوخته از خدای متعال این
مسئلت را داشته باشد که وی را منت بگذارد و از این نعمت او را بهره مند بگرداند.

شهود جمال او شهود وجه الله است، و آرزوی مشتاقان و مقصد عارفان و آرامش سوختگان.

مگر نمی خوانی و مگر نمی گویی در دعای ندبه که:

أین وجه الله الّذی إلیه یتوجّه الأولیاء؟

یعنی، کجاست آن وجه اللّهی که اولیا و دوستداران حق به سوی او متوجه می شوند و به
او روی می آورند؟

گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت

که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد

این تطاول که کشید از غم هجران بلبل

تا سـراپرده گل نعـره زنان خواهد شد۱

و مگر از زبان مشتاقان عارف، و عارفان مشتاق در همین دعا نمی گویی:

اللّهمّ أنت کشّاف الکرب و البلوی و إلیک أستعدی فعندک العدوی و أنت ربّ الآخره و
الدّنیا، فأغث یا غیاث المستغیثین عبیدک المبتلی و أره سیّده یا شدید القوی و أزل
عنه به الأسی و الجوی و برّد غلیله یا من علی العرش استوی و من إلیه الرّجعی و
المنتهی، اللّهمّ و نحن عبیدک التّائقون الی ولیّک المذکّر بک و بنبیّک… .

یعنی، ای خدا، تویی برطرف کننده گرفتاری ها و اندوه دل ها، و من به تو روی آورده و
داد دل از تو می خواهم که داد دل ها نزد تو می باشد، و تویی پروردگار دنیا و آخرت،
پس ای فریادرس فریادخواهان، به فریاد بنده ضعیف گرفتار به بلا و ستم و هجران و فراق
برس و مولا و سید او را، ای خدای توانا، برای او ظاهر بگردان و به او بنما و با این
امر اندوه و سوز دل او را برطرف بفرما و سوزش دل او را فرو نشان، ای خدایی که بر
عرش هستی استقرار داری و بازگشت و منتهای همه به سوی توست، خدایا ما بندگان تو
مشتاق زیارت ولیّ تو که یادآور تو و پیامبر تو می باشد هستیم… .

و بالاخره، چگونه می شود سالک صادق، و مشتاق لقای حضرت معبود، به لقا و شهود جلوه
تامّ جمال و جلال او که جلوه اسم اعظم او و وجه اوست، مشتاق نباشد؟!

در بشر روپوش گشته ست آفتاب

فهـم کن والله اعـلم بالصّـواب۲

و ثانیاً باید جهت تعجیل فرج آن حضرت، برای اعلای کلمه توحید، احیای معالم دین و
اهل آن، اعاده ملّت وشریعت، اماته باطل، محو پایه های شرک و نفاق، قطع ریشه های
دسیسه و بدعت، نابودی اهل طغیان و عصیان، در هم شکستن شوکت ستمکاران، از میان
برداشتن متکبّران و سرکشان، ریشه کن ساختن ملحدان و معاندان و گمراه کنندگان، به
خاک ذلت نشاندن دشمنان، تطهیر زمین از باطل و اهل آن، و استقرار عدل و توحید در همه
جا، با اصرار و سوز دل دعا کند، و دردمندانه از خدای متعال فرج آن حضرت را بخواهد
که وی را از اعوان و انصار حضرتش و از سبقت کنندگان به سوی او و طاعت او قرار دهد و
بر این دعا نیز اصرار و مداومت کند، که این عنایت بزرگی است از خدای متعال.

و ثالثاً باید در «توسل» به آن حضرت و «استشفاع» از او بکوشد و سعی نماید نظر خاص
حضرتش را به خود جلب کند که نظر خاص او به اذن الله کارساز، راه گشا و حل کننده
مشکلات طریق است و سالک نباید از آن غفلت داشته باشد. و باید بداند که مشکل ها از
این طریق حل می شود، عنایت های ربوبی از این طریق کسب می گردد و فتح باب ها همه را
از این راه است، و این، مشیت حضرت حق، و اراده جناب او است؛

بکم فتح الله و بکم یختم…فازالفائزون بولایتکم… إن ذکر الخیر کنتم أوّله و
أصله و فرعه و معدنه و مأویه و منتهاه.۳

[به واسطه شما خداوند گشود و به واسطه شما پایان می بخشد… دست یابندگان به
ولایتتان رستگار شدند… هر خیری که بیان شود، شما ابتدا و اصل و فرع و معدن و
جایگاه و انتهای آن هستید.]

و به عبارتی، اگر نظر خاص حضرتش را کسب کند به فیض عظیمی خواهد رسید زیرا که نظر او
حامل نظر حضرت حق است.

گفت لاینظر إلی تصویرکم

فابتغوا ذاالقلب فی تدبیرکم

من ز صاحب دل کنم در تو نظر

نه به نقش سجده و ایثار زر۴

بنابراین، لازم است در توسل و استشفاع از آن حضرت اصرار داشته باشد تا حضرتش او را
قبول کند، به او رأفت کند و برای او نزد خدای متعال شفاعت نماید که خدا او را به
آنچه رضوانش در آن می باشد هدایت کند و موفق بدارد و او را مجذوب به سوی خود
بگرداند، و خلاصه او را قبول نموده به جوار خود بخواند.

باید توجه داشت که ما آن صلاحیت را نداریم روی به ساحت قدس حضرت معبود بیاوریم زیرا
ساحت او بسیار بالا و بسیار پاک است و روی ما در باطن امر بسیار ظلمانی و بسیار
آلوده . باید به وجاهت وجه بنده صالح او به سوی او روی بیاوریم، و به ساحت قدس او
متوجه شویم؛

یا سیّدنا و مولانا إنّا توجّهنا و استشفعنا و توسّلنا بک إلی الله و قدّمناک بین
یدی حاجاتنا، یا وجیهاً عندالله إشفع لنا عندالله.۵

و این حقیقتی است که تأمل در دعاها و زیارت ها و مناجات ها ما را به آن هدایت
می کند.

در هر صورت، در توسل و استشفاع، در جلب نظر، در کسب رأفت، و در تحصیل رضایت آن حضرت
باید جدیت کامل داشته باشد و در این باب مسامحه نکند. بسا ساعتی خوب به توسل و
استشفاع بپردازد و موفق شود نظر خاص آن حضرت را به خود معطوف بدارد و رأفت و رضایت
او را به دست آورد و حضرتش نزد خدای متعال برای او شفاعتی کند که بر اثر آن جذبات و
عنایات خاصه ربوبی شامل حال او گردیده و در یک ساعت به فضل بزرگی نایل آید که در یک
سال مجاهدت عبودی به آن نایل نمی شد و بلکه در سال ها.

البته این توفیق هم از خداست و او باید منت گذارد و انسان را به چنین توسل و
استشفاع که آثار و برکات بالایی را در بر دارد موفق بفرماید؛

و امنن علینا برضاه وهب لنا رأفته و رحمته و دعائه و خیره ماننال به سعهً من رحمتک
و فوزاً عندک.۶

[و بر ما به وسیله رضایت آن حضرت(ع) منت نه و رأفت و رحمت و دعا و خیر او را
نصیبمان فرما تا بدان وسیله به وسعتی از رحمت و فوز در نزدت نائل شویم.]

سخن این است که باید به هر حیله ای است در دل آن حضرت راه یافت، و در قلب شریف او
برای خود جایی پیدا کرد که قلب او قلب است و مورد نظر حق، قلبی که خدای متعال
می خواهد، قلبی که مجلای جمال و جلال اوست، قلبی که اصل ایجاد و خلقت برای آن است،
قلبی که خدا جمال خود را در آن نهاده، و عشق او به خود و جمال خود، عشق به آن را که
آیینه جمال اوست در بر دارد و این قلب، محبوب جناب اوست و هر که به هر اندازه در
این قلب برای خد حساب باز کرده باشد، به همان اندازه مشمول نظر خواهد بود، و از
رأفت حق برخوردار. (دقت شود)

مگر نخوانده ای این آیات را که:

یوم لاینفع مال و لابنون إلّا من أتی الله بقلب سلیم.۷

[روزی که هیچ مال و فرزندی سود نمی دهد مگر کسی که دلی پاک به سوی خدا بیاورد.]

و مگر از این آیات به این حقیقت نرسیده ای که حضرت معبود جلّ شأنه فقط به قلبی نظر
دارد که درآن جز او نیست؟

من و تو باید سعی کنیم برای خود در چنین قلبی که «قلب» است جایی پیدا کنیم، و از
رأفت آن برای خود سهمی.

در اینجا به این اشعار از مولوی هم خوب دقت کن که:

صد جوال زر بیاری ای غنی

حق بگوید دل بیار ای منحنی

گر ز تو راضی ست دل من راضیم

ور ز تو معرض بود اعراضیم

ننگرم در تو در آن دل بنگرم

تحفه آن را آر ای جان در برم

با تو چون است؟ هستم من چنان

زیر پای مادران باشد جنان

مادر و بابا و اصل خلق اوست

ای خنک آن کس که دل داند ز پوست

تو بگویی نک دل آوردم به تو

گویدت این دل نیرزد یک تسو

آن دلی آور که قطب عالم است

جان جان جان جان آدم است

از برای آن دل پر نور و برّ

هست آن سلطان دل ها منتظر۸

مداومت بر عرض طاعت و تبعیت، تجدید عهد و بیعت، و اظهار مودت و محبت نسبت به همه
حضرات معصومین(ع)

امر دیگر، مداومت بر عرض طاعت و تبعیت، تجدید عهد و بیعت، و اظهار مودت و محبت نسبت
به همه حضرات معصومین(ص)، و توسل به آنان و استشفاع از آنان است. این امر نیز از
ارکان اصلیه در سلوک عبودی، و در سفر الی الحق است.

سالک باید وظیفه خود در این باب را به جا بیاورد و بر این مداومت داشته باشد و جانب
حضرت معبود را در خصوص این امر، مراقبت کند که او خود طاعت و تبعیت از آنان، عهد و
بیعت با آنان، مودت و محبت نسبت به آنان و تو