پاورپوینت کامل قدس در میانه سندان ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قدس در میانه سندان ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قدس در میانه سندان ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قدس در میانه سندان ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

۳۹

اشاره:

آخرین جمعه ماه مبارک رمضان، از سوی رهبر کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی(ره)
«روز جهانی قدس» نام گرفته است. و قدس این سرزمین مبارک و قبله نخست مسلمین، قریب
به شصت سال است که در چنگ یهود محبوس است. نویسنده این مقاله، که خود مفتی
مسجدالاقصی است در اینجا به نقش اروپاییان صلیبی در اشغال این مکان مقدس پرداخته که
به همین مناسبت آن را تقدیم خوانندگان گرامی موعود می کنیم.

روز یکشنبه پانزدهم ژوئن ۱۰۹۹م. قدس شریف پس از یک محاصره چهل روزه به اشغال
مسیحیان اروپایی تبار درآمد. آری! از روز پانزدهم سال ۱۰۹۹م. تا ۲/۱۰/۱۱۸۷ م. برابر
با ۲۷ رجب سال ۵۸۳ ق. یعنی ۸۸ سال قدس و مسجدالاقصی در اشغال صلیبی ها بود.

می دانم که برخی افراد از من به خاطر استفاده ام از واژه «صلیبی» و صلیبیان رنجیده
خاطر می شوند و بر من خرده می گیرند، زیرا این افراد نگاه دینی به واژگان دارند. به
این افراد می گویم که خشم و خشنودی شما هرگز کنه و ماهیت این اصطلاح تاریخی و آن
دوران را دگرگون نخواهد ساخت؛ دورانی که همگان حتی مورخان غربی نیز آن را با این
عنوان می شناسند. زیرا جنگ های صلیبی رنگ دینی داشت و صلیب نماد آنها بود، به گونه
ای که پاپ «اوربان دوم»، صلیبی بر شانه راست داوطلبان جنگ آویزان می کرد.

بستر جنگ های صلیبی را پاپ اوربان در کنفرانس «کلیرمونت» در سال ۱۰۹۵ م. فراهم
ساخت. در این کنفرانس که با شعار «نجات قبر مسیح و بیت المقدس از دست مسلمانان»
برگزار شده بود، بیشتر حکام و فرمان روایان اروپایی حضور داشتند. این حکام و
فرمان روایان مدعی بودند که مسلمانان طوایف مسیحی را مورد ظلم و جور قرار داده اند.

پاپ در این کنفرانس از آمرزش گناهان داوطلبان جنگ خبر داد و ورودشان به فردوس برین
را تضمین کرد. نکته جالب توجه این است، روزی که صلیبیان شروع به محاصره و اشغال قدس
اشغالی کردند (۷/۶/ ۱۰۹۹) همان روزی بود که متجاوزان صهیونیست نیز قدس عزیز را به
تصرف و اشغال خود درآوردند (۷/۶/ ۱۹۶۷).

قبل از اینکه پیرامون رخدادهای روز شوم یورش متجاوزان صلیبی به قدس و مسجد الاقصی
سخن برانیم، لازم است بگوییم که، قدس در آن دوران تحت حاکمیت دولت فاطمی مصر بود.
پادشاه وقت مصر «المستعلی بالله» و فرمانده ارتش مصر «الافضل بدر الدین الجمالی» و
حاکم قدس در آن دوران «افتخارالدوله» بود، حال آنکه این نام و نشان ها با جوهره
شخصیتی و هویتی صاحبانش هیچ همخوانی نداشت، زیرا به گواهی تاریخ، افتخارالدوله شهر
بیت المقدس را تحویل صلیبی ها داد و پیمانی را با امرا و فرمان روایان صلیبی از
جمله «جودمری»، «ریموند» و «تنکرد» در زمینه عقب نشینی افتخار الدوله به همراه
لشکرش از شهر قدس در ازای دریافت مبلغ هنگفتی پول از جانب ریموند به امضا رساند. پس
از امضای این پیمان ننگین فخرالدوله رهسپار «عسقلان» کانون و پایتخت فاطمیان شد.

آری! افتخار الدوله بدون اینکه مقاومت به خرج دهد و دست به شمشیر ببرد، قدس را
تحویل صلیبی ها داد و اقدام استاد محمد حسن شراب در کتاب خود تحت عنوان بیت المقدس
و مسجد الاقصی در به کار گیری واژه «عار الامه» به جای «افتخار الدوله» یک تعببر
کاملاً زیبنده و به جایی است. آنجا که می گوید:

ای مایه ننگ و عار امت اسلام برای چه زنده ماندی، پس از آنکه حیثیت و آبروی امت
اسلام را به باد دادی و قدس شان را به دشمنان تحویل دادی، اما چطور عسقلان! به
هنگام تصرف و اشغال عسقلان از جان خود گذشتی و به دشمنان تاختی و به شهادت نائل
گشتی.

آیا میان موضع «عار الدوله» با موضع آنانی که در عصر ما دروازه های قدس را در تاریخ
۷/۶/۱۹۶۷ به روی صهیونیست ها گشودند و به دنبال آن نظامیان صهیونیست مستقیماً به
قلب قدس شریف و مسجد الاقصی حمله ور شدند تا پرچم هایشان را بر فراز این مکان مقدس
به اهتزار درآورند، فرقی وجود دارد؟ آری! درست گفته اند که «سگ زرد برادر شغال
است».

مسلمانان ساکن شهر قدس به همراه شماری از یهودیان وارد مسجد الاقصی شدند و پرچم
حاکم صلیبی «تنکرد» را بر فراز مسجد الاقصی برافراشتند و گمان کردند این امر موجبات
حمایت از آنان را فراهم ساخت، غافل از اینکه سپیده دم جمعه پانزدهم ژوئن سال ۱۰۹۹
شاهد تعرض صلیبیان به مسجد الاقصی می شوند؛ آری! در چنین روزی صلیبیان با یورش به
این مکان مقدس کشتار هولناکی را در آن به راه انداختند و افزون بر هفتاد هزار
مسلمان را که به مسجد الاقصی پناه آورده بودند، به خاک و خون کشیدند.

«لاندی» مورخ غربی، در تشریح این قتل عام هولناک که به دست ریموند صورت گرفت،
می گوید:

انبوهی از سرها و دست و پاها در خیابان ها و میادین را می دیدی؛ انسان جرات نمی کرد
به آن همه قربانی نگاه کند و به هر سوی می نگریستی اجساد کشته شدگان به چشم
می خورد؛ گویی که زمین جامه خون به تن کرده بود.

«ویل دورانت» مورخ بزرگ، در کتاب تاریخ تمدن خود آورده است:

جلادان خون آشام صلیبی زنان مسلمان را از دم تیغ می گذراندند و کودکان شیرخواره را
از آغوش مادرانشان می ربودند و آنان را از بالای دیوارها به زمین پرتاب می کردند که
سرهایشان در اثر برخورد به ستون ها خرد و له می شد.

«گارسیا» مورخ دیگر در این زمینه می گوید:

این فاجعه خونین لکه ننگی بر تارک صلیبی ها باقی خواهد ماند و هر کس که این فاجعه
را در خاطرش مجسم می کند لرزه بر اندامش می افتد و نهال تنفر و بیزاری از صلیبی ها
در سرشتش جوانه خواهد زد.

«اخوان خوری» یکی دیگر از تاریخ نگاران بنام جهان نیز پیرامون این فاجعه خونین
می گوید:

صلیبی ها به مسلمانانی که از این جنایت خونین جان سالم به در برده بودند، دستور
دادند که تمامی اجساد کشته شدگان را جمع کرده، آنها را بسوزانند که پس از آن هم خود
همین افراد به خاک و خون کشیده شدند، دین مسیح بری از این همه جنایت ها بود، دینی
که صلیبیان ادعا می کردند برای نصرت آن به منطقه خاورمیانه حمله کرده اند. گذشته از
آن این اقدام بی رحمانه موجب شد تا روحیه