پاورپوینت کامل بازار مدعیان را ما داغ کرده ایم ;گفت و گویی کوتاه با حجت الاسلام والمسلمین سید ابوالحسن مهدوی ۳۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بازار مدعیان را ما داغ کرده ایم ;گفت و گویی کوتاه با حجت الاسلام والمسلمین سید ابوالحسن مهدوی ۳۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بازار مدعیان را ما داغ کرده ایم ;گفت و گویی کوتاه با حجت الاسلام والمسلمین سید ابوالحسن مهدوی ۳۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بازار مدعیان را ما داغ کرده ایم ;گفت و گویی کوتاه با حجت الاسلام والمسلمین سید ابوالحسن مهدوی ۳۵ اسلاید در PowerPoint :

۳۰

ادعای تشرف، از همان زمان غیبت صغرای حضرت(ع) شروع می شود و در کنار آن چهار نماینده خاصّ امام(ع) که مأموریت داشتند، خیلی افراد ادعا کردند و نامه های متعددی از طرف امام(ع) در رد و تکذیب آن دروغگوها صادر شده است؛ حتی مواردی هست که حضرت آنها را لعنت کرده اند.

اشاره:

حجت الاسلام و المسلمین سید ابوالحسن مهدوی، امام جمعه موقت و از سخنرانان و اساتید مباحث اخلاقی و معارف مهدوی شهر اصفهان هستند. ایشان مسئولیت خیریه فرهنگی المهدی(ع) و سازمان تبلیغات اسلامی را نیز عهده دار بوده و از محضر اساتید بزرگواری چون آیت الله ناصری دولت آبادی بهره برده اند. این همه موجب بود تا درباره مسئله روزمان، یعنی «ادعاهای مهدویت و تکلیف ما نسبت به آن» با ایشان به گفت وگو بنشینیم، که حاصل آن تقدیم خوانندگان گرامی می شود.

چرا این همه مدعی تشرف در شرایط حاضر سر برآورده اند؟

صرفِ ادعای تشرف، برای تصدیق یا ردّ آن کافی نیست. ما نمی توانیم ادعای کسی را بی دلیل بپذیریم یا رد کنیم. مسئولیت ادعای او با خودش است و مسئولیت پذیرش یا رد کردن ما بر عهده خود ما. یعنی عملی را که ما می خواهیم انجام بدهیم و بگوییم ما ادعای شما را قبول داریم یا قبول نداریم، باید مستند به دلیل باشد. ابن سینا قانون خوبی دارد. او می گوید آنچه را که به گوش تو رسید و شنیدی، در بقعه امکان بگذر و تا وقتی برهان قاطعی بر ردّ آن نیافته ای آن را رد نکن. لذا اصل تشرف، امری است ممکن. اما اینکه آقایی که الآن دارد ادعا می کند آیا منطبق یا مخالف واقع است نمی دانیم. اگر قرائنی داشته باشیم که او را تأیید بکند مثل اینکه از قبل او را بشناسیم و او فردی متقی باشد، می پذیریم. اگر هم قرائنی نبود، نمی پذیریم. چون پذیرش ما نیاز به دلیل دارد، تا وقتی که دلیلی برای پذیرش آن پیدا کنیم. علت زیاد شدن ادعا در این میدان، به خاطر ثمرات حاصل از بحث تشرف است؛ چون عوام مردم اصل تشرف را دلیل برای امتیاز و تقرّب شخص گرفته اند. می گویند، کسی که تشرف پیدا کرده خیلی به خدای متعال تقرب دارد و به امام زمانش خیلی نزدیک است. همین، علت افزایش ادعاهاست. ما دلیلی برای این مطلب نداریم. البته خود تشرف یک امتیاز به شمار می آید ولی گاهی مواقع هم بنا بر مصلحت دیگری تشرف حاصل شده است، چنانچه افرادی مسیحی و یهودی داریم که خدمت امام(ع) رسیده اند. این را که دیگر دلیل تقرب نمی توان گرفت. آن افراد خیلی از اسلام دور بوده اند و اصلاً با مسلمان های دیگر هم فاصله زیادی داشته اند.

در منابع و متون و از اقوال ائمه(ع) چه سخنان و نظراتی درباره مدعیان بیان شده است؟

اصلی ترین مطلب همان روایتی است که در نهم شعبان سال ۳۲۹ ق. از طرف امام زمان(ع)، شش روز قبل از وفات علی بن محمد سمری ـ چهارمین نماینده خاص ـ صادر شد. در آن نامه حضرت(ع) پیش بینی کردند که بعد از وفات علی بن محمد سمری پس از شش روز، کسانی می آیند که ادعای نیابت می کنند و می گویند ما با حضرت، به اختیار خودمان در ارتباط هستیم و جواب های سؤال های شما را می آوریم. برخی هم نزد خودشان این طور پیش بینی می کردند که با توجه به روال گذشته، بعد از درگذشت نماینده چهارم، فلانی نماینده پنجم است، چون اطلاعات کافی را که الآن در اختیار ماست نداشتند. فکر می کردند چهارمی که از دنیا می رود، همین طور پنجمی، ششمی، هفتمی و… را حضرت جایگزین می کنند. امام(ع) می خواستند بفرمایند آن بحث تمام شد و وارد مرحله جدیدی شدیم لذا باید به شدت آن را تکذیب می کردند و این را به علی بن محمد سمری با صراحت فرمودند که من دیگر چنین نیابتی ندارم و مدعیان را تکذیب کنید.

اما در مورد اصل ادعای تشرف ما مطلب خاصی نداریم مگر همان دلیل عقلی کلی که اگر کسی ادعایی کرد، انسان باید ببیند ادعای او مطابق با واقع هست یا نه. این مثل دیگر ادعاهای معمولی است که مثلاً کسی می گوید من فلان علم را بلد هستم؛ علم جفر، طی الارض و… ما بلافاصله رد نمی کنیم، تصدیق هم نمی کنیم. قبل از هر چیز او را امتحان می کنیم تا ببینیم قرائنی برای صدق گفتار او هست یا نه. اگر کسی آمد به شما گفت من دیشب یک خوابی دیده ام، هیچ راهی برای امتحان او ندارید که مثلاً شخص دیگری بگوید بله او که داشت خواب می دید من هم خواب او را می دیدم. در چنین مواقعی فقط و فقط باید آن گوینده، انسان راستگویی باشد. یعنی قرائن دیگری ـ غیر از خود خواب ـ باید صدق آن را تأیید کند. وقتی سال هاست با او ارتباط دارید و می دانید دروغ نمی گوید و بر رفتارش مواظبت دارد، می پذیرید. ولی اگر کسی را نمی شناسید، اصل بر رد کردن چنین ادعاهایی است. غیر از این، ما از ائمه دین(ع)، سخن و نظراتی این چنین راجع به مدعیان تشرف نداریم.

راه شناسایی ادعای غیرواقعی از ادعای واقعی چیست؟

همان طور که عرض کردم، راه شناسایی، ملاحظه قرائن دیگر در کنار کارهای فرد است. اگر افرادی مثل شیخ انصاری(ره) ـ که در نگاه و صحبت هایشان دقت داشتند و خیلی احتیاط می کردند و از آنکه از ایشان تعریف شود یا اینکه خودشان حالات خوب خودشان را بیان کنند به شدت فراری بودند ـ ، انسان از آنها می پذیرد. ولی درباره بقیه، صرف ادعا، دلیلی برای پذیرش نیست.

وظیفه ما در برخورد با مدعیان تشرّف در عصر حاضر چیست؟

راه برخورد با مدعیان هم همین است که گفتیم. به ویژه درباره کسانی که الآن برای خود دکان باز کرده اند. گاهی قرائنی وجود دارد که بعضی