پاورپوینت کامل فوز اکبر (معرفی میراث مکتوب مهدوی) ۷۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فوز اکبر (معرفی میراث مکتوب مهدوی) ۷۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فوز اکبر (معرفی میراث مکتوب مهدوی) ۷۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل فوز اکبر (معرفی میراث مکتوب مهدوی) ۷۰ اسلاید در PowerPoint :

۱

کتاب «فوز اکبر» با نام کامل: «فوز اکبر بولایه حجه الله المنتظر(ع)» حاصل یک عمر پژوهش و تحقیق، تجربیات سلوکی و مهم تر از همه، عنایات امام عصر(ع) به مرحوم آیت الله میرزا محمد باقر فقیه ایمانی(ره) است. این کتاب درباره شیوه های توسل به قطب عالم امکان است. همه کسانی که از مرحوم فقیه ایمانی یاد کرده اند، بر این نکته تأکید ورزیده اند که همه اوقات، افکار و شئون زندگانی ایشان را عشق و علاقه فراوان به امام زمان(ع) پر کرده و تمام فکر و ذکر، قیام و قعود، سخن و سکوت، گفتار و نوشتار ایشان درباره معرفت به آخرین حجّت حق بود. ایشان گرفتاران را جهت چاره گشایی به آن حلّال واقعی مشکلات ارجاع می داد و دل های آنان را به نحوی متوجه آن کانون رحمت الهی می کرد. از آنجایی که این حرف ها و توصیه ها، از دلی پاک و متصل به ولیّ خدا برمی خاست، مؤثّر واقع می شد و سختی ها و مشکلات گرفتاران با سرانگشت ولی الله الاعظم(ع) حلّ و فصل می شد. مرحوم فقیه ایمانی در این کتاب، علاوه بر مسائل نظری و علمی پیرامون معرفت و محبّت امام زمان(ع)، شیوه های عملی برخورد با مشکلات با توسل به امام عصر(ع) را بیان کرده و بارها تأکید می کند: من از این روش ها نتیجه گرفته ام و خاطرات فراوانی دارم و که جای پرداختن به آنها نیست.

در ادامه، به اقتضای مجال، با این اثر ارزشمند از میراث مکتوب مهدوی(ع) آشنا می شویم.

گزارشی از کتاب

مرحوم فقیه ایمانی این کتاب را در سه باب نگاشته است که ابواب آن، بنا به آنچه در مقدمه به قلم ایشان آمده، عبارتند از:

باب اوّل: بیان انواع و اقسام توسلات مخصوص به حضرت صاحب الامر(ع) و بیان اوقات و مکان های متعلق به آن حضرت.

باب دوم: بیان انواع و اقسام توسلات به هر کدام از امامان بزرگوار(ع)؛ زیرا توسل به هر یک از امامان(ع)، شرط تمامیت و تکمیل توسل به آن حضرت است و افراد به سبب توسل به هر یک از آنان، مستحق دعا و شفاعت امام زمان(ع) می شوند.۱

باب سوم: تمسّک جستن به قرآن؛ زیرا بنا به روایت قطعی ثقلین، تمسک به قرآن، جزء ارکان تمامیت توسل به صاحب الزمان(ع) است. پس باید تمسک به قرآن، همراه توسل به امام(ع) باشد. مؤلف در این باب، هجده فصل را نگاشته است.

شایان ذکر است که کتاب «فوز اکبر» تنها در بردارنده باب اوّل یعنی، انواع و اقسام توسلات مخصوص به امام عصر(ع)، است و دو باب دیگر را در بر ندارد. بنابراین ما هم در این نوشتار، تنها گزارشی از باب اوّل را تقدیم خوانندگان گرامی موعود(ع) می کنیم.

انگیزه تألیف

مرحوم آیت الله محمد باقر فقیه ایمانی در مقدمه «فوز اکبر»، نیّت خود را از نگارش این کتاب شریف چنین بیان نموده است:

«هر چند کتاب ها و تألیفات علما به عربی و فارسی، مفصّل و مختصر در مقام توسل به امام عصر(ع) زیاد است، امّا مدت زمانی بود که این احقر جانی (بنده کوچک گنهکار) تصمیم داشتم مجموعه ای را در این باب، تألیف نمایم تا اینکه در این اوقات، حسَبِ خواهش مؤکد بعضی از دوستان صالح، عزم خود را جزم کرده، طلب توفیق از خداوند سبحان و تأیید از آستان آن ولیّ رحمان(ع) نمودم و شروع به نگارش کردم و آن را «فوز اکبر بولایه حجه الله المنتظر» نامیدم».۲

مرحوم فقیه ایمانی این باب را در بیست فصل و یک تکمله (مطلب پایانی) به این شرح آورده است:

فصل اوّل: تحصیل و تکمیل معرفت به امام؛

فصل دوم: محبت و مودت به امام عصر(ع)؛ نویسنده در این فصل بیان می کند که محبت و مودت امام(ع)، فرض مؤکد الهی و شرط صحّت ایمان و وسیله قبولی اعمال و عبادات است.۳ همچنین با آوردن آیات و روایات و تفسیر و تأویل آنها، فواید و فضایل این محبت را برشمرده شده است.

فصل سوم: توسل جستن به نماز امام عصر(ع)؛ مؤلف در این فصل به کیفیت نماز معروف امام عصر(ع) (دو رکعت که در آن «إیّاک نعبد و إیّاک نستعین» یکصد مرتبه تکرار می شود) پرداخته، به انواع آن نیز اشاره کرده و می نویسد: «این نماز تأثیر کامل در سرعت اثر، برای اصلاح حوایج بزرگ دارد و در توسل به این نماز، کرامات و آیات بسیاری از امام عصر(ع) به ظهور رسیده که این حقیر اطلاع بر آنها دارم و در این مختصر، مقتضای ذکر آنها نیست».۴ همچنین در ادامه به کیفیت نماز فرج (دو رکعت که بعد از آن دعای «یا من أظهر الجمیل و… » با اعمال و آداب آن خوانده می شود) پرداخته و می نویسد: «از سیدبن طاووس ذکر شده که این نماز را حضرت صاحب الامر(ع) به «ابی الحسین بن ابی البغل» در شب جمعه ای در حرم امام کاظم(ع) تعلیم داده اند و از آن بزرگوار نقل شده است».۵

فصل چهارم: استغاثه به امام عصر(ع)؛ مرحوم فقیه ایمانی در این باب میان «استغاثه» و «استشفاع» تفاوت قائل شده و می نویسد: «استغاثه به معنی تضرّع، زاری و لابه نمودن به امام(ع) در درماندگی های سخت است؛ به گونه ای که کارد به گلو برسد. امّا استشفاع، طلب اجابت در حوایج و کارهای مهمی است که به مرتبه سختی و درماندگی نرسیده باشد، مثل طلب سعادت اخروی یا طلب فرزند، خانه و امثال آن. استغاثه و استشفاع برای همه کس و در هر زمان، خود از توسلات مهم و عظیم است؛ زیرا در آنها اعتراف به مقام جلیل حضرت ولی الله الاعظم(ع) که واسطه فیض خداوندی است حاصل می شود و خود این مطلب نزد خداوند محبوب بوده، سبب تقرّب بنده به او شده، به این وسیله گرفتاری او را زود اصلاح می فرماید».۶ وی در ادامه می آورد: «هر چند توسل و استغاثه بندگان به وجود مبارک امام زمان(ع) در مورد همه امامان وجود داشته و دارد، امّا نسبت خاصّی به حضرت صاحب الامر(ع) دارد چرا که در اخبار بسیار وارد شده که از جمله القاب خاصّ مبارک ایشان «غوث» و «غوث الفقرا» است و از مناصب خاصّ ایشان «اغاثه و فریادرسی» و در شداید سخت باید به ایشان پناه برد و به ایشان استغاثه کرد.۷

مؤلف در همین فصل در آداب و شرایط استغاثه می نویسد: «آداب و شرایطی که موجب کمال تأثیر می باشد، این است که در مقام استغاثه، بنده باید متذکر مقام احاطه علم امام به تمام عالم باشد، چنان که خود را نزد ایشان حاضر بداند. گویی به چشم، او را می بیند و سخن او را می شنود. همچنین او باید متذکر و ملتفت بزرگواری و کمال مهربانی آن جناب باشد».۸

مرحوم مؤلف در ادامه همین فصل به بیان کیفیت استغاثه پرداخته و به چند استغاثه معروف اشاره می کند که بنا به اهمیت و کوتاهی آن، در اینجا آورده می شود:

۱. ذکر «یا صاحب الزمان اغثنی، یا صاحب الزمان ادرکنی».

۲. ذکر «یا محمد یا علی یا فاطمه یا صاحب الزمان ادرکنی و لا تهلکنی» که در «دارالسلام» آمده است.

۳. شخص به صحرا یا مکان وسیع خلوتی برود و بگوید: «یا أبا صالح أغثنی، یا أبا صالح المهدی أدرکنی ادرکنی و لا تدعنی، فإنی ذلیلٌ عاجزٌ».

۴. ذکر «یا موعود المنتظَر انظر الی المحتضر».

۵ ذکر «المستغاث بک یا صاحب الزّمان(ع)»

و از همه مهم تر دعایی که مخصوص امام عصر(ع) است، دعای «اللهمّ عظم البلاء… » که آن را خود حضرت در خواب به محمّد بن احمد بن ابی الّلیث که از ترس کشته شدن به مقابر قریش گریخته بود، تعلیم نمودند».۹

فصل پنجم: فوز اکبر، به توسل جستن به زیارت امام عصر(ع) اختصاص دارد. مرحوم مؤلف پس از آوردن روایاتی در این باب می نویسد: «کیفیت زیارت آن حضرت بر دو قسم است. اوّل زیارتی که مشترک میان آن جناب و سایر معصومان است؛ دوم زیاراتی که مختص و مخصوص به خود آن بزرگوار است که کامل ترین و با فضیلت ترین آنها زیارت «آل یاسین» است که در همه اوقات می شود با آن، حضرت را زیارت کرد. در «احتجاج» شیخ طبرسی نقل شده که حضرت صاحب الامر(ع) در توقیعی که برای محمد بن عبدالله حمیری صادر شد، امر فرمودند که: «هر گاه بخواهید مرا زیارت و به سوی من توجه کنید، چنین زیارت کنید».

همچنین زیارت «سلام الله الکامل…» که در رویدادهای سخت می توان با آن توسل پیدا کرد. زیارت روز جمعه و دیگر، زیارت مختصری که در یک رؤیای صادقه به آن تأکید شده است و امام(ع) در مورد آن فرمود: من آن را دوست دارم.

البته مرحوم فقیه ایمانی ذکر نمی کند که این رؤیای صادقه از کیست و امام به چه کسی این گونه فرموده اند. امّا از آنجایی که این زیارت کوتاه در آثار جامعی همچون «صحیفه مهدیه» نیامده و حضرت آیت الله فقیه ایمانی مدرک و مأخذی برای آن ذکر نمی کند، می توان پی برد که این رؤیای صادقه برای خود ایشان روی داده است.

فصل ششم: این فصل درباره توسل جستن به وسیله صلوات بر آن حضرت است. مرحوم مؤلف در این باره آورده است: «اصلِ عنوانِ صلوات بر اهل بیت از عبادات بزرگی است که وسیله سعادت همگان حتی پیامبران و ملائکه در تمام کارهای مهم و حوایج ایشان بوده و موجب تقرب به مقامات عالیه نزد خداوند متعال می گردد».۱۰

فصل هفتم: درباره هدیه نمودن اعمال صالح به امام عصر(ع) است که مؤلف روایاتی را در تأکید و فضیلت این امر می آورد. وی در پایان می نویسد: «نمازهای توسل به امام عصر(ع) به عنوان هدیه، چنین است که شخص، نماز را برای رضای خداوند به جا می آورد، به قصد آنکه ثواب نماز، هدیه ای برای امام(ع) باشد».۱۱

فصل هشتم: نیابت در اعمال صالح برای امام(ع)؛ مؤلف در این فصل، ابتدا تفاوت میان «هدیه نمودن» و «نیابت در عمل» را بازگو می نماید و در پایان فصل، درباره نذر برای امام معصوم(ع) می نویسد:

«در موقع پیش آمدن حاجات مهم و عظیم یا محنت های سخت که انسان را بی طاقت می کند، شخص می تواند برای اصلاح آن کار مهم یا بر طرف شدن محنت ها، عمل صالح یا انفاق مالی را به قصد سلامتی امام عصر(ع) نذر کند. امّا مهم آن است که مقدار مال، جهتِ انفاق، موفق با عدد مقدس و مبارک ۱۴ باشد. مثلاً ۱۴ اشرفی، ۱۴۰ اشرفی یا … ».۱۲

فصل نهم: دعا برای تعجیل در فرج امام زمان(ع) و آثار، برکات، فضایل و فواید آن؛ ایشان در این باره آورده اند: «ثواب و فایده دعا در فرج آن جناب، از نظر دنیوی و اخروی بسیار، بلکه زیاده بر صد فضیلت است که از جمله آنها که خود آن بزرگوار در توقیع مبارک فرموده اند، این است که دعا در تعجیل فرج، سبب فرج شما می شود».

مؤلف در ادامه می نویسد: «اینکه دعا موجب فرج انسان ها شود، دو گونه است: یکی آنکه به وسیله این دعا که محبوب خداوند است فرج و گشایش از هر سختی برای دعا کننده حاصل می شود؛ دوم آنکه دعا در وقوع فرج مثل دعا برای طلب باران است، زیرا این دعا در واقع در حق خود بندگان است؛ هنگامی که باران بیاید، [مردم] در امر معاش و معاد خود از آن استفاده می کنند، همچنین وقتی فرج وقوع یابد، وسیله گشایش و آسایش برای مردم در تمام جهات معاش و معاد [حاصل] می شود».۱۳

فصل دهم: این فصل درباره تجدید عهد با امام عصر(ع) است. نویسنده در فلسفه این عمل می نویسد: «معنای تجدید عهد آن است که بنده در قلب و زبان خود به امامت آن جناب اقرار کند و اطاعت، محبت و نصرت ایشان را بر عهده خود هر روز تازه کند و این عمل در هر روز، سه ثواب عظیم بدین شرح برای فرد دارد: